کانال مشق سیاست

ما آدم‌های معمولی، وسط این دعواها چقدر بی‌کسیم. نه تریبون قدرتمندی داریم، نه تشکیلاتی که صدایمان را نمایندگی کند، نه امکان اثرگذاری جدی،

چرا من ناامیدم؟ من دیگر دارم امیدم را از دست می‌دهم. نه معترض، آن‌طور که باید، کارش را بلد است؛ نه اپوزیسیون، به معنای واقعی و مسئولانه‌اش، داریم؛ نه راه روشنی برای مطالبه‌گری و اصلاح باقی مانده؛ و نه حتی گفت‌وگویی سالم میان آدم‌هایی که supposedly یک درد مشترک دارند. ما به جای «ملت» شدن، دوباره حیدری و نعمتی شده‌ایم؛ گروه‌بندی، برچسب‌زنی، کینه، حب و بغض و قضاوت‌های عجولانه، آن‌قدر در اظهار نظرها ریشه دوانده که گاهی حقیقت دیگر هیچ اهمیتی ندارد. طرف حاضر است یک حرف درست را فقط به این دلیل نپذیرد که گوینده‌اش را دوست ندارد. یک کار درست را تأیید نمی‌کند، چون می‌ترسد به او برچسب «...مالی» بزنند. انگار برای بعضی‌ها، مهم‌تر از درست و غلط بودن یک حرف، این است که چه کسی آن را گفته است. از آن طرف، عده‌ای هم چنان در جبهه‌بندی‌های سیاسی غرق شده‌اند که اگر سیاهی زغال را هم جلوی چشمشان بگذارند، با قسم حضرت عباس و انبوهی از دلیل و برهان مغرضانه ثابت می‌کنند که سفید است. یکی فقط بدی‌های این طرف را می‌بیند، یکی فقط خوبی‌های آن طرف را. یکی هر مخالفی را خائن می‌داند، یکی هر منتقدی را مزدور. و در این میان، حقیقت جایی میان این همه نفرت و تعصب، خفه می‌شود. من ناامیدم؛ نه لزوماً از این‌که هیچ راهی وجود ندارد، بلکه از این‌که انگار ما دیگر توان دیدن راه را در میان این همه هیاهو نداریم. از این‌که مطالبه‌گری تبدیل شده به فحاشی، اعتراض تبدیل شده به تخلیه خشم، نقد تبدیل شده به تخریب، و دفاع از یک موضع تبدیل شده به نفی مطلق هر چیزی که طرف مقابل می‌گوید. من از این می‌ترسم که حتی اگر فردا فرصتی برای تغییر به وجود بیاید، باز هم نتوانیم کنار هم بایستیم؛ چون قبل از آن‌که به فکر ساختن فردا باشیم، مشغول جنگیدن با یکدیگریم. و تلخ‌تر از همه این است که ما آدم‌های معمولی، وسط این دعواها چقدر بی‌کسیم. نه تریبون قدرتمندی داریم، نه تشکیلاتی که صدایمان را نمایندگی کند، نه امکان اثرگذاری جدی، و نه حتی اطمینان داریم که اگر حرفی بزنیم، کسی آن را فارغ از برچسب‌ها و پیش‌داوری‌ها خواهد شنید. ما فقط زندگی معمولی می‌خواهیم. امنیت، آزادی، آبرو، آینده‌ای قابل پیش‌بینی و کشوری که مجبور نباشیم برای دوست داشتنش با هم بجنگیم. نه می‌خواهیم قهرمان باشیم، نه سیاستمدار، نه تحلیلگر. فقط می‌خواهیم آدم باشیم و زندگی کنیم. اما ظاهراً حتی همین خواسته ساده هم در این سرزمین تبدیل به یک آرزوی بزرگ شده است. شاید دلیل ناامیدی من همین باشد؛ این‌که دیگر نمی‌دانم به کدام صدا اعتماد کنم، به کدام وعده دل ببندم، و از کدام مسیر بروم. با این حال، شاید تنها چیزی که هنوز نمی‌خواهم از دست بدهم، همین پرسش باشد: آیا واقعاً نمی‌توانیم یاد بگیریم که برای درست بودن یک حرف، به گوینده‌اش نگاه نکنیم؟ شاید اگر روزی توانستیم بگوییم: «این حرف را دوست ندارم، اما درست است.» و «این آدم را قبول ندارم، اما این کارش درست بود.» آن روز، تازه یک قدم از «حیدری و نعمتی» بودن فاصله گرفته‌ایم و به معنای واقعی کلمه، ملت شده‌ایم. تا آن روز؟ من هنوز ناامیدم. اما شاید همین که هنوز از این وضعیت ناراحت می‌شوم، یعنی تمام امیدم را از دست نداده‌ام. ✍امیر شایگان

گرفتاری‌های روزمره و فقر، از انسان شریف چه می‌سازد؟ شاید یکی از تلخ‌ترین پرسش‌های اجتماعی امروز این نباشد که چرا مردم فقیر می‌شوند؛ بلکه این باشد که فقر، استیصال و گرفتارشدن مداوم در مسائل روزمره، با اخلاق، عزت‌نفس، ایمان، قانون‌مداری و شخصیت اجتماعی انسان چه می‌کند؟ انسانی که هر روز با اجاره، قسط، بدهی، درمان، بیکاری، گرانی، آینده فرزند، طلب وصول‌نشده، قرارداد نقض‌شده و ده‌ها نگرانی دیگر از خواب بیدار می‌شود، کم‌کم از «زندگی کردن» به «دوام آوردن» تغییر وضعیت می‌دهد. و اینجاست که یک اتفاق خطرناک رخ می‌دهد: استیصال، پیش از آنکه جیب انسان را خالی کند، توان تصمیم‌گیری و تشخیص او را فرسوده می‌کند. آدمی که گرفتار نیست، می‌تواند قانون را بخواند، حق خود را بشناسد، مسیر قانونی مطالبه‌گری را پیدا کند، صبر کند و برای احقاق حق خود هزینه بدهد. اما انسانی که ماه‌ها و سال‌ها درگیر فشار اقتصادی و روانی است، ممکن است بداند چه چیزی درست است، اما دیگر توان پیمودن مسیر درست را نداشته باشد. جامعه‌ای که شهروندانش را دائماً در وضعیت «چه کنم؟» قرار می‌دهد، آرام‌آرام مطالبه‌گری قانونمند را از درون تهی می‌کند. وقتی فرد بارها برای گرفتن حق خود به قانون مراجعه می‌کند و نتیجه نمی‌گیرد؛ وقتی می‌بیند یک نفر با آشنایی، سفارش یا رابطه، راهی را که او با قانون و صبر طی کرده یک‌شبه طی می‌کند؛ وقتی قراردادها اجرا نمی‌شوند و تخلف هزینه واقعی ندارد، به تدریج یک باور خطرناک در ذهن او شکل می‌گیرد: «حق داشتن کافی نیست؛ باید کسی را داشته باشی که حقت را بگیرد.» از همین‌جا اخلاق اجتماعی شروع به فرسایش می‌کند. خیانت در امانت بیشتر می‌شود. تعهدات قراردادی بی‌اعتبار می‌شوند. آدم‌ها به جای قانون، به رابطه پناه می‌برند. هرکس دنبال راهی می‌گردد تا حق خودش را بگیرد یا راهی پیدا کند که حق دیگری را ندهد. دادگاه‌ها مملو از پرونده‌هایی می‌شوند که بخشی از آنها محصول فروپاشی اعتماد است. و تلخ‌تر اینکه در چنین جامعه‌ای، حتی انسان شریف هم ممکن است تغییر کند. نه لزوماً چون بد شده است؛ بلکه چون برای زنده ماندن، مجبور شده است شبیه همان چیزی شود که روزی از آن بیزار بوده است. هیچ فقر و فشاری خیانت و ظلم به دیگری را توجیه نمی‌کند. مسئولیت اخلاقی انسان همچنان وجود دارد. اما نمی‌توان مسئولیت ساختارها را هم نادیده گرفت. اگر ساختار اقتصادی، حقوقی و حکمرانی جامعه به شکل مستمر انسان را تحت فشار قرار دهد، نمی‌توان تمام پیامدهای اخلاقی آن فشار را به خود فرد نسبت داد. ساختارهای معیوب می‌توانند رفتارهای معیوب تولید کنند؛ حتی اگر بسیاری از انسان‌های درون آن ساختار، در آغاز شریف بوده باشند. فقر فقط نان را کم نمی‌کند؛ افق آینده را هم کوتاه می‌کند. انسانی که نمی‌داند ماه آینده چگونه زندگی خواهد کرد، دیگر به سختی می‌تواند برای پنج سال آینده برنامه‌ریزی کند. کسی که هر روز با یک بحران تازه روبه‌روست، فرصت اندیشیدن به اخلاق، فرهنگ، مشارکت اجتماعی و آینده جامعه را از دست می‌دهد. او فقط به این فکر می‌کند: «امروز را چطور رد کنم؟» و جامعه‌ای که میلیون‌ها شهروندش را به این نقطه برساند، نباید از افزایش بی‌اعتمادی، خشونت، فروپاشی روابط، مهاجرت، ناامیدی و کاهش سرمایه اجتماعی تعجب کند. مسئله وقتی خطرناک‌تر می‌شود که مردم احساس کنند عامل این وضعیت، بخشی از ساختار قدرت است. و خطرناک‌تر از آن، زمانی است که کسانی که باید نماد عدالت و اخلاق باشند، به‌زعم مردم، خود در ایجاد یا توجیه بی‌عدالتی نقش داشته باشند. در این نقطه، آسیب فقط اقتصادی نیست. اعتماد انسان به عدالت آسیب می‌بیند. و اگر این بی‌اعتمادی به نهادهای منتسب به دین و دینداری نیز سرایت کند، مسئله عمیق‌تر می‌شود؛ زیرا انسان ممکن است با فقر کنار بیاید، اما با این پرسش که «پس عدالت کجاست؟» بسیار سخت‌تر کنار می‌آید. اگر کسی که از عدالت سخن می‌گوید در جایگاه قدرت قرار داشته باشد و شهروند او را بخشی از بی‌عدالتی بداند، آسیب فقط متوجه آن فرد یا نهاد نیست؛ مفهوم عدالت نیز آسیب می‌بیند. فقر فقط قدرت خرید را کاهش نمی‌دهد؛ قدرت انتخاب را هم کاهش می‌دهد. انسانی که ماه‌ها زیر فشار بوده، ممکن است دیگر توان تفکیک میان «حق» و «روش درست گرفتن حق» را نداشته باشد. یک اعتراض ساده می‌تواند به درگیری تبدیل شود. یک اختلاف مالی می‌تواند به دشمنی برسد. یک پرونده حقوقی می‌تواند زندگی دو خانواده را سال‌ها گرفتار کند. بعد ما از بیرون می‌ایستیم و می‌گوییم: «چرا عاقلانه رفتار نکرد؟» اما شاید سؤال درست این باشد: «چه بر سر او آمد که دیگر نتوانست عاقلانه رفتار کند؟» ما جامعه را زمانی واقعاً درک می‌کنیم که خودمان، ناخواسته، گرفتار شویم. وقتی چند ماه حقوقمان کفاف زندگی ندهد. وقتی بیمار داشته باشیم و پول درمان نداشته باشیم. وقتی طلبمان را ندهند.

https://ensafnews.com/659004/%d9%84%d8%b2%d9%88%d9%85-%d8%aa%d8%af%d8%a8%db%8c%d8%b1-%d9%88-%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d9%86%d8%af%db%8c%d8%b4%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%ae%d8%b5%d9%88%d8%b5-%d8%aa%d9%86%da%af%d9%87-%d9%87%d8%b1%d9%85/

📝📝 فهرست پروژه های نفتی - گازی جدید در خلیج فارس ✍️حامد پاک طینت 🔰عراق ♈️خط لوله کرکوک (شمال عراق) - جیهان ( ترکیه - مدیترانه) طول خط لوله: ۹۷۰ کیلومتر ظرفیت کنونی: ۱۷۰ هزار بشکه هدف پروژه:  ۲.۵ میلیون بشکه در روز هزینه: ۶ میلیارد دلار زمان : یک سال اخذ ۱.۶ دلار در هر بشکه توسط ترکیه بابت ترانزیت ♈️خط لوله بصره - حدیثه ( جنوب عراق به شمال عراق) طول خط لوله: ۷۰۰ کیلومتر ظرفیت: ۲.۵ میلیون بشکه مقصد : سوریه / ترکیه / اردن هزینه : ۴ میلیارد دلار زمان : دو سال ♈️خط لوله کرکوک- بانیاس طول خط لوله: ۸۰۰ کیلومتر ظرفیت: ۷۰۰ هزار بشکه مشارکت با کنسرسیوم آمریکایی - قطری مقصد : سوریه هزینه ۵ میلیارد دلار 🔰کویت ♈️خط لوله شرقی - غربی به عربستان مشارکت با عربستان برای افزایش ظرفیت خط لوله به دریای سرخ از ۷ میلیون بشکه به ۱۰ میلیون بشکه در روز ♈️خط لوله شرقی - غربی به امارات مشارکت با امارات برای افزایش ظرفیت خط لوله فجیره از ۲ میلیون بشکه به ۴ میلیون بشکه ♈️پروژه شاهین پوشش ۱۳ خط لوله نفت به طول ۳۲۰ کیلومتر هزینه ۱۶ میلیارد دلار 🔰بحرین ♈️خط لوله AB-4 اتصال پالایشگاه سیترا در بحرین به بقیق در عربستان برای تامین خوراک طول: ۱۱۸ کیلومتر ظرفیت: ۴۰۰ هزار بشکه در روز 🔰اردن ♈️خط لوله عقبه - بصره طول لوله: ۱۶۰۰ کیلومتر ظرفیت: ۲.۵ میلیون بشکه انتقال نفت عراق به پالایشگاه زرقا در اردن درآمد ۳ میلیارد دلار در سال برای اردن بابت ترانزیت هزینه: ۱۸ میلیارد دلار زمان: ۳ سال 🔰قطر ♈️خط لوله به امارات برای ساخت پایانه های مایع سازی گاز و صادرات از فجیره ♈️خط لوله به ترکیه طول لوله: ۱۵۰۰ کیلومتر هزینه: ۱۰ میلیارد دلار ♈️خط لوله به مصر از طریق خلیج عقبه در عربستان به مقصد مصر و از آنجا به اروپا 🔰عربستان ♈️خط لوله پترولاین مقصد : دریای سرخ طول لوله: ۱۲۰۰ کیلومتر ظرفیت فعلی: ۷ میلیون بشکه در روز هدف‌گذاری: ۱۰ میلیون بشکه در روز ♈️خط لوله IPSA اتصال ینبع به جنوب عراق ظرفیت : ۱.۵ میلیون بشکه در روز 🔰امارات ♈️خط لوله ADCOP طول لوله: ۳۶۰ کیلومتر ظرفیت کنونی: ۲ میلیون بشکه در دست انجام: ۴ میلیون بشکه در روز هزینه: ۴ میلیارد دلار مقصد: بندر فجیره ♈️خط لوله WEST-EAST در دست اقدام و خط موازی خط قبلی به ظرفیت ۲ میلیون بشکه در روز هزینه: ۳ میلیارد دلار مقصد: فجیره 🔰عمان ♈️خط لوله ساحلی NEW COASTAL PIPELINE طول لوله: ۲۴۰۰ کیلومتر از کویت تا صلاله عمان کلیه کشورهای عربی از آرامکو تا شرکتهای قطری و کویت می توانند از این خط برای انتقال نفت به سواحل عمان استفاده نمایند هزینه: ۱۵ میلیارد دلار ♈️با انجام پروژه های فوق که در یک بازه زمانی یک تا چهار سال به مرور بطول خواهد انجامید: اتکای عربستان به تنگه هرمز از ۷۰% امروز به ۱۵% اتکای امارات از ۵۰% امروز به ۱۵% اتکای عراق از ۱۰۰% امروز به ۳۰% اتکای کویت از ۱۰۰% امروز به کمتر از نصف اتکای قطر از ۱۰۰% امروز به کمتر از نصف اتکای بحرین از ۱۰۰% امروز به ۱۵% و اتکای عمان از صفر درصد امروز به یک هاب بزرگ انتقال نفت ساحلی برای کل منطقه تغییر خواهد نمود ♈️سرجمع، ارزش استراتژیک تنگه هرمز با اجرای پروژه های فوق طی سه سال آینده نصف و در یک بازه شش ساله تقریبا از دست می رود. ♈️مهم دیگر این نیست که از این پس چگونه با تنگه هرمز برخورد می کنیم؛ مهم این است که درست یا نادرست برخوردی که تاکنون با این گذرگاه نموده ایم به گونه ای بوده که برای کشورهای منطقه و حتی خارج از منطقه اقتضا می کند تمهیدی بیاندیشند که روزگاری دیگر گرفتار چنین روزی نشوند!

پنهان‌سازی واقعیت‌ها از افکار عمومی، نه با اصول حکمرانی مطلوب سازگار است و نه با حق بنیادین مردم برای آگاهی از تصمیماتی که بر منافع ملی و زندگی روزمره آنان اثر مستقیم می‌گذارد. آنچه این روزها از منابع مستقل و رسانه‌های بین‌المللی به گوش می‌رسد، حکایت از آن دارد که درباره موضوع تنگه هرمز و ترتیبات جدید مرتبط با آن، مذاکراتی میان ایران، عمان و ایالات متحده در جریان بوده و پیشرفت‌هایی نیز حاصل شده است. اما اگر همین موضوع را از رسانه‌های رسمی و منابع حاکمیتی دنبال کنیم، روایت کاملاً متفاوتی ارائه می‌شود؛ روایتی که تأکید دارد تفاهم میان ایران و عمان هیچ ارتباطی با آمریکا ندارد و اساساً تصویب این تفاهم‌نامه به معنای بازگشایی تنگه هرمز نیست. اینکه کدام روایت با واقعیت انطباق بیشتری دارد، برای بسیاری از صاحب‌نظران، فعالان رسانه‌ای و حتی شهروندانی که اخبار را از منابع متعدد و معتبر دنبال می‌کنند، چندان مبهم نیست. پرسش اساسی، چرایی این دوگانگی در روایت‌هاست. اگر این تفاوت ناشی از نامحرم دانستن مردم نسبت به واقعیات باشد، با اصل شفافیت و حق دسترسی شهروندان به اطلاعات در تعارض است. اگر هم ریشه در نگرانی از واکنش جریان‌های افراطی و تندرو داشته باشد، باید پذیرفت که هزینه چنین ملاحظه‌ای را جامعه با افزایش بی‌اعتمادی، گسترش شایعات و استمرار ابهام می‌پردازد. واقعیت آن است که اسناد و جزئیات هر تفاهم یا توافقی، دیر یا زود منتشر خواهد شد و حتی در صورت عدم انتشار رسمی نیز افکار عمومی از طرق مختلف به آن دسترسی پیدا می‌کند. بنابراین، پنهان‌کاری نه مانع اطلاع‌رسانی می‌شود و نه به تأمین منافع ملی کمک می‌کند؛ بلکه تنها التهاب روانی جامعه را تداوم می‌بخشد، امید به حل یکی از مهم‌ترین چالش‌های سیاست خارجی ایران و آمریکا را تضعیف می‌کند و سرمایه اجتماعی را بیش از پیش فرسایش می‌دهد. شفافیت، نشانه اقتدار حکومت‌هاست، نه ضعف آنها. اعتماد عمومی نیز در سایه صداقت و اطلاع‌رسانی مسئولانه شکل می‌گیرد، نه با روایت‌های متناقض و سکوت در برابر پرسش‌های افکار عمومی. ✍امیر شایگان

☀️بِســمــ اَلله الرَحـمــنِ الرَحـیمــ ☀️   🔔 برگزاری گپ آوا 🔔 📜 موضوع : تهدیدات اخیر ترامپ،گزینه های احتمالی جنگ و لزوم پرهیز از تفرقه وتندرویهای حزبی 📆 زمان :   دوشنبه ۱۲ مرداد  ۱۴۰۵ ساعت : ۲۲                                        برگزار کننده :  کانال مشق سیاست             https://t.me/siiiyasat

🎁 اگر ایران اتمی نشود، برای پایان دائمی جنگ متأسفانه هزینه‌های سنگینی باید پرداخت شود. منطقه نیز هزینه‌های زیادی خواهد داد؛ زیرساخت‌ها، تأسیسات انرژی و چاه‌های نفت بسیاری ممکن است آسیب ببینند. ایران، کل منطقه، اقتصاد جهانی ـ به‌ویژه آسیا ـ و حتی اقتصاد آمریکا، تاوان سنگینی برای اتمی نشدن ایران خواهند پرداخت.

آمار عجیب طلاق در ۶ ماهه اول سال ۱۴۰۴ به تفکیک استان ها: کرج در صدر با ۵۵ درصد تهران ۵۲.۵ درصد مازندران حدود ۵۰ درصد یعنی از هر ۲ ازدواج یدونه طلاق! 📛 /با تلخند به روز 👆باشید

‏تنگه‌رو بستن و در بوق و کرنا کردن که بنزین در آمریکا گرون شده! قبل جنگ ۴۰ روزه بنزین در آمریکا لیتری ۷۹ سنت بوده که الان شده یک دلار و ۹سنت! یعنی ۳۸ درصد رشد کرده! حالا اینجا بنزین از ۵ تومن میخواد بشه ۱۰ تومن وصد در صد گذاشتن روش! _موسیو آرسن_ #یالان

حرمت قرآن کریم، به‌عنوان کلام الهی و مهم‌ترین منبع هدایت مسلمانان، وظیفه‌ای همگانی است که حفظ آن بر عهده همه افراد جامعه قرار دارد. از نگاه من، هر شخصی که با گفتار، رفتار، تصمیم، اقدام یا حتی ترک فعل خود، زمینه جسارت، اهانت یا بی‌حرمتی به قرآن کریم را فراهم کند، در حقیقت در تضعیف حرمت مقدسات الهی سهیم است. چنین رفتاری، فارغ از هر توجیهی، با روح ایمان، تعهد دینی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی سازگار نیست و آثار آن می‌تواند از بسیاری از دشمنی‌های آشکار نیز زیان‌بارتر باشد. بی‌تفاوتی در برابر اهانت به مقدسات، به‌ویژه قرآن کریم، نه‌تنها موجب عادی‌سازی این رفتارها می‌شود، بلکه زمینه را برای تکرار و گسترش آن در جامعه فراهم می‌سازد. ازاین‌رو، شایسته است که اجازه ندهیم به دلیل بی‌مسئولیتی، منفعت‌طلبی یا رفتار ناپسند برخی افراد، حرمت دین خدا و کتاب خدا خدشه‌دار شود. اگر هرگونه اهانت، بی‌حرمتی یا تعرض به قرآن کریم را مشاهده کردیم، سکوت جایز نیست. هر فرد، در چارچوب قانون، اخلاق و شیوه‌های خردمندانه، وظیفه دارد نسبت به این‌گونه رفتارها واکنش مسئولانه نشان دهد و از حرمت ارزش‌های دینی و اعتقادی دفاع کند؛ زیرا سکوت در برابر هتک حرمت مقدسات، می‌تواند به استمرار و عادی‌سازی چنین رفتارهایی بینجامد.

دیگه کی میخواید بفهمید که رهبر از سر اجبار داره از اینا حمایت میکنه تا این دولت سیاه و شوم تموم بشه بره تمام اسناد و مدارک دارن ثابت می کنن که اینا خائن هستن رهبر که نمیتونه بیاد مستقیم بگه وزیر امور خارجه من خائنه ؛این شما هستید باید بفهمید به کی دارید رای میدید

https://ensafnews.com/655225/%d9%84%d8%b2%d9%88%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%a7%d8%b1-%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%84%d8%a7%d9%86%db%8c%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%aa%d8%b5%d9%85%db%8c%d9%85-%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%87/

🔴 حملات موشکی یمن به عربستان 🔹رسانه‌های بین‌المللی از شنیده‌شدن صدای انفجار در عربستان در نتیجۀ حملات موشکی و پهپادی یمن خبر می‌دهند.

🔴 حملات موشکی یمن به عربستان 🔹رسانه‌های بین‌المللی از شنیده‌شدن صدای انفجار در عربستان در نتیجۀ حملات موشکی و پهپادی یمن خبر می‌دهند.

کانال مشق سیاست pinned Deleted message

🔹 محکومیت کامران غضنفری، چهره نزدیک به جبهه پایداری به اتهام افترا و نشر اکاذیب علیه «حسن روحانی» 🔹 او به ۱۳ ماه حبس تعزیری محکوم شد؛ دادگاه تجدید نظر هم حکم را عیناً تأیید کرد 🔹 غضنفری، روحانی را به «جاسوسی برای MI ۶» و «داشتن تابعیت انگلیسی» متهم کرده بود انتخاب

🔴 زنگنه در کرسنت تبرئه شد ⚖️ بیژن زنگنه، وزیر پیشین نفت، در پرونده کرسنت از سوی قوه قضائیه تبرئه شد. بر اساس حکم صادرشده، پس از رسیدگی قضایی به اتهامات مطرح‌شده در این پرونده، رأی بر برائت وی صادر شده و رسیدگی به این بخش از پرونده با صدور حکم نهایی به پایان رسیده است. 📍ارجاع خبر: 🔗https://t.me/AbdiMedia/50713 🔗https://t.me/AbdiMedia/50722 🔗https://t.me/AbdiMedia/50731 🆔 @AbdiMediaNet I #عبدی_مدیا 🌐سایت |🌐واتس‌اپ I ▶️ یوتیوب I 📻کست باکس

❌ ویدیوی منتسب به انفجار پل ملک فهد، قدیمی و مربوط به اوکراین است 🔹ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر و ادعا شده انفجار پل ملک فهد (بین عربستان سعودی و بحرین) را نشان می‌دهد. 🔹این ویدیو قدیمی است و ارتباطی به پل ملک فهد ندارد. 🔹ویدیو، صحنه انفجار پلی در کریمه اوکراین در سال ۱۴۰۱ را نشان می‌دهد. 🔹رسانه‌های ایران در اسفند ۱۴۰۴ هم مدعی شدند که پل ملک فهد هدف حمله پهپادی قرار گرفته است؛ اما دفتر روابط بین‌الملل بحرین این ادعا را تکذیب کرده بود. 🔹رسانه مصاف متعلق به علی‌اکبر رائفی‌پور چند روز پس از آنکه در اسفندماه این پل را «هدف مشروع» خواند، این ویدیو را برای اولین‌بار منتشر کرد. 🔹در دور جدید درگیری‌ها روزنامه کیهان نیز خواستار حمله به پل ملک فهد شده است. 🔹با این حال، هیچ گزارش رسمی و معتبری از حمله پهپادی یا موشکی به پل ملک فهد وجود ندارد. 🔹با این توضیحات فکت‌نامه به این ادعا و ویدیوی منتسب به آن نشان «شاخ‌دار» می‌دهد. 👈 در فکت‌نامه بخوانید 🌐