𝖿𝗈𝗋𝖾𝗌𝗍 𝗅𝗂𝖻𝗋𝖺𝗋𝗒𖥧

Mads Mikkelsen photographed by Kenneth Willardt, Los Angeles, 2013

(Also I should mention that this book was a gift from one of the dearest people in my life)

I’m rereading Laura Palmer’s diary with Sheryl Lee’s voice and this time I feel like I understand her pain on a much deeper level. That feeling of being trapped inside yourself, of looking completely fine from the outside while carrying things inside you that you don’t even know how to explain to anyone.

این واژه حتی هیچ پشتوانه معنایی یا علمی نداشت صرفا یه کلمه سطحی و رندوم بود که نباید بهش بها داده میشد.اولش به عنوان شوخی استفاده شد بعد کم کم آنلاین شاپا و کلینیکای زیبایی ازش استفاده کردن برای جلب توجه و همینطور بزرگ و بزرگتر شد تا جایی که الان شده ملاک…

https://t.me/thelostwitchhome/73232 من با این موافقم که کلیشه های جنسیتی "میتونن" به زن ستیزی دامن بزنن اما در این مورد به خصوص فکر نمیکنم مردها اونقدر نقش پررنگی داشتن چون من به شخصه تمام ریلز و توییتایی که در این مورد به چشمم خورده توسط زن ها ساخته شده بود…

این واژه حتی هیچ پشتوانه معنایی یا علمی نداشت صرفا یه کلمه سطحی و رندوم بود که نباید بهش بها داده میشد.اولش به عنوان شوخی استفاده شد بعد کم کم آنلاین شاپا و کلینیکای زیبایی ازش استفاده کردن برای جلب توجه و همینطور بزرگ و بزرگتر شد تا جایی که الان شده ملاک برچسب زنی به آدم ها‌🤷🏻‍♀

https://t.me/thelostwitchhome/73232 من با این موافقم که کلیشه های جنسیتی "میتونن" به زن ستیزی دامن بزنن اما در این مورد به خصوص فکر نمیکنم مردها اونقدر نقش پررنگی داشتن چون من به شخصه تمام ریلز و توییتایی که در این مورد به چشمم خورده توسط زن ها ساخته شده بود و حتی از بین دوستای خودم تا حالا از هیچ پسری نشنیدم بگه 《پس انرژی زنانه ات کجا رفته》اما تا دلت بخواد از دخترای اطرافم چه به شوخی و چه موقعیت های دیگه شنیدم که ازش استفاده میکردن.حتی روی انرژی مردانه هم خیلی مانور داده شد و حتما دیدین اون شوخیای بی مزه ای که "مردا قبلا میرفتن جنگ ولی الان.."

قرن‌ها طول کشید تا زن‌ها از “باید این‌طوری باشی چون زنی” فرار کنن و در راستاش هزاران نویسنده و هنرمند و دانشمند عمرشون رو گذاشتن، حالا دوباره همون بایدها رو با اسم healing و feminine energy می‌کنن تو پاچه مردم و با چند تا فیلتر صورتی و کلمات به ظاهر شیک خود زن ها بیشتر استقبال میکنن از این زنجیرها.

این ترند مسخره‌ی انرژی زنانه هم خوب افساری شده دست مرد ها فقط این بار با بسته‌بندی قشنگ‌تر و موسیقی لوفای و کلمات قلنبه‌تر. زنی که در باکس انرژی زنانه باشه ظاهرا باید ساکت باشه، واکنش نشون نده، بحث نکنه، مطالبه نکنه، زیادی مستقل نباشه و بذاره مرد “رهبری” کنه؛ یعنی تمام چیزهایی که سال‌ها اسمشون رو گذاشته بودن مطیع بودن و خانه‌نشینی حالا با چند تا شمع و لباس ساتن و اصطلاحات روان‌شناسی تبدیل شدن به استتیک.

‏پس این‌جوری شد که مرد ها یه تیکه گه می‌ذارن گوشه‌ی لپ‌شون و تا هر زنی دهن باز کرد، تف می‌کننش توی سر و صورتش؛ تا زمانی که یه تیکه گه جدید بیاد توی دست و بال‌شون و بعد یه جوری که انگار هیچوقت مزه‌ی گه قبلی رو نچشیدن، خیلی کونده‌پررو گه جدید رو قرقره می‌کنن و هیچ اشکالی نداره چون به هر حال مرده و طبیعتا زن ها باید تغیر کنن. درسته؟

هرگز چیزی بیشتر از طعم خون خودم من رو از توهماتم جدا نمیکرد؛ چیزی به اندازه اون آشنا و نزدیک نیست. جز خون خویشتن چه چیزی از سوگ و تمنا و رنج های آدمی آگاهه؟ چشیدن خون خود چون بازگشت به خودِ عریانت تمام غریبگی هارو از هم میدره؛ وجودیت بر تن افگارت رخنه میکنه و یادت میاره که هنوز زنده هستی، هنوز هستی.

زندگی با سینما و کلمات زندگی با یک جور صداست. یک صدای به‌خصوص که تمام زندگیت همراهته و هر تجربه‌ و احساسی رو در لحظه تبدیل به جملاتی در زمان گذشته می‌کنه.

باد وحشتناکی میوزه و دارم اسنکی مه کل روز منتظر بودم شب بشه تا همراه فیلمم ببینم رو میخورم، نمیدونم رابطه‌م با باد چه شکلیه، گاهی عاشقشم و گاهی تبدیل میشه به آزار و آزار و آزار.

perhaps suffering is simply what remains when there is no one left to blame and The tragedy was not in suffering but in growing accustomed to it.

you never really know how much someone has learned to hide.