سپیداران☕️

وسط سخرانی‌هام برق رفت☺️✨️

بیشترین حسی که این روزها تو جلسات مختلف باهاش روبه‌رو می‌شم، حس شرمه. انگار همه‌مون شرمنده‌ایم! شرمنده‌ی رویا‌هامون، شرمنده‌ی زمان‌های از دست‌رفته و عمرمون، شرمنده‌ی نشدن‌ها و حتی شرمنده‌ی اطرافیانمون... و همین حس شرم و ناکافی بودن، داره جلومون رو می‌گیره، جلوی کاری که امروز از پسش برمیایم، جلوی قدمی که امروز می‌تونیم برداریم. شاید چیزی که این روزها بیشتر از هر چیز بهش نیاز داریم، اینه که یکی بهمون بگه عزیزم تو به اندازه‌ی کافی تلاش کردی! تو مقصر شرایط و اتفاقات نبودی و لازم نیست تمام عمرت رو در جست‌وجوی زمان از دست‌رفته بگذرونی، امروزت رو بچسب. کاری که امروز می‌تونی رو انجام بده. نمی‌دونم... به هر حال، بارها وسط مکالمه‌ یک‌ساعته‌ای که با هنرجوم داشتم و شما دو دقیقه‌اش رو شنیدید، بغضم گرفت. چون واقعاً فکر می‌کنم ماها خیلی تلاش کردیم. و این حس‌هایی که داریم با خودمون حمل می‌کنیم، خیلی حقیقت ندارن. اما چون نزدیک‌ترین یقه‌ای که می‌تونیم بگیریم و به دیوار بچسبونیم، یقه‌ی خودمونه، بیشتر از همه به خودمون فشار میاریم، متأسفانه.

داشتم با یکی از هنرجوهای جلسات نقد صحبت می‌کردم که فکر می‌کرد به حد کافی تلاش نکرده و باید الان خیلی جلوتر از چیزی که الان هست می‌بوده...

بعد از چند روزِ سخت، اتاقم از تعمیرات خارج شد و قابل استفاده‌ هست. حالا می‌تونم برگردم پشت میز و به کار و زندگیم برسم‌. این هفته، هفته خیلی مهم و سرنوشت‌سازیه برام. یا موفق می‌شم و جون سالم به در می‌برم، یا از ناکامی‌ها درس می‌گیرم و یک بار دیگه تلاش می‌کنم. خلاصه که دکمه خروج و برگشت به عقب وجود نداره، فقط جلو می‌ریم تا ببینیم چی می‌شه.

پس نظر شما با آخر هفته‌هاست و با اسم سپیده‌دم موافق‌ترین... دیگه از اینجا به بعدش من می‌مونم و برنامه‌ریزی و اقدام. برام آرزوی موفقیت کنید که خیلی کارها باید انجام بدیم کنار هم🪡

سلام سلام🧚🏻

امروز خیلی عصبانی بودم. کل اکسپلورم ویدئو‌های دی‌ماه بود و خانواده‌های داغ‌دار، اصفهان و تلاش‌های مردم. برقمون برای ساعت‌ها و بارها قطع و وصل می‌شد و عملاً یک موجود مضطرب و خشمگین بودم. و خیلی وقت بود که سراغ ایده‌هام نرفته بودم، به خودم اومدم دیدم خشم و غمم رو دارم تبدیل به ایده‌های جدید می‌کنم و ذهنم رو از انبوه کلمات خالی می‌کنم. خلاصه که دوست دارم کار کنم، دوست دارم که با شما این روزهارو بگذرونم. می‌دونی ایران روایت زیاد داره و نویسنده کم... پس بهتره که ماها نویسنده بمونیم...

چقدر ذوق کردمممم😍😍 خیلی هیجان زده ام برای این ایده😅

نه دیگه، این محتوای کاناله. فقط کلاس‌ها و جلسات خصوصی و نیمه‌خصوصی که برگزار می‌کنم شهریه دارن.

قراره هزینه‌ای داشته باشه؟

خانمی دیر میاد اما همیشه با ایده جدید و دست پر میاد🫶🎀

حالا فعلا بین سپیده‌ها رای‌گیری رو ادامه می‌دیم ببینیم کدوم سپیده برنده می‌شه😂☝️

سوال به جایی که می‌تونید الان از من بپرسید: راستی نگفتی اسمت چی بود؟ (با سپید و سپیدار و سپیداران و سپیده‌دم و... زندگیتون رو پر کردم🤣)

دختر ما میدونیم سپیده‌دم نشسته به دلت همونو بزار😂🫶🏻✨

خود اسم سپیده‌دم هم کافیه براش. اولش بگم سلاااام! به سپیده‌دم، قرار هفتگی محفل سپیداران برای نویسنده ماندن خوش اومدید! من سپیده پورحنیفه، اینجا هستم تا درمورد دنیای نویسندگی و هنر گپ بزنیم و لذت ببریم🙂‍↔️ (جمله‌ی معروف کمپ نویسندگیمون)

از اونجایی که این یک فصل جدید برای محفل نویسندگیمون حساب می‌شه، سپیده‌دم می‌تونه در تضاد با نیمه‌شب نشون از این فصل جدید باشه، از طرفی سپید رو از سپیداران و اسم خودم داره، و خب سپیده‌دم یک صبحِ دوباره‌اس برای هممون. نمی‌دونم. فکر می‌کنم ترکیبی از سپیده‌دم بتونه برای این برنامه جالب بشه. سیم‌های مغزم دارن می‌سوزن انقدر که ترکیب کردم😂 اسمی مدنظر داشتید پیشنهاد بدید❤️

می‌تونید چندتا گزینه رو انتخاب کنید🫶 لطفاً با دقت و وسواس انتخاب کنید😭😂