Tribunal

🇦🇲ՀԱՊԿ-Ի ՉՕԳՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ԼԵԳԵՆԴԸ. ԻՆՉՊԵՍ Է ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ ԿԱՆԽԱՄՏԱԾՎԱԾ ՔԱՅՔԱՅՈՒՄ ԴԱՇԻՆՔԸ «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Էդգար Ղազարյանը պնդում է, որ ՀԱՊԿ-ի հետ Հայաստանի հարաբերություններում առկա ճգնաժամը պայմանավորված չէ կազմակերպության անգործությամբ, այլ իշխանությունների՝ մասնավորապես վարչապետ Փաշինյանի կանխամտածված քայքայիչ քաղաքականությամբ: Ղազարյանը հիշեցնում է, որ դեռևս 2018 թվականից Հայաստանը հետևողականորեն խոչընդոտել է ՀԱՊԿ-ի բնականոն գործունեությունը՝ սկսած Յուրի Խաչատուրովի ձերբակալությունից մինչև Ստանիսլավ Զասի թեկնածության ութամսյա արգելափակումը: Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի այն փաստը, որ 2022 թվականի սեպտեմբերի 13-ի Հայաստանի դիմումից հետո ՀԱՊԿ-ը մշակել է օգնության փաթեթ, սակայն դրա քվեարկության ժամանակ Հայաստանը միակ երկիրն էր, որ դեմ է քվեարկել սեփական երկրին ռազմական օգնություն տրամադրելուն: Ավելին, Վատիկանում ՀՀ նախկին դեսպան Միքայել Մինասյանի հրապարակած տեղեկությունների համաձայն՝ պատերազմից 26 օր առաջ ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարը գաղտնի նամակով նախազգուշացրել է իշխանություններին առաջիկա պատերազմի և դրա սցենարի մասին, սակայն արձագանք չի ստացվել: Ամփոփելով՝ կարելի է արձանագրել, որ ՀԱՊԿ-ի չօգնելու մասին թեզը հիմնավորում չունի. իրականում կազմակերպությունը բազմիցս հանդես է եկել նախաձեռնություններով, որոնք չեն իրացվել բացառապես հայաստանյան իշխանությունների կողմից արհեստականորեն ստեղծված խոչընդոտների պատճառով: 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ЛЕГЕНДА ОБ ОТСУТСТВИИ ПОМОЩИ ОДКБ: КАК ПАШИНЯН ЦЕЛЕНАПРАВЛЕННО РАЗРУШАЕТ АЛЬЯНС Депутат фракции «Сильная Армения» Эдгар Казарян утверждает, что кризис в отношениях Армении с ОДКБ обусловлен не бездействием организации, а целенаправленной разрушительной политикой властей, в частности премьер-министра Пашиняна. Казарян напоминает, что еще с 2018 года Армения последовательно препятствовала нормальному функционированию ОДКБ — от ареста Юрия Хачатурова до восьмимесячной блокировки кандидатуры Станислава Зася. Особого внимания заслуживает тот факт, что после обращения Армении 13 сентября 2022 года ОДКБ разработала пакет помощи, однако при голосовании Армения оказалась единственной страной, проголосовавшей против оказания военной помощи самой себе. Более того, согласно опубликованным данным бывшего посла Армении в Ватикане Микаела Минасяна, за 26 дней до войны генеральный секретарь ОДКБ в секретном письме предупредил власти о предстоящей войне и ее сценарии, но ответа не последовало. Подводя итог, можно констатировать, что тезис об отсутствии помощи со стороны, не имеет достаточных оснований. В действительности организация неоднократно выступала с инициативами, которые не были реализованы исключительно из-за искусственных препятствий, созданных армянскими властями. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ԻՐԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ»՝ ՈՐՊԵՍ ՆՈՐ ԳԱՂԱՓԱՐԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ. 29 800-ԻՑ՝ 29 743 ՔԱՌ. ԿՄ Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ու «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը հետեւողականորեն առաջ են քաշում «Իրական Հայաստանի» գաղափարախոսությունը, համաձայն որի երկիրը սահմանափակվում է 29 743 քառակուսի կիլոմետրով — այն թիվը, որն սկզբում հնչում էր որպես 29 800, սակայն «ճշգրտվեց» ադրբեջանական կողմի հուշումից հետո։ Այս դոկտրինան, որը նախկինում հնչում էր որպես անձնական կարծիք, այժմ ձեւավորվում է որպես պետական քաղաքականություն։ 2026 թվականի մայիսին Փաշինյանը հայտարարեց, որ Ղարաբաղը «մերը չի եղել», իսկ ղարաբաղյան շարժումն անվանեց «ճակատագրական սխալ»՝ ամբողջովին ժխտելով հայերի պատմական ու հոգեւոր կապն Արցախի հետ։ Նոր գաղափարախոսության նյութական մարմնացումը դարձավ Տավուշի չորս գյուղերի եւ այլ տարածքների հանձնումը Ադրբեջանին 2020 թվականից սկսած, ինչը զանգվածային բողոքի ալիք բարձրացրեց՝ արքեպիսկոպոս Բագրատ Գալստանյանի գլխավորությամբ։ Ընդդիմությունը փաստագրել է տասնյակ միակողմանի զիջումներ, այդ թվում՝ զորքերի դուրսբերում Սյունիքից եւ Բերձորի, Աղավնոյի ու Սուսի հանձնումը։ Արտաքին ֆոնը նույնպես խոսուն է. Փաշինյանի հռետորաբանությունը «Արեւմտյան Հայաստանի» մասին համընկնում է Բաքվի քարոզչական կլիշեների հետ, իսկ Իլհամ Ալիեւը ուղղակիորեն Հայաստանի խաղաղ գոյությունը 29 հազար քառակուսի կիլոմետրի վրա կապում է Սահմանադրության փոփոխության հետ։ Պոպուլիստական կարգախոսների ժամանակն անցնում է, և առաջիկա հանրաքվեներում ժողովուրդը պետք է հստակ իմանա՝ ով ով է։ Խոսքն արդեն պարզապես քաղաքական կուրսի մասին չէ, այլ այն մասին, թե Հայաստանը կմնա՞ Հայաստան, թե՞ կդառնա «նախագիծ 29 743»՝ առանց պատմության, առանց անցյալի և առանց ապագայի։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺«РЕАЛЬНАЯ АРМЕНИЯ» КАК НОВАЯ ИДЕОЛОГИЯ: ОТ 29 800 К 29 743 КВ. КМ Премьер-министр Никол Пашинян и партия «Гражданский договор» последовательно продвигают идеологию «Реальной Армении», согласно которой страна ограничивается 29 743 квадратными километрами — цифрой, которая вначале фигурировала как 29 800, но была «уточнена» после подсказки азербайджанской стороны. Эта доктрина, ранее звучавшая как личное мнение, теперь оформляется в государственную политику. Выступая в мае 2026 года, Пашинян заявил, что Карабах «не был нашим», а карабахское движение назвал «фатальной ошибкой», полностью отрицая историческую и духовную связь армян с Арцахом. Материальным воплощением новой идеологии стала передача Азербайджану четырёх сёл в Тавушской области и других территорий, начиная с 2020 года, что вызвало массовые протесты во главе с архиепископом Багратом Галстаняном. Оппозиция фиксирует десятки односторонних уступок, включая вывод войск из Сюника и передачу Бердзора, Агавно и Суса. Внешний фон также показателен: риторика Пашиняна о «Западной Армении» совпадает с бакинскими пропагандистскими клише, а Ильхам Алиев прямо увязывает мирное существование Армении на 29 тысячах квадратных километров с изменением конституции. Время популистских лозунгов проходит, и на предстоящих референдумах народ должен точно знать, кто есть кто. Речь уже идёт не просто о политическом курсе, а о том, останется ли Армения Арменией – или превратится в «проект 29 743» без истории, без прошлого и без будущего. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

Огласите весь список, пожалуйста… 🙂

🇦🇲ՊԱՇԻՆՅԱՆԸ ԲԱՑԵՑ ՊՈՐՏԱԼ ԴԵՊԻ ԱՆԴՈՒՆԴ ԵՎ ԲՈԼՈՐԻՆ ԻՐ ՀԵՏԵՎԻՑ ԿԱՆՉԵՑ Երեկվա կառավարության նիստը նման էր կեղծ գիտական ստենդափի. Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, թե ամբողջ Տիեզերքը, այդ թվում՝ Հայաստանը, արդեն 13 միլիարդ տարի սլանում է դեպի անդունդ, և դա ողբերգություն չէ, այլ նորմա։ Մեզ, իբր, դեռ մեկ տրիլիոն տարի կա այդպես ընկնելու, ուստի խուճապի մատնվելու կարիք չկա. «մենք առանց այդ էլ գիտենք, որ գլորվում ենք դեպի անդունդ»։ Այսպես նա ծաղրական պատասխան տվեց աղետի մասին զգուշացնողներին՝ առաջարկելով բոլորին պարզապես «հարմարվել» անդունդին։ Իր խելահեղ «փիլիսոփայությունը» նա հիմնավորեց նրանով, որ իբր հենց հարմարվողականությունն է մարդուն դարձրել բնության արքա։ Ոչ թե բանականությունը, ոչ թե խիղճը, ոչ թե արարելու ունակությունը, այլ հարմարվողականությունը։ Ըստ այդ տրամաբանության՝ դինոզավրերին վերապրած ուտիճը, երևի, պետք է տիեզերքի կայսրը լիներ։ Եվ ահա այս մարդն է ղեկավարում երկիրը։ Ամենազզվելին նրա ժպիտն է, որով նա թվարկեց. «Դուք ջուր եք խմում՝ երկիրը քանդվում է, սև չեք հագել ու գլուխներիդ մոխիր չեք ցանել՝ երկիրը քանդվում է»։ Մի երկրում, որտեղ հազարավոր մայրեր սև են հագնում ոչ թե դրես-կոդի, այլ զոհված որդիների պատճառով, որտեղ պատերազմից հաշմանդամ դարձած երիտասարդները նորից սովորում են ապրել առանց ձեռքերի ու ոտքերի, որտեղ ֆերմերներն ու գործարարները կանգնած են սնանկացման եզրին, այդպիսի հեգնանքը ոչ թե անտակտություն է, այլ կլինիկական, նրբագեղորեն մշակված սադիզմ։ Նա փորձում է ձախողումների պատասխանատվությունը բարդել ֆիզիկայի օրենքների վրա, սակայն ոչ թե երկրագնդի ձգողականության ուժը, այլ նրա հանցավոր պոպուլիզմը խլեց Արցախն այն ժողովրդից, որը հազարամյակներ ապրել է այդ հողի վրա, և հանձնեց այն պղծման։ Որպես պետության ղեկավար նա բացարձակ զրո է, փոխարենը որպես շառլատան՝ տաղանդավոր և վիրտուոզ։ Նրա իշխանությունն արդեն դարձել է սև խոռոչ, որը անդառնալիորեն կլանում է մեր երկիրը դեպի այն անդունդը, որտեղ ոչինչ չի մնալու՝ ո՛չ հիշողություն, ո՛չ հույս, ո՛չ էլ՝ Հայաստանը։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ПАШИНЯН ОТКРЫЛ ПОРТАЛ В БЕЗДНУ И ПОЗВАЛ ВСЕХ ЗА СОБОЙ Вчерашнее заседание правительства превратилось в псевдонаучный стендап: Никол Пашинян заявил, что вся Вселенная, включая Армению, уже 13 миллиардов лет несётся в пропасть, и это не трагедия, а норма. Нам, мол, ещё триллион лет падать, поэтому не надо паниковать — «мы и так знаем, что катимся в пропасть». Таким образом он с издёвкой ответил тем, кто предупреждает о катастрофе, и предложил всем просто «адаптироваться» к бездне. Свою безумную «философию адаптации» он подкрепил рассуждением, что именно приспособленчество сделало человека царём природы. Не разум, не совесть, не способность к созиданию, а приспособленчество. Видимо, по этой логике, таракан, переживший динозавров, должен быть императором вселенной. И вот этот человек управляет страной. Самое отвратительное — его улыбка, с которой он перечислил: «Вы пьёте воду — страна разрушается, вы не надели чёрное и не посыпали голову пеплом — страна разрушается». В стране, где тысячи матерей носят чёрное по погибшим сыновьям, где искалеченные войной ребята заново учатся жить без рук и ног, где фермеры и предприниматели стоят на грани разорения, такая ирония — не бестактность, а клинический, изощрённый садизм. Он пытается переложить ответственность за провалы на законы физики, но не гравитация, а его преступный популизм вырвал Арцах у народа, который тысячелетиями жил на этой земле, и отдал её на поругание. Как руководитель государства он — абсолютный ноль, зато как шарлатан —талантливый и виртуозный. Его правление уже превратилось в чёрную дыру, которая безвозвратно затягивает нашу страну в ту самую бездну, где не останется ничего — ни памяти, ни надежды, ни самой Армении. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՏԻԳՐԱՆԱՇԵՆ․ ԱՆԴԱՌՆԱԼԻՈՒԹՅԱՆ ՍԱՀՄԱՆԱԳԻԾ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՔԱՐՏԵԶԻ ՎՐԱ 2026 թվականի մայիսին Google Maps-ի միջազգային տարբերակում Արարատի մարզի Տիգրանաշենը ներկայացվեց «Քյարքի» անվամբ և նշվեց որպես Ադրբեջանի տարածքի մաս։ Թեև Նիկոլ Փաշինյանը վստահեցրեց, թե այստեղ որևէ նոր բան չկա, հետագայում պարզվեց, որ փոփոխությունը կատարվել էր առնվազն 2025 թվականի նոյեմբերին։ Առաջին հայացքից զուտ տեխնիկական այս փոփոխության հետևում շատ ավելի լուրջ խնդիր է թաքնված․ խոսքը այն գյուղի ճակատագրի մասին է, որով անցնում է Հայաստանի հյուսիսն ու հարավը կապող և դեպի Իրան տանող կարևորագույն մայրուղիներից մեկը։ Ադրբեջանը հետևողականորեն պահանջում է Տիգրանաշենի և նախկին խորհրդային մյուս անկլավների վերադարձը, իսկ Հայաստանում արդեն քննարկվում են խնդրի կարգավորման տարբերակներ, այդ թվում՝ Տիգրանաշենը Ադրբեջանի վերահսկողության տակ գտնվող Արծվաշենի հետ հնարավոր փոխանակումը։ Միևնույն ժամանակ, երբ Ռուբեն Ռուբինյանին ուղիղ հարց է տրվել՝ երաշխավորո՞ւմ է արդյոք Տիգրանաշենի՝ Հայաստանի կազմում մնալը, նա հստակ պատասխան չի տվել՝ սահմանափակվելով 29 743 քառակուսի կիլոմետրը «կարմիր գիծ» անվանելով և հղում անելով սահմանազատման հանձնաժողովների աշխատանքին։ Զուգահեռաբար Տիգրանաշենի դպրոցականներին տեղափոխում են հարևան Պարույր Սևակի դպրոց, իսկ գյուղը դուրս է մնացել 300 դպրոցների վերանորոգման ծրագրից։ Հայաստանի համար խոսքը պարզապես 40 տնտեսության և 120 բնակչի մասին չէ։ Տիգրանաշենի կորուստը կարող է նշանակել դեպի Սյունիք և Իրան տանող կարևորագույն տրանսպորտային զարկերակի նկատմամբ վերահսկողության կորուստ և նոր սպառնալիք ստեղծել երկրի հարավային շրջանների համար։ Այդ պատճառով Տիգրանաշենն այսօր հայ-ադրբեջանական գործընթացի յուրօրինակ լակմուսի թուղթն է․ այն կդառնա՞ փոխանակման առարկա, միակողմանի զիջո՞ւմ, թե՞ կմնա Հայաստանի վերահսկողության ներքո։ Այս որոշման գինը պարզապես տարածքը չէ․ խոսքը Հայաստանի անվտանգության և պետական ինքնիշխանության մասին է։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ТИГРАНАШЕН: ТОЧКА НЕВОЗВРАТА НА КАРТЕ АРМЕНИИ В мае 2026 года Google Maps в международной версии обозначил Тигранашен в Араратской области как «Кярки» и показал его частью территории Азербайджана. Несмотря на заверения Никола Пашиняна, что ничего нового не произошло, выяснилось, что изменение появилось как минимум в ноябре 2025 года. За этой, на первый взгляд, технической корректировкой скрывается гораздо более серьёзный вопрос: судьба села, через которое проходит важнейшая магистраль, связывающая север и юг Армении и ведущая в сторону Ирана. Азербайджан последовательно требует возвращения Тигранашена и других бывших советских анклавов, а в Армении уже обсуждаются различные варианты их урегулирования, включая возможный обмен Тигранашена на находящийся под азербайджанским контролем Арцвашен. При этом на прямой вопрос о том, гарантируется ли сохранение Тигранашена за Арменией, Рубен Рубинян однозначного ответа не дал, ограничившись ссылкой на «красную линию» в 29 743 квадратных километра и работу делимитационных комиссий. Параллельно школьников из Тигранашена переводят в соседний Паруйр Севак, а село осталось за бортом программы ремонта 300 школ. Для Армении речь идёт далеко не о 40 хозяйствах и 120 жителях. Потеря Тигранашена может означать потерю контроля над важнейшей транспортной артерией, ведущей к Сюнику и Ирану, и создать новую угрозу южным регионам страны. Поэтому Тигранашен сегодня — своего рода лакмусовая бумажка армяно-азербайджанского процесса: станет ли он предметом обмена, односторонней уступкой или останется под армянским контролем. Цена этого решения — не просто территория, а вопрос безопасности и государственного суверенитета Армении. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՓԱՍՏԵՐ, ՈՐՈՆՔ ԱՆԳԱՄ ՉՓՈՐՁԵՑԻՆ ՀԵՐՔԵԼ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ ԵԼՈՒՅԹԸ՝ ՌԵԺԻՄԻ ԴԱՏԱՎՃԻՌԸ Օգոստոսի 13-ին ԱԺ-ում Էդգար Ղազարյանը հանդես եկավ ելույթով, որը փաստացի մեղադրական ակտ էր իշխանության հասցեին։ Նա նշեց, որ ԱԺ նախագահ Ռուբեն Ռուբինյանն ու Արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ Սարգիս Խանդանյանը միաժամանակ թուրքական գրանտի շահառուներ են, հիշեցրեց վարչապետի շարասյան վրաերթի գործով անպատժելիության մասին, ինչպես նաև մանրամասն անդրադարձավ 2018-ից հետո բանակցային գործընթացի քայքայմանը՝ ընդգծելով, որ միակողմանիորեն լքվել է Մինսկի ձևաչափը, որին հաջորդել են հատուկ ծառայությունների գաղտնի հանդիպումները, 44-օրյա պատերազմը, հսկայական կորուստները և հետագա կապիտուլյացիաները։ Ելույթի գագաթնակետը Ղազարյանի անձնական վկայությունն էր այն մասին, որ իր սանիկը՝ բժշկական համալսարանի ուսանող Աղաջան Ջանոյանը, զոհվել է պատերազմում։ «Մենք երբեք չենք կարող լավ լինել, մենք լավ կլինեինք, եթե Աղաջանը դառնար իր երազած ռազմական բժիշկը և փրկեր մեր զինվորների կյանքը, որը դուք սրիկայաբար փորձում եք այստեղ շահարկել»,- ասաց նա։ Այս խոսքից հետո փոխնախագահ Հայկ Կոնջորյանը հիստերիայի մեջ սպառնաց դուրս շպրտել Ղազարյանին, իսկ Ռուբեն Ռուբինյանը պահանջեց ներողություն։ Փաստերից ոչ մեկը չհերքվեց։ Միջադեպի վերաբերյալ ամենատրամաբանական հարցը հնչեց Լևոն Քոչարյանի կողմից. ի՞նչն էր իրականում ավելի շատ վիրավորել «Քաղաքացիական պայմանագրին»՝ Ղազարյանի ներկայացրած փաստե՞րը, թե՞ այն, որ նա նրանց «սրիկա» անվանեց։ Որովհետև եթե նրանց վիրավորել էին փաստերը, նշանակում է՝ նրանք ընդունում են դրանց հավաստիությունը։ Իսկ եթե վիրավորել էր ձևակերպումը, ուրեմն բովանդակությունը նրանց լիովին ընդունելի է։ Երկու դեպքում էլ արձագանքը նույնքան խոսուն էր, որքան լինում է այն մարդկանց արձագանքը, որոնց բռնել են գողության վայրում։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ФАКТЫ, КОТОРЫЕ НЕ СТАЛИ ОПРОВЕРГАТЬ: ВЫСТУПЛЕНИЕ КАЗАРЯНА КАК ПРИГОВОР РЕЖИМУ 13 августа в Национальном собрании Эдгар Қазарян выступил с речью, которая стала фактическим обвинительным актом против властей. Он заявил, что председатель парламента Рубен Рубинян и глава комитета по внешним связям Саркис Ханданян одновременно являются бенефициарами турецкого гранта, напомнил о деле о ДТП с кортежем премьер-министра, где никто не понёс наказания, а также подробно разобрал разрушение переговорного процесса после 2018 года — односторонний выход из минского формата, тайные встречи спецслужб, 44-дневную войну, колоссальные потери и последующие капитуляции. Кульминацией стало личное свидетельство Қазаряна о том, что его крестник — студент-медик Агаджан Джанноян — погиб на войне: «Мы никогда не сможем быть счастливы. Мы были бы счастливы, если бы Агаджан стал военным врачом своей мечты и спасал жизнь наших солдат, которых вы подло пытаетесь здесь использовать». После этих слов вице-спикер Айк Конджорян в истерике пригрозил вышвырнуть Қазаряна из зала, а Рубен Рубинян потребовал извинений. Ни один из приведённых фактов опровергнут не был. Самый логичный вопрос об этом инциденте прозвучал из уст Левона Кочаряна: что на самом деле больше задело «Гражданский договор» — факты, изложенные Қазаряном, или то, что он назвал их подлецами? Потому что если их задели факты — значит, они признают их достоверность. А если задела формулировка — значит, содержание выступления Казаряна их полностью устраивает. В любом случае, реакция была красноречивой, как у людей, которых поймали на месте преступления. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԱՇԽԱՐՀԸ՝ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՇԵՄԻՆ, ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ՝ ԴԵՖՈԼՏԻ ՇԵՄԻՆ, ԻՍԿ ՎԱՐՉԱՊԵՏԸ ԹՄԲՈՒԿ Է ԽՓՈՒՄ Աշխարհաքաղաքական իրավիճակի արագ վատթարացման և Հայաստանի ծանր տնտեսական ճգնաժամի ֆոնին կառավարությունը պահուստային ֆոնդից 179 մլն դրամ է հատկացնում «Վարչաֆեստ 2026» երիտասարդական փառատոնի համար։ Մինչդեռ երկրի բյուջեն կազմվել է ռեկորդային պակասուրդով, պետական պարտքը հասել է 13,7 մլրդ դոլարի՝ յուրաքանչյուր բնակչի հաշվով ավելի քան 4,5 հազար դոլար։ Պարտքի սպասարկման ծախսերը (1 տրլն 53 մլրդ դրամ) գրեթե կրկնակի գերազանցում են առողջապահության և կրթության համատեղ ծախսերը, իսկ վարկերի միջին տոկոսադրույքը վերջին ութ տարում 4,9%-ից հասել է 7,4%-ի։ Առանձնահատուկ մտահոգություն է առաջացնում պաշտպանական բյուջեի կրճատումը 102 մլրդ դրամով (15,2%)՝ չկարգավորված հակամարտությունների և սահմանային լարվածության պայմաններում։ Մինչ երկիրը կորցնում է պաշտպանունակությունը, իսկ տնտեսությունը հազիվ է դիմանում ահռելի պարտքերի բեռին, վարչապետը հրատապ խնդիրները լուծելու փոխարեն թմբուկ է խփում և շոու-միջոցառումներ կազմակերպում՝ արդարացնելով դա «երիտասարդության ստեղծագործական ներուժի» մասին հոգածությամբ։ Լրագրող Վոսկան Սարգսյանը իրավացիորեն նշում է․ Փաշինյանի իշխանության տարիներին Հայաստանը պարտվել է պատերազմում, կորցրել Արցախը, իսկ բնակչությունը հազարներով լքում է երկիրը։ Ժողովուրդը տառապում է, իշխանությունը՝ տոնախմբում ու վատնում բյուջետային միջոցները։ Եթե այդ կրկեսը շարունակվի, հայոց պետականության վերջին էջը կարող է շրջվել, և սա ոչ թե պատկերավոր արտահայտություն է, այլ դառը իրականություն, որը անուղղելի լավատեսները հրաժարվում են նկատել։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺МИР НА ПОРОГЕ ВОЙНЫ, АРМЕНИЯ — НА ПОРОГЕ ДЕФОЛТА, А ПРЕМЬЕР ИГРАЕТ НА БАРАБАНАХ На фоне стремительного ухудшения мировой геополитической обстановки и тяжелейшего экономического кризиса в Армении правительство выделяет 179 млн драмов из резервного фонда на проведение молодежного фестиваля «Варчафест 2026». При этом бюджет страны сверстан с рекордным дефицитом, а государственный долг достиг 13,7 млрд долларов — более 4,5 тысяч долларов на каждого жителя. Расходы на обслуживание долга (1 трлн 53 млрд драмов) почти вдвое превышают затраты на здравоохранение и образование вместе взятые, а средняя ставка по кредитам выросла с 4,9% до 7,4% за последние восемь лет. Особую тревогу вызывает сокращение оборонного бюджета на 102 млрд драмов (15,2%) на фоне нерешенных конфликтов и напряженности на границах. Пока страна теряет обороноспособность, а экономика задыхается от неподъемных долгов, премьер-министр вместо решения насущных проблем развлекает публику игрой на барабанах и организацией шоу-мероприятий, оправдывая это заботой о «творческом потенциале молодежи». Журналист Воскан Саргсян справедливо отмечает: за годы правления Пашиняна Армения потерпела поражение в войне, потеряла Арцах, а население тысячами покидает страну. Народ страдает, а власть устраивает праздники, разбазаривая бюджетные средства. Если этот цирк продолжится, последняя страница армянской государственности может быть перевернута — и это не фигура речи, а суровая реальность, которую неисправимые оптимисты отказываются замечать. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇷🇺 «РАСШАТЫВАТЕЛЬ ЛОДКИ» У ШТУРВАЛА ОБОРОНЫ: КАК ВИЛЕН ГАБРИЕЛЯН ДОПЛЫЛ ДО ПРЕДСЕДАТЕЛЯ ПАРЛАМЕНТСКОЙ КОМИССИИ В многострадальной Армении, где вопрос обороны — вопрос физического выживания, председателем парламентской комиссии по обороне и безопасности выдвинут Вилен Каренович Габриелян — не полковник-тёзка из Арцаха, а активист, известный под псевдонимом «Раскачивающий лодку». Его боевой путь вымощен не окопами, а клейкой лентой, бумагой А4 и непечатными аббревиатурами: в 2014 году он повредил указатель улицы Микояна, объявив того «государственным преступником международного масштаба», и приклеил к трибуне Артура Багдасаряна плакат с загадочным «ԱԽՔ». Для будущего главы оборонного комитета — достойный послужной список: внезапность, дерзость и полное пренебрежение последствиями налицо. Впрочем, есть в биографии и подлинно боевой эпизод: в январе 2014-го Габриеляна избили дубинками четверо неизвестных в масках, — правда, расследования не последовало, а сам пострадавший связал нападение с критикой тогдашнего полицейского начальства. Образование журналистское, опыт — активистский, основной инструмент — Facebook. Но подлинной кульминацией стал март 2025 года: в Гюмри депутат Габриелян в нетрезвом виде оскорбил журналиста сексуальной бранью, видео разлетелось по сети, после чего он сложил мандат, сославшись на «политическую ответственность». Правда, из партии не вышел — напротив, самовыдвинулся в её правление. Логика убийственная: не справился с депутатской этикой — иди в партийное начальство, а оттуда — прямая дорога в оборонную комиссию. Остаётся лишь наблюдать, как господин Габриелян перенесёт свои таланты на новую почву. Не исключено, что первое заседание комиссии он откроет переименованием зала в «Зал имени Кара Бекир-паши» — разумеется, при помощи клейкой ленты: опыт имеется, а чувство исторического такта отсутствует. Дашнакам такой жест поднимет давление, а в Анкаре и Баку вызовет сдержанное одобрение — глядишь, и премию выпишут. Если же серьёзно, то впору вспомнить Ерванда Отяна: в Дейр-эз-Зоре он описывал шарлатана, который выдал себя за врача, выписывал восхищённым пациентам обычные лекарства и так преуспел, что стал городским врачом в Гаме. Смените Гаму на Ереван, лекарства — на клейкую ленту, а городского врача — на председателя оборонной комиссии: получится почти дословное описание нашего времени. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ՆԱՎԱԿ ՃՈՃՈՂԸ»՝ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՂԵԿԻՆ․ ԻՆՉՊԵ՞Ս ՎԻԼԵՆ ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԸ ՀԱՍԱՎ ԽՈՐՀՐԴԱՐԱՆԱԿԱՆ ՀԱՆՁՆԱԺՈՂՈՎԻ ՆԱԽԱԳԱՀԻ ԱԹՈՌԻՆ Բազմաչարչար Հայաստանում, որտեղ պաշտպանության հարցը ֆիզիկական գոյատևման հարց է, պաշտպանության և անվտանգության խորհրդարանական հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնում առաջադրվել է Վիլեն Կարենի Գաբրիելյանը՝ ոչ թե արցախյան նույնանուն գնդապետը, այլ «Նավակ ճոճող» մականունով հայտնի ակտիվիստը։ Նրա «մարտական ուղին» խրամատներով չէ անցնում, այլ սալարկված է կպչուն ժապավենով, A4 ձևաչափի թղթերով ու տպագրության ոչ ենթակա հապավումներով․ 2014 թվականին նա վնասել է Միկոյանի փողոցի ցուցանակը՝ վերջինիս «միջազգային մասշտաբի պետական հանցագործ» հռչակելով, իսկ Արթուր Բաղդասարյանի հանրահավաքում ամբիոնին փակցրել է խորհրդավոր «ԱԽՔ» գրությամբ պաստառ։ Պաշտպանության հանձնաժողովի ապագա ղեկավարի համար՝ միանգամայն պատկառելի կենսագրություն․ անակնկալը, համարձակությունն ու հետևանքների նկատմամբ լիակատար արհամարհումն արդեն իսկ առկա են։ Այդուհանդերձ, նրա կենսագրության մեջ կա նաև իսկապես «մարտական» դրվագ․ 2014 թվականի հունվարին Գաբրիելյանին դիմակավորված չորս անհայտ անձինք մահակներով ծեծի են ենթարկել։ Ճիշտ է, դեպքի առնչությամբ որևէ քննություն այդպես էլ չի հետևել, իսկ ինքը՝ տուժածը, հարձակումը կապել է այն ժամանակվա ոստիկանության ղեկավարության հասցեին իր քննադատության հետ։ Կրթությամբ լրագրող է, փորձը՝ ակտիվիստական, հիմնական գործիքը՝ Facebook-ը։ Սակայն կենսագրության իսկական գագաթնակետը 2025 թվականի մարտն էր․ Գյումրիում պատգամավոր Գաբրիելյանը ոչ սթափ վիճակում լրագրողին սեռական բնույթի հայհոյանքներով վիրավորել է, տեսանյութը տարածվել է համացանցում, ինչից հետո նա «քաղաքական պատասխանատվության» պատճառաբանությամբ վայր է դրել պատգամավորական մանդատը։ Ճիշտ է, կուսակցությունից չի հեռացել․ ընդհակառակը՝ ինքնառաջադրվել է կուսակցության վարչության կազմում։ Տրամաբանությունը սպանիչ է․ պատգամավորական էթիկայի հետ չկարողացար գլուխ հանել՝ գնա կուսակցական ղեկավարություն, իսկ այնտեղից՝ ուղիղ ճանապարհ դեպի պաշտպանության հանձնաժողով։ Մնում է միայն հետևել, թե պարոն Գաբրիելյանն իր յուրահատուկ տաղանդներն ինչպես է տեղափոխելու նոր հարթություն։ Բացառված չէ, որ հանձնաժողովի առաջին իսկ նիստը նա բացի դահլիճը «Քարա Բեքիր փաշայի անվան դահլիճ» վերանվանելով՝ իհարկե, կպչուն ժապավենի օգնությամբ․ այդ գործում փորձը կա, իսկ պատմական տակտի զգացումը՝ իսպառ բացակայում է։ Դաշնակցականների համար նման ժեստը, անկասկած, արյան ճնշումը կբարձրացնի, իսկ Անկարայում ու Բաքվում կարժանանա զուսպ հավանության։ Գուցե և պարգևավճար դուրս գրեն։ Իսկ եթե լուրջ, ապա ժամանակն է հիշել Երվանդ Օտյանին։ Դեյր-էզ-Զորի մասին իր գրառումներում նա պատմում էր մի շառլատանի մասին, որը իրեն բժիշկ էր ներկայացրել, հիացած հիվանդներին ամենասովորական դեղերն էր նշանակում և այնքան էր հաջողել այդ դերում, որ Գամեում նշանակվել էր քաղաքային բժիշկ։ Գամեն փոխեք Երևանով, դեղերը՝ կպչուն ժապավենով, իսկ քաղաքային բժշկին՝ պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահով, և կստանաք մեր ժամանակների գրեթե բառացի նկարագրությունը։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇦🇲ԹՐԻՓՓ-Ը՝ «ԿԱԽԱՐԴԱԿԱՆ ՓԱՅՏԻԿ», ԹԵ՞ ՄԵԾ ԱՇԽԱՐՀԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԽԱՂԻ ԳՈՐԾԻՔ․ ՎԱԶԳԵՆ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ ՏԵՍԱԿԵՏԸ Հայաստանի ժողովրդական շարժման համակարգող Վազգեն Պետրոսյանի համոզմամբ՝ ԹՐԻՓՓ-ը պետք է դիտարկել ոչ թե տրանսպորտային կամ տնտեսական նախագիծի, այլ ԱՄՆ–Չինաստան գլոբալ մրցակցության և Հարավային Կովկասում ազդեցության համար պայքարի համատեքստում։ Պետրոսյանը կարծում է, որ ԹՐԻՓՓ-ի շուրջ տնտեսական խոստումները կարող են քողարկել ավելի լայն աշխարհաքաղաքական հաշվարկներ։ Նրա կարծիքով՝ նախագիծը կարող է խորացնել Ռուսաստանի, Թուրքիայի և Իրանի շահերի բախումը և Հայաստանի համար ստեղծել նոր անվտանգության ռիսկեր։ Միաժամանակ նա ընդգծում է, որ Հայաստանի ներկայիս խնդիրները միայն վերջին իշխանության գործունեության հետևանք չեն․ դրանք տարիներ շարունակ ընդունված ռազմավարական որոշումների կուտակված արդյունք են։ Հարցազրույցի հիմնական եզրահանգումն այն է, որ աշխարհը մտել է ուժերի մեծ վերադասավորման փուլ, և Հայաստանը ստիպված է լինելու առավել զգուշորեն գնահատել արտաքին քաղաքական ընտրությունները։ Պետրոսյանի համոզմամբ՝ երկրի գլխավոր խնդիրը երկարաժամկետ ռազմավարական մտածողության և ազգային օրակարգ սպասարկող քաղաքական էլիտայի բացակայությունն է, իսկ ԹՐԻՓՓ-ի դեպքում անհրաժեշտ է հասկանալ ոչ միայն՝ ինչ ճանապարհ է կառուցվելու և որքան է այն արժենալու, այլև՝ ով է վերահսկելու այդ ճանապարհը, ում շահերն է այն սպասարկելու և ինչ գին է դրա դիմաց վճարելու Հայաստանը։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺 TRIPP — «ВОЛШЕБНАЯ ПАЛОЧКА» ИЛИ ИНСТРУМЕНТ БОЛЬШОЙ ГЕОПОЛИТИЧЕСКОЙ ИГРЫ: ВЗГЛЯД ВАЗГЕНА ПЕТРОСЯНА По убеждению координатора Армянского народного движения Вазгена Петросяна, ТРИПП следует рассматривать не как транспортный или экономический проект, а в контексте глобального противостояния США и Китая и борьбы за влияние на Южном Кавказе. Петросян считает, что экономические обещания вокруг ТРИПП могут скрывать более масштабные геополитические расчёты. По его мнению, проект способен усилить столкновение интересов России, Турции и Ирана и создать для Армении новые риски в сфере безопасности. Одновременно он подчёркивает, что нынешние проблемы Армении являются не только следствием деятельности последней власти: они представляют собой накопленный результат стратегических решений, принимавшихся на протяжении многих лет. Главный вывод интервью заключается в том, что мир вошёл в период масштабного перераспределения сил, и Армении придётся гораздо осторожнее оценивать свои внешнеполитические выборы. По убеждению Петросяна, главная проблема страны — отсутствие долгосрочного стратегического мышления и политической элиты, способной обслуживать национальную повестку. Поэтому в случае с ТРИПП необходимо понимать не только, какая дорога будет построена и сколько она будет стоить, но и кто будет контролировать эту дорогу, чьи интересы она будет обслуживать и какую цену за это заплатит Армения. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ՄԵԾ ԱՊԱՄՈՆՏԱԺՈՒՄ». ԻՆՉՈ՞Ւ Է ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՈՒՐԻՇԻ ԽԱՂՈՒՄ ՄԱՆՐԱԴՐԱՄ ԴԱՌՆՈՒՄ Հայաստանի խորհրդարանում այսօր կարելի է հետևել մի յուրօրինակ ներկայացման․ բեմում՝ իշխանության «հաջողությունների» մասին հերթական ճառերը, իսկ կուլիսներում՝ պետության ապամոնտաժումը։ Գեղամ Մանուկյանն ու Էդգար Ղազարյանը փորձում են թվերով, փաստերով ու իշխանության նախկին հայտարարություններով ցույց տալ այս հակասության չափերը, մինչդեռ իշխանությունը շարունակում է իր ամենասիրած խաղը՝ պատասխանատվությունը բաժանել բոլորի միջև, միայն թե չհասնի այն հասցեատիրոջը, որի անունը վաղուց հայտնի է։ Բանակի պատմական հիշողությունը ջնջվում է, պաշտպանական ծրագրերը փոխվում են, ուժային կառույցներում կադրային խառնափոթ է, իսկ 44-օրյա պատերազմի աղետը հանձնաժողովից հանձնաժողով է տեղափոխվում՝ մինչև, հավանաբար, ամբողջովին մաշվի ոչ թե մեղավորների, այլ հասարակության հիշողությունը։ Մի տարածաշրջանում, որտեղ ռազմական պլանավորման սխալների համար վճարում են տարածքով և մարդկային կյանքերով, նման «նորարարությունները» կա՛մ կլինիկական ապուշության դրսևորում են, կա՛մ պաշտպանունակությունը ոչնչացնելու գիտակցված աշխատանքի արդյունք։ Չնայած իրավիճակի ողջ ծանրությանը՝ Հարավային Կովկասը դեռևս «հանգստության օազիս» է՝ համեմատած Մերձավոր Արևելքում կամ Ուկրաինայում կատարվողի հետ։ Բայց այդ օազիսը սրընթաց չորանում է։ Եվ այդ գործընթացում արագացնող դեր է խաղում Նիկոլ Փաշինյանն իր «ուսապարկերի» թիմով։ Քանի դեռ ուշ չէ, պետք է ընդունել մի պարզ ճշմարտություն. ներկայում Հայաստանի իշխանությունը ազգային շահերի պաշտպանության ինստիտուտ չէ։ Այն օտար ձեռքերում ինքնիշխանության ապամոնտաժման գործիք է դարձել։ Այս իմաստով Մանուկյանի և Ղազարյանի ելույթները բժշկական ախտորոշում են այն պետությանը, որն ինքնակամ որոշել է, թե ինքնիշխան լինելը չափազանց թանկ հաճույք է։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺«БОЛЬШОЙ ДЕМОНТАЖ»: ПОЧЕМУ АРМЕНИЯ СТАНОВИТСЯ РАЗМЕННОЙ МОНЕТОЙ В ЧУЖОЙ ИГРЕ Сегодня в армянском парламенте можно наблюдать своеобразный спектакль: на сцене — очередные речи об «успехах» власти, а за кулисами — демонтаж государства. Гегам Манукян и Эдгар Казарян пытаются цифрами, фактами и прежними заявлениями самой власти показать масштаб этого противоречия, тогда как власть продолжает свою любимую игру — распределять ответственность между всеми, лишь бы она не дошла до того адресата, имя которого давно известно. Историческая память армии стирается, оборонные программы меняются, в силовых структурах царит кадровая чехарда, а катастрофа 44-дневной войны переходит из одной комиссии в другую — пока, вероятно, окончательно не сотрется уже не память виновных, а память общества. В регионе, где за ошибки военного планирования расплачиваются территориями и человеческими жизнями, подобные «инновации» выглядят либо проявлением клинической глупости, либо результатом сознательной работы по уничтожению обороноспособности. Несмотря на всю тяжесть ситуации, Южный Кавказ пока остается «оазисом спокойствия» по сравнению с тем, что происходит на Ближнем Востоке или Украине. Но этот оазис стремительно высыхает. И ускоряющую роль в этом процессе играет Никол Пашинян со своей командой «рюкзаков». Пока еще не поздно, необходимо признать одну простую истину: нынешняя власть в Армении уже не является институтом защиты национальных интересов. Она превратилась в инструмент демонтажа суверенитета в чужих руках. В этом смысле выступления Манукяна и Казаряна — медицинский диагноз государству, которое добровольно решило, что быть суверенным — слишком дорогое удовольствие. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲Ի՞ՆՉ ԸՆԴՀԱՆՐՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱ ՇԱՌԼԱՏԱՆ ՄՈԼԼԱ ԻԲՐԱՀԻՄ-ԽԱԼԻԼԻ ԵՎ ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ՄԻՋԵՎ Շառլատան Մոլլա Իբրահիմ-Խալիլի՝ ադրբեջանական երգիծանքի հերոսի, որը խոստանում էր պղինձը ոսկու վերածել, և Նիկոլ Փաշինյանի միջև ուղիղ զուգահեռ կարելի է անցկացնել. երկուսն էլ վիրտուոզ կերպով կեղծ գիտական բառապաշարով ու մեծ-մեծ խոստումներով են հանդես գալիս, բայց իրականում թողնում են միայն մոխիրն ու հսկայական պարտքերը: Փաշինյանը, ինչպես իր գրական արքետիպը, համոզում է ժողովրդին, թե կարող է հրաշք գործել, սակայն նրա ամեն քայլը երկրի համար աղետ է դառնում: Ամենավառ օրինակը Արցախն է՝ 2019-ին «Արցախը Հայաստան է, և վերջ» գոռալով, 2022-ին նա այն ճանաչեց Ադրբեջանի կազմում և համաձայնեց Մինսկի խմբի լուծարմանը: «Ռազմավարություն-2050»-ի ֆանտաստիկ նպատակները (5 միլիոն բնակչություն, ՀՆԱ-ի 20-ապատիկ աճ, ֆուտբոլի չեմպիոնություն) վերածվեցին աբսուրդի թատրոնի՝ տնտեսական աճի փոխարեն պետական պարտքը 6-ից հասավ 14 միլիարդ դոլարի, աղքատությունն ու գներն աճեցին: Արդար ընտրությունների խոստումները ջնջվեցին 2026-ի հունիսի 7-ի կեղծիքներով, իսկ «Ես եմ կառավարությունը» արտահայտությունը վերջնականապես թաղեց ժողովրդավարության պատրանքները: 2026-ի նոր խոստումները՝ ՀՆԱ-ի 6%-անոց աճ, արտահանման կրկնապատկում, «սեփական գազ» և «խաղաղության խաչմերուկ»՝ նույնքան անիրական են, որքան Իբրահիմ-Խալիլի ալքիմիական փորձերը: Ռուսաստանը փակեց իր շուկան, Եվրամիությունը չի շտապում բացել դռները, իսկ բնական գազի հետ կապված փաշինյանական երազանքները Մոսկվայում միայն հեգնանք են առաջացնում: Ի վերջո, Փաշինյանը սոսկ ստախոս պոպուլիստ չէ, այլ մի գործիչ, ով կետ առ կետ իրականացնում է Բաքվի ակնկալիքները՝ Արցախի հանձնումից մինչև երկիրը տարանցիկ միջանցքի վերածելը: Ուստի ադրբեջանցի շառլատան Մոլլա Իբրահիմ-Խալիլի որպես գրական նախատիպ ընտրությունը ամենևին պատահական չէ։ Որովհետև աններելի սրբապղծություն և անարդարություն կլիներ հայկական մշակույթի հանդեպ՝ Փաշինյանի հետ զուգահեռ փնտրել մեր գրական հերոսների շարքում։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ЧТО ОБЩЕГО МЕЖДУ ШАРЛАТАНОМ МУЛЛОЙ ИБРАГИМ-ХАЛИЛОМ И НИКОЛОМ ПАШИНЯНОМ? Между шарлатаном Муллой Ибрагим-Халилом — героем азербайджанской сатиры, обещавшим превращать медь в золото, — и Николом Пашиняном можно провести прямую параллель: оба виртуозно оперируют псевдонаучной терминологией и грандиозными обещаниями, но на деле оставляют после себя лишь пепел и огромные долги. Пашинян, как и его литературный архетип, убеждает народ в том, что способен сотворить чудо, однако каждый его шаг оборачивается для страны катастрофой. Самый яркий пример — Арцах: в 2019 году, крича «Арцах — это Армения, и точка», в 2022-м он признал его частью Азербайджана и согласился на роспуск Минской группы. Фантастические цели «Стратегии–2050» (5 миллионов жителей, 20-кратный рост ВВП, чемпионство по футболу) превратились в театр абсурда: вместо экономического роста государственный долг вырос с 6 до 14 миллиардов долларов, а бедность и цены пошли вверх. Обещания честных выборов были перечёркнуты фальсификациями 7 июня 2026 года, а фраза «Я — правительство» окончательно похоронила иллюзии о демократии. Новые обещания 2026 года — 6-процентный рост ВВП, удвоение экспорта, «собственный газ» и «перекрёсток мира» — столь же нереальны, как алхимические эксперименты Ибрагим-Халила. Россия закрыла свой рынок, Евросоюз не спешит открывать свои двери, а связанные с природным газом пашиняновские мечты в Москве вызывают лишь насмешки. В конечном счёте Пашинян — не просто лживый популист, а политик, который пункт за пунктом реализует ожидания Баку — от сдачи Арцаха до превращения страны в транзитный коридор. Поэтому выбор азербайджанского шарлатана Муллы Ибрагим-Халила в качестве литературного прототипа вовсе не случаен. Ибо было бы непростительной кощунственной несправедливостью по отношению к армянской культуре искать параллель с Пашиняном среди героев нашей литературы. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ՈՒՍԱՊԱՐԿԻ» ՎԵՐԵԼՔԸ. ՎԱՀԱԳՆ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ «ՓԱՌԱՀԵՂ» ՈՒՂԻՆ՝ ՄԻՆՉԵՎ ԱԺ ՓՈԽՆԱԽԱԳԱՀԻ ԱԹՈՌ 2026 թվականի օգոստոսի 5-ին ՀՀ Ազգային ժողովը 62 կողմ ձայնով Վահագն Ալեքսանյանին ընտրեց ԱԺ փոխնախագահ։ Իջևանի 33-ամյա բնակչի համար, ում քաղաքական կարիերան սկսվել էր ոչ թե օրենսդրական նախագծերով, այլ այն էպատաժային հայտարարությամբ, թե Փաշինյանի "ուսապարկն" էլ պատգամավոր կդառնար, այս նշանակումը դարձավ հավատարիմ ֆունկցիոների ուղու տրամաբանական ավարտը։ Նոր փոխխոսնակի հրապարակային կենսագրությունը ստի և մանիպուլյացիաների ժամանակագրություն է։ Նա զրպարտել է Առուշ Առուշանյանին, Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանին և Լևոն Քոչարյանին, աղավաղել Սերժ Սարգսյանի և Ջո Բայդենի հեռախոսազրույցի բովանդակությունը, պնդել, թե "Բարգավաճ Հայաստանը" ստացել է 7 ձայն՝ 22-ի փոխարեն, և ամեն անգամ նրա հայտարարությունները փաստերով հերքվել են։ Ոչ պակաս հարցեր են առաջացնում նրա ֆինանսական գործարքները. 10,16 մլն դրամ եկամտի դեպքում նա անտոկոս վարկ է ստանում 31,8 մլն դրամի չափով մի ընկերությունից, որը կապված է կուսակցության նվիրատուի հետ, իսկ կուսակցությանը տված 2,5 մլն դրամը անհետանում է նրա հայտարարագրից, թեև օրենքը պարտավորեցնում է հայտարարագրել 2 մլն-ը գերազանցող գումարները։ Ալեքսանյանի բարոյական կերպարը լրացնում են ֆիզիկական ագրեսիան (2021-ի օգոստոսին նա նիստերի դահլիճում ոտքով հարվածել է ընդդիմադիր պատգամավոր Վահե Հակոբյանին) և ՀՀ Ռուս-հայկական համալսարանի մագիստրատուրայից ակադեմիական պարտքի պատճառով հեռացումը։ Նրա նշանակումը ոչ թե փորձառու քաղաքական գործչի հաղթանակ է, այլ իշխանության հիվանդության ախտանիշը, որը նախընտրում է խորհրդարանի ղեկավարությունում պետական գործչի փոխարեն տեսնել "ուսապարկ", որը պատրաստ է կատարել ցանկացած հանձնարարություն։ Հայ ժողովուրդը, անկասկած, այս ամենին կտա իր գնահատականը, և այն շատ ավելի ծանրակշիռ կլինի, քան խորհրդարանական մեծամասնության "ուսապարկերի" "կողմ" ձայները։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ВОСХОЖДЕНИЕ «РЮКЗАКА»: «СЛАВНЫЙ» ПУТЬ ВААГНА АЛЕКСАНЯНА ДО ВИЦЕ-СПИКЕРА НАЦИОНАЛЬНОГО СОБРАНИЯ 5 августа 2026 года Национальное собрание Армении 62 голосами избрало Ваагна Алексаняна вице-спикером. Для 33-летнего уроженца Иджевана, чья политическая карьера началась не с законопроектов, а с эпатажного заявления о том, что «рюкзак» Никола Пашиняна тоже стал бы депутатом, это назначение стало логичным завершением пути преданного функционера. Публичная биография нового вице-спикера — это хроника лжи и манипуляций. Он клеветал на Аруша Арушаняна, на архиепископа Аршака Хачатряна, на Левона Кочаряна, искажал факты телефонного разговора Сержа Саргсяна с Джо Байденом, утверждал, что «Процветающая Армения» получила 7 голосов вместо 22 — и каждый раз его заявления опровергались документально. Его финансовые операции вызывают не меньше вопросов: он получает беспроцентный заём в 31,8 млн от компании, связанной с партийным донором, а 2,5 млн драмов пожертвования партии «исчезают» из его декларации, хотя закон требует декларировать суммы свыше 2 миллионов. Моральный облик Алексаняна дополняют физическая агрессия (в августе 2021 года он ударил ногой оппозиционного депутата прямо в зале заседаний) и отчисление из магистратуры Российско-Армянского университета из-за академической задолженности. Его назначение — это не триумф компетентного политика, а симптом болезни власти, которая предпочитает видеть в руководстве парламента не государственного деятеля, а безотказного «рюкзака», готового выполнять любые поручения. Армянский народ, несомненно, даст свою оценку всему этому, и его вердикт будет гораздо весомее голосов парламентских «рюкзаков». 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ. ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԾՆԿԻ ԵՆ ԲԵՐԵԼ, ԻՍԿ ԱՍՖԱԼՏԸ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆՈՒՄ ԵՆ ՈՐՊԵՍ ԳԼԽԱՎՈՐ ՆՎԱՃՈՒՄ Հակոբ Բադալյանը գրում է, որ Հայաստանում ասֆալտապատման թեման հասցվել է այնպիսի մակարդակի, կարծես մինչև գործող իշխանությունը երկրում ոչ ոք չգիտեր, թե ինչ է ասֆալտը։ Մինչդեռ դեռ 2001–2003 թվականներին՝ Ռոբերտ Քոչարյանի նախագահության տարիներին, Հայաստանում իրականացվում էին ճանապարհաշինական և ենթակառուցվածքային խոշոր ծրագրեր՝ կառուցվում էին նոր ճանապարհներ, Դիլիջանի թունելը, Սելիմի լեռնանցքը, Մեղրու նոր ճանապարհը և այլն։ Քոչարյանին կարելի է սիրել կամ չսիրել, սակայն այդ փաստերը դրանից չեն փոխվում։ Բադալյանի խոսքով՝ Հայաստանի խնդիրները, որոնք կուտակվել էին դեռ անկախության առաջին տարիներից, 2018-ից հետո ոչ միայն չվերացվեցին, այլև պատմական հնարավորությունը չօգտագործվեց դրանք իրականում փոխելու համար։ Իսկ այսօր ճանապարհների և ասֆալտի կառուցումը ներկայացվում է որպես իշխանության ամենամեծ ձեռքբերումներից մեկը՝ ստվերելով երկրի զարգացման ավելի խորքային խնդիրները։ «Հայաստանը պետք է քայլելուց անցներ վազքի կամ նույնիսկ՝ թռիչքի»,— գրում է Բադալյանը։ Սակայն, նրա գնահատմամբ, 2018-ից հետո իշխանության եկած ուժը երկիրը վազքի կամ թռիչքի փոխարեն «իջեցրեց ծնկի»։ Իսկ ասֆալտը փռվեց՝ որպեսզի Հայաստանի ծնկները փոսերից չվնասվեն։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺АКОП БАДАЛЯН: АРМЕНИЮ ПОСТАВИЛИ НА КОЛЕНИ, А АСФАЛЬТ ВЫДАЛИ ЗА ГЛАВНУЮ ПОБЕДУ коп Бадалян пишет, что тема асфальтирования в Армении доведена до такой степени, будто до нынешней власти в стране никто не знал, что такое асфальт. Между тем ещё в 2001–2003 годах, в период президентства Роберта Кочаряна, в Армении реализовывались масштабные дорожные и инфраструктурные проекты: строились новые дороги, Дилижанский тоннель, Селимский перевал, новая дорога в Мегри и другие объекты. Кочаряна можно любить или не любить, но факты от этого не меняются. По словам Бадаляна, проблемы Армении, накопившиеся ещё с первых лет независимости, после 2018 года не были ни устранены, ни действительно реформированы, хотя для этого существовала историческая возможность. Вместо этого сегодня строительство дорог и укладка асфальта фактически преподносятся как одно из главных достижений власти, заслоняя более глубокие проблемы развития страны. «В 2018 году Армения должна была перейти от ходьбы к бегу или даже к полёту», — пишет Бадалян. Однако, по его оценке, пришедшая после этого к власти сила вместо режима бега или полёта поставила страну на колени. Зато асфальт положили — чтобы колени Армении не пострадали от ям. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻ ԴԵՄ․ ՓԱՇԻՆՅԱՆՆ ԻՐ ՀԱՄԱՐ ՀՈԳԵԲՈՒԺԱՐԱՆՈՒՄ ՏԵ՞Ղ Է ՊԱՏՐԱՍՏՈՒՄ Օգոստոսի 7-ին Վաղարշապատում բացվեց պատմական ֆարսի նոր գլուխը. Դատարանի առջև են կանգնել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը և վեց եպիսկոպոսներ՝ «դատական ակտը չկատարելու» համար: Դատավոր Հակոբ Մանուկյանն ինքնաբացարկ հայտարարեց առաջին իսկ րոպեին՝ չցանկանալով կեղտոտել իր ձեռքերը: Դրսում հավատացյալները աղոթում էին, խորհրդարանական ընդդիմությունը թողեց նիստերի դահլիճը. ժողովուրդն արդեն իր վճիռը կայացրել էր, և այն մեղադրական չէր: Ռուսաստանի թեմը խոսեց «բարոյական ահաբեկչության» մասին, Երուսաղեմի պատրիարքարանը՝ «աննախադեպ ու անթույլատրելիի» մասին, AGBU-ն հաստատեց, որ մեղադրանքը չունի ո՛չ իրավական, ո՛չ պատմական հիմք: Պաշտպան Արա Զոհրաբյանը կտրուկ հայտարարեց. «Պետությունը ներխուժել է Եկեղեցու սուրբ սահմանները»: Եվ սա արդեն պատերազմ է հայ ժողովրդի ազգային ինքնության դեմ: Սակայն ամենաուշագրավը պատմական զուգահեռն է. 1912-ին ցարական կառավարությունը կազմակերպեց «Դաշնակցության դատը», սակայն գործն ավարտվեց քննիչ Լիժինի՝ խելագար ճանաչվելով, իսկ նախաձեռնող Ստոլիպինը գնդակի զոհ դարձավ: Այսօրվա դատավարության նախաձեռնողը՝ Նիկոլ Փաշինյանը, կարծես թե մոռացել է այդ դասը: Բայց պատմությունը, ինչպես ասել է Կլյուչևսկին, ոչինչ չի սովորեցնում, բայց խստորեն պատժում է դասերը չսովորելու համար: Ո՞վ գիտի, միգուցե Փաշինյանին վիճակված է կրկնել Լիժինի ճակատագիրը՝ կա՛մ դատարանի առաջ, կա՛մ հոգեբուժարանում, կա՛մ, ամենայն հավանականությամբ, միաժամանակ երկուսում էլ: Ժամանակը ցույց կտա: 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺СУД НАД КАТОЛИКОСОМ: ПАШИНЯН ГОТОВИТ СЕБЕ МЕСТО В ПСИХУШКЕ? 7 августа в Вагаршапате открылась новая глава исторического фарса. Перед судом предстали Католикос всех армян и шесть епископов за «неисполнение судебного акта». Судья Акоп Манукян взял самоотвод в первую же минуту, не желая марать руки. Снаружи верующие молились, парламентская оппозиция покинула зал заседаний — народ уже вынес свой приговор, и он не был обвинительным. Российская епархия заговорила о «моральном терроре», Иерусалимский патриархат — о «беспрецедентном и недопустимом», AGBU подтвердил, что обвинение не имеет ни юридических, ни исторических оснований. Защитник Ара Зограбян резко заявил: «Государство вторглось в священные границы Церкви». И это уже война против национальной идентичности армянского народа. Но самое примечательное — историческая параллель. В 1912 году царское правительство организовало «суд над Дашнакцутюн», однако дело закончилось тем, что следователь Лыжин был признан безумным, а инициатор Столыпин пал жертвой пули. Сегодняшний инициатор процесса — Никол Пашинян — похоже, забыл этот урок. Но история, как сказал Ключевский, ничему не учит, но сурово наказывает за невыученные уроки. Кто знает, возможно, Пашиняну суждено повторить судьбу Лыжина — либо перед судом, либо в психушке, либо, скорее всего, одновременно и там, и там. Время покажет. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԷՆՎԵՐ ՓԱՇԱ, «ՆԵՄԵՍԻՍ» ԵՎ ՀԱՏՈՒՑՄԱՆ ՏՐԱՄԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ․ ԻՆՉՈՒ Է ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՆԽՈՒՍԱՓԵԼԻ Գլեբ Կուզնեցովը իր Telegram-ալիքում դիպուկ է բնութագրել Էնվեր փաշայի շուրջ ձևավորված պաշտամունքը, որի մահվան տարելիցը՝ օգոստոսի 4-ին, թուրքական տեղեկատվական դաշտում նշվում է հանդիսավոր հրապարակումներով և փառաբանող լուսանկարներով։ Էնվեր փաշան, որի կերպարը մինչ օրս փառաբանվում է որոշ շրջանակներում, իրականում ոչ թե հերոս էր, այլ խոշոր ռազմական աղետների և զանգվածային հանցագործությունների գլխավոր պատասխանատուներից մեկը։ Նրա կենսագրությունը պարտությունների ու կործանարար որոշումների շղթա է՝ Սարիղամիշում Երրորդ բանակի աղետալի ջախջախումից մինչև Կենտրոնական Ասիայում ունեցած անփառունակ վախճանը, որտեղ նա սպանվեց Հակոբ Մելքումյանի կողմից։ Էնվերը, ըստ էության, երիտթուրքական վարչակարգի խորհրդանշական դեմքն էր, մինչդեռ մեկուկես միլիոն հայերի բնաջնջման իրական կազմակերպիչներն ու համակարգողները պետական ապարատի բարձրաստիճան պաշտոնյաներն էին՝ Թալեաթ փաշայի նման գործիչները, որոնք մշակեցին և կյանքի կոչեցին ցեղասպանության վարչական մեխանիզմը։ «Նեմեսիս» գործողությունը դարձավ պատմական արդարադատության խորհրդանիշ՝ նպատակաուղղված կերպով հասնելով Հայոց ցեղասպանության կազմակերպիչներին աշխարհի տարբեր քաղաքներում՝ Բեռլինից մինչև Թիֆլիս։ Գործողության ընթացքում պատասխանատվության ենթարկվեցին ոչ միայն ցեղասպանության գլխավոր գաղափարախոսներն ու կազմակերպիչները, այլև այն անձինք, որոնք համագործակցել էին ոճրագործների հետ՝ իրենց մասնակցությունն ունենալով սեփական ժողովրդի դեմ իրականացված հանցագործություններում։ Այդ իրադարձությունները ցույց են տալիս, որ նման հանցագործությունները չեն կորցնում իրենց ծանրությունը՝ անկախ ժամանակից կամ մեղավորների զբաղեցրած դիրքից։ Հատուցման անխուսափելիության սկզբունքն այսօր ևս մնում է արդիական՝ հիշեցնելով, որ ազգային աղետների, դավաճանության և հայրենիքի հանձնման համար պատասխանատվությունն անխուսափելի է։ Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ «վրիժառուի սուրը» կարող է գործել ուշացումով, բայց այն չի վրիպում։ Արցախի ողբերգության և ազգային շահերի ուրացման ներկայիս մեղավորները չպետք է անպատժելիության մասին հույս անգամ ունենան. հատուցման պատմական օրինաչափությունն անփոփոխ է։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ЭНВЕР-ПАША, «НЕМЕСИС» И ЛОГИКА ВОЗМЕЗДИЯ: ПОЧЕМУ РАСПЛАТА НЕИЗБЕЖНА Глеб Кузнецов в своем телеграм-канале дал точную характеристику культу Энвер-паши, чью годовщину гибели 4 августа тюркский сегмент интернета отмечает парадными фотографиями.  Энвер-паша, чей культ поддерживается в ряде кругов, был не «героем», а архитектором масштабных военных катастроф и преступлений. Его путь — это история провалов, от гибели Третьей армии при Сарыкамыше до бесславного конца в Средней Азии, где он был ликвидирован Акопом Мелкумяном. Энвер служил лишь «витриной» для младотурецкого режима, тогда как реальное уничтожение полутора миллионов армян планировали и осуществляли кабинетные бюрократы, такие как Талаат-паша. Операция «Немесис» стала актом исторического возмездия, методично настигшим организаторов Геноцида по всему миру — от Берлина до Тифлиса. Армянские мстители не делали различий между идеологами геноцида и национальными предателями, сотрудничавшими с палачами, демонстрируя, что преступления против собственного народа влекут неотвратимую кару, независимо от занимаемых постов или времени, прошедшего с момента совершения злодеяния. Принцип неотвратимости возмездия остается актуальным и сегодня, напоминая, что за национальные катастрофы, предательство и сдачу территорий ответственность неизбежна. Исторический опыт показывает, что «меч мстителя» может работать с задержкой, но он не дает сбоев. Нынешние виновники трагедий в Арцахе и отступления от национальных интересов не должны рассчитывать на безнаказанность: историческая закономерность расплаты остается неизменной. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱՆ․«ԵՐԿԱԹԻ ՎԱՃԱՌԱԿԱՆԸ». ՍԱՍՈՒՆ ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ ՈՒՂԻՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ԲԻԶՆԵՍ ԵՎ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ Հակակոռուպցիոն ազգային նախաձեռնությունը հրապարակել է նյութ Սասուն Միքայելյանի բիզնես սխեմաների մասին: Նրա գազալցակայանը տարիներ շարունակ հայտարարագրում են վնասներ, թեև փորձագետների կարծիքով այն չի կարող վնասով աշխատել: Ընդ որում, կայանը պետական գնումներից ստանում է միլիոնավոր դրամներ, իսկ նրա ծառայություններից օգտվում են համայնքապետարանները, այդ թվում՝ Միքայելյանի որդու ղեկավարածը: «Երկաթի վաճառական» մականունը նրան տրվել է պատերազմից մնացած բեկորների պատճառով: Քննադատները պնդում են, որ այդ «երկաթը» նա վերածել է բիզնեսի, մանդատի և պաշտոնների ընտանիքի համար: Նշվում է նաև նրա քաղաքական պատեհապաշտությունը՝ երեք անգամ ուրանալով Վազգեն Սարգսյանին և միշտ անցնելով ուժեղի կողմը, իսկ 2018-ից հետո «թավշյա հեղափոխությունն» ավելի մեծ արժեք համարելով, քան Արցախյան պատերազմը: Կոտայքի մարզում Միքայելյանի որդիները, մամուլի տվյալներով, «տեռոր» են սարքել՝ Հրազդանի քաղաքապետն աշխատում է բյուջետայինների հետ, իսկ մյուս որդին սպառնում է գործարարներին՝ պահանջելով աջակցել իշխանությանը: Սասունը, ով Շուշին անվանում էր սուրբ, լռել է, երբ Փաշինյանը քննադատում էր այն: Կլանը գործում է որպես միասնական մեխանիզմ, որտեղ հասարակ մարդկանց շահերը զոհաբերվում են ընտանեկան և քաղաքական շահերին: 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺АНИ: «ТОРГОВЕЦ ЖЕЛЕЗОМ». ПУТЬ САСУНА МИКАЕЛЯНА ОТ ВОЙНЫ ДО БИЗНЕСА И ПОЛИТИКИ Антикоррупционная инициатива опубликовала материал о бизнес-схемах Сасуна Микаеляна. Его газозаправочная станция годами отчитывается об убытках, хотя, по мнению экспертов, работать в минус не может. При этом станция получает миллионы через госзакупки, а её услугами пользуются администрации, включая возглавляемую сыном Микаеляна. Прозвище «торговец железом» закрепилось за ним из-за осколков в теле после войны. Критики утверждают, что это «железо» он конвертировал в бизнес, мандат и должности для семьи. Отмечается его политическое приспособленчество: он трижды отрекался от Вазгена Саргсяна, переходя на сторону сильных мира сего, а после 2018 года назвал «бархатную революцию» ценнее Арцахской войны. В Котайкской области сыновья Микаеляна, по данным прессы, устроили «террор»: мэр Раздана работает с бюджетниками, а второй сын угрожает бизнесменам требованием поддержки власти. Сам Сасун, публично называвший Шуши святым, молчал, когда Пашинян критиковал этот город. Клан действует как единый механизм, где интересы простых людей приносятся в жертву семейным и политическим выгодам. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԱՐԾՐՈՒՆ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ «ԸՆԿԵՐԸ», ՈՎ ՈՒԶՈՒՄ ԷՐ ՎԿԱՅԻ ԲԵՐԱՆԸ ՓԱԿԵԼ. Ի՞ՆՉ Է ԹԱՔՑՆՈՒՄ ԱՆԴՐԱՆԻԿ ՔՈՉԱՐՅԱՆԸ Անդրանիկ Քոչարյանի՝ Ազգային ժողովի ամբիոնից հնչեցրած ելույթը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ անամոթ ստի, կեղծիքի ու քաղաքական շահարկումների մի ամբողջ փաթեթ, որը նա փորձում է ներկայացնել որպես ճշմարտություն: Իրականում սա պատմական փաստերը խեղաթյուրելու, քաղաքական հակառակորդներին զրպարտելու և սեփական մութ անցյալը թաքցնելու հերթական անհաջող փորձն է: Վերցնենք գոնե Արծրուն Մարգարյանի սպանության վերաբերյալ նրա հնրչեցրած ստերը և դիտարկենք այդ գործում նրա սեփական մասնակցության փաստերի լույսի ներքո: 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺«ДРУГ» АРЦРУНА МАРГАРЯНА, КОТОРЫЙ ХОТЕЛ ЗАТКНУТЬ РОТ СВИДЕТЕЛЮ: ЧТО СКРЫВАЕТ АНДРАНИК КОЧАРЯН? Речь Андраника Кочаряна, произнесённая с трибуны Национального собрания, есть не что иное, как целый набор наглой лжи, фальши и политических спекуляций, которые он пытается выдать за истину. На самом деле это очередная неудачная попытка исказить исторические факты, оклеветать политических оппонентов и скрыть собственное тёмное прошлое. Возьмём хотя бы его ложь относительно убийства Арцруна Маргаряна и рассмотрим её в свете фактов его собственного участия в этом деле. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱՅԱՑՔ ՄԵՐ ԿԻՍԱՎԵՐ ԵԿԵՂԵՑՈՒ ԳՄԲԵԹԻՑ․ ԻՆՉՈՒ՞ ԵՆ ՄՈԼՈՐԵՑՆՈՒՄ ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՐԴԻՆ Վերջին օրերին CivilNet-ի հարթակում տարածվող «վերլուծությունը», որը Հայաստանին կոչ է անում հետևել Մոլդովայի օրինակին և հրաժարվել ռուսական գազից, ոչ այլ ինչ է, քան աշխարհագրական տարրական գրագիտությունից զուրկ, սակայն խորապես մտածված ապատեղեկատվություն: Մոլդովան, լինելով Եվրոպայում և անմիջականորեն սահմանակցելով ԵՄ անդամ Ռումինիային, ունի էներգետիկ այլընտրանքներ, որոնք Հայաստանի համար, փակված Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև, անհասանելի են: Այս համեմատության իրական նպատակը ոչ թե գազատարի կառուցման հնարավորությունների քննարկումն է, այլ Ռուսաստանի նկատմամբ բացասական ընկալման ձևավորումն ու նրա դուրսմղումը Հարավային Կովկասից՝ հօգուտ արևմտյան աշխարհաքաղաքական նախագծերի: Շահան Նաթալին՝ «Նեմեսիսի» կազմակերպիչներից մեկը, Հայոց Եղեռնից հետո զգուշացնում էր. «Մի՛ նայեք թուրքին Էյֆելյան աշտարակի բարձրությունից, նայե՛ք մեր կիսավեր եկեղեցու գմբեթից»: Այս փոխաբերությունն այսօր ավելի քան արդիական է, քանի որ «առաջադեմ» մտավորականները շարունակում են մեր իրականությունը չափել օտար չափանիշներով՝ կրկնելով 2022-ի ճակատագրական սխալը, երբ Ռուսաստանը դուրս մղվեց Արցախի բանակցային գործընթացից, և արդյունքում մենք կորցրինք Արցախը: Այսօր նույն տեղեկատվական արշավն է ծավալվում՝ նույն խոստումներով ու նույն հետևանքների սպառնալիքով: Պետք է միանշանակ արձանագրել. նրանք, ովքեր իրենց «վերլուծություններով» ու «բարեկամական խորհուրդներով» գիտակցաբար մոլորեցնում են հայ ժողովրդին, համեմատելով անհամեմատելին ու խոստանալով անիրականանալին, կրում են լիակատար պատասխանատվություն ինչպես անցյալի, այնպես էլ ապագայի հնարավոր աղետների համար։ Պատասխանատվությունն այստեղ ոչ միայն քաղաքական է, այլև քրեական և բարոյական, և այն չի կարող անպատիժ մնալ, քանի որ ազատ մամուլի քողի ներքո գոյաբանական հարցերում ժողովրդին մոլորեցնելը նշանակում է վտանգել ազգային անվտանգությունը՝ հանուն օտարի շահերի։ 🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։ Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին 🇷🇺ВЗГЛЯД С КУПОЛА НАШЕЙ ПОЛУРАЗРУШЕННОЙ ЦЕРКВИ: ПОЧЕМУ ВВОДЯТ В ЗАБЛУЖДЕНИЕ АРМЯНСКИЙ НАРОД «Анализ», распространяемый в последние дни на платформе CivilNet и призывающий Армению последовать примеру Молдовы в отказе от российского газа, является не чем иным, как глубоко продуманной дезинформацией, лишённой элементарной географической грамотности. Молдова, находясь в Европе и гранича с членом ЕС Румынией, обладает энергетическими альтернативами, недоступными для Армении, зажатой между Турцией и Азербайджаном. Истинная цель этого сравнения — не обсуждение технических возможностей строительства газопровода, а формирование негативного восприятия России и её вытеснение из Южного Кавказа в пользу западных геополитических проектов. Шаган Натали, один из организаторов «Немезиса», после Геноцида армян предостерегал: «Не смотрите на турка с высоты Эйфелевой башни, смотрите с купола нашей полуразрушенной церкви». Эта метафора сегодня актуальна как никогда, ибо «прогрессивные» интеллектуалы продолжают мерить нашу реальность чужими мерками, повторяя роковую ошибку 2022 годов, когда Россию вытеснили из переговорного процесса по Карабаху, и мы потеряли Арцах. Сегодня развёрнута та же информационная кампания — с теми же обещаниями и той же угрозой последствий. Следует однозначно констатировать: те, кто своими «аналитическими» изысканиями и «дружескими советами» сознательно вводит в заблуждение армянский народ, сравнивая несравнимое и обещая неосуществимое, несут полную ответственность как за прошлые, так и за грядущие возможные катастрофы. Ответственность эта — не только политическая, но и уголовная, и нравственная, и она не может остаться безнаказанной, ибо вводить народ в заблуждение по экзистенциальным вопросам под прикрытием свободы прессы означает ставить под угрозу национальную безопасность в угоду чужим интересам. 🌐 Полный разбор — на сайте Подпишись на Tribunal

https://www.youtube.com/watch?v=rgOCvv-QHCM