چنل شعر | همش تبره!

Hiphopologist – Nasakhe Noskhe

نه نه نکن کیرگوزی اینجا نمیده آنتن😂😂

شاید یسری کارا کردم که اول‌ش ناراحت شدی ولی بعدا میفهمی چه شانسی اوردی و هرکاری کردم به صلاحت بوده جانان

معمارِ منی از تو فقط گوشه‌ی چشمی تعمیر کند خانه‌ی ویران دلم را . . . همش تبره!

شده حیران سحر باشی و هی شب باشد؟ تن تو خواب ولی روح تو در تب باشد؟ همش تبره!

صد طبیب آمد ندانست درد این شوریده دل کیستی تا آمدی صد درد ما درمان بشد؟! همش تبره!

گر نیمه شبی مست در آغوش من افتد چندان به لبش بوسه زنم کز سخن افتد همش تبره!

تن تو منطقه‌ی مین است و دلم سربازیست که جوان است و به سر شوق شهادت دارد همش تبره!

گَه مرا پَس میزنی، گَه باز پیشم میکِشی آنچه دَستت داده‌ام، نامش دِل است، افسار نه همش تبره!

سر به زیر و ساکت و بی‌دست و پا می‌رفت دل یک نظر روی تو را دید و حواسش پرت شد همش تبره!

گر چه رسوا شدم از عشق تو اما چه کنم دوست می‌دارمت ای مایه‌ی رسوایی من همش تبره!

نخستم دانه می‌دادی که در دام آوری ناگه به سنگم می‌زنی اکنون، که ممکن نیست پروازم اوحدی

0:30

شب بخیر ای ناز چشمانت شراب ناب من مثل هر شب وعده‌ی دیدار ما در خواب من همش تبره!

امشب ای ماه کجایی که دلم غمگین است دیده بگشا که مرا آمدنت تسکین است تو که هم صحبت تنهایی شب‌های منی پس کجا مانده‌ای امشب که سحر نزدیک است . . . همش تبره!

عشق آن بغض عجیبیست که از دوری یار نیمه شب بین گلو مانده و جان می‌گیرد همش تبره!

شب هلاکم می‌کند اندیشه‌ی غم‌های روز؛ همش تبره!

47