tgindex
Science Club

هر هفته، در گوگل میت پرزنت یک مبحث علمی داریم! ساعت ۲۲ به وقت ایران. جهت ارتباط: negar_vpr@

Последний пост
28 февр.
Последнее чтение
15 авг.
Постов за неделю
0
Всего постов
20
Тип
открытый
Язык
персидский
Категория
Познавательное
В каталоге с
12 авг.
Подписчики
255
−2 за 2 дн.
Сутки
0
0,00%
Неделя
 
Месяц
 
Просмотров на пост
254
20 постов
Вовлечённость
99,6%
к подписчикам
Постов в день
0,0
всего 20
Упоминаний
2
каналов
Охват размещения
оценка
1/24сутки в ленте
1/48двое суток
1/72трое суток

Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.

Посты

  • 28 февр.1402из daneshagahi

    جنگنده‌های آمریکایی و اسرائیلی دارن روی شهرهای هدف عملیات سنگین انجام میدن، دیگه مهم نیست الان کجا و چی تایید شد و نشد. الان فقط جای امن تو خونه بمونید همین. در زمان مناسب همه از همه چیز مطلع خواهید شد. @daneshagahi

  • 💡وقتی جنگ هنوز شروع نشده، اما مغز ما آن را حس می‌کند 🧨جنگ همیشه با انفجار آغاز نمی‌شود. گاهی خیلی زودتر، در مغز آدم‌ها شروع می‌شود. ✔مطالعات علوم اعصاب نشان می‌دهد وقتی جامعه زیر «سایهٔ احتمال جنگ» قرار می‌گیرد، مغز وارد وضعیت هشدار می‌شود؛ حتی اگر زندگی ظاهراً عادی ادامه داشته باشد. در این حالت، بخشی از مغز به نام آمیگدالا — سیستم تشخیص خطر — بیش‌فعال می‌شود. به همین دلیل است که این روزها بسیاری از افراد: مدام اخبار را چک می‌کنند تمرکز گذشته را ندارند زود خسته می‌شوند یا حس مبهمی دارند که «اتفاقی در راه است» این اضطراب بی‌دلیل نیست. 🧠مغز تلاش می‌کند آینده‌ای نامطمئن را پیش‌بینی کند. اما مشکل اینجاست: مغز انسان با خطر مشخص بهتر کنار می‌آید تا با ابهام. وقتی نمی‌دانیم چه خواهد شد، سیستم عصبی بین سه واکنش گیر می‌کند: جنگیدن، فرار کردن، یا خشک شدن. به همین دلیل ممکن است همزمان بخواهیم برنامهٔ مهاجرت بچینیم، کارهای روزمره را ادامه دهیم، و در عین حال هیچ انرژی‌ای نداشته باشیم. همهٔ این‌ها طبیعی است. ✔تحقیقات انجام‌شده روی مردم کشورهایی که در آستانهٔ جنگ بوده‌اند نشان می‌دهد حتی قبل از شروع درگیری، سطح هورمون استرس در بدن افزایش پیدا می‌کند؛ خواب مختل می‌شود، احساسات نوسان پیدا می‌کند و آینده دور به نظر غیرواقعی می‌آید. مغز در چنین شرایطی از «زندگی کردن» به حالت «بقا» تغییر وضعیت می‌دهد. و شاید مهم‌ترین نکته این باشد: واکنش‌های متفاوت مردم نشانه ضعف نیست. هر مغزی به شیوهٔ خودش تلاش می‌کند صاحبش را زنده نگه دارد. 👩‍⚕️روان‌شناسان بحران می‌گویند بهترین کاری که می‌توان در چنین زمان‌هایی انجام داد، بازگرداندن کنترل‌های کوچک است: خوابیدن سر ساعت. صحبت با آدم‌های امن. کمتر دیدن اخبار. ادامه دادن کارهای سادهٔ روزمره. چون مغز از همین نشانه‌های کوچک می‌فهمد: «زندگی هنوز ادامه دارد.» 🧩گاهی بزرگ‌ترین مقاومت انسان، ادامه دادن زندگی در دلِ ابهام است. Science Club

  • شب، طولانی‌تر از همیشه است. خیابان‌ها بویِ دود و دلتنگی می‌دهند، و خبرها مثل زخمِ تازه باز می‌شوند. خانه‌ها روشن‌اند، اما دل‌ها چراغی کم‌سو دارند. کسی بلند گریه نمی‌کند، همه آرام فرو می‌ریزند— و زیر این آوارِ بی‌صدا، تنها چیزی که هنوز نفس می‌کشد، اندوهِ جمعیِ ماست.

  • 17 февр.18531из Drsaeedhosseinpouri

    📍🌱 متأسفانه بیشتر مردم «تحمل کردن» را آسان‌تر از «تغییر دادن» می‌پندارند. ‌‌ ✍🏻 #سوزان_سانتاگ 🌀 YouTube •.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.• 💫 @drsaeedhosseinpouri

  • مراقبت روانی شرط ادامه دادن است. بدون حداقلی از سلامت روان، هیچ پایداری‌ای ممکن نیست. ذهنِ فرسوده نمی‌تواند فشار را نگه دارد، نمی‌تواند معنا بسازد، نمی‌تواند در طول زمان امیدوار و فعال بماند. انسانِ خسته، نه توانِ خشمِ آگاهانه دارد و نه ظرفیتِ امیدِ پایدار. او فقط واکنش نشان می‌دهد، و واکنش، جای کنش را می‌گیرد. به همین دلیل، مراقبت روانی نه عقب‌نشینی است و نه بی‌مسئولیتی. بلکه شرط امکانِ ماندن است؛ شرط این‌که بتوان دید، فهمید و ادامه داد. این همان تاب‌آوری پایدار است.

  • ما فقط عزادارِ کشته‌ها نیستیم، عزادارِ زندگی‌هایی هستیم که ناتمام موندند، عزادارِ صداهایی که خاموش شدند و نگاه‌هایی که هنوز از عکس‌ها سؤال می‌پرسند. آدم‌هایی رفتند که می‌توانستند عاشق شوند، پیر شوند، بخندند، و شاید جهانِ کوچکِ کسی را نجات بدهند. خیابان‌ها شاهد بودند و دیوارها هنوز حافظه دارند. هیچ‌چیز واقعاً پاک نشده؛ نه خون، نه ترس، نه اندوهی که در گلوی یک ملت گیر کرده. بعضی‌ها کشته شدند، بعضی‌ها زندانی شدند، و خیلی‌ها… زنده ماندند اما چیزی درونشان برای همیشه شکست. ما ملتی هستیم که یاد گرفته‌ایم درد را قورت بدهیم، ولی این بار درد بزرگ‌تر از گلوست. این نوشته نه برای نفرت است نه برای فراموشی. برای یادآوری است؛ برای اینکه بگوییم آدم‌ها عدد نیستند، و رنج، خبرِ کوتاهِ آخر شب نیست. ما هنوز اینجاییم، با دل‌هایی سنگین، با چشمانی خسته، و با حافظه‌ای که نمی‌گذارد همه‌چیز عادی شود. یادشان را نمی‌شود بست. یادشان راه خودش را پیدا می‌کند. Science Club🖤🥀

  • داریوش مهرجویی  🌹🖤 «کسانی که مدعی‌اند همه چیز می‌دانند و همه چیز را می‌توانند درست کنند، سرانجام به این نتیجه می‌رسند که همه را باید کشت» - آلبر کامو (در پاسخ به امانوئل داستیه دولا ویژری ۱۹۴۸) 🎬 الماس در گام لامینور/ حسن صلح‌جو

  • 🌟 📚کشف شخصیت کاوش در دنیای درون جردن پترسون ترجمه‌ی حامد شانکی

  • без подписи

  • 🌟از تروما تا التیام🌟 شناخت روان‌زخم‌ها و راه درمان آن‌ها مؤسسه‌ی مدرسه‌ی زندگی ترجمه‎ی صدرا صمدی دزفولی کتاب از تروما تا التیام راهنمایی کاربردی، عمیق و انسانی برای درک و غلبه بر تروماست؛ که به‌روشنی توضیح می‌دهد تروما چیست و چگونه می‌تواند زندگی فـرد را در طول دهه‌هـا تحت‌تأثیر قرار دهد. همچنین راهکارهـایی قابل‌فهم و مفید برای رهایی از الگوهـای دردناک و پیامدهـای گذشته ارائه می‌دهد. این کتاب شبیه همراهی خردمند و مهربان در مواجهه با مشکلات پیچیده‌ی روانی است کـه با تمرین‌هـایی کاربردی، پرسش‌های تأمل‌برانگیز و راهنمایی‌هایش به خواننده کمک می‌کند تروما را شناسایی و پردازش کند و به‌سمت بهبودی و آرامش روانی گام بردارد. از تروما تا التیام برای کسانی‌ کـه به‌دنبال درک درد خود هستند، و همچنین افرادی که خواهان چارچوبی فکری برای حمایت از مسیر بهبودشان هستند، بسیار مؤثر است. لحن منحصربـه‌فرد کتاب در سراسر متن، بدون سرزنش و قضاوت بوده و حس اطمینان‌خاطر و آرامش را به خواننده منتقل می‌کند.

  • 26 окт.19531из Drsaeedhosseinpouri

    📍🌱 هرگز هیچ دو انسانی با روحیات و علاقه‌مندی های مطلقا مشترک یافت نشده است پس اگر در یک رابطه‌ی دو نفره هیچ مشکل و برخوردی به وجود نیاید به این معنی است که یکی از این دو نفر تمام حرف‌های دلش را نمی‌زند... 📚 #دیر_یا_زود ✍🏻 #آلبا_دسس_پدس 🌀 YouTube •.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.• 💫 @drsaeedhosseinpouri

  • 4 окт. 2025 г.25472из daneshagahi

    ما نه اشرف هستیم، نه مخلوق، ما حاصل یک فرایند آشوبناک و بدون هدف در کنار هزاران هزار محصول دیگر هستیم. ما فقط یک گونه زیستی هستیم مانند سایر حیوانات، جانوران، گیاهان و... و دقیقاً در جایگاهی که یک کرم پهن کف اقیانوس و یا گندم قرار دارد. هر چند که آنها بسیار مفید تر هستند. امروز روز ما حیوانات بسیار مضر برای مادرمان، طبیعت، هم هست بیایید کمی بیشتر به فکر گهواره‌ی خود باشیم. سروش سارابی @daneshagahi

  • Science Club

  • 🎧 اپیزود جدید پادکست: فراتر از پاداش و تنبیه در این قسمت، قدم می‌زنیم به دنیای اندیشه‌های تکان‌دهنده‌ی آلفی کوهن؛ جایی که تربیت، آموزش، عشق و آزادی، دوباره معنا می‌گیرند. کتاب «نه تشویق، نه تنبیه» فقط یک نظریه‌ی تربیتی نیست؛ صدایی‌ست علیه عادت‌های قدیمی ما. صدایی که می‌پرسد: 🔹 آیا پاداش‌ها واقعاً انگیزه می‌سازند، یا تنها آزادی درونی را می‌کشند؟ 🔹 آیا تنبیه‌ها واقعاً اصلاح می‌کنند، یا فقط ترس و اطاعت به جا می‌گذارند؟ در این اپیزود، از کلاس‌های درس تا خانه‌ها، با مثال‌ها و پژوهش‌های کوهن همراه می‌شویم و درمی‌یابیم که: 🌱 رشد واقعی، نه از «کنترل»، بلکه از «ارتباط، احترام و معنا» آغاز می‌شود. 📚 کوهن به ما یادآوری می‌کند: «انسان‌ها وقتی شکوفا می‌شوند که آزاد باشند، نه وقتی که پاداش می‌گیرند یا از تنبیه می‌ترسند.» اگر شما معلمید، پدر یا مادرید، یا حتی شهروندی که به آینده‌ی جامعه فکر می‌کند—این اپیزود می‌تواند نگاهتان را عوض کند. 📌 بشنوید در: https://t.me/scienceclubb/404 📘 بر اساس کتاب «نه تشویق، نه تنبیه» نوشته‌ی آلفی کوهن 🎙 گوینده: ساحل شکری

  • رایج‌ترین پرسشی که بازدیدکنندگان «سامرهیل» می‌پرسند این است: «آیا بچه بعداً برنمی‌گردد و مدرسه را سرزنش نمی‌کند که چرا مجبورش نکرده ریاضی یا موسیقی یاد بگیرد؟» پاسخ این است که بتهوون‌های خردسال و اینشتین‌های کوچک خودشان نمی‌گذارند از قلمرو طبیعیِ استعدادشان دور نگه داشته شوند. شما نمی‌توانید کودکان را مجبور به یادگیری موسیقی یا هر چیز دیگری کنید، مگر آنکه آن‌ها را تا حدی به بزرگسالانی بی‌اراده تبدیل کرده باشید. شما از آنان پذیرندگانِ وضعِ موجود می‌سازید چیزی که به کارِ جامعه‌ای می‌آید که به آدم‌های مطیعِ پشتِ میزهای ملال‌آور، به کسانی که در مغازه‌ها سرِ پا می‌ایستند، و به مسافرانی که مثل ماشین قطار حومه‌ایِ ساعتِ ۸:۳۰ را می‌گیرند نیاز دارد، جامعه‌ای که، در یک کلام، بر دوش‌های فرسودهٔ مردِ کوچکِ ترسیده‌ هم‌رنگِ جماعتی که تا سرحد مرگ ترسیده می‌چرخد. Neill, A. S. (1960). Summerhill: A radical approach to child rearing. New York: Hart Publishing. Use it or Lose it

  • 8 авг. 2025 г.26614из usedata

    تو فکر می‌کنی چون "یک" را می‌فهمی، پس باید "دو" را هم بفهمی؛ چون یک و یک می‌شود دو. اما فراموش می‌کنی که باید "و" را هم بفهمی. Meadows, D. H. (2008). Thinking in systems: A primer. Sustainability Institute.

  • 🌟 پرورش روان کودکان دنیل جی. ایمن و چارلز فی ترجمه‌ی هانیه علیایی روشی آسان و مؤثر برای فرزندپروری در روزگاری که بسیاری از کودکان و نوجوانان درگیر چالش‌های مختلف‌اند، پدر و مادرها به‌دنبال راهی می‌گردند تا بتوانند فرزندانی سالم از نظر ذهنی پرورش داده و آن‌ها را برای شکوفایی استعدادهاشان آماده کنند. این کتاب راهکاری علمی و اثبات‌شده برای والدینی است که در زمینه‌ی پرورش فرزندان‌شان همه‌ی تلاش خود را به کار می‌گیرند اما در نهایت احساس ناتوانی می‌کنند. مطالعه ی موثر در حوزه فرزندپروری از وظایف مهم هر والدی هست و این نکته بسیار مهم است که همواره دوباره به رفتار های خود دقت کرده و رو به رشد در این حوزه ی مهم بمانیم. «اگر آرزو دارید فرزندانی مستقل، بااعتمادبه‌نفس و همدل داشته باشید، این کتاب راه‌حل‌های گام‌به‌گام آن‌را در اختیارتان می‌گذارد.» ـ لوییس هاوز، نویسنده‌ی پرفروش مدرسه‌ی عظمت #پرورش_روان_کودکان #کودکانی_با_ذهن_قدرتمند #فرزندپروری #والدین_آگاه

  • 3 авг. 2025 г.2149из AmirTravels

    وداع با هیولا ترک سیگار در ۷ دقیقه این کتابچه‌ی کوتاه رو حمید محمودزاده مدیر و موسس دیدار نوشته. راه‌کاری‌ست بر اساس تجربه‌ی شخصی خود او از ترک سیگار نکته‌ی مهم: اگر سیگار می‌کشید و فکر می‌کنید هیچ انگیزه‌ای برای ترک آن ندارید و احیاناً اصلاً دلتان نمی‌خواهد کسی در مورد این موضوع حرفی به شما بزند و … اصلاً این فایل رو باز نکنید. این فایل صرفاً برای کسانی‌ست که خودشان انگیزه‌ی اولیه‌ای برای این موضوع دارند @AmirTravels

  • فایل پرزنت

  • без подписи