آوای شاسکوه

استاندار کرمان: 🔹 آغاز عرضه بنزین با نرخ تمام‌شده پالایشگاهی به مبلغ ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان از بامداد پنجشنبه در استان کرمان 🔹 علاوه بر ۱۱۰ لیتر بنزین سهمیه ملی، ۴۰ لیتر سهمیه استانی نیز در نظر گرفته شده

ای چشی نی؟🤔🤔

مقام عیش میسر نمی‌شود بی‌رنج بلی به حکمِ بلا بسته‌اند عهدِ الست @shaskoh

🚢 قهرمانِ نامرئی چند روز پیش یه کلیپ کوتاه دیدم که تا مغز استخوانم لرزوند. یک کاپیتان، کشتی‌اش را به کوه یخ می‌زند. کشتی غرق می‌شود، اما او با شجاعت تمام، تک تک مسافران را نجات می‌دهد. رسانه‌ها به او لقب "قهرمان" می‌دهند. یک نفر دیگر، شب قبل از حرکت، آن کوه یخ را جابه‌جا کرده بود. او جلوی فاجعه را گرفته بود. اما هیچ‌کس نامش را نشنید. هیچ‌کس دستش را فشار نداد. این یعنی چه؟ · مردم فقط لحظه‌ی برخورد را می‌بینند · نجات غریق، جایزه می‌گیرد، ولی آن‌که جلوی غرق شدن را گرفته، پاداشی نمی‌برد · عکس‌العمل‌های دراماتیک چشمگیرند، پیش‌بینی‌های خاموش، بی‌صدا می‌گذرند --- من از این تمثیل، یک اصل تلخ اما واقعی را فهمیدم: معماهای حل‌شده، دیده نمی‌شوند. سیستم‌های انسانی، چه در اداره، چه در زندگی شخصی، به جنگاوران پاداش می‌دهند، نه به معماران آرامش. اگر تو آن مهندس خاموشی که هر روز کوه‌های یخ را از مسیر برمی‌داری، باید یک حقیقت را بپذیری: تنها خودت می‌دانی که آن کوه یخ آن‌جا بوده. و همین آگاهی، ارزشمندترین دستاورد توست. --- اما راهکار چیست؟ ۱. مستند کن: هر خطری را که خنثی کردی، ثبت کن. نه برای لاف‌زدن، برای اینکه یک روز حوالیِ دلت، سند زحمت خودت را داشته باشی. ۲. قابل مشاهده کن: کارهای پیشگیرانه‌ات را گزارش بده. به‌جای "کار روزمره"، بگو: "ریسکِ فلان را برطرف کردم تا بحران نشود." ۳. انتظار نداشته باش: بدان که دنیا برای پیشگیری جایزه نمی‌گیرد. اگر منتظر تشویق باشی، همیشه دلگیر خواهی بود. --- و یک نکته‌ی عمیق‌تر: کاپیتان، یک شب قهرمان است، اما فردا صبح همه اسمش را فراموش می‌کنند. آن مهندس اما، هر شب با آرامش می‌خوابد؛ چون می‌داند آن کوه یخ، دیگر هیچ کشتی را تهدید نمی‌کند. شاید بزرگترین قهرمانی، همانی باشد که هیچ‌کس نمی‌بیند. --- حالا سوال من به شما: چند بار در زندگی، شما کوه یخ را جابه‌جا کرده‌اید اما کسی ندید؟ و آیا این حسِ نادیده گرفته شدن، شما را از کار درست بازمی‌دارد؟ --- پ.ن: اگر این متن برایت آشنا بود، یعنی تو هم یکی از آن مهندسان خاموشی. دست‌مریزاد. 👏 @shaskoh ---

ضمن تبریک صمیمانه به همشهری گرامیمان آقای حمیدرضا حسنی و خانواده محترمشان، قبولی ارزشمند فرزند دلبندشان طاها جان در مدرسه سمپاد شهرستان تربت جام را به ایشان تبریک میگوییم. این موفقیت بزرگ را که حاصل سالها تلاش و پشتکار این دانش آموز عزیز و زحمات بی وقفه والدین گرامی است، به فال نیک میگیریم. برای این جوان نخبه ، آینده ای درخشان و سرشار از موفقیت آرزومندیم. 💕كانال آواي شاسكوه💕

حرف‌ها حال همون لحظه رو عوض می‌کنن و رفتارها حال کل رابطه رو“. آدم‌ها رو نه با بهترین حرف‌هایی که درباره خودشون و شما می‌زنن، بلکه با رفتارهای تکرارشونده‌شون در مورد خودشون و شما بشناس. ”حرف ابرهای بهاری‌ا‌ن ☁️ و رفتارها کوه‌های سخت پابرجا🏔️ ، ابرها میان و میرن و کوه‌ها هستن که سخت پابرجان“. @shaskoh دکتر امانی

🥋 درخشش بانوان خراسان جنوبی در نخستین روز مسابقات قهرمانی کشور کیوکوشین کای ماسودا IBMA نخستین روز رقابت‌های قهرمانی کشور کیوکوشین کای ماسودا IBMA به میزبانی مشهد مقدس، با برگزاری مسابقات بخش بانوان به پایان رسید و نمایندگان شایسته استان خراسان جنوبی با کسب مدال‌های رنگارنگ، افتخارآفرینی کردند. در پایان این رقابت‌ها: 🥇 سرکار خانم هانیتا سادات حسینی روستای فندخت مدال طلا کاتا و مدال طلا کمیته دست یافت تبریک به همشهری عزیز @shaskoh

💭 اگه زیادی سرت تو گوشیه!، این پست برای توئه... ”یه فراتحلیل مهمی رو می‌خوندم که نشون می‌داد؛ هرچی بیشتر سرت تو گوشی باشه، به مرور تمرکز کوتاه‌تری پیدا می‌کنی، صبر و حوصله‌ت کمتر میشه و از همه مهم‌تر، دیگه تحمل حوصله‌سررفتگی رو نداری و این آخری بدترین ضربه‌شه“. چطوری! یه زمانی بدون اینکه دستت بره سمت گوشی می‌تونستی تو نوبت منتظر بمونی، می‌تونستی چند دقیقه فقط بشینی و هیچ کاری نکنی و تو آسانسور و پشت فرمون لحظاتی با خودت باشی اما کم‌کم مغزمون عادت کرده هر لحظه که ذره‌ای بی‌حوصلگی رو حس کرد، فوری با یه صفحه‌نمایش خودش رو سرگرم کنه و خب هزینه این کار چیه؟ ”اون فکرها و ایده‌های بعضا نابی که یهویی به ذهن‌مون می‌رسیدن و واقعا به دردمون می‌خوردن، کم کم دارن حذف میشن. همون جر‌قه‌هایی که یه راه‌حل، یه ایده خلاقانه، یا یه بینش درباره زندگی خودمون بودن و معمولا هم تو لحظه‌های بی‌سر و صدا میومدن سراغمون“. وقتی هر شکاف کوچیک رو با گوشی پر کنیم، فقط وقتمون رو از دست نمیدیم!؛ داریم اون بخش از مغزمون رو که کمک می‌کرد به اتفاق‌های زندگی معنا بدیم رو هم خاموش می‌کنیم. 📍 اینجا حرف این نیست که گوشی‌ رو بندازی دور. حرف اینه که یه لحظه ببینی چی بهت میده و چی رو ازت می‌گیره! گزارش نشون میدن گوشی‌های هوشمند واقعا دارن شخصیت ما رو تغییر میدن و ازمون یه تعداد آدم کم حوصله و بی‌قراری می‌سازن که تو مهمونی دوست داریم فِر بخوریم تو گوشی، وسط وقت گذروندن با بچه، وسط کلاس یا حرف‌های مهم رفقا یا شریک زندگی‌مون دوست داریم چک کنیم و گوشی مقدم بر روابط شده خلاصه کلام اینکه؛ ”قرن‌ها با بی‌حوصلگی‌های گاه‌به‌گاه کنار اومده بودیم و راهی برای ارتباطات و کشف و شهودمون بود اما الان عامل مزاحمیه که سریع باید حذف بشه“. +درحالیکه؛ گاهی تنها بودن با خودت و روابطت همون فرصتیه که بهترین ایده‌ها، تصمیم‌ها و بینش‌های زندگی رو می‌تونن بدن و یه وقت‌هایی عامدانه جلوی دستت رو بگیر و بی‌حوصلگی رو به خودت هدیه بده. + وقتی که تو آسانسور تک ‌و تنهایی. + وقت‌هایی که کنار آدم مهم‌های زندگیتی و می‌دونی که زندگی کوتاهه. + وقت‌هایی که بچه داره بچگی می‌کنه و می‌دونی که همیشه بچه نمی‌مونه. @shaskoh دکتر امانی

ادمای بی نقصی که وقتی توی رابطه هستی و می بینی و توی دلت میگی ای کاش با اون ادم توی رابطه بودم سرابی بیش نیستن تنها ادم بی نقص اونیه که هنوز کامل نشناختی

برای پرنده اهمیتی نداره که کسی به آوازش گوش میده یا نه ، اصلا حضور شنونده براش مهم نیست و برای بدست آوردن چیزی آواز نمیخونه اینکارو فقط برای شور و نشاط خودش انجام میده .. بدون شک راه درست زندگی کردن همینه.. @shaskoh

همه چی به وقتش

بزرگ‌ترين خوشبختی زندگى یقين به اين است كه دوستمان دارند؛ به خاطر خودمان دوستمان دارند يا بهتر بگويم، على رغم آنچه هستيم دوستمان دارند. ويكتور هوگو

وزیر آموزش‌وپرورش: سال تحصیلی جدید را حضوری و با کمترین چالش آغاز می‌کنیم 🔹 هیچ نوع آموزش مجازی نمی‌تواند جایگزین کامل آموزش حضوری شود ✅️ @shaskoh

سبک‌بار سفر کن، حتی دیروزت هم بار اضافه است ضرب‌المثل چینی

نوشته بود "در کودکی بچه‌ای بودم که مدام احساس گناه می‌کردم و همیشه زیر بار شرم له می‌شدم. خوشحالم که بگویم این ویژگی به دخترم منتقل نشده؛ او همین الان یک هندوانه بزرگ را از دستش انداخت، با خونسردی تماشا کرد که روی زمین ترکید و پخش شد، و فقط گفت: «خب که چی، سنگین بود!" محمد وظیفه شناس @shaskoh