دوره گَرد⛓️☕

از اون بچه ای که میترسید شبا تنهایی بره دسشویی تبدیل شدم به کسی که تا صبح بیدار میمونه

هیچ پلن B وجود نداره، هیچ پلن A هم وجود نداره! حقیقتا پلنی ندارم و نمیدونم دارم چیکار میکنم و چیکار باید بکنم.

بیاید پول نداشتنو عادی سازی کنیم واقعا میگید بیا بریم بیرون من بتونم بگم پول ندارم یا وقتی میگن چرا فلان چیزو نمیخری من بتونم بگم پول ندارم

خیلی ادم کاملی هستم، هیچ نیمه ای ازم گم نشده

گریستم؛ به یاد تمام روز هایی که خوشبخت بودم و نمیدونستم:)

جوونای 18 تا 28 ساله ایران به غمی دچارن که بعید میدونم تو هیچ جای دنیا انقدر سردرگمی، غصه و حال بد بین جووناش موج بزنه.

اینترنتِ ایران باید به لیستِ شکنجه‌های تاریخ بشریت اضافه بشه.

چیزی را کم دارم شاید امید، شاید فراموشی، شاید یک دوست و شاید خودم را...

بدترین حس اونجاییه که پیش خودت فکر میکنی چقدر دلم برا این لحظه تنگ میشه در حالی که هنوز تموم نشده...

به سنی رسیدم که خانوادم بهم اجازه میدن برم بیرون ولی کسی رو ندارم باهاش برم بیرون

تفریحاتم شده لایک کردن تفریحات بقیه.

خواب ۸ ساعت سالم و مفید، کجایی؟ چرا سهم من نمیشی؟

فقط ادم های خیال پرداز میدونن که ساعت ها با چشم بسته دراز کشیدن و داخل سناریو های مختلف زندگی کردن یعنی چی:)

ولی درد واقعی رو ماهایی کشیدیم که سال اخرمون تو اون مدرسه بود و فرصتی برای خداحافظی نموند...

شاید تلخ ترین حقیقت زندگی همین باشد، هیچ چیز برای همیشه نمی ماند...

وقتی یادم میاد زندگی همین لحظاتیه که داره میگذره دلم میگیره، چون همیشه حس میکردم قراره چیز خیلی جالب تری باشه.

قبلا ی وقتایی حالم بد بود، الان ی وقتایی حالم خوبه

وقتی والدینت تو رو درست تربیت کردن و حالا با آدمای این نسل جور در نمیای...

اونجایی فهمیدم با خودم چند چندم که دیدم لباس های ورزشیم از لباس های بیرونیم بیشتر شده.

از امشب حوصله فردا رو ندارم.