Ūzaq äñgıme

Үйінде әжесі бар шаңыраққа келін болып түскім келеді. Жуындырып, киіндіріп, қонаққа жіберіп, күндегісін балаша әңгімелесіп отырсаң... Сосын өзімде сондай әже болғым келеді.

Қызыққа да, шыжыққа да көніп жүріп 4 жылда өтіп кетіпті...Ұнайсың. "Қатыгезсің" деуге қимайды екем. Сен қатыгез емес, сен - махаббат, сен - арман, сен - менің еркіндігімсің Алматым🌸

Қалаулы болғанның бәрі сүюдің емес екен. Қоспасында махаббат болғанның бәрін сүю деп жүрсем... Сен барсың. Ол бар. Біз жоқ.

Бағалы уақытың қадірсіз, қайырсыз адамды тануға кететіні өкінішті

-Шабыт өзі қайдан келеді? -Ойдан.

Несмотря на трудности, всегда говорите себе: «Это твоя заслуга», «Это твоя победа», «Это твоя мечта». Люди не меняются. Прими это и отпусти. Родители всегда будут винить тебя в том, что другие дети лучше, что ты не такая, как все. Но они почти никогда не будут винить себя за то, что не дали тебе того, что дали другим детям их родители. Им всегда будет мало.

тредстің бір зайбал жері қанша не интересует бассаң да ата-енесінен шаршаған келіндер, байының изменасын біліп қойғандар, ажырасқандар, ажырасуды насихаттайтындар, общм эмоционалды недоношенныйлармен өз өміріне разы емес өкпелілердің жазбасы шыға береді

…Аспан, сен білесің бе? Сарсаң қылады санадан өшпей, Қалай жүремін аңсамай? Аспан боп тұру оңай емес қой, Ғашық болу да дәл солай. Аспан, сен білесің бе? Көзінен сырын аңғармай қалсам, Өмірде болмас мұнша мән. Сосын әлемде мен болмай қалсам, Өзің қарайлап жүрші оған. Ә.Ә

Соңғы уақ, бөтен емес ет жақындарымның көп қылығы көңіліме салмақ боп жүр. Сенімім шайқалып, көңілім суып, боздап қалғандаймын. Онсызда досы көп еместін бірі едім. Естіген опасыздықта аяушылық сезімі жоқ жандармен қалай ғана сырлас болдым екен деп таңырқаймын... Құдай-ай, тағдырымда есем кеткенін басқасы құрсын олар жақсы білуші еді.

Я особенная цвета - это эмоции. Галактика напоминание о том, насколько прекрасна бесконечность. Музыка - язык, который понимает моя душа Я пришла в этот мир, чтобы любить и быть любимой. Появилась чтобы сиять, словно звезда, не прося разрешения светить Именно поэтому рождаются стихи, пишется музыка, создаются картины. Искусство всегда ищет тех, кто способен чувствовать глубже. И если во мне есть что-то особенное, то это не красота. Это способность видеть чудо там, где другие проходят мимо.

У каждой ситуации есть своё «Год спустя...» Я смогла. Я выжила. Я живая. Я цвету. Когда-то из-за него я могла выплакать все глаза. Какой же это был дуратизм. А на днях я послала его на счастливые три буквы. Подруга сидела рядом и удивилась. Вот оно — счастье…

У каждой ситуации есть своё «Год спустя...» Я смогла. Я выжила. Я живая. Я цвету. Когда-то из-за него я могла выплакать все глаза. Какой же это был дуратизм. А на днях я послала его на счастливые три буквы. Подруга сидела рядом и удивилась. Вот оно — счастье -другая -свободная -Спокойная -Настоящая -Целая

Айқайлағым келеді! Атыңды атап сенің алты құрлыққа, Нүкте қойсын өтірікке, шындыққа. Сені енді қоса алмаймын әнге мен, Жаза алмаймын жыр қып та! Айтарымның бары шын - Тағы үнсіз қалдым бірақ ар үшін! Айқайлағым келеді, тек... бәрі естіп, Саған жетпей қалатындай дауысым... Ж.Б.

8769-ші Арман: -Қартайғанда Отчаянные домохозяйкидағы Миссис Макласки сияқты болғым келеді. Бір шалды ұстап алыыыыып, жастарға теріс сөйлееееееп... Айтып отырғанның өзінде рахаттанасың ғо) Тағдырын емес, пенсиядағы лакшири өмірін сұрап отырмын

Біз кездескен алғашқы күн

Осындайда сөзімнің көркемділігін ұқпайтындығың, сөз астарына үңілмейтінің, қазақ тілің онша-мұнша түсінбейтін өзге ұлт өкілі болғаның қандай жақсы..?)

Көңілге мезгілсіз қона салатын көбелек сезім қайдан пайда болады? Бұның сыры маған беймәлім. Неге ол әдеттегідей жүректі гүлге, айналаны баққа айналдырмайды? Мүмкін, адамға деген ғашықтық сезім әрдайым жарқырап келе бермейтін шығар. Түн тыныштығындай үнсіздікте, нәзік күйде қонатын шығар. Бірден байқамайды екенсің. Тек бір күні әлгі адамның есімі көңіліңде өзгеше ән салып тұрғанын сезесің. Сонда ғана ұғасың: сезім үнемі бүршік атқан гүлдей емес, кейде ақ жауын болып төбеңнен төгіледі екен. Бұл күй - әр үлпегі жерге асықпай қонатын, айналаны баяу ғана ақ әлемге бөлейтін қыс мезгіліне ұқсайды. Ұғыну үшін жүректің үнсіздігі ғана жетіп жатыр. Құдай-ау, сезім соншалықты сан қырлы болар ма еді?!

Жыл сайын Аңыз, Абыз адамды көру үшін келетінбіз. Бүгін сахнадағы орны, шәкірттерінің жүректері бос... Әр дань беретін қойылымда Алматыда жасын бурап жылап тұрады... Халқы бірге жоқтайды.