بین راه‌ها

چون احساسِ (تازست) بنویسم که بمونه. منظورم از باحال انسان‌های آگاه، شجاع و علاقه‌مند به تغییر و ریسکه. این یکی از اولین و معدود تجربه‌های من برای do it even imperfect بود. تا لحظه‌ی آخر هم داشتم تصمیمم رو زیر سوال می‌بردم و به اگر های احتمالی تو ذهنم فکر می‌کردم. اولین باری بود که تو دیسکاشن‌هایِ به این شکل شرکت می‌کردم و به عنوان اولین تجربه مسئولیت میزبان رو به گردن گرفتم، با اینکه شرکت‌ کننده‌ها اکثرا تجربه قبلی داشتن اما هدف چیز دیگریه. تو این شرایط عجیب غریب مملکت حتی یک قدم هم برای بهتر کردن لحظه‌ی حال به نظرم بسیار بسیار ارزشمنده، تو این جمع همه شرایط رو میدونستیم و با این حال خواستمون این بود ما سهم خودمون رو انجام بدیم. لپ کلام اینکه واقعا بیرون اومدن از منطقه امن کار سختیه، استرس‌آوره اما همیشه بعدش از کاری که می‌کنی پشیمون نمیشی. شاید این متن نشونه‌ایه برات که کاری که مدت‌هاست تو ذهنته رو شروع کنی🫰

#اصفهان #انگلیسی #دورهمی 🗣 دورهمی انگلیسی روز جمعه ۱۰ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰ در مکان زیر برگزار خواهد شد: 📍 اصفهان، شیخ صدوق جنوبی، ضلع شرقی میدان برج، کافه هفت داستان 💬 موضوع:  Life gets loud. We all have that one thing that makes us forget…

دیروزی که گذشت💚

اینقدر در تلاش بودم با کلمه آدما پاراگرافی و شروع کنم، افکار تو ذهنم و مرتب کنم که تصادفی این آهنگ تو ذهنم پلی شد و هر چه که لازم به نوشتن بود و به بهترین شکل ممکن گفت. نوستالژیکم که هست و چی بهتر از این.

#اصفهان #انگلیسی #دورهمی 🗣 دورهمی انگلیسی روز جمعه ۱۰ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰ در مکان زیر برگزار خواهد شد: 📍 اصفهان، شیخ صدوق جنوبی، ضلع شرقی میدان برج، کافه هفت داستان 💬 موضوع:  Life gets loud. We all have that one thing that makes us forget the world for a while. Coffee? Hiking? Gaming? Late-night drives? Books? Dancing? Let's compare our favorite escapes. ⬅️ در صورت تمایل به حضور میتوانید به میز‌خدمت پیام بدهید. حتماً به پیام تایید ثبت‌نام میزخدمت‌ توجه کنید و پس از آن در جلسه حضور یابید. 🇺🇸 میزبان: لیلا احمدی لینگوکلاب اصفهان

تجربه‌ی خیلی جالب و جدیدی بود. یه جاهایی هیچ تفاوتی بین خودم و بز کوهی نمی‌دیدم. یه آقای کوهنورد پیری تا یه جایی باهامون از قله پایین اومد که تو صخره‌ها راهو پیدا کنیم و مشکلی پیش نیاد( مثلا پرت شیم‌ پایین😂)، یه آقایی دیدیم موهاش مثل باب راس بود و فاطمه گفت میشه دست بزنم؟ هر اکیپ اسپیکری که رد میشد منو مانیا یه قر ریز می‌دادیم با آهنگ‌هاشون و به راهمون ادامه می‌دادیم. وقتی اومدیم پایین هی کوه و نگاه میکردم می‌گفتم یعنی میگی الان ما اون بالا بودیمم؟ آخه خیلی بلند و ترسناک به نظر می‌رسید از پایین. اون بالا یه اکیپ نشسته بودن پاسور بازی می‌کردن و یه سری بچه‌های کوچولویی می‌دیدم که باورم نمیشد چطوری تا اون بالا اومدن چون مسیر خطرناک بود و خودم اوایلش قالب تهی کرده بودم. گوشه‌ ناخنم پرید و سر زانوم هم زخم شد، ارزشش رو داشت کاملا. خلاصه که با وجود صفر ساعت خواب شب قبل و استعداد بنده در میگرن، با بیشترین انرژی ممکن تجربش کردم. به امید صعودهای بیشتر و اما این از اولیش✅

عاشق انسان‌هایی هستم که باعث میشن یکم زندگی رو کمتر و شوخ طبعی و خنده و مسخره بازی رو بیشتر جدی بگیرم.