Me and my mind

ذات بد نیکو نگردد، زانکه بنیادش بد است !

‏بی‌احترامی آغاز خداحافظی‌ست. من تا پایان عمر صبر نمی‌کنم تا تو یاد بگیری چگونه باید با من رفتار کنی…! - هاروکی موراکامی

اهنگای خاطره انگیز

بمناسبت آغاز ماه آگست 🎉🎊😍

ماه آگست شروع شد 😍🎉🎉

آدما فقط لحظه انفجار تورو میبینن،نمیبینن چقدر کنار اومدی،کوتاه اومدی و چقدر سازش کردی.

هوشِ سیاه و تنهاییِ سپید شاید شنیده باشی که می‌گویند افراد با بهره هوشی بالاتر، دوستانِ کمتری دارند. این یک انتخابِ مغرورانه نیست، یک اجبارِ زیستی است. وقتی لایه‌های زیرینِ رفتارها را می‌بینی، وقتی کنایه‌ها را قبل از بیان شدن می‌فهمی و وقتی دروغ‌ها را از لرزشِ پلک‌ها تشخیص می‌دهی، معاشرت سخت می‌شود. هوشِ زیاد، یک جور “نفرینِ پیش‌آگاهی” است. تو چیزهایی را می‌بینی که بقیه از آن بی‌خبرند و همین باعث می‌شود ترجیح بدهی در خلوتِ خودت با “کافکا” چای بنوشی تا اینکه در مهمانی‌های پرزرق‌وبرق، حرف‌های پوچ بزنی. تنهایی، هزینه‌یِ شفاف دیدنِ دنیاست...

. ‏تو از آیین انسانی چه می‌دانی؟ اگر جان را خدا داده است چرا باید تو بستانی؟ • فریدون مشیری

آزادی هم‌زمان با عدالت انتخاب می‌شود و حقیقت این است که نمی‌توانیم یکی را بدون دیگری انتخاب کنیم. اگر کسی نان شما را ببُرد٬ آزادی شما را نیز گرفته است. اما اگر آزادی شما را بگیرد٬ یقین داشته باشید که نان‌تان نیز در خطر است٬ زیرا از آن پس نان‌تان وابسته به هوس و دلخواه ارباب خواهد بود٬ نه به تلاش خودتان. در سراسر جهان٬ تا جایی که آزادی عقب بنشیند٬ فقر نیز افزایش پیدا می‌کند٬ و برعکس... آزادی بر نان ارجح تر است ! 👤آلبر كامو

. تو همه تلاشتو کردی، کافی‌ هم بودی، و باید می‌شد؛ آخوند نذاشت.

01:55

ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود وآن دل که با خود داشتم، با دل‌سِتانم می‌رود من مانده‌ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او گویی که نیشی دور از او، در استخوانم می‌رود گفتم، به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریشِ درون پنهان نمی‌ماند که خون، بر آستانم می‌رود مَحمل بدار ای ساروان! تندی مکن با کاروان کز عشق آن سرو روان، گویی روانم می‌رود او می‌رود دامن‌کشان، من زَهرِ تنهایی‌چشان دیگر مپرس از من نشان‌، کز دل، نشانم می‌رود برگشت یار سرکشم، بگذاشت عیش ناخوشم چون مجمری پُرآتشم، کز سر دخانم می‌رود با آن همه بیداد او، وین عهد بی‌بنیاد او در سینه دارم یاد او، یا بر زبانم می‌رود بازآی و بر چشمم نشین، ای دلسِتان نازنین! کآشوب و فریاد از زمین، بر آسمانم می‌رود شب تا سحر می‌نَغنَوَم، واندرز کس می‌نَشنَوَم وین ره نه قاصد می‌روم، کز کف عنانم می‌رود گفتم بگریم تا اِبِل، چون خَر فرو ماند به گِل وین نیز نتوانم که دل، با کاروانم می‌رود صبر از وصال یار من، برگشتن از دلدار من گر چه نباشد کار من، هم کار از آنم می‌رود در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود سعدی! فغان از دست ما, لایق نبود ای بی‌وفا! طاقت نمی‌آرم جفا، کار از فغانم می‌رود

خانه ام مي گويد : ترک ام مکن که گذشته ات در من نهفته است.  راه نيز مي گويد: در پي من بيا که آينده ات منم .  اما من به خانه و راه مي گويم : مرا گذشته و آينده اي نيست. اگر بمانم، در ماندنم رفتن است و اگربروم، در رفتنم ماندن،  که تنها محبت و مرگ، همه چيز را دگرگون توانند کرد. 📕 ماسه و کف 👤 #جبران_خلیل_جبران

یه روزی میفهمی... عمل کردن بهتر از حرف زدنه؛ تنهایی بهتر از رابطه‌های نصفه و نیمه؛ سکوت کردن بهتر از بحثِ بی‌فایده؛ تمرکز روی‌ خودت بهتر‌‌ از دخالت در زندگی بقیه؛ و خودِ واقعیت بودن بهتر از تقلید کردن از دیگرانه..!