Sharif Today

«حمله شبانه دشمن به مرکز محاسبات شریف» ◾️حوالی ساعت ۲:۳۰ بامداد امروز (دوشنبه، ۱۷ فروردین ۱۴۰۴) و در ۳۸مین روز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، جنگنده‌های دشمن، مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات (یا همان مرکز محاسبات) دانشگاه صنعتی شریف را بمباران و تخریب کردند. ◾️در این مرکز، علاوه بر ارائه خدمات زیرساختی برای فعالیت‌های آموزشی دانشگاه (کلاس‌های مجازی و سامانه آموزش sharif.edu)، خدمات مختلف ذخیره‌سازی داده‌ها، پردازش ابری و نیز پردازش‌های مبتنی بر پردازنده‌های گرافیکی (GPU) به استادان، دانشجوها و شرکت‌های مستقر در زیست‌بوم فناوری دانشگاه صنعتی شریف ارائه می‌شد. ◾️اگرچه به گفته رئیس دانشگاه، خوش‌بختانه این حمله تلفات جانی نداشته، اما علاوه بر تخریب تقریبا کامل مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه، ساختمان‌های کناری آن، از جمله مسجد دانشگاه، ساختمان مرکز فلسفه علم و نیز ایستگاه تقلیل فشار گاز کنار آن نیز آسیب دیده‌اند. ◾️ساختمان مرکز محاسبات دانشگاه، یکی از ساختمان‌های خاطره‌انگیز شریف بود؛ سال‌ها پیش با پیگیری‌ها و تلاش‌های دکتر تابش، از طریق همین مرکز محاسبات بود که اینترنت به شریف آمد و شریف از جمله نخستین مراکز اینترنت‌دار ایران لقب گرفت. هم‌چنین کسب‌وکارهای نوپای زیادی در سال‌های قبل، علاوه بر استفاده از خدمات این مرکز، در ساختمان آن مستقر بوده‌اند؛ از تیم دانشجویی‌ای که سامانه آموزش شریف را تحت هدایت دکتر تابش توسعه داد و بعدا تحت نام «فارسی‌وب شریف»، لینوکس فارسی را عرضه کرد، تا «سلام سینما» و ... دانشجوهای تحصیلات تکمیلی زیادی نیز در این سال‌ها پایان‌نامه‌ها و پروژه‌ها و پژوهش‌های خود را به کمک سخت‌افزارهای تعبیه‌شده در این مرکز به پایان رسانده بودند. 🔵 @SharifToday

«بیانیه‌های مختلف و امضایی که پس گرفته شد» ◾حوادث و اتفاقات بسیار تلخ دی‌ماه امسال و کشته شدن تعداد بسیار زیادی از هم‌وطنان‌مان در خیابان‌های شهرها (که به قول امیر خادم «باید بپذیریم زخمی که در دی‌ماه سال ۱۴۰۴ بر کشور ما زده شد، یک زخم تاریخی‌ست که شفای آن کار یک روز و دو روز نیست، کار یک نسل و دو نسل هم نیست»)، با توجه به تعطیلی تحمیلی دانشگاه و هم‌چنین قطع عمده ارتباطات مجازی در کشور، در صحن دانشگاه بازتابی مثل دیگر اتفاقات سال‌های اخیر نداشت، اما کمی که از بهت ماجرا گذشت، بیانیه‌های مختلفی در خروجی کانال‌های دانشگاه و گاهی خبرگزاری‌های رسمی بیرون دانشگاه قرار گرفت. ◾اولین بیانیه، ۲۰ دی، یک روز بعد از شب‌های تلخ و تاریک ۱۸ و ۱۹ دی، از سوی ۴۶ نفر از اعضای هیئت‌علمی دانشگاه منتشر شد و حرف اصلی‌اش، محکومیت مواضع علی شریفی زارچی در فضای مجازی بود و این مواضع را «هم‌راستا و منطبق با اهداف رژیم جنایتکار صهیونیستی و حامی اصلی آن، آمریکای مستکبر» دانسته بود. عجیب‌ترین نکته درباره این بیانیه را می‌توان محفوظ بودن ۱۶ امضا از ۴۶ امضا دانست، یعنی در بیانیه‌ای که کاملا مطابق با مواضع مدنظر حاکمیت است و امضای آن هیچ خطری را از طرف نهادهای امنیتی متوجه امضاکننده نمی‌کند، در کنار تعداد نسبتا کم امضاها، حدود یک‌سوم افراد ترجیح داده‌اند محافظه‌کاری را به اوج خود رسانده و از اعلام اسامی‌شان پای این بیانیه خودداری کنند. ◾اوایل بهمن و با برقراری مجدد برخی ارتباطات اینترنتی، تعدادی از گروه‌های دانشجویی هم نسبت به اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و سرکوب آن از سوی حاکمیت، بیانیه‌ها و واکنش‌هایی را منتشر کردند. سوم بهمن، انجمن اسلامی بیانیه‌ای را خطاب به حاکمیت در کانال تلگرام خود منتشر کرد و آن را با این انذار به پایان رساند که «دیگر چیزی برای انذار نمانده و هیچ معنایی در هشدار نیست‌. حال، تنها بیزاری و نفرت از تک‌تک اعمالتان مانده‌است؛ بیزاری از جور و ستمی که دیگر با چشمان بسته هم بر همگان پیدا می‌گردد.» اما فردای انتشار و با توجه به بازداشت دبیر انجمن اسلامی از سوی نهادهای امنیتی و با قول مساعدتی که رئیس دانشگاه برای آزادی او به انجمن داده بود، در نهایت این بیانیه از کانال انجمن اسلامی حذف شد. ◾چهارم بهمن نوبت به بیانیه انجمن علمی فیزیک شریف رسید که حرفش را در قالب تمثیل‌ها و کنایه‌های فراوان نشانده بود، خطابش بیشتر به مصلحت‌اندیشانی بود که دنبال ثبات‌اند، اما آرامش کاذب‌شان که حاصل انکار واقعیت است، دوامی نخواد داشت. ◾انجمن علمی فلسفه علم در بیانیه روز ۵ بهمنش، از بی‌تفاوت نماندن و اعلام بیزاری از وضعیتی گفت که «جان انسان را بی‌مقدار و صدا را جرم تلقی می‌کند» و در آن «ارتباط امتیاز و جان انسان هزینه‌ای قابل چشم‌پوشی و سرپوش گذاشتن تلقی می‌شود». ◾دیگر بیانیه حذف‌شده متعلق به انجمن علمی دانشکده مهندسی کامپیوتر (در روز ۹ بهمن) بود که عنوان «چه سودی در علم است، وقتی انسان ارزش ندارد؟» در ابتدای آن به چشم می‌خورد و یادی از محمدرضا مرادعلی، ورودی ۹۵ این دانشکده و کشته‌شده در ۱۹ دی ۱۴۰۴ نیز داشت. ◾کانون موسیقی دانشگاه، ۱۰ بهمن، در بیانیه‌ای محتاطانه‌تر نسبت به سایر بیانیه‌های دانشجویی، از پناهی گفت که موسیقی و هنر برای بیان دردها و رنج‌ها فراهم می‌کند و در کنارش از خاموشی اجباری و قطع صداها در شرایط دهشتناک جامعه. ◾تعدادی از نشریات دانشجویی دانشگاه‌های مختلف نیز (با حضور ۸ نشریه از شریف) در ویژه‌نامه‌ای با عنوان «درد مشترک» ضمن درج نام دانشجوهای کشته‌شده در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، نشریه‌شان را سفید و بی‌متن منتشر کرده‌اند، «به مثابه کنشی در برابر سیاهی‌ای که بر جامعه تحمیل شده است» ◾در همین روز، ۱۲۳ استاد دانشگاه در بیانیه دیگری که با توجه به انتشار نسخه انگلیسی و محتوایش، مخاطبی فراتر از مرزهای ایران برای خود متصور شده بود، سیاست خارجی آمریکا را محکوم کرده و آن را چالشی برای صلح بین‌المللی و نظم جهانی به شمار آورده بود. ◾البته دکتر محمدباقر شمس‌الهی که امضایش پای این بیانیه دیده می‌شد، با توضیح زیر، امضایش را از این بیانیه پس گرفته است: من امضای خودم را از بیانیه ۱۲۳ نفر از استادان دانشگاه شریف در محکومیت تجاوز خارجی پس می‌گیرم. البته کماکان بدون لکنت و با صدای بلند مخالفت خود را با هرگونه تهاجم و تجاوز بیگانگان به میهن عزیزمان اعلام می‌کنم، ولی ترجیح می‌دهم امضایم پای بیانیه‌ای نباشد که در آن اولا اشاره‌ای به خطاهای حکم‌رانی در دهه‌های گذشته نشده است، خطاهایی که مملکت را در آستانه خطر تهاجم بیگانگان قرار داده است، و ثانیا اشاره‌ای به وقایع دی و هم‌دردی با مردم نشده است که در دو روز باعث جان‌باختن هزاران نفر از هم‌وطنان‌مان در خیابان شده است و با هر روایتی از وقایع، مسئولیت حاکمیت در آن آشکار و عیان است. 🔵 @SharifToday

«باد سرد، جو گرم» ✴️ بعد از اعتراض‌های یکی دو روز گذشته در بازار و برخی خیابان‌ها و مناطق تهران، امروز تعدادی از دانشگاه‌های بزرگ تهران هم شاهد تجمع‌های اعتراضی دانشجوها بودند؛ اعتراض‌هایی که هم در شعارها و هم در حال‌وهوا، شبیه اعتراض‌های دامنه‌دار پاییز ۱۴۰۱ در این دانشگاه‌ها بود. 🔹 در دانشگاه شریف، از حوالی ساعت ۱۲ ظهر، پیرو برخی فراخوان‌های منتشرشده در کانال‌های تلگرامی، دانشجوها تجمع‌شان را از مقابل سلف دانشگاه آغاز کردند. دانشجوهای معترض ضمن سر دادن شعارهایی مشابه اعتراضات ۱۴۰۱، به سمت ساختمان ابن‌سینا حرکت کردند و تا حدود ساعت ۱۴، تجمع‌شان را در فضای اطراف حوض مقابل ساختمان ابن‌سینا ادامه دادند. در جریان این تجمع که با حضور پرتعداد نیروهای حراست نیز همراه بود، درگیری‌هایی بین دانشجوهای معترض و دانشجوهای بسیجی مخالف تجمع رخ داد. 🔹 بعد از آن، جمعیت معترض به سمت سردر خیابان آزادی حرکت کرد، اما حوالی ساعت ۱۴:۳۰ و پیش از رسیدن به سردر، با زنجیره انسانی دانشجوهای بسیجی مواجه شد که سعی داشت مانع از رسیدن جمعیت معترض به سردر شود. این تقابل به درگیری فیزیکی و زد و خورد بین دو گروه نیز منجر شد. 🔹 رئیس دانشگاه، معاونین فرهنگی و دانشجویی و برخی دیگر از استادان دانشگاه، برای آرام کردن فضا در میان و در حوالی تجمع حاضر بودند. تجریشی، رئیس دانشگاه، علی‌رغم واکنش‌های اعتراضی اولیه از سوی جمعیت و هو شدن، دانشجوها را به آرامش دعوت کرد. او در صحبت‌هایش با انتقاد از شیوه اعتراضی دانشجوها، از آنها خواست راهکارهای عملی ارائه دهند و مشکلات‌شان را به صورت مشخص بیان کنند تا زمینه حضور وزیر و انتقال مستقیم دغدغه دانشجوها به مسئولین فراهم شود. 🔹 این تجمع در نهایت پس از حرکت جمعیت معترض به سمت خیابان پژوهش (محل استقرار دفتر حراست و دانشکده برق)، حوالی ساعت ۱۵:۳۰ به پایان رسید. در زمان برگزاری این تجمع، محدودیت‌هایی در تردد به دانشگاه نیز اعمال شده بود؛ از جمله ممنوعیت ورود از در انرژی و کنترل کارت‌های دانشجویی برای خروج از در آزادی. همچنین در بیرون دانشگاه خودروها و مأموران نیروی انتظامی حضور داشتند و شواهدی از حضور نیروهای لباس‌شخصی در داخل و اطراف دانشگاه هم به چشم می‌آمد. 🔵 @SharifToday

«ازدواج نابالغ‌ها» #یادداشت ✴️ روزنامه شرق گزارشی از دانشگاه منتشر کرده که می‌گوید مسئولان دانشگاه، با خانواده دانشجوهای دختر تماس می‌گیرند و به آنها درباره پوشش دختر دانشجوی‌شان تذکر می‌دهند. 🔹 از این درد بگذریم که از چنین گزارشی در نشریات و رسانه‌های داخل دانشگاه خبر کافی نیست. سوال بزرگ این است که دانشگاه چرا باید سراغ خانواده دانشجو برود؟! 🔹 فرض کنید کسی از دانشگاه شریف که برای خودش نام و نشانی دارد به شما زنگ می‌زند و می‌گوید دختر شما در دانشگاه «عریان» تردد می‌کند یا در حال «بی‌عفتی» است، تصور شما از عمق ماجرا و واکنش شما چیست؟ باور کنید اینها عباراتی‌ست که تماس گیرندگان از دانشگاه به کار برده‌اند. 🔹 حالا اگر حتی یک نفر از این دانشجوهای دختر در خانواده‌ای زندگی می‌کند که خطر خشونت خانگی او را تهدید می‌کند، کدام یک از حضرات دانشگاه پاسخگو خواهند بود؟ گردن‌نگیرها در چنینی مواقعی چه می‌کنند؟ به ما می‌گویند که فلان دانشجوی دختر خودش مشکلات خانوادگی داشته یا پدرش بیماری زمینه‌ای داشته؟ اگر یک دانشجو از تحصیل محروم شود، یا فشار روانی بیش از توانش به او وارد شود، مدیران دانشگاه چه پاسخی به پیچیده کردن شرایط زندگی دانشجو دارند؟ 🔹 چرا دانشگاه باید رفتار یک فرد بزرگسال که مسئولیت حقوقی همه کارهایش با خودش است را به خانواده و پدر و مادرش گزارش کند؟ از نظر مسئولان دانشگاه، دانشجوها کودک و نابالغ هستند؟ آن بخش از مسئولان دانشگاه که به دانشجو و افکار عمومی پاسخگو هستند، چقدر در جریان جزئیات این طرح بزرگ و مبتکرانه فرهنگی هستند؟ آنهایی که مروج و مشوق این کارهای مثلا فرهنگی هستند، هیچ وقت در مقام پاسخ‌گویی قرار می‌گیرند یا تنها در اتاق‌های دربسته طرح ارائه می‌کنند و وظایف مدیران را به آنها یادآوری می‌کنند؟ 🔹 جالب این که این روزها دانشگاه پر بود از تصاویری برای ترویج ازدواج. خیلی هم کار خوبی است، تنها سوال این است که به نظر مسئولان محترمی که ترویج‌گر ازدواج هستند و دلی هم در گرو رعایت قوانین اجتماعی و فرهنگی کشور دارند، دانشجوی نابالغ و صغیر و نیازمند به ولی دانشجو، چرا باید به ازدواج فکر کند؟ 🔵 @SharifToday

«کارهایی که اگر نمی‌کردند!» #یادداشت ✴️ مدیران کشور چند سالی است که ادعا می‌کنند اهمیت رسانه را درک کرده‌اند. مدام از جایگاه رفیعش حرف می‌زنند و اهمیتی که در شکل‌دهی به افکار عمومی دارد. «روایت» کردن را هم بسیار دوست دارند. تصور عمومی مدیران و دوست‌داران…

«کارهایی که اگر نمی‌کردند!» #یادداشت ✴️ مدیران کشور چند سالی است که ادعا می‌کنند اهمیت رسانه را درک کرده‌اند. مدام از جایگاه رفیعش حرف می‌زنند و اهمیتی که در شکل‌دهی به افکار عمومی دارد. «روایت» کردن را هم بسیار دوست دارند. تصور عمومی مدیران و دوست‌داران ایشان این است که چون رسانه و روایت ذهنیت مردم را می‌سازد، پس دلیل بزرگ دیده شدن کاستی‌ها و مشکلات همین روایت و رسانه است. پس چاره هم در همین روایت و رسانه است. 🔹 به همین دلیل مشاور رسانه‌ای دارند، بری انتشار محتوا و روایت مطلوب‌شان در شبکه‌های اجتماعی هزینه می‌کنند و حتی جلوی دوربین می‌روند تا روایت دست اول و البته مطلوب تولید کنند. مثل این که بعد از غروب آفتاب آن یکشنبه کذایی ۱۰ مهر سه سال پیش، جلوی دوربین می‌روند و خیابان اصلی دانشگاه را آرام و ساکت نشان می‌دهند که مردم فریب نخورید که خبری نیست و همه چیز آرام است و ما چقدر خوشحالیم. مثال‌های کلان و بزرگش را هم که هر روز می‌توانید در سطح کشور ببینید. 🔹 هر اندازه که چنین کاری روی اعصاب شهروند و مخاطب عادی راه می‌رود و خشم تولید می‌کند، مدیران همان قدر برای کار خودشان و دوستان‌شان به‌به و چه‌چه می‌کنند. از شجاعت فرد می‌گویند و از مبارزه برای نشان دادن حقیقت. اصلا فکر نکنید جلسات‌شان مثل تصویرسازی محمدرضا ورزی از حلقه فراماسونی است که می‌گویند باید برویم و مردم را فریب دهیم. حکایت دایی‌جان ناپلئون است. خودشان هم باورشان شده که خبری است و سر کوچه آش می‌دهند. 🔹 توصیه ما به این عزیزان سه نکته است. اول این که آن چیزی که در قدرت رسانه شنیده‌اید، بی‌حدوحصر و بی‌قاعده نیست. شاید بشود گنجشک را با رنگ‌آمیزی مناسب به جای قناری فروخت. اما با وزغ نمی‌توانید چنین کاری کنید. دانشجویی که یک‌شنبه در دانشگاه بوده، با ویدئوی شما متحول نمی‌شود. فقط خشمگین‌تر می‌شود. 🔹 دوم این که عزیز من شما این کاره نیستید. کاری که در تخصص شما نیست نکنید. چه اصراری است. نه ابزارش را دارید نه دانشش را. مشاور رسانه‌ای اگر می‌خواهید برای نوشتن متن کوتاه و سخنرانی منظم هزینه کنید. 🔹 و آخر این که کاری که هزینه بیشتری به شما تحمیل می‌کند نکنید. بالاخره جلوی ضرر را از هرجا بگیرید منفعت است. ▫️پی‌نوشت: هادی نوبهاری، مدیر کل حوزه ریاست دانشگاه که آن مصاحبه عجیب را شامگاه ۱۰ مهر ۱۴۰۱ انجام داده بود، امروز از این سمت بالاخره کنار گذاشته شد. 🔵 @SharifToday

«استادها هم می‌روند» ✴️ هفته‌ای که گذشت، روابط عمومی دانشگاه خبر داد که دکتر #عبدالرضا_سیم‌چی، استاد دانشکده مهندسی و علم مواد دانشگاه عضو آکادمی علوم جهان تواس (TWAS) شده است. اگر سری به وب‌سایت دانشکده مواد بزنید، نام دکتر سیم‌چی را در صفحه اعضای هیئت‌علمی…

«بیانیه در جواب بیانیه» ✴️ دو هفته بعد از پایان جنگ ۱۲روزه ایران با اسرائیل و آمریکا، بیانیه‌ای منتشر شد که نویسندگانش با عنوان «۱۸۰ اقتصاددان، استاد دانشگاه و صاحب‌نظر» معرفی شدند و شریفی‌ها نقش پررنگی در میان امضاکنندگان داشتند؛ چنان که نام ۲۲ استاد از…

«بیانیه در جواب بیانیه» ✴️ دو هفته بعد از پایان جنگ ۱۲روزه ایران با اسرائیل و آمریکا، بیانیه‌ای منتشر شد که نویسندگانش با عنوان «۱۸۰ اقتصاددان، استاد دانشگاه و صاحب‌نظر» معرفی شدند و شریفی‌ها نقش پررنگی در میان امضاکنندگان داشتند؛ چنان که نام ۲۲ استاد از دانشکده‌های مختلف شریف در میان امضاکنندگان دیده می‌شد. البته بیشترین سهم را اساتید دانشگاه علامه طباطبایی با ۳۶ نفر برده بودند، اما حضور اساتیدی از دانشگاه‌های سرتاسر کشور در میان امضاکنندگان جالب توجه بود. نام بسیاری از اساتید شناخته‌شده یا مقامات ارشد اقتصادی کشور در دهه‌های گذشته نیز در میان امضا‌کنندگان دیده می‌شد. 🔹 این بیانیه بازخوردهای گوناگونی در فضای داخل و خارج از کشور داشت. با گذشت بیش از دو هفته از انتشار این بیانیه، هنوز هم بازخوردها ادامه دارد و از جمله در سه روز گذشته، دو بیانیه با حضور قابل توجه فارغ‌التحصیلان شریف منتشر شده که عبارات تندوتیزی نسبت به بیانیه نخست به کار برده‌اند. این گزارش به مرور سه بیانیه‌ای می‌پردازد که شریفی‌ها دستی در آن‌ها داشته‌اند. 🔵 @SharifToday

«روسای تحمیلی» #یادداشت ✴️ حدود ۹ ماهی از رأی اعتماد مجلس به کابینه دولت مسعود پزشکیان و آغاز به کار وزرا می‌گذرد. عملکرد سیاه و تلخ وزارت علوم در دولت قبل باعث شده بود جامعه دانشگاهی چشم امید داشته باشد به سیمایی صراف که به وضعیت دانشگاه‌ها، به‌ویژه دانشگاه‌های بزرگ و مطرح کشور تکانی بدهد و از رخوت سه‌ساله خارج‌شان کند. تغییرات مثبت شیوه‌نامه اجرایی آیین‌نامه انضباطی دانشجویان، کاستن از سیطره نگاه امنیتی به فضای دانشگاه و تا حدودی کوتاه شدن دست حراست از دخالت‌های نابه‌جا در امور روزمره دانشگاه‌ها در همان ماه‌های ابتدایی حضور سیمایی صراف در وزارت علوم، در کنار موضع‌گیری‌ها و صحبت‌های او نشان می‌داد که واقعا کشتی‌بان را سیاستی دگر آمده و امیدهایی که به وزارت اون بسته‌اند، روی سراب بنا نشده است. 🔹 تغییر روسای دانشگاه‌های مطرح کشور که نه سابقه و اسم و رسم‌شان پیش از انتصاب در دولت سیزدهم، در حد و اندازه تکیه بر کرسی ریاست آن دانشگاه‌ها بود، و نه عملکردشان در دوران ریاست، با استقبال جامعه دانشگاهی مواجه شده بود، از جمله انتظارات از وزیر جدید علوم به حساب می‌آمد. این انتظار که در برخی دانشگاه‌های بزرگ کشور در یک سال گذشته جامه عمل پوشید، در شریف هنوز در حد شایعه و گمانه‌زنی و تعویق و موکول شدن به هفته و ماه آینده باقی مانده است. شریف در دولت سیزدهم، دو بار دفتر ریاستش دست به دست شد، که هر دو تغییر، یک ویژگی مشترک داشتند؛ انتصابی بدون در نظر گرفتن نظرات و پیشنهادهای جامعه دانشگاهی شریف و کاملا از بیرون. نتیجه این انتصاب‌های تحمیلی از سوی وزارت علوم هم عدم همراهی بدنه دانشگاه با رئیس بوده، چرا که از نظر آنها رئیس منصوب‌شده اعتبار لازم برای حضور در دفتر ریاست را نداشته و صرفا مهره‌ای بوده که سیاست‌های وزارت علوم را در دانشگاه پیش می‌برده و شریف مسئله و اولویت اولش نبوده است. 🔹 رئیس نخست که از هر نظر در هماهنگی کامل با تباهی وزارت علوم دولت به سر می‌برد، بعد از اعتراضات سال ۱۴۰۱، حمایت گروه‌های دانشجویی پرنفوذ نزدیک به دولت را از دست داد و به بهانه جشن فارغ‌التحصیلی پردیس کیش دانشگاه، ستاره بختش غروب کرد. آن هم در وضعیتی کمدی که خبر عزلش را قبل از خبرگزاری‌ها و روابط عمومی‌های رسمی مملکت، در پلتفرمی اعلام کردند که خودش از عاملان اصلی فیلتر آن بوده است. رئیس بعدی هم در شرایطی کلید در اتاق ریاست را چرخاند که کم‌تر کسی حاضر می‌شد میراث‌دار رئیس قبلی و برکناری تحقیرآمیزش باشد. اردیبهشت پارسال که به سر آمد و دولت سیزدهم یک سال قبل از پایان معهود، خانه‌نشین شد، کم‌تر کسی فکر می‌کرد رئیسی که خود دولت سیزدهم هم در قحط‌الرجالی مطلق منصوب کرده، در دولت چهاردهم بیش از چند ماه دوام بیاورد. اما یک سال از اردیبهشت قبلی گذشته و شریف هم‌چنان در وضعیت بلاتکلیفی، بدون یک رئیس واقعی به سر می‌برد. 🔹 رئیس فعلی به بهانه بلاتکلیفی و خورشید دم بوم بودن، دستش به تغییر و تحولی نمی‌رود و ساختار مدیریتی دانشگاه هم، وقتی صندلی ریاست دانشگاه را لرزان می‌بیند، عملکردی در حد و اندازه شریف نشان نمی‌دهد. عجیب‌تر آن که مدت‌ها پیش، قدم‌های ابتدایی برای تغییر رئیس دانشگاه برداشته شده، در بازگشتی نیک به سنت قدیمی دانشگاه، کمیته‌ای برای انتخاب رئیس دانشگاه شکل گرفته تا براساس رأی‌گیری از بین اعضای هیئت‌علمی، گزینه‌های منتخب برای ریاست دانشگاه را به شورای دانشگاه و از آنجا به وزارت علوم معرفی کند، و گزینه‌های نهایی هم مشخص شده‌اند، اما استعلام‌ها یا هرچه که هست، مانع شده که رئیس جدید شریف بالاخره به صورت رسمی اعلام شود. البته که نباید فراموش کرد در همین فرایند هم مدیریت دانشگاه با اعمال نفوذی عجیب‌وغریب، نام رئیس فعلی دانشگاه را بدون کسب رأی از اعضای هیئت‌علمی در بین گزینه‌های نهایی قرار داده بود. 🔹 نباید فراموش کرد که ریاست یک دانشگاه، آن هم دانشگاهی مثل شریف، بسیار فراتر از یک جایگاه علمی است. شریف ذی‌نفعان زیادی در درون و بیرون خودش دارد و برقراری تعادلی بهینه بین آنها که در نهایت توسعه و بهبود وضعیت دانشگاه را در پی داشته باشد، امری‌ست که صرف عضویت در هیئت‌علمی یک دانشکده، نمی‌تواند صلاحیت لازم برای آن را کفایت کند. رئیس دانشگاه شریف قبل از هر چیز باید اعتبار و اصالتی در درون و بیرون دانشگاه برای خودش داشته باشد که هم درون دیوارهای دانشگاه و در ساختار مدیریتی آن برایش تره خرد کنند و هم در راهروهای ساختار بروکراسی دولت و حاکمیت. جلب همراهی و همدلی بدنه دانشگاه برای پیشبرد مطلوب و به‌سامان امور دانشگاه، نیاز به چهره‌ای مقبول دارد و ایستادن در برابر فشارهای بیرونی و حفاظت از استقلال و منافع دانشگاه، نیاز به سمبه پرزور و سر سیاست‌دانی که اجازه ندهد به هر بهانه‌ای و از هر ناکجاآبادی برای دانشگاه تصمیم بگیرند و فقط چشم بشنوند. 🔵 @SharifToday

«روسای تحمیلی» #یادداشت 🔹 رئیس فعلی به بهانه بلاتکلیفی و خورشید دم بوم بودن، دستش به تغییر و تحولی نمی‌رود و ساختار مدیریتی دانشگاه هم، وقتی صندلی ریاست دانشگاه را لرزان می‌بیند، عملکردی در حد و اندازه شریف نشان نمی‌دهد. عجیب‌تر آن که مدت‌ها پیش، قدم‌های ابتدایی برای تغییر رئیس دانشگاه برداشته شده، در بازگشتی نیک به سنت قدیمی دانشگاه، کمیته‌ای برای انتخاب رئیس دانشگاه شکل گرفته تا براساس رأی‌گیری از بین اعضای هیئت‌علمی، گزینه‌های منتخب برای ریاست دانشگاه را به شورای دانشگاه و از آنجا به وزارت علوم معرفی کند، و گزینه‌های نهایی هم مشخص شده‌اند، اما استعلام‌ها یا هرچه که هست، مانع شده که رئیس جدید شریف بالاخره به صورت رسمی اعلام شود. البته که نباید فراموش کرد در همین فرایند هم مدیریت دانشگاه با اعمال نفوذی عجیب‌وغریب، نام رئیس فعلی دانشگاه را بدون کسب رأی از اعضای هیئت‌علمی در بین گزینه‌های نهایی قرار داده بود. 🔵 @SharifToday

«ماشین حساب یا ماشین فهم؟» ▫️چند مشاهده از بازتنظیم آموزش و ارزیابی، در عصر LLMها ✴️ دو سال پیش که هوش مصنوعی درس می‌دادیم، خیلی راحت از روی کد دانشجوها می‌شد تشخیص داد کدام دانشجو از روی دست کدام دیگری تقلب کرده و کد اصیل و اورجینال (آن زمان احتمالا کد اصیل خوش‌تعریف‌تر بود) تحویل نداده. بعدش هم در همان تمرین اول درس آن‌چنان متقلبین را نقره‌داغ می‌کردیم که همه دوزاری‌شان بیفتد و حساب کار دست‌شان بیاید و کم‌تر خیال تقلب به سرشان بزند. امسال اما آن شیوه کشف تقلب جواب نمی‌دهد، چرا؟ چون شیوه تقلب از اساس عوض شده، چون GPTها و Geminiها و Claudeها در دسترس‌اند و روز به روز هم بهتر و دقیق‌تر و کم‌اشتباه‌تر و قابل اعتمادتر می‌شوند. دانشجوها در لابی دانشکده جوری با تمرین‌ها برخورد می‌کنند که انگار واقعا Vibe Coding پذیرفته و جهان‌شمول شده و کار مهندس‌های نرم‌افزار صرفا تغذیه LLMها با Promptهای خوب و دقیق است تا هوش مصنوعی با سرعت و کیفیتی بهتر، نرم‌افزارهای مورد نیاز ما را توسعه بدهد. در کوئرا هم اوضاع نسبت به سال‌های قبل غریب و متفاوت‌تر است. خبری از پرسش‌های بی‌پایان دانشجوها زیر پست کوئرای تمرین نیست. انگار دانشجوها هیچ ابهام و سوالی درباره تمرین ندارند، یا دقیق‌ترش استاد و دستیار آموزشی را محرم این ابهام و پرسش‌شان نمی‌دانند. درخواست‌ها برای تمدید مهلت تمرین‌ها هم کم‌تر شده و همه خوش و خرم پاسخ‌ها را سر موقع ارسال می‌کنند. 🔹 اما آیا واقعا استفاده گسترده دانشجوها از ابزارهای هوش مصنوعی را باید تقلب به حساب آورد؟ آن هم ابزارهایی که تا حد خوبی رایگان‌اند و در دسترس همه و تبعیض خاصی فعلا در استفاده از آنها به چشم نمی‌خورد. هدف واقعی استاد و دستیار آموزشی مهندسی کامپیوتر که سنجش مهارت کد نوشتن دانشجوها نیست، همان‌طور که استاد فیزیک نمی‌خواهد بفهمد کدام دانشجو یک محاسبه ده بیست صفحه‌ای در نظریه میدان‌های کوانتومی را سریع‌تر و دقیق‌تر از بقیه به ته می‌رساند، یا استاد مهندسی برایش خیلی مهم نیست که دانشجویش می‌تواند یک مسئله پرمحاسبه و چغر المان محدود یا یک معادله دیفرانسیل پاره‌ای را به‌طور کامل خودش روی کاغذ حل کند و به نتیجه دقیق نهایی برسد یا نه، آن هم وقتی کل ابزار و نرم‌افزار برای این کار توسعه داده شده است (اگر استاد یا دستیار آموزشی‌ای، خواسته یا ناخواسته این هدف را پس ذهنش دارد هم که هم‌چون احمد نجفی یک نیمه‌شبی بروید و گل بگیرید در آن کلاس و دانشکده را). هدف غایی کلاس و درس قرار بوده ارتقای فهم و درک دانشجوها از مسائل و مطالب باشد و ارزیابی هم ابزاری برای سنجش این درک و فهم. 🔹 اما از تقلب با کمک LLMها که بگذریم، سوال بزرگ‌تر این است که اگر ماشین توانسته پرده را کنار بزند و مفهوم پشت مسئله را هم درک کند، چرا ما هم حتما باید بلد باشیم مستقل از ماشین سراغ مسئله برویم و از پسش برآییم؟ اینکه الآن خیلی‌هایمان بلد نیستم یا دقیق‌ترش فراموش کرده‌ایم چطور می‌شود جذر یک عدد سه‌رقمی را با دقت کافی محاسبه کرد، چیزی از ارزش‌هایمان کم می‌کند؟ یا این محاسبه آن‌قدر پیش‌پاافتاده هست که دامن دست و فکرمان را بهش آلوده نکنیم و بدهیم ماشین‌ها برایمان بهتر و سریع‌تر و ارزان‌تر انجام دهند؟ 🔹 شاید برخی بگویند به هر حال فهم ذات مسئله و آنچه پشت تایپ سریع LLMها می‌گذرد، مهم است و هرکس از آن سر در نیاورد، قافیه را باخته (همان‌طور که یک مهندس باید منطق و کارکرد پشت نرم‌افزارهای تحلیل مهندسی را خوب بفهمد تا آشغال تحویل نگیرد). در همین موضوع، اخیرا در یک وبلاگ رندوم پستی را دیدم که می‌گفت نسل جدید برنامه‌نویس‌ها، یعنی همان‌ها که برنامه‌نویسی را در عصر LLMها شروع کرده‌اند، به‌خاطر دسترسی ۲۴/۷ به این ابزارهای هوش مصنوعی، کدها را سریع‌تر تحویل می‌دهند، اما فهم‌شان از مسئله ناقص است و استفاده‌شان از LLMها فراتر از یک دستیار همه‌فن‌حریف است. مشاهده من از برخی تمرین‌هایی که دانشجوها تحویل می‌دهند هم تقریبا همین را می‌گوید. همه دانشجوها در نهایت به پاسخ رسیده‌اند و کدها همگی تمیز و بهینه و خواناست، اما تسلطی که سال‌های قبل در فهم دانشجوها به چشم می‌خورد، تا حدی غایب است. گاهی حتی با راه‌حل‌های غیرمنطقی به جواب می‌رسند و دقیق هم نمی‌دانند حکمت این راه‌حل چه بوده و از کجا سروکله‌اش پیدا شده. با نسلی از برنامه‌نویس‌ها مواجه‌ایم که در عین سرعت بیشتر، دقیق نمی‌دانند چرا و چطور کدشان کار می‌کند، اما خوب کار می‌کند، و شاید تنها هدف همین است. 📝 متن کامل این یادداشت را که براساس تعدادی از پست‌های کانال تلگرامی Out of Distribution نوشته شده، در تلگراف و ویرگول می‌توانید بخوانید. این کانال را مهدی سمیعی، دانشجوی دکترای دانشکده مهندسی کامپیوتر شریف آن را می‌گرداند. 🔵 @SharifToday

«آموزش برنامه‌نویسی بدون لپتاپ در وقت اضافه» 📝 یادداشت زیر را #علیرضا_کدیور که از پاییز ۹۸ به عنوان استاد مدعو دانشکده مهندسی کامپیوتر، درس مبانی برنامه‌سازی کامپیوتری با زبان پایتون را ارائه می‌دهد، نوشته و در آن به برخی مشکلات آموزش این درس اشاره کرده؛…

«آموزش برنامه‌نویسی بدون لپتاپ در وقت اضافه» 📝 یادداشت زیر را #علیرضا_کدیور که از پاییز ۹۸ به عنوان استاد مدعو دانشکده مهندسی کامپیوتر، درس مبانی برنامه‌سازی کامپیوتری با زبان پایتون را ارائه می‌دهد، نوشته و در آن به برخی مشکلات آموزش این درس اشاره کرده؛ از تعلل سازمان سنجش در اعلام نتایج و در نتیجه شروع با تأخیر و فشرده شدن ترم اول ورودی‌ها تا دسترسی نداشتن ورودی‌های جدید به لپ‌تاپ و کامپیوتر شخصی و تجهیز و در دسترس نبودن سایت‌های کامپیوتر دانشکده‌ها و البته بیگانگی نسل جدیدتر ورودی‌های دانشگاه با کامپیوتر به‌خاطر مأنوس بودن‌شان با تلفن‌های همراه هوشمند. 📸سایت کامپیوتر دانشکده علوم ریاضی (برگرفته از وب‌سایت دانشکده علوم ریاضی) 🔵 @SharifToday