آه

قهرمانِ واقعی «مایوسِ فعال» است.

قهرمانِ واقعی «مایوسِ فعال» است.

ارمایل و گرمایل چطور انتخاب می‌کردن کی رو نجات بدن، کی رو کله‌پاچه کنن؟

آه چه قدر از آرت خوشوم میه.

اول راهنمایی معلم ادبیات‌مون گفت برید یه شعر حفظ کنید. من و پ این رو حفظ کردیم.

بچه‌های بیابون بارش شهابی برساوشی نزدیکه. اگه ممکنه یه شب برای رصد بیایم تو چادرتون ساکن شیم.

خیلی بامزه نیست که قیافه‌ی بچه‌ها شبیه بزرگ‌ترهاشونه؟ خیلی جالبه.

اگه بخوام همه‌ی کارهایی که تا حالا کردم رو بذارم کنار و برم در یه شغل تازه، چی کاره می‌تونم باشم؟

روی کدوم دکمه‌ی زندگی باید not interested بزنم که دیگه خبر اعدام و قتل و مرگ نبینم؟

استخر داره زندگیم رو نجات میده. اما فقط کمی.

تا وقتی تو یخچالمون مربای آلبالو داریم خوشبختی دست‌یافتنیه‌.

خیلی بامزه نیست که این همه آدم فونداسیون بدن‌هاشون با هم یکیه و در عین حال این همه در جزئیات متفاوت‌اند؟ همه، به جز ولدمورت، دماغ دارن و هیچ دماغی شبیه اون یکی دماغ نیست.

جدی جدی از قصه نوشتن، قصه شنیدن و حرف زدن در مورد قصه خوشم میاد.