𝔅

Vayu

بپَر٫که در اوج٫ دیگر «پر» و «بال» نیست، بپَر٫که در آنجا، جز «بی کران» و «خیال» نیست، چنان اوج گیر، که حتی «هوا» را هم رها کنی، چنان اوج گیر، که «خود» را هم،در هوایی، رها کنی. در آنجا که هیچ مرزی نیست، و هیچ جانی نیست، جز آن بی‌کرانگی، که در تو، نه در آسمان، نیست! بپَر، چنان که گویی از جنس نوری، نه از جنس پر و بال، که از جنس نگاه! آنجا که نور، چنان در رگ‌های پرواز جاریست، که حتی تاریکی جهان، از دیدن تو، شرمسار و بی تاب… ای پرنده، در آن اوج سپید، تو تنها، یک «تک‌نورِ تنها» در میانِ وسعت بی‌نهایتی.»

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک؛)

Три дня дождя – Отпускай

Vayu