Anyway

ببخشید ولی نیاز دارم یک پسر بچه ۲۳ الی ۲۸ ساله بهم بگه مامانی.

برای واقعی خواب دیدم دارم توی محل کار سابقم کار می‌کنم و وقتی بیدارشدم و دیدم واقعی نیست خوشحال شدم.

لطفاً منو برگردونید به زمانی که فکر می‌کردیم کرونا آخر دنیاس و کاش آخر دنیا بود.

این تابستون انقد سرم شلوغ بود که وقت نکردم به اندازه کافی نسبت بهش نفرت پراکنی کنم.

تابستون تا اونجاش که شروع نشده بود عالی بود.

بزرگ که میشی متوجه میشی خیلی از قضایایی که برای تو مهم و احساسی محسوب میشه برای خیلی از آدما یه چیز کاملا معمولیه و براشون اهمیتی نداره.

نمی‌دونم بابام تاوان کدوم گناهم بود. امیدوارم هیچکس این پستو درک نکنه.

قبلا لیلیوم گل مورد علاقم بود ولی دیگه انقد تو اکسپلور عنشو دراوردن که اصلا مال خودتون نخواستیم.

همه چی انقد گرون شده که یه بستنی هم برا خودت می‌گیری که از گرما هلاک نشی تا دوروز عذاب وجدان داری.

وقتی دارن قوانین یه بوردگیم رو بهم توضیح می‌دن: @RegaPlus

خیلی عجیبه ولی من از بانک ها هم حسای مختلفی می‌گیرم. مثلا بانک ملت و ملی هردوتاشون آدمای یبس و نچسبی هستن و بانک پاسارگاد خیلی شیک و باکلاسه. بانک شهر هم نرمال و خودمونیه.

از دل‌تنگ شدن خستم. اگه فقط می‌تونستم یک حس رو توی خودم همیشه بکشم، همین بود.