کانون نجوم دانشگاه شهید بهشتی

📢 تصویر روز ناسا 🗓 پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: خورشیدگرفتگی کامل در اسپانیا در ۱۲ آگوست ۲۰۲۶، ماه به طور کامل جلوی خورشید را گرفت و سایه‌اش را روی مناطقی مثل سیبری، گرینلند، ایسلند، اسپانیا و پرتغال انداخت. عکس امروز دو خورشیدگرفتگی کامل را نشان می‌دهد که از شهر ساراگوسا در اسپانیا دیده شده‌اند؛ یکی بالای کلیسای جامع بانوی ستون و دیگری که در رودخانه ابرو منعکس شده است. برای چند دقیقه، اسپانیا بعد از سال ۱۹۰۵ اولین خورشیدگرفتگی کامل مهمش را تجربه کرد. کسانی که این پدیده را از نزدیک دیدند، ممکن است خنک شدن هوا، ساکت شدن پرنده‌ها، یا صداهای عجیب حشرات و شگفتی جمعیت را حس کرده باشند. در این لحظات، تاج خورشید فرصت درخشیدن پیدا می‌کند چون قرص روشن خورشید پشت ماه پنهان می‌شود. یکی از دلایل مهم برای مطالعه خورشیدگرفتگی این است که دانشمندان بفهمند چرا تاج خورشید میلیون‌ها درجه از سطح خود خورشید داغ‌تر است. مردم علاقه‌مند هم می‌توانند با ثبت رفتار حیوانات، عکاسی از تاج خورشید و اندازه‌گیری دمای هوا و ابرها به این تحقیقات کمک کنند.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

چشمانی که از دل آسمان می‌بارند: داستان بارش شهابی برساووشی تصور کنید در دل یک شب تاریک تابستانی، دور از هیاهوی شهر و نورهای مصنوعی، روی زمینی نرم دراز کشیده‌اید و به گنبد بی‌کران آسمان خیره شده‌اید. ناگهان، خطی نورانی از گوشه‌ای از آسمان می‌درخشد، برای کسری از ثانیه جان می‌گیرد و بعد در دل تاریکی محو می‌شود. چند لحظه بعد، خط دیگری. و باز هم یکی دیگر. این صحنه هرساله، در نیمه اول ماه اوت، برای هزاران نفر در سراسر جهان تکرار می‌شود و نامش را برساووشی گذاشته‌اند؛ یکی از باشکوه‌ترین و پرطرفدارترین بارش‌های شهابی سال که این روزها (اواسط اوت ۲۰۲۶) دقیقاً در اوج خود قرار دارد. داستان این بارش زیبا از جایی بسیار دورتر از زمین آغاز می‌شود؛ از سفر طولانی و پرماجرای یک دنباله‌دار به نام سوئیفت-تاتل که هر ۱۳۳ سال یک‌بار به دور خورشید می‌گردد. این دنباله‌دار در طول سفر پرشکوهش، مسیر خود را با ذرات ریز یخ و غبار مزین می‌کند؛ درست مثل کاروانی که در بیابان، رد شنی از خود بر جای می‌گذارد. حالا هر سال، در همین بازه از تابستان، زمین در مسیر گردش خود به دور خورشید، دقیقاً از میان همین کاروان غبارآلود عبور می‌کند. هریک از این ذرات کوچک، که گاه اندازه‌شان از یک دانه شن هم کوچک‌تر است، با سرعتی باورنکردنی حدود ۵۹ کیلومتر بر ثانیه وارد جو زمین می‌شوند و در برابر اصطکاک هوا تسلیم می‌شوند؛ می‌سوزند و در این سوختن، همان رد نورانی زیبایی را در آسمان ما ترسیم می‌کنند که آن را شهاب می‌نامیم. اما چرا نام این بارش برساووشی است؟ اگر مسیر حرکت این شهاب‌ها را در آسمان به عقب دنبال کنید، متوجه می‌شوید که گویی همه از یک نقطه ثابت سرچشمه می‌گیرند؛ نقطه‌ای که در دل صورت فلکی برساووش (Perseus) قرار دارد، همان قهرمان افسانه‌ای یونان باستان که نامش را ستاره‌شناسان قدیم بر این گروه از ستارگان نهاده‌اند. صورت فلکی برساووش در نیمکره شمالی آسمان، در همسایگی کاسیوپیا جای گرفته و در ساعات پس از نیمه‌شب به خوبی از افق شرقی طلوع می‌کند و رفته‌رفته بالا می‌آید. اگر بخواهید شاهد این نمایش آسمانی باشید، بهترین زمان، فاصله میان نیمه‌شب تا طلوع سپیده‌دم است؛ زمانی که صورت فلکی برساووش به بالاترین نقطه آسمان می‌رسد و بیشترین تعداد شهاب در معرض دید قرار می‌گیرد. اوج این بارش معمولاً بین ۱۱ تا ۱۳ اوت رخ می‌دهد، یعنی همین روزها، و در شرایط آسمانی صاف و دور از آلودگی نوری شهرها، می‌توانید امیدوار باشید که در هر ساعت، بین ۶۰ تا حتی ۱۰۰ شهاب را با چشمان خودتان ببینید. نکته دلنشین این ماجرا این است که برای تماشای این نمایش، به هیچ ابزار پیچیده‌ای نیاز نیست؛ نه تلسکوپی لازم است، نه دوربین دوچشمی. تنها چیزی که لازم دارید، یک آسمان تاریک و صبوری چند دقیقه‌ای است. اگر بتوانید از شهر خارج شوید و به منطقه‌ای دور از نور چراغ‌ها بروید، شانس دیدن شهاب‌های بیشتری خواهید داشت. وقتی به آن مکان رسیدید، اجازه دهید حدود بیست تا سی دقیقه چشمانتان با تاریکی سازگار شود؛ این فاصله زمانی به مردمک چشم فرصت می‌دهد تا حساسیت بیشتری به نور کم پیدا کند و شهاب‌های کم‌نورتر را هم ببینید. بهتر است رو به سمت شمال شرقی آسمان دراز بکشید، اما فراموش نکنید که شهاب‌ها می‌توانند در هر گوشه از آسمان ظاهر شوند، پس نگاهتان را محدود نکنید و کل گنبد آسمان را زیر نظر داشته باشید. یکی از ویژگی‌های خاص برساووشی که آن را از بارش‌های دیگر متمایز می‌کند، فراوانی چیزی است که ستاره‌شناسان به آن آذرگوی (fireball) می‌گویند. این‌ها شهاب‌های معمولی نیستند؛ درخشان‌تر، پرنورتر و پایدارترند و گاه رد نورانی‌شان برای چند ثانیه در آسمان باقی می‌ماند، طوری که گویی آسمان با قلم نور، خطی کوتاه بر بوم تاریک شب کشیده است. همین ویژگی است که تجربه دیدن این بارش را برای بسیاری، به یک خاطره فراموش‌نشدنی تبدیل می‌کند. پس اگر امشب یا فردا شب فرصتی داشتید، پیشنهاد می‌کنیم این نمایش کیهانی را از دست ندهید. یک پتو بردارید، از شهر دور شوید، دراز بکشید و به داستانی خیره شوید که میلیون‌ها سال است در دل کهکشان روایت می‌شود؛ داستانی که هر سال، برای چند شب کوتاه، مهمان آسمان بالای سر ما می‌شود. برای مطالعه بیشتر، به شماره 5 ماهنامه ابوریحان مراجعه کنید: لینک شماره 5 ماهنامه

📢 تصویر روز ناسا 🗓 چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: بارش شهابی برساوشی روی یک سیاره کوچک عکس: مارچین روزادزینسکی متن: سسیلیا چیرنتی این عکس شبیه نمایی از سیاره شازده کوچولو است. عکس مربوط به بارش شهابی برساوشی سال ۲۰۲۴ است که در این تصویر، کوه‌های بیسچادی لهستان دور تا دور آن دیده می‌شوند. در آسمان، کمان راه شیری و چند سحابی قرمز و بیش از صد شهاب که به نقطه تابش اشاره می‌کنند، دیده می‌شود. بارش شهابی برساوشی در تابستان نیمکره شمالی به راحتی قابل دیدن است و طرفداران زیادی دارد (تماشای شهاب‌ها در زمستان به خاطر سرما سخت‌تر است). امسال این بارش حتی جذاب‌تر هم خواهد بود چون اوج آن با ماه نو همزمان شده است. بارش شهابی برساوشی سال ۲۰۲۶ امشب به اوج خودش می‌رسد و ممکن است هر ساعت بین ۵۰ تا ۱۰۰ شهاب ببینید، چون زمین از میان بقایای دنباله‌دار سویفت-تاتل عبور می‌کند. معمولاً بهترین زمان تماشا از نیمه‌شب تا قبل از طلوع خورشید است. برای دیدن شهاب‌ها نیازی به دوربین دوچشمی ندارید، اما داشتن یک صندلی راحت و رفتن به جایی با آسمان تاریک خیلی کمک می... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 سه‌شنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: شش ماه از ماه‌های زحل عکس: الکساندر ترنتینی زحل چند تا ماه دارد؟ تعداد ماه‌های زحل هر سال بیشتر می‌شود، اما تا ژوئن ۲۰۲۶، این سیاره با حلقه‌های زیبا، ۲۹۳ ماه تایید شده دارد. این تعداد خیلی بیشتر از هر سیاره دیگری در منظومه شمسی است؛ حتی مشتری که فقط ۱۱۵ ماه تایید شده دارد. بیشتر ماه‌های زحل کوچک و نامنظم هستند و خیلی‌هایشان فقط چند کیلومتر یا حتی کمتر قطر دارند و در مدارهای بیرونی و کج دور زحل می‌چرخند. اما در این عکس تلسکوپی واضح که در ۵ آگوست گرفته شده، شش تا از بزرگ‌ترین ماه‌های زحل را می‌بینید. تایتان که پایین سمت راست تصویر است، حتی از ماه زمین و کمی از سیاره عطارد هم بزرگ‌تر است و قطرش ۵۱۵۰ کیلومتر است. ماه‌های یخی و معروف دیگر مثل میماس، تتیس، انسلادوس، دیونه و رئا هم در این عکس دیده می‌شوند. تایتان اولین ماه زحل بود که در سال ۱۶۵۵ توسط ستاره‌شناس هلندی، کریستیان هویگنس کشف شد. در دوران فضا، فضاپیماهای وویجر و کاسینی هم ماه‌های بیشتری را به خانواده زحل اضافه کردند.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

نشریهٔ آندرومدا- شمارهٔ دوم.pdf

آنچه در این شماره می‌خوانید... شمارهٔ «آسمان، صلح و زندگی» حاصل همراهی نویسندگانی است که هر یک از زاویه‌ای متفاوت، به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های این روزها پرداخته‌اند. ✦ زباله‌های فضایی و میراث جنگ سرد نویسنده: آرش رضایی ✦ ماهواره‌ها، ابزار علم یا جنگ؟ نویسنده: نیما ناصری ✦ پرومته، شعله‌ای که از آسمان آغاز شد نویسنده: شاهین شریف ✦ فیلم The Martian و کتاب تاریخچهٔ زمان نویسنده: ماهان بشیری ✦ آلودگی نوری، سایه‌ای که بر آسمان افتاد نویسنده: ساناز نامداری امیدواریم این شماره، آغاز گفت‌وگوهای تازه‌ای دربارهٔ زندگی، صلح و آینده باشد.

📢 تصویر روز ناسا 🗓 دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: سه جفت کهکشان هر کدوم از این جفت کهکشان‌ها با هم فرق دارن. دو تا کهکشان بالایی احتمالاً الان با هم تعامل خاصی ندارن. البته کهکشان بالایی که یه نوار آبی داره، به اسم NGC 4650A، یه کهکشان حلقه قطبیه و شاید نتیجه‌ی برخورد کهکشان‌ها در گذشته باشه. دو تا کهکشان وسط تصویر هم به نظر میاد که شاید با هم درگیر باشن، اما سرعت نسبی‌شون نشون می‌ده که این احتمال خیلی کم هست. از این دو تا، کهکشان بزرگ‌تر که اسمش NGC 4650 هست، یه کهکشان مارپیچیه که یه نوار روشن از ستاره‌ها وسطش دیده می‌شه. دو تا کهکشان پایین تصویر واقعاً دارن با هم تعامل می‌کنن. شاید حدود یک میلیارد سال دیگه، NGC 4622A و NGC 4622B با هم ترکیب بشن و یه کهکشان واحد بسازن. همه‌ی این کهکشان‌ها احتمالاً عضو خوشه‌ی بزرگ‌تر کهکشانی قنطورس هستن.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

گاهنامه آندرومدا بسم الله المُبدِئ شمارهٔ پیش‌رو، هشت ماه پیش، در روزهای پس از جنگ ۱۲روزه و با محوریت «آسمان، صلح و زندگی» آمادهٔ انتشار شد؛ اما ابتدا به احترام شهدای دی‌ماه و پس از آن به احترام شهدای جنگ رمضان، انتشار آن را به تعویق انداختیم. اگرچه این شماره پیش از رخدادهای اخیر نوشته شده و به همین دلیل نامی از جنگ رمضان در آن نیامده است، اما امروز، پس از تجربهٔ دوبارهٔ جنگ، بیش از همیشه یادآور این حقیقت است که صلح، زندگی و آینده، نه موضوعاتی گذرا، که پرسش‌هایی زنده‌اند و همچنان با آن‌ها روبه‌رو هستیم. از همهٔ نویسندگان این شماره که ماه‌ها برای انتشار آن شکیبا ماندند و از شما همراهان عزیز که همواره کنار ما بوده‌اید، صمیمانه سپاسگزاریم. امیدواریم مطالعهٔ این شماره، فرصتی برای تأمل در ارزش زندگی، آسمانِ آرام و مسئولیت ما در ساختن فردایی صلح‌آمیز باشد. ساناز نامداری، سردبیر نشریهٔ آندرومدا

📢 تصویر روز ناسا 🗓 یکشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: به خورشید خونه‌مون تا حالا فکر کردی؟ توی این عکس، خورشید رو می‌بینی که گوشه بالا سمت چپش رو ماه گرفته و یه خورشیدگرفتگی جزئی درست کرده. پایین عکس هم آدم‌هایی رو می‌بینی که دارن این پدیده رو تماشا می‌کنن و خودشون هم جلوی خورشید رو گرفتن. این عکس فوق‌العاده سال ۲۰۱۲ توی منطقه حفاظت‌شده گلن کنیون نزدیک شهر پیج توی آریزونای آمریکا گرفته شده، جایی که پارک‌بان‌ها و منجما داشتن این اتفاق جالب رو برای مردم توضیح می‌دادن. اگه دقت کنی، روی صفحه خورشید، پایین سمت راست ماه تاریک، چند تا لکه خورشیدی کم‌رنگ هم دیده می‌شه. این هفته یه خورشیدگرفتگی جدید داریم که خیلی از مردم توی شمال آمریکای شمالی، اروپا و شمال غرب آفریقا می‌تونن خورشیدگرفتگی جزئی رو تماشا کنن. یه نوار باریک از زمین، از گرینلند تا پرتغال، خورشیدگرفتگی کامل رو تجربه می‌کنه. هنوز معلوم نیست که آیا توی مدت گرفتگی کامل، شهاب‌سنگ‌هایی از بارش برساوشی هم دیده می‌شن یا نه.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: یک لحظه مسیه برای تمپل ۲ عکس: دن بارتلت کدوم یکی از این‌ها دنباله‌دار نیست؟ درست حدس زدی – اون شیء سمت راست خوشه کروی ستاره‌ایه. اون لکه سبز کم‌رنگ سمت چپ عکس، دنباله‌دار دوره‌ای 10P/Tempel 2 هست. در واقع، اون خوشه کروی همون مسیه ۳۰ یا همون M30 هست؛ یعنی سی‌امین شیء توی فهرست شارل مسیه، ستاره‌شناس معروف، از چیزهایی که دنباله‌دار نیستند. این ستاره‌شناس معروف قرن هجدهم، لیستی از اجرامی که می‌دید تهیه کرد که حالا به اسم فهرست معروف مسیه شناخته می‌شه. این اجرام شب به شب نسبت به ستاره‌های پس‌زمینه جابه‌جا نمی‌شدن و پس دنباله‌دار نبودن، چون مسیه دنبال دنباله‌دارها می‌گشت. پس خود مسیه هم جواب درست رو می‌داد، حتی اگه توی تلسکوپش هم دنباله‌دار 10P/Tempel 2 و هم خوشه ستاره‌ای دوردست رو شبیه لکه‌های کم‌نور و تار می‌دید. این عکس مدرن که در ۲۹ جولای گرفته شده، دنباله‌دار دوره‌ای تمپل ۲ رو نشون می‌ده که برای مدت کوتاهی در آسمون به مسیه ۳۰ نزدیک شده بود. در حالی که رد باریک و کم‌رنگ غبار مدار دنبال... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: میدان کاسموس روبین اعتبار تصویر: رصدخانه ورا سی. روبین (شیلی) در بخش مرکزی این تصویر که توسط رصدخانه ورا سی. روبین در شیلی گرفته شده، بیش از نیم میلیون کهکشان دیده می‌شود. اینجا میدان کاسموس است؛ بخشی از آسمان که چند برابر ماه کامل وسعت دارد و اولین بار تلسکوپ هابل آن را رصد کرد. تلسکوپ جیمز وب و تلسکوپ‌های دیگر هم این قسمت را بررسی کرده‌اند، چون در این منطقه ستاره‌های پرنور کهکشان خودمان کمتر دیده می‌شوند و این باعث می‌شود بتوانیم کهکشان‌های دورتر را بهتر ببینیم. پنل‌های کناری که از ۱ تا ۱۰ شماره‌گذاری شده‌اند، بخش‌های کوچکی از تصویر اصلی را با بزرگنمایی نشان می‌دهند. تنوع شکل و اندازه کهکشان‌ها واقعا جالب است. بعضی از این کهکشان‌ها آن‌قدر دور هستند که نورشان میلیاردها سال در راه بوده تا به زمین برسد. رصدخانه روبین قرار است هر چند روز یک بار دوباره به میدان کاسموس نگاه کند و این کار بخشی از پروژه ده‌ساله آن برای بررسی تغییرات آسمان است. این کار به ما کمک می‌کند تا ببینیم این ب... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: تصویر جدید و فوق‌العاده واضحی از خورشید، بی‌ثباتی را نشان می‌دهد این تصویر توسط تلسکوپ Inouye در هاوایی گرفته شده و واضح‌ترین عکسی است که تا حالا از خورشید در نور مرئی ثبت شده است. چیزی که در این تصویر دیده می‌شود، نوعی بی‌ثباتی به اسم بی‌ثباتی کلوین-هلمهولتز است. این بی‌ثباتی وقتی رخ می‌دهد که دو جریان مختلف از کنار هم عبور می‌کنند، مثلاً در اینجا جریان‌های متغیر پلاسما و میدان مغناطیسی خورشید. مدت‌ها بود که دانشمندان حدس می‌زدند این بی‌ثباتی روی سطح خورشید وجود دارد، اما حالا با این عکس‌های جدید و باکیفیت، این موضوع تأیید شده است. این تصویر که به رنگ زرد نشان داده شده، در واقع در نور آبی عمیق گرفته شده است. اندازه این تصویر تقریباً به اندازه شعاع زمین است، اما جزئیات ریز آن در حد اندازه یک شهر هستند. در تصویر می‌توانید بالای دانه‌های خورشیدی را ببینید که صاف و تغییرپذیر هستند، و در لبه‌های این ساختارهای شبیه گل، چندین چرخش بی‌ثباتی کلوین-هلمهولتز دیده می‌شود. در آینده، پژوهشگر... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 سه‌شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: گره‌های عجیب و جالبی از گاز و غبار در سحابی‌های سیاره‌ای چرا به وجود می‌آیند؟ این گره‌ها را در سحابی حلقه‌ای، سحابی دمبل و NGC 2392 هم دیده‌اند، اما وجودشان از قبل پیش‌بینی نشده بود و هنوز هم دلیل اصلی شکل‌گیری‌شان کاملاً مشخص نیست. در این تصویر جذاب که توسط تلسکوپ جیمز وب از بخشی از سحابی هلیکس گرفته شده، جزئیات زیادی را در نور فروسرخ می‌بینیم. این گره‌های دنباله‌دار جرمی تقریباً هم‌اندازه زمین دارند، اما اندازه‌شان چندین برابر مدار پلوتو است. یکی از فرضیه‌ها این است که گاز موجود توسط باد ستاره‌ای رقیق اما پرانرژی که از ستاره مرکزی و رو به مرگ می‌وزد، به بیرون رانده می‌شود و باعث تکه‌تکه شدن و تکامل این گره‌ها می‌شود. سحابی هلیکس یکی از نزدیک‌ترین نمونه‌های سحابی سیاره‌ای است که در پایان عمر یک ستاره شبیه خورشید به وجود می‌آید. این سحابی که با نام فنی NGC 7293 هم شناخته می‌شود، حدود ۶۵۰ سال نوری با ما فاصله دارد و در صورت فلکی دلو (آب‌ریز) قرار گرفته است.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 دوشنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: شهاب‌سنگی که در حال بخار شدن است، عکس سلفی با سحابی مارمولک عکس: تام برنت چه اتفاقی برای این شهاب‌سنگ افتاده؟ این شهاب‌سنگ روشن خیلی سریع در حین یک عکاسی با نوردهی طولانی از سحابی بزرگ مارمولک ظاهر و ناپدید شد. سحابی به رنگ قرمز کم‌رنگ در مرکز عکس دیده می‌شود. این شهاب‌سنگ که احتمالاً به اندازه یک سنگ‌ریزه کوچک بوده، با گرم کردن و تحریک هوای اطرافش در جو زمین، نور تولید می‌کند و خودش هم بخار می‌شود و گاز و گرد و غبار رنگی از خودش به جا می‌گذارد که رنگ‌هایش به ما درباره جنس آن سرنخ می‌دهد. این عکس ماه گذشته از رصدخانه‌های دره مرگ در نوادا، آمریکا گرفته شده است. اما این ماه زمان خیلی خوبی برای دیدن شهاب‌سنگ‌هاست. الان سه بارش شهابی در حال رخ دادن هستند، هرچند نور ماه تقریباً کامل باعث شده دیدن آن‌ها کمی سخت‌تر شود. فعال‌ترین این بارش‌ها، بارش شهابی برساوشی است که حدود ۱۰ روز دیگر به اوج خودش می‌رسد، یعنی وقتی ماه خیلی کم‌نورتر شده است. امسال اوج بارش برساوشی تقریباً همزمان با ماه ... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: یک رنگین‌کمان آتشی در آسمان ویرجینیای غربی عکس و حق نشر: کریستا هاربیک چه اتفاقی برای این ابر افتاده؟ کریستال‌های یخ داخل یک ابر سیروس دوردست مثل منشورهای کوچکی عمل می‌کنند و نور خورشید را می‌شکنند. به این پدیده که شبیه شعله‌های آتش به نظر می‌رسد، به طور غیررسمی رنگین‌کمان آتشی می‌گویند. این پدیده که اسم علمی‌اش کمان افقی است، موازی با افق در آسمان دیده می‌شود. برای اینکه این کمان افقی دیده شود، باید خورشید حداقل ۵۸ درجه بالای افق باشد و ابرهای سیروس هم در آسمان حضور داشته باشند؛ مثل همین ابر سیروس فیبراتوس که در عکس می‌بینید. کریستال‌های یخ شش‌ضلعی و تختی که این ابر را می‌سازند، باید به طور افقی کنار هم قرار بگیرند تا نور خورشید را به شکل هماهنگ بشکنند. به همین خاطر، دیدن این نوع رنگین‌کمان کمیاب است. این رنگین‌کمان آتشی در سال ۲۰۲۱ نزدیک کوه نورث فورک در ویرجینیای غربی آمریکا عکاسی شده است.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس

📢 تصویر روز ناسا 🗓 شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ عنوان: ماه باک و کمربند زهره عکس و کپی‌رایت: برانکو نادج ماه باک، اسم سنتی ماه کامل در ماه جولای است. در این عکس رنگارنگ از دریا و آسمان آدریاتیک که در ۲۸ جولای از جزیره کرک در ساحل کرواسی گرفته شده، ماه کامل باک تازه از پشت کوه‌های دوردست طلوع کرده است. چون ماه کامل همزمان با غروب خورشید طلوع می‌کند، سایه زمین هم در این صحنه گرگ و میش بالا می‌آید؛ یک نوار خاکستری کمرنگ که بالای افق کوهستانی جنوب شرقی دیده می‌شود. بالای این نوار سایه، یک هاله صورتی رنگ دیده می‌شود که به آن کمربند زهره می‌گویند. این نوار کم‌رنگ، بازتاب نور خورشید است که در دنیا به اسم کمربند زهره شناخته می‌شود. در حالی که سایه جو زمین و کمربند زهره کنار هم در افق شرقی دیده می‌شوند، ماه کامل باک انگار صحنه را برای ماه نو بعدی آماده می‌کند. ماه نو ۱۲ آگوست سایه خودش را روی زمین می‌اندازد و یک خورشیدگرفتگی کامل و هیجان‌انگیز رخ خواهد داد.... 🔗 🤖 بات‌های علمی دیگر | 🗄 آرشیو گزارش‌ها | 📨 تماس