my soul^

يكی از روزهای چهل‌سالگی‌ات در ميان گير و دار زندگیِ ملال‌آورت لابه‌لای آلبوم عكس‌هايت عكس دختری مو بلند را پيدا می‌كنی زندگي برایِ چند لحظه متوقف می‌شود و قبض‌های برق و آب برايت بی‌اهميت تازه می‌فهمی بيست سالِ پيش چه بی‌رحمانه او را در هياهویِ زندگی جا گذاشته‌ای..

«سعادت در ادامه دادن است؛ حتی بدون احساس خوشبختی.»

«بیشتر آدم‌های دنیا دیوانه بودند. آن بخشی هم که دیوانه نبودند، عصبی بودند. آن بخش هم که دیوانه یا عصبی نبودند، احمق بودند.» - چارلز بوکفسکی"

حق با برلین بود؛ عشق ماندگار نیست. نباید به خاطر عشق، زندگیت را به باد بدهی.

خیلی به چیزی وابسته نباش؛ فرض کن آنچه در اختیار داری چیزی است که جهان به‌طور موقت به تو داده است و می‌تواند در یک چشم برهم زدن آن را یا حتى بیشتر از آن را از تو پس بگیرد... هنر شفاف اندیشیدن -رولف دوبلی"

بودی تب تند تموم شدی رفت فکرنکنی خالیه جات..

" ‏تا زمانی که زنی نتواند آزادانه در خیابان‌های شهر قدم بزند، بدون ترس از آزار یا تعرض، تمدن واقعی وجود ندارد." - ویرجینا ولف”

دستش را دور من انداخت و مرا به‌سمت خودش کشید تا سرم روی شانه‌اش قرار بگیرد. نمی‌دانم چطوری، ولی بدون این‌که حرفی بزند مرا آرام کرد. برخی افراد فقط همین که کنارت باشند آرام می‌شوی. ما شروعش می‌کنیم - کالین هوور”

آقا اصلاً ما عصبی، بداخلاق، زودرنج، ما انبار باروت ولی شما هم تا کبریت نکشی آتیش نمی‌گیریم که.

زمان کند می‌گذره وقتی منتظری، زمان تند می‌گذره وقتی دیرت شده، زمان کشنده‌ست وقتی غمگینی، زمان کوتاهه وقتی خیلی شادی، زمان بی پایانه وقتی دردی داری، زمان طولانی می‌گذره وقتی بی‌حوصله‌ای. زمان با توجه به اتفاقات درون تو می‌گذره نه عقربه ‌های ساعت..

اكثر انسانها حتی جسارت دور ريختن لباسهايی كه مدتها بدون استفاده در كمدهايشان آويخته شده را ندارند؛ بعد توقع داريم كه عقاید غلطی كه قرنهاست در ذهنشان است به راحتی دور بریزند!

به من سفارش کن گاهی از خانه بیرون بروم. و بگو که این‌قدر خودم را اذیت نکنم. من فقط حرف تو را گوش می‌کنم. می‌دانی که؟ غلامحسن ساعدی”

تورا نشد؛ می‌روم خودم را فراموش کنم.

حافظه‌ای که فراموشی را نمی‌شناسد و ذهنی که لحظه‌ای خاموش نمی‌شود، چنان بار سنگینی‌اند که توان ایستادن در برابرشان را از من می‌گیرند..

همیشه چیزی هست که حاضر نیست از جمجمه ی شما بیرون آید، و تا آخر نا گفته در ذهنتان باقی میماند و شما میمیرید و شاید هم آنچه را در ذهن دارید با خود به گور ببرید. داستایوفسکی”

سرانجام من آرام خواهم گرفت، اما تو دیگر هیچ‌گاه این‌چنین دوست داشته نخواهی شد..

نمی‌توانست بگوید که توی خانه‌ی خودش دارد خفه می‌شود و احساس می‌کند زنبوری است بر لبه‌ی شیشه عسل و انگشتان مادرش مدام او را به درون آن توده‌ی سنگین و چسبناک فرو می‌برند و دهان و بینی‌اش از این‌همه شیرینی زرین پر شده است. ترانه ایزا ماگدا سابو

شما از آنچه که فکر میکنید زودتر فراموش میشوید..

‏بازم خداروشکر که یه روز واقعا می‌میریم..