انجمن جامعه‌شناسی استان

به مناسبت روز ملی و هفته تشکل ها و مشارکت اجتماعی، کارگاه آموزشی «توان افزایی سازمان های مردم نهاد» برگزار می شود: مدرس: امین روشن پور (مدیر انجمن جامعه شناسی ایران شعبه استان لرستان) 🗓️ زمان: یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۸ تا ۱۲ 📍 مکان: خیابان انقلاب، نبش خیابان بعثت، سالن اجتماعات اداره کل بهزیستی لرستان #انجمن_جامعه‌_شناسی_ایران @iran_sociology

انجمن جامعه‌شناسی ایران (شعبه لرستان) با همکاری کارگروه جامعه‌پژوهی بنیاد ایران‌شناسی لرستان و اداره کل امور فرهنگی و اجتماعی استانداری لرستان برگزار می‌کنند: نشست‌ تخصصی تسهیلگری در میدان؛ روایت تجربیات و درس آموخته های دفاتر تسهیلگری و توسعه محلی لرستان سخنرانان • طاهره احمدی (فعال مدنی و اجتماعی) • دکتر سلیمان میرزاپور (دکتری برنامه ریزی شهری) 🗓  زمان: سه‌شنبه ۲۰  مرداد ۱۴۰۵ | ساعت ۱۸ 📍 مکان : خرم‌آباد، بازار، کوچه زیدبن‌علی، ساختمان بنیاد ایران‌شناسی لرستان #انجمن_جامعه‌_شناسی_ایران @iran_sociology

گزارش نشست تخصصی نقد و بررسی کتاب «کَلوک»؛ پژوهشی پیرامون زندگی کارگران ساختمانی در شهر خرم‌آباد نشست تخصصی بررسی و نقد کتاب «کَلوک» با عنوان «پژوهشی پیرامون زندگی کارگران ساختمانی در شهر خرم‌آباد» روز سه‌شنبه ششم اَمُرداد ۱۴۰۵ به همت انجمن جامعه‌شناسی ایران شعبه‌ی لرستان و با همکاری کارگروه جامعه‌پژوهی بنیاد ایران‌شناسی لرستان، برگزار شد. امین روشن‌پور، رییس انجمن جامعه‌شناسی لرستان، درباره‌ی اهمیت و ضرورت این کتاب سخن گفت. روشن‌پور تأکید کرد که کارگران ساختمانی از جمله گروه‌های شغلی آسیب‌پذیرند که معمولاً با ناامنی شغلی، نبود بیمه کافی، درآمد ناپایدار و خطرات کاری بالا مواجه‌اند و از این‌رو مطالعه وضعیت آنان از نظر اجتماعی و انسانی اهمیت فراوان دارد. تأکید بر ضرورت شناخت مسائل معیشتی و اجتماعی کارگران ساختمانی خرم‌آباد به گفته‌ی او، ارتباط مستقیم این پژوهش با مسائل معیشتی نشان می‌دهد که کارگران ساختمانی در خرم‌آباد با مشکلاتی مانند بی‌کاری فصلی، دستمزد پایین، نبود قرارداد رسمی و دشواری‌های معیشتی روبه‌رو هستند. در آغاز این نشست هم‌چنین بر نقش این نوع مطالعات در شناخت واقعیت‌های محلی تأکید کرد و گفت:« بررسی وضعیت کارگران ساختمانی در خرم‌آباد به‌عنوان یک مطالعه بومی، تصویری دقیق‌تر از شرایط اجتماعی و اقتصادی شهر ارائه می‌دهد و از تعمیم‌های کلی و غیرواقعی جلوگیری می‌کند.» روشن‌پور در پایان سخنان خود بر توجه به کرامت انسانی و عدالت اجتماعی تأکید کرد و توضیح داد:« این‌گونه پژوهش‌ها باعث می‌شوند صدای گروهی شنیده شود که معمولاً کمتر دیده می‌شوند.» به گفته‌ي او، اتکای کتاب به مطالعات فرودستان و نیز بهره‌گیری از روش کیفی و میدانی، از جمله دلایل ارزشمندی آن است، زیرا این اثر در محیط طبیعی نگاشته شده است. روایت میدانی زندگی کارگران ساختمانی از زبان گروهی کمتر دیده‌شده در ادامه، دکتر ایرج حق‌ندری، پژوهشگر و مؤلف کتاب، درباره شکل‌گیری ایده اصلی اثر و تجربه پژوهش میدانی خود در میان کارگران ساختمانی خرم‌آباد سخن گفت. حق‌ندری توضیح داد:« این پژوهش بیش از آنکه با هدف دیده‌شدن یا کسب اعتبار علمی انجام شده باشد، تلاشی برای بازتاب زندگی گروهی بوده که معمولاً صدایی در جامعه ندارند.» https://t.me/seymareweekly متن کامل این گزارش در تارنمای آوای سیمره 👇 https://avayeseymare.ir/?p=34133

✅ پارادوکس مدیریت در لرستان: گفتار تکنوکراتیک، کنش پوپولیستی ✍️ دکتر مجتبا ترکارانی – جامعه‌شناس 🔹رویکرد این روزهای استاندار محترم لرستان در مواجهه با منتقدان، نشان می‌دهد که ایشان با وجود تأکید مکرر بر استفاده از ظرفیت نخبگان و کارشناسی بودن طرح‌ها و برنامه‌های خود، در عمل کم‌تر رویکردی تفاهمی و گفت‌وگومحور با نخبگان و کارشناسان داشته‌اند. 🔹آن‌چه بیش‌تر دیده می‌شود، نه تلاش برای شنیدن دغدغه‌های شهروندان و پاسخ به انتقادهای کارشناسی، بلکه نوعی مواجهه خطابی و روایتی برای اثبات حقانیت تیم مدیریتی و طرح‌های مدنظر است. 🔹 در این یادداشت، با اشاره به چند نمونه، می‌کوشیم نشان دهیم که چنین رویکردی نه سازنده است و نه می‌تواند فضای مناسبی برای توسعه‌گرایی در استان ایجاد کند. البته همه‌ی ما با محدودیت‌های مدیریت در شرایط کنونی ایران آشناییم، اما انتظار می‌رود مدیران ارشد استان این واقعیت‌ها را صادقانه در گفتار خود منعکس کنند و زمینه تفاهم و گفت‌وگو را فراهم آورند. 🔹نخست آن‌که، برخلاف ژست تکنوکراتیکی که ایشان نشان می‌دهند، رفتار رسانه‌ای و تبلیغی‌شان در مواردی رنگ و بوی آشکار پوپولیستی دارد. نمونه‌ی روشن آن، کلیپی بود که با استفاده از هوش مصنوعی درباره‌ی پروژه‌ی تونل سفیدکوه تهیه و پخش شد. در آن کلیپ، از چند جوان در خیابان پرسیده می‌شد که این پروژه متعلق به کجاست و سپس چنین القا می‌شد که با اجرای آن، شهر ما به آتلانتا شبیه خواهد شد و همه مشکلات استان حل می‌شود. طبیعی است که جوانان نیز از شنیدن چنین وعده‌هایی ابراز خوش‌حالی کنند. اما پرسش اساسی این‌جاست که چرا به جای مراجعه به هیجان عمومی و نظرسنجی‌های سطحی خیابانی، نظر کارشناسان حوزه‌های آب، راه و شهرسازی، اقتصاد و مسائل اجتماعی درباره این پروژه مطرح نمی‌شود؟ چرا به جای گفت‌وگو با متخصصان، افکار عمومی با تصویرسازی اغواگرانه اقناع می‌شود؟ 🔹دوم آن‌که، با وجود آن‌که استاندار محترم پیوسته از فرهیختگان، انجمن‌ها و نهادهای مدنی سخن می‌گوید، در عمل این ارتباط چندان جدی و مؤثر به نظر نمی‌رسد. ماه‌هاست که جمعی از انجمن‌های مردم‌نهاد درخواست دیدار با ایشان را برای بیان دیدگاه‌ها و نقدهای کارشناسی خود درباره تونل سفیدکوه مطرح کرده‌اند، اما کم‌تر نشانی از شکل‌گیری جلسات واقعی و مؤثر میان متخصصان، کارشناسان اداری، مشاوران طرح و نمایندگان این انجمن‌ها دیده شده است. در عوض، بیشتر شاهد استفاده مدیران از تریبون‌های یک‌طرفه‌ای بوده‌ایم که در آن‌ها فقط دیدگاه رسمی بیان می‌شود، بدون آن‌که فرصت کافی برای شنیدن نقدها و بررسی نگرانی‌های منتقدان فراهم باشد. https://t.me/seymareweekly 🌐 ادامه و متن کامل این یادداشت در نشانی زیر: 👇 https://avayeseymare.ir/?p=34129

انجمن جامعه‌شناسی ایران (شعبه لرستان) با همکاری کارگروه جامعه‌پژوهی بنیاد ایران‌شناسی لرستان برگزار می‌کنند: سلسله نشست‌های معرفی، نقد و بازخوانی پژوهش‌های اجتماعی در لرستان موضوع نشست (۱) : بررسی و نقد کتاب «کلوک» (پژوهشی پیرامون زندگی کارگران ساختمانی در خرم‌آباد) سخنرانان • دکتر مجتبی ترکارانی‌ (جامعه‌شناس) • دکتر ایرج حق‌ندری (نویسنده کتاب و دکتری سیاست‌گذاری فرهنگی) الهام مرادی‌نژاد (دانشجوی دکتری رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی) دبیر نشست امین روشن‌پور (مدیر انجمن جامعه‌شناسی لرستان) 🗓 زمان: سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ | ساعت ۱۷:۰۰ 📍 مکان : خرم‌آباد، بازار، کوچه زیدبن‌علی، ساختمان بنیاد ایران‌شناسی لرستان

✅امنیت خانواده در عصر فضای مجازی ✍️کیانوش رستمی (سرمقاله‌ی سیمره‌ی 828) 🔹«یک کانال تلگرامی و صفحه‌ی اینستاگرامی، هفته‌ی گذشته با عضوگیری هزاران نفر و انتشار تصاویر شهروندان، علاوه بر توهین، هتاکی و تهمت به افراد، موجب نگرانی و ایجاد تشویش بین جوانان و خانواده‌ها شده و پاک کردن پست‌ها را تنها در ازای دریافت ارز دیجیتال انجام می‌داد که با توجه به شکایت و واکنش بسیاری از خانواده‌ها، عوامل این کانال تحت تعقیب پلیس قرار گرفتند و شناسایی شدند.» 🔹گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر این‌که در پی باج‌گیری‌ها و هتک حیثیت قربانیان، چند نفر دست به خودکشی زده‌اند؛ هرچند درستی این بخش از خبر هم‌چنان نیازمند راستی‌آزمایی دقیق است. 🔹خوش‌بختانه با اقدام پلیس فتا، عوامل و گردانندگان این کانال شناسایی و متلاشی شدند؛ کانالی که هدفی جز باج‌گیری از طریق هتک حرمت دختران و پسران جوان نداشت. به گفته‌ی فرمانده انتظامی لرستان، تاکنون سه مرد و یک زن در این پرونده دستگیر شده‌اند و متهم زن نیز حساب بانکی خود را در اختیار متهم اصلی قرار داده بود. با این حال، واقعیت تلخ آن است که این رویداد به آبرو، آرامش و امنیت روانی بسیاری از خانواده‌ها، به‌ویژه دختران جوان، آسیب وارد کرد. 🔹این حادثه بار دیگر نشان داد که میان رسانه و امنیت، پیوندی تنگاتنگ وجود دارد. رسانه می‌تواند به تقویت احساس امنیت و حتا استقرار امنیت پایدار در جامعه کمک کند، اما در صورت سوءاستفاده، به ابزاری برای تهدید روانی، اخلاقی و اجتماعی نیز تبدیل می‌شود. فضای مجازی و به‌ویژه کانال‌های تلگرامی، شکل تازه‌ای از رسانه‌های مدرن هستند که به دلیل گستردگی مخاطبان و سرعت انتقال محتوا، تأثیری عمیق بر افکار و رفتار افراد می‌گذارند. 🔹امروزه رسانه در همه‌ي ابعاد زندگی ما نفوذ کرده است؛ از لحظه‌های تنهایی تا کانون خانواده، از محیط‌های آموزشی تا عرصه‌های اجتماعی. بدین‌روی، هرچه بیش‌تر به قدرت و گستره اثرگذاری رسانه‌ها پی می‌بریم، نیاز ما به سواد رسانه‌ای نیز بیش‌تر می‌شود. در دنیای امروز شاید نتوان بدون رسانه زندگی کرد، اما می‌توان و باید شیوه درست استفاده از آن را آموخت. مدیریت مصرف رسانه، به‌ویژه در خانواده‌ها، اکنون یک ضرورت انکارناپذیر است. 🔹تحولات عصر ما با شتابی بی‌سابقه پیش می‌رود. ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که دانش و فناوری با سرعتی فراتر از تصور دگرگون می‌شود. طبیعی است که در چنین شرایطی، تعریف سواد نیز دگرگون شود. دیگر سواد فقط خواندن و نوشتن نیست؛ یکی از مهم‌ترین جلوه‌های سواد در روزگار ما، سواد رسانه‌ای است. 🌐ادامه و متن کامل این یادداشت در تارنمای آوای سیمره: https://avayeseymare.ir/?p=34043

*گزارش کارگاه تعاملی "چرا حوصله‌مان سر می‌رود؟" * کارگاه تعاملی «چرا حوصله‌مان سر می‌رود؟» با هدف واکاوی مفهوم ملال و با الهام از کتاب «فلسفه ملال» اثر لارس اسونسن، روز چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵ به همت انجمن جامعه‌شناسی لرستان و با همکاری کتابخانه مرکزی خرم‌آباد برگزار شد. در این نشست آموزشی که با حضور جمعی از نوجوانان تشکیل گردید، امین روشن‌پور، رئیس انجمن جامعه‌شناسی لرستان، به تحلیل این پدیده پرداخت. بحث در این جلسه در حالی آغاز شد که روایت‌های مستقیم نوجوانان، از تجربه‌ای فراگیر و عمیق از بی‌حوصلگی و فقدان انگیزه حکایت داشت. نوجوانان در این کارگاه از نوعی «پارادوکس زیستی» سخن گفتند؛ وضعیتی که در آن با وجود تلاش برای پیشرفت تحصیلی، نوعی یاس وجودی و فقدان معنا بر زندگی آن‌ها سایه افکنده است. این کارگاه در پی آن بود که با تکیه بر آراء «لارس اسونسن» در کتاب «فلسفه ملال» و تحلیل‌های کلان‌نگر جامعه‌شناختی، این تجربه را از حالتی صرفاً روانی به پدیده‌ای ساختاری و اجتماعی ارتقا دهد. ۱. ملال در دوران مدرنیته؛ از امتیاز طبقاتی تا واقعیت همگانی لارس اسونسن بر این باور است که ملال در اعصار پیشین، پدیده‌ای منحصر به طبقات خاص (اشراف و روحانیان) بوده است؛ اما در دنیای مدرن، ملال به «امری همگانی» بدل شده است. مدرس کارگاه تأکید کرد: «ملال در عصر حاضر صرفاً یک احساس گذرا نیست؛ بلکه یکی از ویژگی‌های ساختاری زیست‌جهان مدرن است.» ما در جهانی زندگی می‌کنیم که از فعالیت‌های اجتماعی مداوم و محرک‌های بی‌پایان اشباع شده است، اما همین اشباع، خود مولد نوعی ملال ساختاری است. در واقع، مدرنیته با وعده‌ی رهایی از کار طاقت‌فرسا، انسان را در چرخه‌ی بی‌پایان مصرف «معنا» و «سرگرمی» قرار داده است که ریشه‌ی اصلی ملال انسان معاصر محسوب می‌شود. متن کامل این گزارش را در [سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران](https://www.isa.org.ir/گزارش-نشست-ها/435-گزارش-نشست-دفتر-استانی-لرستان/8243-کارگاه-تعاملی-چرا-حوصله‌مان-سر-می‌رود؟) بخوانید #انجمن_جامعه‌شناسی_ایران @iran_sociology

*گزارش نکوداشت اسمعیل خلیلی که به همت انجمن جامعه‌شناسی ایران در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد. تهیه گزارش: الناز شیری* نکوداشت مرحوم اسمعیل خلیلی با حضور خانواده، همکاران دوستان و اعضای محترم انجمن جامعه‌شناسی ایران در سی‌ام تیرماه 1405 ساعت 16 در سالن ابن‌خلدون دانشگاه تهران به همت انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار شد. دکتر شیرین احمدنیا، رئیس انجمن جامعه‌شناسی ایران پس از خوشامدگویی به حضار و تسلیت به خانواده و اجتماعی علمی گفت: برخی انسان‌ها آنچنان با یک نهاد و سازمان در می‌آمیزند، گویی تصور آن سازمان بدون او غیرقابل باور است. حضور آقای خلیلی چنان در مشارکت‌های انجمنی طبیعی می‌نمود که امروز، غیبتش نمودی دیگر یافته است. ایشان تا واپسین ماه‌های زندگی خود، با مسئولیت‌پذیری وصف‌ناشدنی، بی‌هیاهو و بی‌ادعا برای پیشرفت جامعه‌شناسی ایران کوشید. آقای خلیلی سهم زیادی در اعتلای انجمن جامعه‌شناسی ایران بعنوان یک نهاد علمی داشت. ایشان با انسان مدارا می‌کرد نه با ظلم. به همین دلیل هم خبر درگذشت او با ارسال پیام‌های زیادی به انجمن همراه بود. تنوع و صمیمیت این نوشته‌ها نشان داد که او معلمی اخلاق‌مدار، دوستی مهربان و همکاری خلاق بود. این نوشته‌ها در یادنامه‌ای گرد هم آمده است؛ یادنامه‌ای که نشان می‌دهد او چگونه زندگی خود را با منش علمی و انجمنی، فعالیت‌های جمعی و روابط دوستانه پیوند داده است. دکتر غفاری، رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، سخنران دیگر این نشست بود. او از اهتمام جدی آقای خلیلی برای ارتقاء دانش اجتماعی سخن گفت و معتقد بود که این ارتقاء صرفا در ظرف شغلی و سلسله‌مراتب علمی نبود. با همه تأملات و عمل مسئولانه‌ای که در وی وجود داشت، همواره در سخت‌ترین شرایط با امید به آینده می‌نگریست. وی همیشه این امید را به دیگران هم منتقل می‌کرد و ظرفیت بزرگی در ایشان بود. متن کامل این گزارش را در [سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران] بخوانید. #انجمن_جامعه‌شناسی_ایران @iran_sociology

گزارش برگزاری آیین تجلیل سید یدالله ستوده؛ https://isa.org.ir/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7/435-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%84%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/8233-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%AF%D9%87%D8%9B

دو گزارش شاخص‌های کلان اقتصادی و شاخص‌های فرهنگی اجتماعی در تیرماه ۱۴۰۵ توسط مرکز آمار ایران منتشر شده است. این دو گزارش سالانه به اضافه گزارش عدالت اجتماعی (که متاسفانه روند انتشارش منظم نیست) از مجموعه‌های بسیار ارزشمند برای تحلیل و شناخت وضعیت جامعه است. روند تحولات شاخص‌های مختلف را می‌توان در ده سال گذشته تا پایان سال ۱۴۰۴ بررسی کرد. #از_آمار #روزنوشته‌های_سمیه_توحیدلو @smtohidloo

تورم و فرسایش زیست اجتماعی؛ بازخوانی جامعه‌شناختی پیامدهای تورم مزمن در ایران ✍️دکتر حسن اسماعیل‌زاده/ سیمره مقدمه: در روزگاری که اقتصاد بیش از هر زمان دیگری بر کیفیت زندگی و مناسبات اجتماعی اثر می‌گذارد، تورم دیگر صرفاً یک شاخص اقتصادی نیست، بلکه به پدیده‌ای اجتماعی با پیامدهایی گسترده تبدیل شده‌است. استمرار تورم، علاوه بر کاهش قدرت خرید، الگوهای کنش، اعتماد اجتماعی، روابط خانوادگی، سرمایه‌ی اجتماعی و چشم‌انداز توسعه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. از این‌رو، فهم ابعاد اجتماعی تورم ضرورتی است که بدون آن، تحلیل این پدیده ناقص خواهد بود. نگاه جامعه‌شناختی نشان می‌دهد که پیامدهای تورم فراتر از بازارها و آمار و ارقام صرف است و لایه‌های عمیق‌تری از حیات اجتماعی را دربرمی‌گیرد. این نوشتار به دنبال آن است که نشان دهد چگونه تورم مزمن، با فرسایش زیست اجتماعی، بازتولید نابرابری و تضعیف سرمایه‌ی اجتماعی، به یکی از مهم‌ترین موانع توسعه پایدار در ایران تبدیل شده است. تورم؛ از پدیده‌ی اقتصادی تا فرسایش زیست اجتماعی: اقتصاد، برخلاف آن‌چه در نگاه نخست به نظر می‌رسد، صرفاً عرصه‌ی تولید، توزیع و مصرف کالاها نیست؛ بلکه یکی از مهم‌ترین سازوکارهایی است که روابط اجتماعی، الگوهای فرهنگی، مناسبات قدرت و افق‌های ذهنی جامعه را شکل می‌دهد. از همین رو، هرگاه اقتصاد دچار اختلالی پایدار شود، نخستین قربانی آن بازارها نیستند، بلکه زیست اجتماعی است؛ یعنی شبکه‌ای از اعتماد، امید، مشارکت، خانواده، اخلاق، هویت و احساس امنیت که جامعه بر پایه آن‌ها استوار است. در این چارچوب، تورم را نمی‌توان تنها با زبان اقتصاد توضیح داد؛ زیرا پیش از آن‌که افزایش قیمت‌ها باشد، تغییری تدریجی در سبک زندگی مردم است که در بلندمدت بنیان‌های جامعه را دگرگون می‌کند. تعریف متعارف تورم به‌عنوان افزایش مستمر سطح عمومی قیمت‌ها، هرچند از نظر اقتصادی درست است، اما برای فهم پیامدهای اجتماعی آن کفایت نمی‌کند. تجربه جهانی نشان می‌دهد جوامعی با نرخ‌های تورم مشابه، بسته به کیفیت نهادها، سطح اعتماد عمومی، ظرفیت تولید و کارآمدی حکم‌رانی، پیامدهای اجتماعی متفاوتی را تجربه می‌کنند. از این منظر، تورم تنها یک متغیر پولی نیست، بلکه شاخصی از سلامت نظام اجتماعی و کیفیت توسعه نیز به شمار می‌آید. در اقتصادهای باثبات، کنترل تورم بخشی از قرارداد اجتماعی میان دولت و شهروندان است و امکان برنامه‌ریزی بلندمدت، سرمایه‌گذاری و اعتماد به آینده را فراهم می‌کند؛ اما در اقتصادهای گرفتار تورم مزمن، فرسایش سرمایه اجتماعی و کاهش ظرفیت توسعه نیز به‌تدریج آشکار می‌شود. این برداشت، با رویکردهای جامعه‌شناختی درباره سرمایه‌ی اجتماعی نیز هم‌خوانی دارد. سرمایه‌ی اجتماعی، در معنای مورد نظر رابرت پاتنام، شبکه‌ای از اعتماد، هنجارهای همکاری و مشارکت مدنی است که ظرفیت جامعه را برای کنش جمعی و حل مسائل افزایش می‌دهد. از این منظر، تورم مزمن تنها ثبات اقتصادی را بر هم نمی‌زند، بلکه با تضعیف اعتماد و همکاری اجتماعی، یکی از مهم‌ترین منابع توسعه پایدار را نیز فرسوده می‌سازد @seymareweekly متن کامل و ادامه‌ی این یادداشت در تارنمای آوای سیمره 👇 https://avayeseymare.ir/?p=33925

حریم خصوصی سنگ بنای اعتماد اجتماعی در عصر دیجیتال مریم کرمی :جامعه شناس تغییر و توسعه روزافزون وتحولات شتابان فناوری‌های ارتباطی، جامعه را وارد مرحله‌ای کرده است که بسیاری از جامعه‌شناسان از آن با عنوان «جامعه شبکه‌ای» یاد می‌کنند. در چنین جامعه‌ای، فضای مجازی دیگر صرفاً ابزاری برای ارتباط نیست، بلکه بخشی از زندگی روزمره، هویت فردی و روابط اجتماعی را شکل می‌دهد. این تحول، در کنار فرصت‌های فراوان برای آموزش، مشارکت و تبادل اندیشه، چالش‌های تازه‌ای نیز پیش روی جامعه قرار داده است؛ از جمله کمرنگ شدن مرز میان حوزه خصوصی و حوزه عمومی. از این‌رو، توسعه فناوری باید همگام با توسعه فرهنگ استفاده از آن و ارتقای سواد رسانه‌ای پیش برود و ترفندهای لازم به منظور استفاده صحیح از این فضا به درستی اعمال گرددجامعه‌ای که شهروندان آن از سواد رسانه‌ای بالاتری برخوردار باشند، بهتر می‌تواند از فرصت‌های فضای مجازی بهره‌مند شود و در برابر آسیب‌هایی مانند نقض حریم خصوصی، شایعه‌پراکنی، اخبار نادرست، قضاوت‌های شتاب‌زده و خشونت کلامی مقاومت کند. یکی از مهم‌ترین آموزش‌های شهروندی در عصر دیجیتال، شناخت مرز میان حوزه خصوصی و حوزه عمومی است. شهروندان باید بیاموزند که همه ابعاد زندگی شخصی، روابط خانوادگی، تصاویر، اطلاعات و احساسات، برای انتشار در فضای عمومی مناسب نیست. حریم خصوصی، بخشی از حقوق بنیادین شهروندی و از ارکان کرامت انسانی است و پاسداشت آن، نه‌تنها امنیت و آرامش فردی را تقویت می‌کند، بلکه به افزایش اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی نیز می‌انجامد. یورگن هابرماس بر اهمیت حفظ مرز میان حوزه خصوصی و حوزه عمومی برای شکل‌گیری گفت‌وگوی مسئولانه و تقویت جامعه مدنی تأکید می‌کند. بر این اساس، آموزش شهروندی دیجیتال تنها یک مهارت فردی نیست، بلکه ضرورتی برای توسعه فرهنگی و اجتماعی هر جامعه به شمار می‌رود که می تواند به دیدگاهی واقع بینانه منجر گردد و از احتمال قضاوت عجولانه بکاهد. در کنار آموزش، وجود قوانین شفاف و ضمانت‌های اجرایی مؤثر برای حمایت از حریم خصوصی نیز اهمیت دارد. انتشار تصاویر، اطلاعات یا مسائل شخصی افراد بدون رضایت آنان، می‌تواند پیامدهای فردی و اجتماعی گسترده‌ای به همراه داشته باشد و اعتماد عمومی را تضعیف کند. صیانت از حریم خصوصی، یکی از شاخص‌های جامعه قانون‌مدار و احترام به حقوق شهروندی است. از سوی دیگر، ارتقای سواد رسانه‌ای به شهروندان می‌آموزد که هر تصویر، خبر، پیام یا روایتی را بدون بررسی و راستی‌آزمایی نپذیرند. تفکر انتقادی، ارزیابی اعتبار منابع و پرهیز از قضاوت‌های عجولانه، از مهم‌ترین مهارت‌هایی است که در دنیای امروز باید از سنین پایین آموزش داده شود. بسیاری از آسیب‌های اجتماعی و روانی، محصول انتشار یا باور اطلاعات تأییدنشده و قضاوت‌هایی است که فرصت بررسی دقیق نیافته‌اند. در این میان، توجه به نسل جوان اهمیت ویژه‌ای دارد. سیاست‌های فرهنگی و آموزشی باید میان «آگاهی‌بخشی و مراقبت» از یک سو و «اعمال محدودیت» از سوی دیگر، تمایزی روشن قائل شوند. تجربه نشان داده است که آموزش، گفت‌وگو، اعتمادسازی و افزایش مسئولیت‌پذیری، در مقایسه با محدودیت‌های صرف، نتایج پایدارتر و مؤثرتری به همراه دارد. هدف آن است که شهروندان بتوانند با آگاهی، مسئولیت‌پذیری و اخلاق‌مداری از فرصت‌های فضای مجازی بهره ببرند و هم‌زمان از آسیب‌های آن نیز مصون بمانند. بدون پاسداشت حریم خصوصی و ارتقای سواد رسانه‌ای اعتماد اجتماعی تقویت نخواهد شد. هر اندازه فرهنگ احترام به زندگی خصوصی دیگران و مسئولیت در انتشار اطلاعات در جامعه نهادینه‌تر شود، زمینه برای افزایش اعتماد عمومی، همبستگی اجتماعی و توسعه پایدار نیز فراهم‌تر خواهد شد. نکته قابل توجه آن است هرگونه ترفندهای مراقبتی که منجر به عدم حضور شهروندان و یا حضور ناشناس گردد در بلند مدت آسیبهای پنهان خود را دارد لذا لازم به تاکید است مراقبت به معنای محدودیت معنا نگردد. جامعه آینده، بیش از آنکه به فناوری‌های پیشرفته نیازمند باشد، به شهروندانی آگاه، مسئول و برخوردار از اخلاق رسانه‌ای نیاز دارد؛ شهروندانی که بدانند آزادی بیان، احترام به حقوق دیگران، حفظ حریم خصوصی و مسئولیت اجتماعی، مکمل یکدیگرند و در کنار هم، جامعه‌ای امن‌تر، آگاه‌تر و توسعه‌یافته‌تر را می‌سازند. اعتلای اندیشه در پی اغنای افکار و تعالی اندیشه؛ با هدف گسترش آگاهی، تقویت سرمایه اجتماعی و کمک به توسعه همه‌جانبه جامعه. https://t.me/Etelay_andis

ترور خاموش؛ وقتی کانال‌های تلگرامی با “آبرو” بازی می‌کنند!؟ امین روشن پور (مدیر انجمن جامعه‌شناسی لرستان) #پایگاه_خبری_یافته اتفاقات ناگوار اخیر در شهرهای خرم‌آباد و بروجرد، که با انتشار تصاویر خصوصی شهروندان بخصوص دانشجویان در یک کانال تلگرامی رقم خورد، فراتر از یک جرم سایبری ساده، موجی از رنج، اضطراب و نگرانی را در میان خانواده‌ها به راه انداخته و امنیت روانی بسیاری از افراد را به مخاطره انداخته است. رخدادهایی نظیر تنش‌های خانوادگی حاد و حتی آسیب‌های جبران‌ناپذیری همچون خودکشی، به‌وضوح نشان می‌دهد که این کانال‌ها چگونه از مفهوم «آبرو» به عنوان ابزاری برای اخاذی و بازی با سرنوشت انسان‌ها استفاده می‌کنند. در واقع، ما با پدیده‌ای روبرو هستیم که در آن فضای مجازی از ابزار ارتباطی، به سلاحی برای گروگان گرفتن هویت و حیثیت تبدیل شده است. این جریان تخریب‌گر، نه یک رسانه، بلکه پاتوقی برای تصفیه‌حساب‌های شخصی و کینه‌توزانه است. شیوه کار این کانال‌ها، بهره‌گیری از تصاویر پروفایل‌ها برای ایجاد «پرونده‌سازی‌های پوشالی» است؛ فرآیندی که در آن بخش عمده‌ای از اطلاعات منتشر شده، بر پایه روایت‌های دروغین و کینه‌های شخصی بنا شده است. نکته بسیار حائز اهمیت در روش‌شناسی این مجرمان، نحوه استخراج داده‌هاست؛ آن‌ها عمدتاً با نفوذ به حریم خصوصی و استخراج تصاویر از پروفایل‌های شبکه‌های اجتماعی، به‌ویژه اینستاگرام، به دنبال جمع‌آوری آرشیوهای تصویری هستند. تحلیل‌های اولیه نشان می‌دهد که قربانیان اصلی این حملات، عمدتاً نسل جوان و متولدین دهه هفتاد و هشتاد هستند؛ نسلی که اگرچه در فضای دیجیتال حضور فعالی دارند، اما در مواجهه با پیچیدگی‌های سوءاستفاده‌های سازمان‌یافته، همچنان در معرض آسیب‌پذیری‌های ساختاری قرار دارند. این سوءاستفاده از تصاویر عمومی پروفایل‌ها، مرز میان «فضای عمومی» و «حریم خصوصی» را به‌طور هدفمند در هم می‌شکند تا با بازسازی سناریوهای دروغین، واقعیت را به نفع کینه‌توزان تغییر دهند. از شریک عاطفی سابق که با هدف انتقام‌جویی به دنبال تخریب است، تا رقبایی که قصد دارند زندگی یک خانواده را با تهمت‌های ناروا از هم بپاشند، همگی در این چرخه از تصفیه‌حساب‌های کینه‌توزانه نقش ایفا می‌کنند. نکته تأمل‌برانگیز در این میان، شکاف عمیق در واکنش‌های اجتماعی است؛ چرا که نحوه مواجهه با این موج تخریب، مستقیماً با پایگاه اجتماعی و سطح سواد رسانه‌ای افراد در پیوند است. در حالی که بخش آگاه‌تر و تحصیل‌کرده‌ی جامعه با درک ماهیت ساختگی و اخاذی‌محور این جریان، با خویشتن‌داری و نگاهی نقادانه از کنار آن عبور می‌کنند، لایه‌هایی دیگر از جامعه که همچنان درگیر تعصبات سنتی یا فاقد دانش سواد دیجیتال هستند، با برخوردهای هیجانی و احساسی، ناخواسته در زمین طراحان این سناریو بازی کرده و آسیب‌های جبران‌ناپذیری به خانواده‌ها وارد می‌کنند. این تقابل میان عقلانیت و هیجان، دقیقاهمان جایی است که هدف متجاوزان محقق می‌شود؛ جایی که یک تهمت ساده در فضای مجازی، در دنیای واقعی به یک بحران وجودی و فروپاشی ساختار خانواده بدل می‌گردد. برای مقابله با این بحران، گام نخست باید از طریق «انزوای دیجیتال» برداشته شود. بسیج همگانی برای تحریم و خروج (لفت دادن) دسته‌جمعی از این کانال‌ها، یک راه برای کاهش قدرت مانور و ضریب نفوذ اخاذان است؛ چرا که این کانال‌ها تنها با تماشاگران و مخاطبان خود نفس می‌کشند. اما کنش‌های اجتماعی و خویشتن‌داری خانواده‌ها، نباید جایگزین قانون شود. در این میان، ورود جدی و پیگیرانه پلیس فتا برای شناسایی، ردیابی و برخورد قاطع با مدیریت این کانال‌ها، یک ضرورت انکارناپذیر است. برخورد قانونی با این مجرمان سایبری، علاوه بر بازگردانیدن امنیت به فضای مجازی، باید به عنوان یک پیام بازدارنده عمل کند تا مشخص شود که هیچ پناهگاهی برای تروریسم هویتی وجود ندارد. در کنار برخورد قانونی، ضرورت دارد که فرهنگ «تاب‌آوری» در سطح خانواده‌ها بازتعریف شود. خانواده‌ها باید بیاموزند که در عصر دیجیتال، اعتبار و آبرو با یک تصویر ساختگی و دروغین از بین نمی‌رود، بلکه این برخورد هیجانی، تند و قهرآمیز والدین است که می‌تواند بقای روانی فرزند را در برابر تهمت‌ها از میان ببرد. در نهایت، مقابله با این بحران، مستلزم تغییر نگاه از سرزنش قربانی به سوی محکومیت متجاوز است. امید است که در آینده، شاهد چنین اتفاقات ناگواری در فضای دیجیتال نباشیم و حریم خصوصی و آبروی شهروندان، محترم و مصون بماند. https://yaftenews.ir/notes/social/52298-silent-terror.html

انجمن جامعه شناسی ایران شعبه (لرستان) با همکاری کتابخانه مرکزی خرم آباد برگزار می کنند: کارگاه تعاملی چرا حوصله مان سر می رود؟ (گفتگویی درباره ملال با الهام از کتاب فلسفه ملال اثر لارس اسونسن) تسهیلگر: امین روشن پور (مدیر انجمن جامعه شناسی لرستان) زمان: چهارشنبه ۲۴ تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت۱۷ مکان: کتابخانه مرکزی خرم آباد ‌ #انجمن_جامعه‌شناسی_ایران @iran_sociology

✅ پس از غبار جنگ: فراخوانی برای التیام ملی و بازسازی پیمان اجتماعی ✍️ دکتر مجتبا ترکارانی/ جامعه‌شناس 🔹غبار جنگ که فرو می‌نشیند، یک ملت نه با پیروزی یا شکست، که با واقعیت زخم‌های خود روبه‌رو می‌شود. ایران امروز در چنین نقطه‌ی عطف تاریخی قرار گرفته است؛ یک دوراهی سرنوشت‌ساز که یک مسیر آن می‌تواند به تکرار چرخه‌ی بی‌پایان تنش و تسویه‌حساب‌های داخلی بینجامد و مسیر دیگر، به فرصتی مغتنم برای التیام، بازاندیشی در افکار و تصورات و پیش‌فرض‌ها و بازسازی یک پیمان اجتماعی فراگیر. در این یادداشت به انتخاب و پیامدهای جامعه پس از توافق می پرداریم. 🔹نخستین و خطرناک‌ترین وسوسه در ما و فردای هر بحران ملی، تلاش برای یافتن «مقصر» است. این روزها، شاهد آغاز چنین روندی در سطح نخبگان و فضای عمومی هستیم: نشستن و یقه‌ی یک‌دیگر را گرفتن که هرکس پیش از جنگ چه گفت و کدام موضع «خدمت» بود و کدام «خیانت». این رویکرد، اگرچه ممکن است برای لحظاتی تسکین‌بخش به نظر آید، اما در بلندمدت جامعه را در چرخه‌ای از کینه و جدایی گرفتار می‌کند. 🔹باید پذیرفت که تحلیل‌ها و مواضع افراد، چه روشن‌فکر و چه شهروند عادی، محصول شرایطی است که در آن زیست می‌کنند. در غیاب یک سپهر عمومی آزاد، فضاهای باز علمی و دانشگاهی، ضعف رسانه‌های مستقل و نبود اجماع ملی بر سر معیارهای داوری اخلاقی، متهم کردن افراد به «مسئولیت‌ناپذیری» یا «وطن‌فروشی» بیش از آن‌که روشنگر باشد، به تعمیق شکاف‌ها می‌انجامد. باید پذیرفت که حق اظهارنظر و داشتن تحلیل متفاوت، حقی بنیادین است و حتا حق اشتباه و خطا گفتن نیز جز حقوق انسان است. 🔹از طرف دیگر مسئولیت‌پذیری نخبگان نیزاصلی خدشه‌ناپذیر است و هرکس در مقابل حقوق و گفته‌هایش نیز باید مسئولیت اخلاقی و اجتماعی داشته باشد، اما داوری نهایی در این باره نه با محاکم حقوقی و یا فضاهای سیاسی بلکه با گذر زمان و در یک فضای گفت‌وگوی آزاد و برابری حقوقی افراد ممکن خواهد شد. افراد در این فضاها می‌آموزند و خود را تصحیح می‌کنند و جامعه نیز با واکنش مناسب آن‌ها را نیز مجازات می‌کند. اما وقتی چنین شرایطی فراهم نیست این بحث‌ها و تداوم این نزاع، تنها انرژی حیاتی جامعه را که باید صرف ساختن آینده شود، هدر خواهد داد. @seymareweekly 🌐 متن کامل و ادامه‌ی این یادداشت در تارنمای آوای سیمره: https://avayeseymare.ir/?p=33822

انجمن جامعه شناسی ایران شعبه (لرستان) با همکاری کتاب خانه مرکزی خرم آباد، خیریه باران همدلی، دفتر اعتیاد لرستان و شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر لرستان برگزار می کنند: کارگاه آموزشی توانمندسازی نوجوانان در برابر آسیب های اعتیاد تسهیلگر: امین روشن پور( مدیر انجمن جامعه شناسی لرستان) زمان: سه شنبه ۹ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت۱۷ مکان: کتابخانه مرکزی خرم آباد

🔵از سندپژوهی تا نهاد فرهنگی / پاس‌داشت دو دهه تکاپوی فرهنگی سیدیدالله ستوده در دانشگاه لرستان صبح روز سه‌شنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵، نشستی با هدف پاس‌داشت مقام فرهنگی استاد سید یدالله ستوده و بررسی کارنامه بیش از دو دهه فعالیت انتشارات «شاپورخواست» در دانشگاه لرستان برگزار شد. به گزارش آوای سیمره، در این نشست که با حضور جمعی از استادان دانشگاه، پژوهشگران، فعالان فرهنگی و علاقه‌مندان حوزه‌ی تاریخ و فرهنگ لرستان برگزار شد، نقش نهادسازی فرهنگی در توسعه اجتماعی و تاریخی استان و هم‌چنین جایگاه اسناد تاریخی در شکل‌گیری حافظه مکتوب جامعه مورد بحث و بررسی قرار گرفت. 🔹روایت یک عمر جست‌وجو در اسناد تاریخی لرستان در آغاز این نشست، سید یدالله ستوده، تاریخ‌نگار و ناشر پیش‌کسوت لرستان، با اشاره به زندگی علمی و فرهنگی خود گفت: «متولد آبان‌ماه ۱۳۲۵ خرم‌آباد هستم و نزدیک به ۳۰ سال در دبیرستان‌ها، هنرستان‌ها و مراکز تربیت معلم تدریس کرده‌ام. در سال‌هایی که کمبود دبیر وجود داشت، دروس مختلفی مانند فیزیک، شیمی، ریاضی و علوم طبیعی را تدریس می‌کردم. پس از آن نیز در دانشگاه تربیت معلم در رشته مشاوره و راهنمایی تحصیل کردم، اما در آن زمان اعلام شد که این رشته کاربردی برای جذب در سیستم آموزشی ندارد و به ناچار به تدریس در حوزه‌هایی مانند ریاضی و آمار روی آوردم و تا سال ۱۳۷۵ به فعالیت آموزشی ادامه دادم.» وی با اشاره به دغدغه‌های فرهنگی خود افزود: «در تمام سال‌های فعالیت آموزشی، تلاش داشتم کاری ماندگار برای مردم لرستان و خرم‌آباد انجام دهم. در این مسیر توانستم مجموعه‌ای از اسناد تاریخی را گردآوری کنم که در مقاطعی به بیش از دو هزار برگ می‌رسید. این اسناد عمدتاً مربوط به دوره قاجار است و بخش‌هایی نیز به دوره‌های زندیه، افشاریه و صفویه تعلق دارد. به واسطه ارتباط با خانواده‌های اصیل و شناخته‌شده خرم‌آباد و هم‌چنین پیوندهای سببی و نسبی با برخی از این خانواده‌ها، امکان دسترسی به اسناد ارزشمندی فراهم شد.» ستوده با قدردانی از برخی خانواده‌ها که اسناد تاریخی خود را در اختیار او قرار داده‌اند، گفت:« بسیاری از این اسناد را خانواده‌هایی مانند جوادی، والی‌زاده، چاغروند، کمال‌وند و سادات جزایری در اختیار ما قرار داده‌اند. این اسناد شامل اقرارنامه‌ها، طلاق‌نامه‌ها، مصالحه‌نامه‌ها، وکالت‌نامه‌ها و تقسیم‌نامه‌های ارث است که به عنوان بخشی از میراث تاریخی منطقه نگهداری می‌شد. ما اغلب از این اسناد نسخه‌برداری می‌کردیم و اصل آن‌ها را برای حفظ امانت به صاحبانشان بازمی‌گرداندیم تا از آسیب‌هایی مانند آتش‌سوزی، آب‌گرفتگی یا سرقت مصون بمانند.» وی با بیان این‌که اکنون چند هزار سند تاریخی در اختیار دارد، افزود: «حدود پنج تا شش هزار سند تاریخی در اختیار من قرار دارد که مستقل از اسناد موجود در مراکزی مانند کتابخانه مجلس، مرکز اسناد تاریخ معاصر، کتابخانه ملک یا کاخ گلستان است. متأسفانه بسیاری از پژوهشگران به این اسناد دسترسی ندارند و در این سال‌ها نیز حمایت جدی از سوی مسئولان استان صورت نگرفته است تا بتوان این اسناد را به صورت مجموعه‌های موضوعی منتشر کرد.» ستوده ادامه داد: «اسناد ارزشمندی درباره‌ی موضوعاتی مانند اقرارنامه‌ها، مبایعه‌نامه‌ها، نامه‌های خصوصی و هم‌چنین اسناد مرتبط با تحولات دوره‌ی مشروطه در لرستان در اختیار دارم. لرستان از نظر منابع مکتوب درباره‌ی مشروطه بسیار فقیر است و انتشار این اسناد می‌تواند به شناخت بهتر تاریخ اجتماعی منطقه کمک کند. انتظار دارم با حمایت جامعه دانشگاهی و نهادهای فرهنگی استان، زمینه انتشار این آثار فراهم شود تا پیش از آنکه فرصت از دست برود، این میراث در اختیار پژوهشگران قرار گیرد.» وی هم‌چنین با اشاره به همکاری خود با پژوهشگران مختلف، گفت: «در تمام سال‌هایی که پژوهشگران به دفتر انتشارات مراجعه کرده‌اند، تلاش کرده‌ام در حد توان اسناد و اطلاعات مورد نیازشان را در اختیارشان قرار دهم. بسیاری از پژوهشگران جوان برای دسترسی به منابع تاریخی یا ارتباط با افراد مطلع به ما مراجعه کرده‌اند و ما نیز تلاش کرده‌ایم راهنمایی‌های لازم را ارائه دهیم.» 🔹اهمیت نهادسازی فرهنگی در لرستان در ادامه‌ی این نشست، دکتر مجتبا ترکارانی، جامعه‌شناس و پژوهشگر، با ارائه تحلیلی نظری از کارنامه‌ی آقای ستوده، بر اهمیت نهادسازی، تداوم نسلی سرمایه فرهنگی و نقش سندپژوهی در تقویت حافظه تاریخی استان تأکید کرد. ترکارانی با اشاره به ضرورت تقویت ارتباط دانشگاه و جامعه اظهار داشت:« بخشی از فاصله موجود میان نهاد دانشگاه و فضای اجتماعی، ریشه در ساختارها دارد و بخشی نیز به ضعف کنشگری بازمی‌گردد. https://t.me/seymareweekly 🌐متن کامل این گزارش در تارنمای آوای سیمره 👇👇 https://avayeseymare.ir/?p=33653

https://www.lu.ac.ir/news/mrkz-lrstan-shnasi-danshgah-lrstan-az-pishksvt-nshr-ktab-astad-sididallh-stvdh-tjlil-krd/ مرکز لرستان‌شناسی دانشگاه لرستان از پیشکسوت نشر کتاب، استاد «سیدیدالله ستوده» تجلیل کرد ۱۴۰۵/۰۳/۲۶ مرکز لرستان‌شناسی دانشگاه لرستان، از پیشکسوت حوزه نشر کتاب استان لرستان و مدیر انتشارات شاپورخواست، استاد «سیدیدالله ستوده»، به پاس سال‌ها تلاش در عرصه فرهنگ، هنر و نشر کتاب استان، تجلیل کرد.