تهران نوشت

🔻ریای روشنفکرانه برخی هنرمندان در واکنش به اتفاقات سیاسی و اجتماعی چیست؟ ↙️رضا کردلو، فعال رسانه توضیح می‌دهد 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: جامعه ما از اینکه سینما و افراد سینمایی در مسائل اجتماعی اثرگذار باشند عبور کرده، یعنی جریان سینمایی ما عقب‌تر از جامعه است. برای همین فیلم اجتماعی درست‌وحسابی ساخته نمی‌شود / فیلم «قهرمان» اصغر فرهادی شکست خورد چون فیلم و سازنده عقب‌تر از زمان خودش بود. یک دلیلش به خاطر همین تصورات اشتباهی است که در مورد روابط مردم با حاکمیت، جامعه و روابط انسانی وجود دارد. این عقب‌ماندگی را فقط با حضور واقعی در جامعه می‌شود پر و مرتفع کرد، نه با حضور مجازی! 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻ترس بخشی از بازیگران از اینکه با بیان موضعشان، مارکت آن‌ها را حذف کند تا حد زیادی بی‌مورد است رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: 🔻 ما تصور می‌کنیم اگر حاکمیت با فضای هنری ارتباط برقرار نکند و از این چهره‌ها استفاده نکند آنها به‌مرور از بین می‌روند و جایگاهشان مخدوش می‌شود در حالی که امروز یک اقتصاد خصوصی در سینما و نمایش خانگی وجود دارد که چه‌بسا از اقتصاد حاکمیتی بزرگ‌تر باشد. 🔻 در برنامه خندوانه رقابتی میان امین حیایی و امیرمهدی ژوله شکل گرفت چون امین حیایی در فیلم قلاده‌های طلا بازی کرده بود، آن زمان زمین و زمان را به هم دوختند که به این رأی ندهید و به آن یکی رأی بدهید. فضای اجتماعی عجیبی شکل گرفت که چه کسی برنده شود. 🔻 اما کسی نتوانست امین حیایی را از مارکت حذف کند و همچنان یک ستاره است. بنابراین این تلقی که اگر من واکنش انقلابی نشان بدهم، جریان مقابل مرا حذف می‌کند، باید در ذهن بخشی از این عزیزان هنرمند اصلاح شود. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻آقا گفتند که آقای کیارستمی روبوسی کرده، شما چرا ناراحتید؟ رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: 🔻 آقای ضرغامی می‌گوید وقتی برای رهبری ماجرای جایزه گرفتن آقای کیارستمی در کن برای فیلم «طعم گیلاس» و برخوردهایی که با ایشان در بازگشت به ایران شده بود را تعریف کردم، ایشان گفتند: «حالا آقای کیارستمی روبوسی کرده، شما چرا ناراحتید؟» 🔻 من معنای این حرف را تساهل و تسامح می‌دانم؛ چیزی که ما در فضای فرهنگی با آن بیگانه‌ایم. من حتماً می‌گویم که تأثیر تساهل و تسامح در نسبت با جامعه فرهنگی، نه قابل تسامحی که به وادادگی منجر بشود و عملاً همه‌چیز از دست برود، ولی تساهل و تسامحی که ارتباط را حفظ کند. یعنی شما بالاخره متصل بشوید، یک ارتباطی برقرار کنید، گفتگو کنید؛ باید یک مسیری وجود داشته باشد دیگر. شما وقتی این مسیر را از بین می‌بُرید، دیگر اصلاً انتظاری از آن نداشته باشید. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻کدام آدم عاقلی می‌گوید وضعیت امروز تلویزیون و سینما از وضعیت سال‌های قبل بهتر است و آن را ترجیح می‌دهد؟ رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: 🔻 جشنواره فجر هر سال بسیار پررونق برگزار می‌شد، صف بلیت شکل می‌گرفت و حتی آثاری حضور داشتند که ممکن بود با نگاه فرهنگی بخشی از حاکمیت مطلوب نباشند. اما در سال‌های اخیر جشنواره کم‌رمق و کم‌رونق شد 🔻 در تلویزیون هم همین‌طور. زمانی مخاطب ۷۰ تا ۸۰ درصدی داشت که حتی سریالی مثل «بزنگاه» هم ممکن بود پخش شود و ۷۰ درصد مردم پای آن بنشینند. امروز اما به گفته خود صداوسیما، خط مخاطب اگر نزولی نباشد، صعودی هم نیست و کیفیت و ویژگی آثار گذشته کمتر دیده می‌شود. 🔻 ۲۰ سال پیش سریالی مثل دوران سرکشی ساخته می‌شد یا آثاری که همین حالا آی‌فیلم بخشی از آنها را پخش می‌کند. واقعاً چقدر خط قرمزها کمتر بوده و دایره سبز فعالیت برای جریان سینما گسترده‌تر بوده است. 🔻 کدام آدم عاقلی وقتی هر دو وضعیت را دیده و هر دو را تجربه کرده، تشخیص می‌دهد که وضعیت امروز بهتر است و آن را ترجیح می‌دهد؟ 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻زن در سینمای قبل انقلاب نقش فعالی نداشت رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: 🔻 مصاحبه‌ای که خانم معتمدآریا چند سال پیش انجام داده را ببینید. واقعاً زن چه بود قبل از انقلاب؟ در آثار سینمایی، زن ناموس بود؛ یا در واقع به او تعرض می‌شد و یکی مثلاً می‌آمد نجاتش می‌داد، یا از دهات آمده بود به شهر و در کاباره فعالیت جنسی داشت. یعنی عملاً نقش فعال برای زن در سینمای قبل از انقلاب وجود نداشت. 🔻موج نو چند تا اثر در واقع در سینمای ما ساخته شد، ولی آنجا هم باز حضور زن‌ها خیلی پررنگ نبود. یعنی جایی که محوریت داشت، مثلاً «کلاغ» بهرام بیضایی بود. بهرام بیضایی اساس سینمایش، یعنی برنامه‌ریزی‌اش، استثنا بود در آن سینما؛ اساسش بر محوریت دادن به کاراکتر زن شکل می‌گرفت. ولی قاعده سینمای ما آن نبود. 🔻 این جریان، یعنی یکی مسئله زن در سینما، یک موفقیت برای سینمای ایران بعد از انقلاب بود اما زن در سینمای قبل انقلاب نقش فعالی نداشت 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻سیاسی شدن فیلم‌ها بعد از سال ۱۳۸۸ جنبه سینمایی آثار را به‌شدت کاهش داد و باعث ضعف آن‌ها شد رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: 🔻 تفاوتی میان آثار سیاسی و تاریخی سال‌های پیش از ۱۳۸۸ و پس از آن وجود دارد. برخی آثار در فضای سینما ضعیف شدند چون سازندگان احساس کردند باید شعارها را مستقیم‌تر و گل‌درشت‌تر مطرح کنند. همین مسئله جنبه سینمایی آثار را به‌شدت کاهش داد و باعث ضعف آنها شد. 🔻 در ادامه برخی به همین سطح نازل فیلم‌سازی عادت کردند. اگر بخواهم آثار منفی فضای سیاسی پس از ۱۳۸۸ را بشمارم، تعدادشان بسیار زیاد است تا حدی که این فضا بر کیفیت کارگردان‌ها و بازی بازیگران تأثیر گذاشت. 🔻 جریانی در کشور ایجاد شد که با حضور میدانی در سیاست، افراد را مجبور کرد هزینه حضورشان در برخی آثار را بپردازند فحش بشنوند و مورد تهمت قرار بگیرند، در حالی که اساساً جریان هنری کشور نیازی به ورود به چنین ماجرایی نداشت. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻دولت اصلاحات جامعه هنری و سینما را وارد سیاست کرد رضا کردلو، فعال رسانه در «فرهیختگان گپ»: 🔻 این ورود فضای سینمایی به فضای سیاسی، توسط دولت اصلاحات اتفاق افتاد و آن‌ها را وارد عرصه سیاسی کرد. چه‌بسا این افراد تمایلشان به این حضور میدانی نبود؛ شاید می‌خواستند که مثلاً جنبه هنری‌تری داشته باشند، یعنی همان حضور در آثار و... 🔻 وقتی آقای خاتمی در برنامه مجله «چلچراغ» شرکت کرد، پگاه آهنگرانی مطلب «مردی با عبای شکلاتی» را نوشت که عملاً مدحی از یک کاراکتر سیاسی است و این خودش را در سال ۸۸ و بعد از آن نشان داد. 🔻 ولی چون جریان مقابل در فضای فرهنگی، این کاراکترهای سیاسی را نمی‌پذیرد یا قبول ندارد، افرادی را هم که از جامعه هنری در آن کتگوری قرار می‌گیرند، جزو همان جریان می‌داند. عملاً اینها دسته‌بندی سیاسی می‌شوند؛ یعنی بازیگرها در دسته‌بندی سیاسی قرار می‌گیرند. 🔻 مسئله آن‌قدر تند می‌شود که سر موضوعات بیهوده دوقطبی اتفاق می‌افتد. مثلاً سر اکران «اخراجی‌های ۳» و «جدایی نادر از سیمین» یک دوقطبی شکل می‌گیرد: این یا آن و فیلم دیگر می‌شود فیلم مقابل نظام؛ در صورتی که اصلاً لزومی ندارد این اتفاق بیفتد و اساساً یک‌سری دعواها ساخته می‌شود. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

🔻سیاسی‌بازان چطور هنر را بلعیدند؟ 🔻 گفت‌وگو با رضا کردلو، فعال رسانه در قسمت ۱۶۶ «فرهیختگان گپ» 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت #فرهیختگان_گپ کاری از مجله تصویری فرهیختگان @FarhikhteganMag

تفویض کن امور دلت را به موی دوست کآن را که زلف او بپسندد ‌همو نکوست …🌱 مهموم همدانی وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ …🕊️

از روی تو دل‌ کندنم آموخت زمانه این دیده از آن روست که خونابه فشان است دردا و دریغا که در این بازی خونین بازیچه ایام دل آدمیان است سالروز درگذشت هوشنگ ابتهاج🌱

أنا العاشق السيّئ الحظ لا أستطيع الذهاب إليكِ ولا أستطيع الرجوع إليّ تمرّد قلبي عليّ محمود درویش🌱

شبم از بی‌ستارگی، شب گور در دلم پرتو ستاره‌ی دور آذرخشم گهی نشانه گرفت گه تگرگم به تازیانه گرفت بر سرم آشیانه بست کلاغ آسمان تیره گشت چون پر زاغ مرغ شب‌خوان که با دلم می‌خواند رفت و این آشیانه خالی ماند آهوان گم شدند در شب دشت آه از آن رفتگان بی‌برگشت… #هوشنگ_ابتهاج🌱

چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟ چه دیدها؟ که ز نادیدنت به خون تر نیست؟ کدام پشت، که در عهد زلف چون رسنت ز بس کشیدن بار بلا چو چنبر نیست؟ حکایتی که مرا از غم تو نقش دلست اگر قیاس کنی در هزار دفتر نیست هزار جامهٔ پرهیز دوختیم و هنوز نظر ز روی تو بر دوختن میسر نیست ز شام تا به سحر، غیر از آن که سجده کنم بر آستان تو هیچم نماز دیگر نیست اگر تو روی بپیچی و گر ببندی در به هیچ روی مرا بازگشت ازین در نیست ز چهره پرده برافکن، که با رخ تو مرا به شب چراغ و به روز آفتاب در خور نیست بهر که بود بگفتم حدیث خویش تمام هنوز هیچ کسی را تمام باور نیست ز دست زلف تو دل باز می‌توان آورد ولی چه فایده؟ چون اوحدی دلاور نیست #اوحدی_مراغه‌ای 🌱

قدم‌هایی برای آقای شهید 🟢امسال هیچ موکب‌داری را ندیدم مگر اینکه تصویر سید ما و مراد ما و رهبر ما و پدر ما را بر سر در موکبش نزده باشد و نگوید که به نیت از ایشان خدمت زوار اباعبدالله(ع) می‌کند. در میان جمعیت، آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، سکوت‌های پرمعنا و همراه با اشک بود؛ هر جایی که تصویری از رهبری وجود داشت، جمعی عاشق را می‌دیدی که ایستاده و بی‌اختیار اشک می‌ریزند. 🟢در مسیر مشایه پیرمردی از اهالی نجف، استکان چای را به دستم داد و گفت: «اربعین، هر سال به ما یاد می‌دهد که دل‌ها اگر برای خدا یکی شوند، فاصله‌ها معنا ندارد و کدام دل بیش از دل سید ما خدایی بود و چه خونی بیشتر از خون او می‌توانست این وحدت و اتحاد امت اسلامی را ایجاد کند؟» بعد مکثی کرد، اشکش را پاک کرد و گفت: «ما برای کسانی که دوستشان داشته‌ایم دعا می‌کنیم؛ برای رفتگان، برای بازماندگان؛ برای سیدی که تلاش کرد این مسیر را برای همه شیعیان حسین(ع) هموار کند؛ اما دست آخر پیکرش به این مسیر آمد!» 📌متن کامل یادداشت میکائیل دیانی، کارگردان را در سایت بخوانید. FarhikhteganOnline.ir روبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروش‌پلاس @charsoofarhang

⁨ ⁨ اربعین روز زینب (سلام الله) است… کربلا با خون حسین(ع) تمام نشد؛ آنجا فصل دیگری آغاز شد؛ فصل روایت حماسه. اگر حسین(ع) با خون خود حقیقت را نوشت، این زینب کبری(س) بود که با زبان و استقامت خود و با خطبه‌های نافذ، آن را برای همیشه در تاریخ خواند. در روزگاری که طاغوت می‌خواست حقیقت را در میان هیاهوی پیروزی ظاهری پنهان کند، حضرت زینب(س) اجازه نداد پیام عاشورا در غبار تحریف و سکوت گم شود و حماسه حسینی را جاودانه کرد. اگر زینب(س) نبود، شاید کربلا تنها یک حادثه می‌ماند؛ اما او آن را به مکتبی جاودانه تبدیل کرد. رسالت او، حفظ حقیقت، افشای ظلم و رساندن پیام شهیدان به همه نسل‌ها بود؛ همان پیامی که هنوز پس از قرن‌ها، آزادگان جهان را به ایستادگی در برابر ستم فرا می‌خواند. اربعین روز زینب (سلام الله علیها) است؛ لحظه ای که پس از پایان آن سفر طولانی و خطبه های حماسی و به سرانجام رساندن رسالت و پیامبری انقلاب حسین؛ حالا دوباره به کربلا آمده تا در عزای حسین اشک بریزد؛ به سینه بزند و با عزیز دلش خلوت کند! https://www.instagram.com/reel/DbnfDI1IKjK/?igsh=MWI5dWlkdTU2cmc1aw==