صدای‌خاموش؛

دیلی نیست اینجا کسخل

کاش این قدر اینجا زر نزنم

الان میتونم چیزم توی همه چیز کنم و به کل عادم و عادم فحش بدم

حس اینکه دیشب داشتم میمردم و الان پا شدم مقالم واسه ارائه بخونم نه تنها حس امید به زندگی نمیده بلکه حس کسمشنگ بودن میده

یادم میره تاریخو، روزو، ساعتو، حرفارو...

یادم میره تاریخو، روزو، ساعتو، حرفارو...

روابط اجتماعی خستم میکنه.

هر عشقی می‌میرد، خاموشی میگیرد، عشق تو نمیمیرد...

هیچ چیزی نمیخوام. کاش فقط تنها بودم. تمام روز و شبو. با تو

از خود می‌پرسید: آیا بهتر نبود که می‌رفت در قبر خود می‌خوابید و می‌گذاشت رویش خاک بریزند؛ سپس بدون وحشت از خدا می‌پرسید که آیا واقعا خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟! گابریل گارسیا مارکز

بی‌تعلقی مزخرف ترین درده. حالا به مکان زمان جسم خانواده و هرچی.

استاک کردن گذشته چقدر کسشعره🤣

خب شبیه بقیه نباشیم عیبی نداره. من مثل بقیه گربه ها بچه ها طبیعت و خیلی چیزهای دیگه رو خیلی دوست ندارم

گفتم بی بهره نمونید

من از تو تنهاتر بودم، تو من را داشتی و من هیچکس را...

حس خفگی میده!