Sheidarangi

پادکست جافکری - کسل کننده يكی از اصيل ترين لذت هايی كه ميشه در زندگی تجربه كرد، لذت ابراز خودمون در اين جهانه و يكی از زيباترين روش ها برای اين كار، توان خلق و ساختن چيزيه كه ارزش ساخته شدن داره! و خلق و تاثير گذاری هرگز اتفاق نمیفته مگر زمانی كه، تحمل انجام كارهای ارزشمند اما كسل كننده رو داشته باشيم. ما می دونیم که موفق ترینِ افراد، اونها هستن که جسارت اينو دارن تا براي رسيدن به اهداف شون، مشغول فرآيند هايی باشن كه بسيار كسل كننده، پر زحمت و حتي اضطراب آوره! تو اين اپيزود براتون در ستايش كسل كننده ها صحبت می كنيم تا بتونیم خلاقيت درونمون رو براي تاثير گذاري توسعه بديم. كتاب عمل خلاق از نشر ميلكان يه منبع جذاب برای تكميل بحثيست كه در اين پادكست داریم.

15. 👧 Bonnie چشم‌ها: چشم‌های Bonnie نسبتاً بزرگ و گویا هستند. این انتخاب باعث می‌شود هنوز کودکانه به نظر برسد، نه مثل یک شخصیت نوجوان. در عین حال حالت نگاهش معمولاً نرم و کمی محتاط است. این با شخصیت shy او هماهنگ است. صورت: صورتش نرم و گردتر از یک نوجوان طراحی شده. این باعث می‌شود سن کم او از سایه ها و تناسب ها قابل فهم باشد. مو: موها نسبتاً ساده و کودکانه‌اند و قرار نیست او را بیش از حد مد روز یا بزرگسال نشان دهند. لباس: لباس‌هایش همچنان راحت و کودکانه‌اند. یعنی طراحی نمی‌خواهد بگوید: و یک چیز فوق‌العاده درباره Bonnie پیکسار گفته که می‌خواست نشان دهد تخیل Bonnie با تخیل Andy متفاوت است. به همین دلیل در صحنه‌های بازی و تخیل Bonnie از یک سبک کاملاً متفاوت استفاده کرده‌اند: ظاهر دست‌ساز، شبیه کاردستی کودکانه این یعنی حتی خودِ سبک تصویرسازی هم بخشی از شخصیت Bonnie است. Andy: تخیلِ ماجراجویانه، ساختارمند و شبیه بازی‌های اکشن. Bonnie: تخیلِ دست‌ساز، پاستلی، آزادتر و شبیه کاردستی. Andy → اسباب‌بازی‌ها را به دنیای خودش می‌کشید. Bonnie → دنیای خودش را با اسباب‌بازی‌ها می‌سازد.

14. 🚽 Smarty Pants این یکی عمداً کمدی‌ترین طراحی را دارد. فرم: خودِ توالت تبدیل به بدن شده. چشم‌ها: صورت روی یک شیء کاملاً غیرانسانی قرار گرفته و همین تضاد خنده‌دار است. حالت صورت: لبخند و حالت با اعتمادبه‌نفس صورت با شخصیت «smart aleck» او هماهنگ است. یعنی حتی قبل از اینکه حرف بزند، طراحی می‌گوید: «این یارو فکر می‌کنه خیلی زرنگه.»

13. 🦛 Atlas فرم اسب‌آبی: اسب‌آبی بدن گرد، بزرگ و نرم دارد؛ همین باعث می‌شود Atlas از ابتدا دوستانه و قابل اعتماد دیده شود. چشم‌ها: چشم‌های نسبتاً بزرگ و نرم با فرم حیوانی او هماهنگ‌اند و حالت «راهنمای مهربان» می‌سازند. رنگ: رنگ‌های طبیعی‌تر نسبت به شخصیت‌های تکنولوژیک، او را به یک حیوان اسباب‌بازی نزدیک نگه می‌دارند. جزء دیجیتال: GPS و نقشه باعث می‌شود در کنار ظاهر حیوانی، هویت تکنولوژیک هم داشته باشد. و حتی اسم Atlas هم با نقشه و جغرافیا ارتباط معنایی دارد.

12. 📷 Snappy فرم: بدنه‌ی دوربین کوچک و اسباب‌بازی‌مانند است. لنز: مهم‌ترین ویژگی بصری. لنز بزرگ تقریباً نقش چشم را بازی می‌کند. چشم/صورت: به جای اینکه یک صورت انسان‌مانند روی دوربین بچسبانند، از خودِ دوربین برای ساختن صورت استفاده شده؛ این باعث می‌شود شخصیت هنوز واقعاً «دوربین» به نظر برسد. رنگ‌های شاد: با شخصیت پرانرژی و هیجان‌زده‌ی Snappy هماهنگ‌اند. نکته‌ی داستانی: دوربین با عکس و خاطره ارتباط دارد و Snappy هم شخصیتی نوستالژیک است که خاطراتش از کودک و دوستانش را عزیز می‌داند. پس شیء + رنگ + شخصیت همگی یک مفهوم مشترک دارند: خاطره.

11. 🤖 Lilypad حالا برسیم به مهم‌ترین جدید. سبز: چون فرم قورباغه دارد، سبز فوراً مفهوم قورباغه را منتقل می‌کند؛ اما همزمان رنگی شاد و کودکانه است. چشم‌ها: اینجا چشم‌ها خیلی مهم‌اند، چون باید یک تبلت را از «وسیله» به «شخصیت» تبدیل کنند. چشم‌ها بزرگ و گویا هستند تا Lilypad بتواند احساسات و واکنش‌هایش را بدون داشتن صورت انسانی منتقل کند. فرم: قورباغه + تبلت. این ترکیب خودش یک شوخی بصری است: تکنولوژی جدید با یک فرم حیوانی دوست‌داشتنی. صفحه: صفحه‌ی دیجیتال عملاً مرکز صورت است. پس برخلاف Woody که صورتش روی سر قرار دارد، در Lilypad خودِ تکنولوژی بخشی از چهره شده. و از نظر داستانی، این طراحی کاملاً با نقش او جور است: Lilypad یک تبلت هوشمند است که تبدیل به اسباب‌بازی محبوب Bonnie می‌شود و در برابر اسباب‌بازی‌های سنتی قرار می‌گیرد.

10. 🐑 Bo Peep آبی و سفید: آبی آرام‌تر و لطیف‌تر از قرمز Jessie است و سفید هم ظاهر ظریف او را تقویت می‌کند. چشم‌ها: چشم‌های نسبتاً بزرگ و نرم با طراحی صورت ظریف‌تر، شخصیت را مهربان‌تر نشان می‌دهند. فرم: برخلاف Woody که لباسش حجم و لایه‌های بیشتری دارد، Bo Peep فرم ساده‌تر و سبک‌تری دارد. این با porcelain بودن و ظاهر عروسکی او هماهنگ است. اما در داستان‌های جدید، ظاهر ظریفش با شخصیت مستقل‌تر و ماجراجویانه‌ترش در تضاد جالبی قرار می‌گیرد.

ابرو: ابروی ساده و چسبیده، حالت صورتش را خیلی راحت تغییر می‌دهد. چون صورت Forky عناصر کمی دارد، حتی یک تغییر کوچک در ابرو یا چشم خیلی قابل مشاهده است. دهان: دهانش یک قطعه‌ی کوچک و دست‌ساز است و همین باعث می‌شود تقارن و تمیزی چهره‌ی شخصیت‌های قدیمی را نداشته باشد. دست‌ها: چوب بستنی و سیم به‌جای دست واقعی استفاده شده. این خیلی مهم است چون طراحی به ما یادآوری می‌کند که Forky اسباب‌بازی کارخانه‌ای نیست؛ یک کاردستی کودکانه است. بدن: بدن اصلی همان spork است. بنابراین طراح مجبور نشده یک بدن پیچیده طراحی کند؛ شخصیت از طریق تغییر معنای یک شیء معمولی ساخته شده. چرا این‌قدر نامتقارن است؟ چون اگر همه‌چیز مرتب و قرینه بود، دیگر حس «ساخته‌شده توسط بچه» را از دست می‌داد. نقص‌هایش در واقع بخشی از زیبایی طراحی‌اند.

9.🍴 Forky رنگ سفید: چون از یک قاشق ساخته شده، سفید بودنش کمک می‌کند هنوز ظاهر یک وسیله‌ی پلاستیکی واقعی را حفظ کند. برخلاف Woody که رنگ‌ها برای هویت شخصیت انتخاب شده‌اند، در Forky خودِ شیء منبع اصلی طراحی است. چشم‌ها: چشم‌ها نامتقارن عمداً خیلی ساده‌اند. این‌ها قرار نیست یک چهره‌ی حرفه‌ای بسازند؛ باید حس بدهند که یک بچه خودش این شخصیت را درست کرده.

8. 🥔 Mr. Potato Head اینجا چشم و صورت یک مفهوم متفاوت دارند. چشم‌ها، بینی، گوش، دهان و دست‌ها = قطعات جداشدنی. پس وقتی یک قطعه جابه‌جا می‌شود، خودِ صورت تبدیل به ابزار کمدی می‌شود. بدن خنثی است تا قطعات رنگی روی آن دیده شوند. چشم‌ها هم عمداً ساده‌اند، چون قرار نیست «چهره‌ی طبیعی انسان» بسازند؛ قرار است حس قطعه‌ی پلاستیکی قابل‌جابه‌جایی را حفظ کنند.

7.🐕 Slinky Dog رنگ قهوه‌ای: او را شبیه یک سگ اسباب‌بازی کلاسیک می‌کند. چشم‌ها: چشم‌های بزرگ‌تر از سگ واقعی، احساسات را برای مخاطب واضح می‌کنند. گوش‌ها: گوش‌های افتاده، حالت دوستانه و آرام ایجاد می‌کنند. مهم‌ترین قسمت: بدن فنری بدن Slinky در واقع ویژگی فیزیکی خود اسباب‌بازی است. بنابراین وقتی بدنش کش می‌آید، فقط یک حرکت کارتونی نیست؛ خودِ مکانیک اسباب‌بازی تبدیل به زبان بدن شده. این یکی از قوی‌ترین نمونه‌های طراحی Toy Story است.

6. 🐷 Hamm صورتی: مستقیماً او را به خوک/قلک خوکی وصل می‌کند. فرم: بدن گرد و کوتاه تقریباً همان شکل یک piggy bank است. چشم‌ها: چشم‌های کوچک‌تر نسبت به بدن گرد، حالت کمدی ایجاد می‌کنند. بینی: پوزه‌ی خوکی یکی از نقاط اصلی شناسایی است. Hamm نمونه‌ی خوبی است که نشان می‌دهد لازم نیست شخصیت پیچیده باشد؛ گاهی یک شمایل بسیار ساده + یک ویژگی بسیار واضح کافی است.

5. 🦖 Rex سبز: تقریباً بلافاصله می‌گوید «دایناسور». اما فرم صورت پیام دیگری می‌دهد. چشم‌ها: چشم‌های بزرگ و نسبتاً بیرون‌زده باعث می‌شوند به جای ترسناک بودن، مضطرب و بامزه به نظر برسد. ابرو/پیشانی: حالت صورتش معمولاً طوری است که انگار همیشه کمی نگران است. دست‌های کوچک: این یکی از مهم‌ترین jokes طراحی اوست. بدن یک دایناسور بزرگ است ولی دست‌ها خیلی کوچک‌اند؛ همین تناقض کمدی می‌سازد. دهان: دهان بزرگ دایناسوری است، ولی حالت کلی صورت دوستانه باقی می‌ماند. نتیجه: ظاهر می‌گوید «هیولای دایناسوری»، صورت می‌گوید «من یکم می‌ترسم!» و همین تضاد Rex را می‌سازد.