𝐅𝐚𝐫𝐞𝐰𝐞𝐥𝐥 𝐰𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐥𝐮𝐬𝐭

داستانش ارزش دیدن داشت؟ آره. ولی با یه جعبه دستمال کاغذی و با دونستن موضوعش برید.

علاوه بر موضوعش، بازی خوب بازیگرها، خیلی چیزها تو این نمایش مثل قبلی‌ها نبود. بازیگرهای زن و مرد عملا همدیگه رو لمس می‌کردن. بازیگر زن تک‌خوان خوند، نه اینکه صداش رو زیر صدای یه مرد پخش کنن. یکی از بازیگرهای زن هیچ پوششی رو موهاش نداشت، حتی نمادین.

«مادرت از کشوری میاد که سایه جنگ، قتل‌عام و اعدام روش سنگینی می‌کنه.»

«ازم می‌خوان فراموش کنم؟ چی رو فراموش کنم؟‌ من هیچوقت فراموش نمی‌کنم.»

«این روستا میخواد من جوری زندگی کنم که اون‌ها میخوان. من نمیخوام، من می‌خوام جوری زندگی کنم که خودم می‌خوام.»

حالم بده. حالم خیلی بده. حالم جدی بده. نیاز دارم انقدر گریه کنم که بمیرم.

که صحنه اعتراف‌گیری از دختره تو زندان اومد. وقتی جنگ روانی باهاش راه انداخت زندانبان دیگه اشک‌هام گلوله‌ گلوله ریخت و بعد از اینکه حمله کرد بهش تجاوز کنه و صحنه تاریک شد و فقط صدای جیغ‌های دختره پخش شد من دیگه ضجه زدم.

بچه‌ها. کسی که ترومازده جنگه و دی‌ ماه رو تجربه کرده نباید می‌رفت این تئاتر. انقدر گریه کردم با چشم عمل کرده که چشم درد دارم و هنوز دلم گریه می‌خواد. فقط میخوام برم خونه گریه کنم. یعنی دقیقا بعد از بیست دقیقه دیگه من بغض داشتم و آروم آروم چند قطره اشک هم ریختم ولی باز موفق شده بودم جلوشو بگیرم.

این چی بود من دیدم.

بریم تئاتر آتش‌سوزی رو ببنیم. برگردم براتون تعریف می‌کنم چطور بود.

Ist das falsch? Is that wrong?

جالبه که چطور موسیقی دید آدم رو به یک زبان تغییر می‌ده. یادمه قبلا با خودم می‌گفتم هیچوقت نمی‌تونم فیلم تایلندی ببینم چون زبانشون اذیتم می‌کنه و بعد یه فیلم تایلندی دیدم که درمورد یه گروه موسیقی بود و توش آهنگ می‌خوندن. بعد از تموم کردن اون فیلم دیگه زبان تایلندی برام اذیت کننده نبود. یا گاردی که دربرابر زبان آلمانی داشتم و می‌گفتم خشکه و نمی‌تونم باهاش ارتباط بگیرم با گوش دادن آهنگ آلمانی از بین رفت و به نظرم جالب شده. من حتی زبان انگلیسی رو بخاطر آهنگ‌هاش یاد گرفتم. کلا موسیقی یکی از تاثیرگذارترین چیزهای دنیاست.

این همه خوشگل بودن ادم رو خسته می‌کنه واقعا حق داری

این همه خوشگل بودن ادم رو خسته می‌کنه واقعا حق داری

✨✨

Nur wer weint, ist auch, wer fällt