تینی

We’ve laughed until our stomachs hurt, cried over things that felt impossible, and grown through versions of ourselves we never thought we’d become. And through all of it, somehow, you were there.تفلدت مبارک

We’ve laughed until our stomachs hurt, cried over things that felt impossible, and grown through versions of ourselves we never thought we’d become. And through all of it, somehow, you were there.تفلدت مبارک

غير ضروري مادر قهبه هستيد.

Fairuz performing “فايق عليّي” live at Bercy, Paris (1988) Poet of Pagan

ناخونامو دوست دارم

I shouldve been bitchier

Kind of missing everyone in my life rn

جدی دو ماه دیگه تولدمه من اصلا نفهمیدم چیشد امسال

پروردگارا، مرا با قوانین طبیعت و حساب چه کار اگر به دلیلی این قوانین و دو دوتا چهارتا باب میل من نباشند؟ خیال‌تان راحت، اگر زورش را نداشته باشم پیشانی‌ام را به چنین دیواری نخواهم کوفت، اما فقط به خاطر آن که روبه‌رویم دیواری است و زورم به آن نمی‌رسد هم با آن کنار نخواهم آمد. انگار این دیوار سنگی در حقیقت التیام‌بخش است و به‌واقع حرفی از این جهان در خود نهفته دارد فقط از این‌رو که مصداق دو دوتا چهارتاست. آه، چرند اندر چرند! راه دیگری هم هست؛ این‌که همه چیز را درک کنی، از تمام امور ناممکن و دیوارهای سنگی آگاه باشی و اگر دوست نداری، با هیچ‌یک از آن‌ها کنار نیایی؛ از راه بدیهی‌ترین ترکیبات منطقی دوباره به این نتیجه‌گیری زننده‌ ابدی برسی که حتی مقصر دیوار سنگی هم خودت هستی، هر چند باز هم باید گفت که بی‌شک واضح است هیچ تقصیری متوجه تو نیست، و در نتیجه باید در سکوت و ناتوانی دندان روی هم بسایی و در رخوتی لذت‌جویانه فرو روی و به این حقیقت بیندیشی که حتی کسی نیست که از دستش عصبانی باشی، هیچ چیز نیست و شاید هرگز هم نباشد. همه‌چیز تردستی است، دستی چیده شده، تقلب، کثافت‌کاری— بی‌آن که بدانی چیست و بی‌آن که بدانی کار کیست، اما به رغم تمام شک‌ها و تقلب‌ها، هنوز درد می‌کشی و هر چقدر بیش‌تر شک می‌کنی، بیشتر درد می‌کشی! -یادداشت‌های زیرزمینی