آشیان واژه

الان این مسخره بازی های «زن عاشق تر، پریشون تره» راه افتاده وگرنه از دید فردوسی بزرگ، این حرفا نبود و زن، خودش همسر خودش رو انتخاب می کرد و نتیجه خیلی هم خوب می شد؛ مهم انتخاب ماست، نه زن و مردیِ ما.

دلم «مامان» می خواد؛ نه «خواهر» !

نظریه شاید نامحبوب: مردم آشغال پسند نیستن، بهترش نیست، بهترش باشه اونام استقبال می کنند.

درواقع پافشاری محبوبه فقط ناشی از مخالفت شدید و غیر منطقی پدرومادرش بود. اگه عقلانی مخالفت می کردن، اگر درهای گفتگو برای محبوبه باز بود، او هم می تونست حرف هاش رو بزنه و حتی حرف بشنوه.

همیشه وقتی به محبوبه نگاه می کردم برام عجیب بود که رحیم رو انتخاب کرد، چون با تربیت خوبی بزرگ شده بود و داستان عشق های درست و حسابی شنیده بود. همیشه می گفتم پس یه پدر و مادر دیگه باید چکار کنن تا بچه شون انتخاب اشتباه نداشته باشه؟ تا اینکه رفتار پدرومادرش رو دیدم وقتی که گفت عاشق شده...در واقع محبوبه عاشق سرکشی خودش شد، نه عاشق رحیم! عاشق اون حالی شد که با عشق رحیم داشت و این زیباست ولی .. تصور کنید اگه پدرومادرش باهاش درست رفتار می کردن و به جای نصیحت، شرایط انتخابش رو می سنجیدن و باهاش گفتگو می کردن، چی می شد...شاید محبوبه حتی بعد تر دیگه رحیم رو نمی خواست!

و بهش می بالم.

من زن ایرانی ام! از نسل شیرین، تهمینه و رودابه؛ خودم همسرم رو انتخاب می کنم.

بازم نشد، فداسرم.

نیاز داشتم به تو. چقدر «نرو» توی دهنم دارم که دلم می خواد به تو بگم. هنوزم حالم بده ولی اگه تو بیای با هم حال بدی ها رو قورت می دیم. اگه تو بیای فحش از دهنم میفته، ولی تو نمیای.نمیای و افتادم گردن دیگرون. من الان برای کی موهام رو تو باد پریشون کنم؟ برای کی…

نیاز داشتم به تو. چقدر «نرو» توی دهنم دارم که دلم می خواد به تو بگم. هنوزم حالم بده ولی اگه تو بیای با هم حال بدی ها رو قورت می دیم. اگه تو بیای فحش از دهنم میفته، ولی تو نمیای.نمیای و افتادم گردن دیگرون. من الان برای کی موهام رو تو باد پریشون کنم؟ برای کی برقصم که مثل تو با نگاهش منو ببوسه؟ کی رو بندازم رو تخت و سیگار رو از لبش بکشم و بگم نکش دیگه، بسه؟ من از پشت لیوان نیمه پر از واین کی عکس تو رو ببینم؟ چرا نمیای؟ چون دوسم نداری؟ خب من که دوست دارم اندازه جفتمون! چرا فکر می کنی حتما باید ته دلت عاشق باشی تا بمونی؟ خدا کنه آدم بخواد بمونه! اون وقت هزارتا بهونه جور می کنه. مثلا حتی به خودش می قبولونه با او خوشحاله! اگه می خواستی بمونی خودم بهت تقلب می رسوندم که چرا می خواهی بمونی! ولی تو نمی خوای. نمی خوای و کاری از دستم بر نمیاد. برای نخواستن تو من کاری نمی تونم بکنم، نمی تونم بخواهونمت! ولی کاش می خواستی. اون وقت باز شعر می گفتم، از تو و برای تو. اون وقت باز می نوشتم، بلند و به قول تو پر از واژه های مال خودم. اگه می موندی چی می شد؟ مثلا دوتایی بودنمون به کجای این جهان که هیچ، این کرمون آسیب می رسوند؟ موندن تو باعث بارون نیومدنه؟! اگه از من بپرسی دلیل گل دادن ذهن من بودی و حالا ذهنم بیابونیه بی تو. چی می شد اگه من زنی بودم که دنبالش بودی؟ به کجا بر می خورد اگه یه بار پیامی که برات نوشته بودم رو بی جواب نمی ذاشتی؟ از آسمون سنگ می بارید اگه بهم می گفتی چقدر چشمام قشنگه؟ یا شایدم نیست. به هر حال اگه بنظر تو بود که می موندی. ولی حتما نیست که رفتی. حتما من دختری نیستم که تو می خوای. حتما ندیدی دیگه. چون اگه می دیدی و می فهمیدی که چجوری می بینمت و می فهممت، هرگز نمی رفتی. شایدم دیدی ولی بازم رفتی. نکنه فهمیدی و بازم دوسم نداشتی؟ یا نکنه عاشقم شدی و بازم رفتی؟ نکنه چشمام واقعا برات قشنگ بودن؟ یا نکنه دارم خودم رو گول می زنم و تو اصلا وجود نداری؟

+ حالا ازم بخواه نرم - تو خودت میخوای نری + نه ازم بخواه نرم بگو بمون بگو با تو امنیت دارم - چی میگی؟ + من اصلا نجاتت دادم اینو بهم بگی آقا ما اصلا احتیاج داریم یکی این چیزا رو به ما بگه 🎬 بی‌داد

زیباتر نیست که به جای «فلانی تایپ منه» بگیم «فلانی پسند منه» ؟

دقیق نمی‌دانم منظور از بازماندگان چه کسانی هستند، مگر بعد از رفتن آن‌ها، چیزی هم باقی می‌ماند؟

چقدر دوست دارم آخه مهدی یراحی!

با مرگ سرخم بطلان این بازی ام از هر چه گفتم هر چه کردم راضی ام گریه نکن من کابوس این قاضی ام

من نباید توییتر فارسی رو نگاه کنم، قلبم می گیره از این حجم واژه ی انگلیسی.