𝐓𝗿𝗲𝗮𝘀𝘂𝗿𝗲 | تــرژر ⾕

💛 صبح تا شب داری گوشیتو اسکــروـل میکنی 💬    ولی هنوز محتوای مـوردعلاقـت رو پیدا نکردی؟❓                  🔍🎀𝗈𝗎'𝗋 🔤𝖾𝖾𝖽𝗌

لطفا هرچی سریعتر چالش bad رو بگیرین !! اینجوری قبول نیست 😭

تیوبااای ♡

پسرا داشتن بحث میکردن چه مقدار از بنمال صحبت کردن ( همون غیررسمی صحبت کردن ) واسه اعضای بزرگتر قابل تحمله ، که جیهون گفت با این قضیه اوکیه و مشکلی نداره ؛ و همون لحظه جونگهوان و هاروتو شروع کردن به گفتنِ " جیهون ، جیهوناا ، جیهوناا ، جیهوناا " 😭

توی کامنتا از جیهون میپرسیدن که اون کلاهی که گذاشته واسه یانگ هیونسوکه ( وایجی ) ، جیهونم گفت اره ، از مدیرعامل قرضش گرفتم که واسه سالگرد ۶ سالگی باحال بنظر برسم 😂

میذارمش توی جیبم فرار میکنم 😭

اینجا نوبت هیونسوک بود که حرف بزنه ولی پسری از همه جا بیخبر و حواس پرت یکدفعه تصمیم گرفت که کیوت باشه :(( 🦁 : نه ولی چرا یکدفعه داره اگیو میره .. 🐺 : هیونگ چرا داری اگیو انجام میدی .. 🐶 : هیونسوک هیونگ چرا … 🐶 : هیونگ چرا یکدفعه فریز شدی ؟ 😭 🦔 : من ؟ 🐶 : اره 🦔 : اه نوبت منه .. 🐰: نوبت توعه 🦔 : ببخشید 🐶 : یکدفعه داشتی کیوت رفتار میکردی 🦔 : نه نه نه نه 😂 🐶 : یکدفعه اگیو انجام داد 🤖 : 🤣🤣🤣🤣

تازه لایو شروع شده بود و پسرا ساکت بودن که یکدفعه شکم مکنه صداش در اومد 😭

find your treasure ♡

دیروز توی لایو ویورس ترژر برای سالگردشون ، یکدفعه از پشت پرده یه نور قرمز میبینن که مشخص میشه یه ساسنگ احمق دم در هتلشون بود و توی تمام طبقه‌ها نور لیزر قرمز میزد تا ببینه پسرا توی کدوم طبقه دارن لایو میذارن :)) این ویدئو توی توییتر بیشتر از ۱۷ میلیون ویو خورده 💀 یکی توی توییتر گفته “ این اتفاق حتی از دیدن روح هم ترسناک‌تره“ و بنظرم واقعا همینه 🤦🏼‍♀️

امروز یه دختر ژاپنی با چوب گلف سعی داشت در ورودیِ شیشه‌ای وایجی رو بشکنه که نگهبانا گرفتنش و تحویل پلیس دادنش =))))) مردم دیگه رد دادن 😂

𝐓𝗿𝗲𝗮𝘀𝘂𝗿𝗲 | تــرژر ⾕ pinned «۶ سال ... یه عددِ ساده‌ست ، ولی برای من یعنی هزاران خاطره‌ای که با اسم شما شروع میشن . راستش هنوزم وقتی کسی ازم میپرسه “ چرا اینقدر ترژر رو دوست داری؟ “ هیچ جواب کاملی ندارم ، چون بعضی احساس‌ها رو نمیشه با کلمه توضیح داد . هنوزم هر وقت ویدیوهای قدیمی‌تون رو…»

𝖧𝗈𝗆𝖾 𝗂𝗌 𝗐𝗁𝖾𝗋𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖨'𝗆 𝗐𝗂𝗍𝗁 𝗒𝗈𝗎 🤍

𝗍𝗁𝖾𝗒 𝗌𝖺𝗒 𝗁𝗈𝗆𝖾 𝗂𝗌 𝖺 𝗉𝗅𝖺𝖼𝖾. 𝖻𝗎𝗍 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒 𝗍𝗂𝗆𝖾 𝗅𝗂𝖿𝖾 𝗀𝖾𝗍𝗌 𝗍𝗈𝗈 𝗅𝗈𝗎𝖽, 𝗂 𝖿𝗂𝗇𝖽 𝗆𝗒𝗌𝖾𝗅𝖿 𝖼𝗈𝗆𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗆𝖾 𝗏𝗈𝗂𝖼𝖾𝗌, 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗆𝖾 𝗌𝗈𝗇𝗀𝗌, 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗆𝖾 𝗉𝖾𝗈𝗉𝗅𝖾. 𝗆𝖺𝗒𝖻𝖾 𝗁𝗈𝗆𝖾 𝗐𝖺𝗌 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖺 𝗉𝗅𝖺𝖼𝖾. 𝗆𝖺𝗒𝖻𝖾 𝗂𝗍 𝗐𝖺𝗌 𝖺𝗅𝗐𝖺𝗒𝗌 𝗒𝗈𝗎 ♥️

۶ سال ... یه عددِ ساده‌ست ، ولی برای من یعنی هزاران خاطره‌ای که با اسم شما شروع میشن . راستش هنوزم وقتی کسی ازم میپرسه “ چرا اینقدر ترژر رو دوست داری؟ “ هیچ جواب کاملی ندارم ، چون بعضی احساس‌ها رو نمیشه با کلمه توضیح داد . هنوزم هر وقت ویدیوهای قدیمی‌تون رو میبینم ، همون حسِ روزای اول برمیگرده ؛ همون نوجوونایی که با رویاهای بزرگ اومده بودن و فقط میخواستن یه روز روی صحنه‌ای وایسن که بهش افتخار کنن . هیچوقت یادم نمیره اون روزایی که از ترس حذف شدن گریه میکردین ، به خودتون شک میکردین و فقط یه آرزو داشتین ، اینکه یه روز مردم اسمتون رو با افتخار صدا بزنن . و حالا شش سال گذشته ! از ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ تا امروز ، نه تنها بزرگ شدنتون رو دیدم بلکه خودمم باهاتون بزرگ شدم ، اولین باری که شنیدم وایجی قراره بوی گروپ جدید دبیو بده تقریبا ۱۹ سالم بود ، و چون خیلی از پسرا رو از قبل میشناختم خیلی واسش هیجان داشتم ، و الان توی یه چشم بهم زدن ۸ سال از اون زمان گذشته و الان ۲۷ سالمه :) ؛ من توی تمام این سالها دیدم که چطور رویاهاتون یکی‌یکی به حقیقت تبدیل شد. هر بار که به یه آرزوی جدید رسیدین، انگار یه تیکه از قلب منم آروم‌تر شد. هنوزم وقتی از رویاهاتون حرف میزنین ، همونقدر ذوق میکنم که سال‌های اول میکردم . بعضی وقتا با خودم فکر میکنم چقدر خوش‌شانس بودم که از همون اول شناختمتون و توی این مسیر کنارتون بودم . اینکه تونستم شاهد واقعی شدن تمام اون چیزایی باشم که یه روز فقط آرزو بودن . هر بار با خودم گفتم : “دیدین ؟ بالاخره موفق شدین “ توی این ۸ سالی که شناختمتون و این ۶ سالی که دبیو کردین ، زندگی من بارها عوض شد. آدم‌های زیادی اومدن و رفتن ، روزهای خوب و بد زیادی گذشت ، ولی یه چیز هیچوقت تغییر نکرد ، شما همیشه همون خونه‌ای بودین که آخرِ همه‌ی خستگی‌هام بهش برمیگشتم. شما بخشی از روزهای من شدین ، بخشی از خاطره‌های من ، بخشی از دلیلی که باعث شد خیلی از روزهای سخت رو راحت‌تر پشت سر بذارم . نمیدونین چند بار توی بدترین روزهای زندگیم فقط با شنیدن صداتون آروم شدم ؛ چند بار فقط با دیدن خنده‌هاتون یادم اومد که هنوزم میشه امیدوار بود . شاید هیچوقت نفهمین ، ولی شما بیشتر از چیزی که فکر میکنین ، زندگی یه آدم که اون سمت دنیاست رو تغییر دادین. ترژر برای من فقط یه اسم نیست. ، یه حسه ؛ یه خونه‌ست ؛ جاییه که هر بار از دنیا خسته میشم ، بی‌اختیار بهش برمیگردم . خونه‌ای که سال‌ها دنبالش میگشتم و بدون اینکه خودم بفهمم ، آخرش توی شما پیداش کردم . ممنون که رویاهاتون رو رها نکردین . چون اگه اون روزها تسلیم میشدین ، من هیچوقت شما رو پیدا نمیکردم ؛ هیچوقت این همه خاطره ، این همه لبخند و این همه امید رو تجربه نمیکردم . شاید سال‌های بعد همه‌چیز عوض بشه ؛ آدم‌ها بزرگ‌تر بشن ، مسیرها تغییر کنه و روزهای جدیدی از راه برسن ، ولی یه چیز هیچوقت تغییر نمیکنه. و اون همون قول همیشگیِ من به شماست ؛ “ مهم نیست آینده چه شکلی باشه ، چند نفر روی استیج باشین یا دنیا چقدر تغییر کنه ، من همیشه به انتخاب اون روزِ خودم افتخار میکنم ، روزی که تصمیم گرفتم کنار شما بمونم . و تا آخر همینجا میمونم ، کنار شما “ «همه میگن آدم آخرش به خونه برمیگرده ، منم هر بار گم شدم ، آخرش به شما برگشتم » ششمین سالگردتون مبارک عشق ـای زندگیم ♥️