زیرآسمان نروژ UnderSkyofNorway

برخی از شناخته‌شده‌ترین نقاطی که شرپاها در آن‌ها پله‌های سنگی ساخته‌اند عبارت‌اند از: ۱- پله های ‏Helgelandstrappa (Øyfjellet)، حدود ۴٬۰۰۰ پله؛ از طولانی‌ترین پلکان‌های سنگی جهان، در شمال نروژ در استان Nordland. ۲- پله های Reinebringen در مجموعه جزایر “لوفوتن‏Lofoten” در شمال نروژ در استان Nordland. ۳- پله های ‏Sherpatrappa (Storsteinen)، بیش از ۱٬۲۰۰ پله تا ایستگاه بالایی تله‌کابین در شهر “ترمسو Tromsø” در شمال نروژ. ۴- پله های “رامپِه ستِرکِن Rampestreken” در منطقه “اُندالسنِس Åndalsnes” در استان “موره و رومسدال Møre og Romsdal” نروژ. ۵- پله های “اولریکِن Ulriken” در شهر “بَرگِن Bergen” در غرب نروژ. ۶- پله های Midsundtrappene ، در حدود ۲٬۲۰۰ پله؛ یکی از طولانی‌ترین پلکان‌های سنگی نروژ، در استان “موره و رومسدال Møre og Romsdal”. ویدیو: @dw_farsi تهیه و تنظیم متن و بازنشر: زیرآسمان نروژ

زیرآسمان نروژ: شرپاهای نپالی، سازنندگان مسیرهای کوهستانی نروژ نزدیک به دو دهه است که استادکاران “شرپا Sherpa” در کوهستان‌های نروژ پله‌های سنگی می‌سازند. تاکنون بیش از ۳۰۰ پروژه مسیرسازی و سنگ‌چینی در سراسر نروژ انجام شده است که بسیاری از آن‌ها شامل پله‌های سنگی هستند. درآمد حاصل از این کار به تأمین هزینه‌های زندگی شرپاها و اجرای پروژه‌های عمرانی در زادگاهشان، نپال، کمک می‌کند.

راه‌حل این نیست که همه زاهد شوند یا همه اپلیکیشن‌هایشان را حذف کنند. مردم باید بتوانند از زندگی لذت ببرند؛ قهوه بخرند، سریال ببینند، غذا سفارش دهند و به سفر بروند. اما باید جرات کنیم دو پرسش صادقانه از خودمان بپرسیم: آیا این را می‌خرم چون واقعاً آن را می‌خواهم، یا می خرم چون تحمل روبه‌رو شدن با احساس واقعی‌ام را ندارم؟ گران‌ترین چیزی که در سال ۲۰۲۶ می‌خریم، خودِ کالاها نیستند. بلکه زمانی است که برای پرداخت بهای آن‌ها کار می‌کنیم. سلامتی‌ای است که هنگام حفظ این سرعت از دست می‌دهیم. و زندگی‌ای است که ذره‌ذره از خودمان می‌بخشیم تا بتوانیم وقفه‌های کوچکی را تأمین مالی کنیم؛ وقفه‌هایی برای فرار از زندگی روزمره‌ای که در حقیقت دیگر توان تحملش را نداریم.⁩ 03.08.2026 منبع مقاله: www.nrk.no/ytring/sensommerblues-1.17903425 برگردان فارسی، نگارش و تنظیم: زیرآسمان نروژ

ما هرگز تا این اندازه آسایش نداشته‌ایم. غذا دمِ در خانه. سرویس‌های استریم. کافی‌شاپ در هر گوشه. همه چیز همیشه در دسترس است. اما زندگی را ساده‌تر کرده‌ایم، بی‌آنکه الزاماً آن را بهتر کرده باشیم. چون وقتی ساعت کاری تمام می‌شود، ذهن هنوز سرِ کار است. تلفن همراه مدام می‌لرزد. ایمیل‌ها، پیام‌ها، اخبار و اعلان‌ها تا لحظه خواب رهایمان نمی‌کنند. ما فقط از کار کردن خسته نیستیم؛ از این خسته‌ایم که هیچ‌وقت واقعاً تعطیل نیستیم. آنچه بیشتر مردم آرزویش را دارند، الزاماً تجمل نیست. نه لامبورگینی، نه ویلایی در اسپانیا، نه طلا و زرق‌وبرق. آرزویشان این است که صبح دوشنبه بدون گره‌ای در دل از خواب بیدار شوند. سه‌شنبه آن‌قدر انرژی داشته باشند که کنار فرزندانشان واقعاً حضور داشته باشند. چهارشنبه فقط تا زمان خواب دوام نیاورند، بلکه زندگی کنند. زندگی روزمره‌ای که در پایان روز، هنوز چیزی از خودشان برایشان باقی مانده باشد. به همین دلیل فکر می‌کنم بسیاری از مردم در واقع به تعطیلات بیشتر نیاز ندارند؛ آن‌ها به زندگی روزمره‌ای نیاز دارند که مجبور نباشند برای تحملش خود را بی‌حس کنند. ⁩

واقعیت این است که هزینه‌های بزرگ، تمام فضای مالی مردم را بلعیده‌اند: مسکن، اقساط و بهره وام، غذا، برق، بیمه، حمل‌ونقل و تمام آن مخارج خسته‌کننده‌ای که باید پرداخت شوند، پیش از آنکه اصلاً خود زندگی آغاز شود. وقتی هدف‌های بزرگ دست‌نیافتنی به نظر می‌رسند و پس‌انداز کردن بی‌معنا می‌شود، اتفاقی درون ما رخ می‌دهد. ما برای خودمان وقفه‌های کوچکی می‌خریم تا زندگی‌ای را که تحملش برایمان سخت شده، آسان‌تر کنیم. غذای آماده سفارش می‌دهیم، چون دیگر توان مدیریت کارهای روزمره را نداریم. خرید اینترنتی می‌کنیم، چون شب‌ها احساس خلأ می‌کنیم. نوشیدنی انرژی‌زا می‌خوریم، چون بدن بیدار است اما ذهن دیگر توان ادامه دادن ندارد. محصولات مراقبت از پوست، لباس، وسایل جدید، اپلیکیشن‌ها و اشتراک‌های مختلف می‌خریم، فقط برای اینکه دوام بیاوریم.⁩ ما هر روز زندگی خود را با صدها زندگی ویرایش‌شده در شبکه‌های اجتماعی مقایسه می‌کنیم: تعطیلات، تناسب اندام، کلبه Hytte، بازسازی خانه، ورزش، شغل، فرزند، رابطه و…. همه چیز دیده می‌شود. همه چیز تبدیل به معیار می‌شود. همه چیز به چیزی بدل می‌شود که می‌توانی بهترش کنی، بخری، بهینه‌اش کنی یا بابت نداشتنش کمی احساس شرم داشته باشی. در چنین شرایطی، حتی یک زندگی کاملاً معمولی هم می‌تواند شبیه یک پروژه شکست‌خورده به نظر برسد.

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ‌ زیرآسمان نروژ: شبکه NRK نروژ در مقاله ای با عنوان”اندوه پایانِ تابستان” به قلم یک پزشک و فعال اجتماعی ساکن در نروژ، Mozzie Marvati، اینگونه می نویسد: بسیاری از مردم به تعطیلات بیشتر نیاز ندارند؛ بلکه آنها به زندگی‌ای نیاز دارند که مجبور نباشند از آن فرار کنند. چرا این‌قدر از ما همیشه در حال شمردن روزها هستیم؟ تا جمعه. تا تعطیلات تابستانی. تا دفعه بعدی که سرانجام کمی استراحت کنیم. می‌گوییم مشتاق رسیدن آن روزها هستیم اما اغلب آنچه بیشتر احساس می‌کنیم، اشتیاق نیست؛ آسودگی است. آسودگی از اینکه برای مدتی کوتاه از زندگی روزمره رها می‌شویم. سپس تعطیلات از راه می‌رسد. کمی بیشتر می‌خوابیم. راحت‌تر نفس می‌کشیم. شاید حتی دوباره احساس کنیم که بیشتر شبیه یک انسان زندگی می کنیم. اما دیرتر که هواپیما در فرودگاه به زمین می‌نشیند، یا عصر یکشنبه از راه می‌رسد. و دوباره همان حس سنگین به سراغمان می‌آید. زندگی روزمره منتظر ماست. ما در یکی از ثروتمندترین کشورهای مصرف‌گرای جهان زندگی می‌کنیم و تقریباً بیش از هر کس دیگری مصرف می‌کنیم اما با وجود این، بسیاری هنوز از امنیت مالی برخوردار نیستند.

شهرداری “درامن” و پلیس روز شنبه جلسه‌ای با ساکنان برای آسیب‌دیدگان برگزار کردند. ادارات آتش نشانی “درامن، میوندالن، هوکسوند، کونگسبرگ، آسکر، بروم، مودوم و اسلو” در خاموش کردن آتش مشارکت داشته‌اند. در مجموع، شش هلیکوپتر آتش نشانی و بیش از ۱۰۰ آتش نشان در عملیات مهار آتش سوزی شرکت داشته‌اند. اداره آتش نشانی همچنان در تلاش است تا از گسترش آتش سوزی در مناطق جنگلی نزدیک به واحدهای مسکونی جلوگیری کند. 19.07.2026 منابع خبر: www.vg.no/nyheter/i/Ar0o2A/brann-paa-stenseth-i-rygge-politiet-og-brannvesenet-holder-pressekonferanse www.nrk.no/norge/storbrannen-i-krokstadelva_-jobber-enna-med-slokking-1.17962633 برگردان فارسی، نگارش و تنظیم: زیرآسمان نروژ

⁨ ⁨ ‌زیرآسمان نروژ: نیروهای آتش‌نشانی در نروژ هنوز در تلاش هستند تا یک آتش‌سوزی گسترده که روز جمعه گذشته در منطقه Krokstadelva در حوزه شهرداری “درامِن Drammen” در استان “Buskerud” رخ داد را خاموش کنند. تا صبح امروز(یکشنبه)، آنها هنوز آمار دقیقی از تعداد افرادی که خانه‌های خود را از دست داده‌اند، ندارند. پلیس ساعت ۳:۳۹ بعد از ظهر جمعه از آتش‌سوزی مطلع شد. آتش‌سوزی در یک واحد مسکونی در یک خانه‌ی پلکانی Rekkehus رخ داد. آتش خیلی سریع به خانه‌های پیرامون سرایت کرد. تا ساعت ۹ شب، ۱۰۰ واحد مسکونی آسیب دیده بودند. دلیل آتش سوزی هنوز مشخص نشده است. تاکنون هیچ جراحت یا مرگ جدی از سکنه این منطقه گزارش نشده است و در حال حاضر هیچ فردی مفقود گزارش نشده است. ⁩ حدود ۴۰۰ نفر پس از آتش‌سوزی تخلیه شده‌اند. شهرداری “درامن” یک تیم بحران تشکیل داده و یک مرکز تخلیه در مرکز شهر “درامن” ایجاد کرده است. صلیب سرخ و سایر داوطلبان برای کمک به آسیب‌دیدگان بسیج شده‌اند.

زیرآسمان نروژ: استقبال از تیم ملی فوتبال نروژ در مقابل کاخ سلطنتی-اُسلو Video: TV2sport

⁨ ⁨ ⁨ زیرآسمان نروژ: شکست برزیل و راهیایی تیم ملی فوتبال نروژ به مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ Video: TV2sport

⁨ زیرآسمان نروژ: جشن راهیایی تیم ملی فوتبال نروژ به مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ ویدیو: TV2

⁨ ⁨ زیرآسمان نروژ: فوتبال فقط فوتبال نیست؛ آیینه‌ای است که در آن می‌توان تصویر یک ملت را دید. فوتبال معجزه‌ای است که از میان تمام تفاوت‌ها، یکپارچگی می‌آفریند و دل‌های بی‌شماری را به هم گره می‌زند. در آن ۹۰ دقیقه، مرزهای میان «من» و «تو» از بین می‌رود و چیزی به نام «ما» شکل می‌گیرد. شاید به همین دلیل است که فوتبال از یک ورزش فراتر می‌رود؛ زیرا به ما یادآوری می‌کند که یک ملت، زمانی زیباترین تصویر خود را می‌سازد که در کنار هم بایستد. ✌️⚽️🇳🇴⁩ ویدیو: TV2

“علی کریمی”، زیبا و غیرقابل پیش‌بینی، “مارادونای آسیا” نامیده شد و با “بایرن مونیخ” به “بوندس‌لیگا” رسید. “مهدی مهدوی‌کیا” در “هامبورگ” به یک سمبل تبدیل شد و مورد احترام تماشاگران اروپایی قرار گرفت که اطلاعات کمی در مورد ایران داشتند اما همه چیز را در مورد سبک بازی او می‌دانستند. این مردان فقط ورزشکار نبودند. آنها گواه این بودند که ایران در میان بهترین‌ها قرار دارد. این نسل از بازیکنان تیم ملی ایران در طول سال‌ها تظاهرات مداوم در کنار مردم ایران ایستاده‌اند اما آن فضا اکنون کوچک شده است. وقتی هواداران تیم ملی خود شکست تیم ملی خود را جشن می‌گیرند، دیگر فوتبال نیست. این سیاست است، به شکل خام و تراژیک آن. در طول مسابقات مقدماتی جام جهانی، تیم ملی ایران به ابزاری تبلیغاتی برای رژیم تبدیل شد. آنها به عنوان نمادی از ۱۶۸ کشته شده توسط موشک، کیف مدرسه حمل می‌کردند. در بخش نظرات زیر ویدیوها، مردم می‌پرسیدند که آیا تیم ملی ۴۰۰۰۰ کشته شده در جریان تظاهرات ژانویه ۲۰۲۶ را فراموش کرده است؟ بخش‌هایی از جامعه مهاجران می‌گویند: “این تیم نماینده ملت نیست. در عمل، این یک ابزار تبلیغاتی برای رژیم است.” شوربختانه، آنها درست می‌گویند. تیم ملی ایران به طور فزاینده‌ای سیاسی شده است. مربیان از رده‌های خود رژیم انتخاب شده‌اند و بقیه کادر پشتیبانی عمدتاً از افراد وابسته به سپاه پاسداران تشکیل شده‌اند. آنچه زمانی شادی مشترک ایرانیان را، صرف نظر از پیشینه و سیاست، به ارمغان می‌آورد، به میدان دیگری تبدیل شده است که رژیم چنگال‌های خود را در آن قرار داده است. فوتبال آخرین مرهم آسایش این مردم بود که اکنون آن نیز مسموم شده است. 20.06.2026 منبع: www.minerva.no/fotball-iran-iransk-landslag/folket-vil-ikke-ha-folkets-lag/509382 برگردان فارسی، نگارش و تنظیم: زیرآسمان نروژ

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ‌ ⁨ ‌ زیرآسمان نروژ: “محمود فرهمند”، نماینده پارلمان نروژ از حزب راست Høyre، در مقاله ای با عنوان “مردمی که “تیم ملی” را نمی خواهند” می نویسد: برای ایرانیان، فوتبال همیشه چیزی بیش از یک ورزش بوده است. در کشوری که شادی عمومی تحت کنترل است، جایی که موسیقی، رقص و تجمع آزاد تابع هوس‌های رژیم بوده است، فوتبال به یک فضای تنفسی تبدیل شد. عرصه‌ای جمعی که میلیون‌ها نفر می‌توانستند بدون اجازه گرفتن با صدای بلند تشویق کنند. و آنها چیزی برای تشویق کردن داشتند. نسل‌های ایرانی با بازیکنانی بزرگ شدند که ردپای خود را بسیار فراتر از مرزهای کشورشان به جا گذاشتند. “علی دایی”، که برای “بایرن مونیخ” بازی می‌کرد، ۱۰۹ گل برای تیم ملی به ثمر رساند - رکوردی که بیش از دو دهه در فوتبال بین‌المللی بدون رقیب ماند.

معترضان دوشنبه شب در “لس‌آنجلس” گردهمایی خود را آغاز کردند. روی بنری که زنی در دست داشت نوشته شده بود: “دولت تروریست و تیم فوتبال جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیستند.” پرچم شیر و‌خورشید با افتخار به همراه پوسترهایی از “رضا پهلوی” به نمایش گذاشته شده است. “رامین سیاهپوش”، ساکن در لس آنجلس، می گوید: - من کاملاً مخالف رژیم هستم و دیگران نیر معتقدند که این تیم متعلق به رژیم است و بنابراین ما نیز نباید از آنها پشتیبانی کنیم و امیدوارم ایرانی‌ها سرود ملی این رژیم را هو کنند. این چیزی است که من به آن امیدوارم. 15.06.2026 منبع خبر: www.nrk.no/fotballvm2026/nrk-motte-regimekritikarar-i-los-angeles_-_-hapar-det-blir-bua-under-nasjonalsongen-1.17920842 برگردان فارسی، نگارش و تنظیم: زیرآسمان نروژ⁩

- فکر می‌کنید اجازه آوردن آن را داشته باشید؟ - امیدوارم. اگر به شما اجازه داده نشود که پرچم بزرگ شیر و خورشید داشته باشید، همچنان می‌توانید یک نماد کوچک روی تلفن همراه یا لباس خود داشته باشید. آنها نمی‌توانند به دلیل وجود نشان روی لباس، دسترسی من را سلب کنند. ما تصمیم گرفته‌ایم که برای جلوگیری از مشکلات، پرچم نیاوریم، اما این پیراهن همچنان نمایانگر چیزی است که ما به آن پایبندیم. روی کاغذ، مسابقه سه‌شنبه ممکن است مانند یک مسابقه فوتبال معمولی به نظر برسد، اما چیزهای بسیار بیشتری از سه امتیاز در معرض خطر است. “ماهان قاسمی” می‌گوید: - در سراسر ایالات متحده، کانادا و اروپا، ایرانیان گرد هم آمده‌اند تا صدای مردمی در ایران باشند که سانسور و ساکت شده‌اند. ما همچنان آنجا خواهیم بود، بلند و مغرور. این فرصت دیگری برای گرد هم آمدن به عنوان یک جامعه خواهد بود، حتی اگر مطمئن باشم که تلویزیون ایران شعارهای هواداران را در طول مسابقه سانسور خواهد کرد.