🇵🇸وُجــدان🇮🇷

گشتم همه جا بردر و دیوار ضریحت جایی ننوشت‌ست گنه‌کار نیاید..

ای حرمت ملجأ در ماندگان دور مران از در و راهم بده ای گل بی خار گلستان عشق قرب مکانی چو گیاهم بده..

نمیدونم شاید اونا نخوان ولی بعد اینهمه سال واقعا دلم برای اکیپ راهنمایی تنگ شده و عجیب دوست دارم ببینمشون :(

در راهمان گمراه هم بودیم غرق گناه آگاه هم بودیم در وقت غم جانکاه هم بودیم دل‌ها ولی یک حال بهتر داشت ما زندگی کردیم مردن را جای رفیقان غصه خوردن را با دل سپردن، جان سپردن را ای کاش دنیا روی دیگر داشت..

شاید باید «رازِ» رنجی که می‌کشی رو بفهمی تا بتونی ازش نجات پیدا کنی.

به هر اندازه از خدا دور شی دچار مردم می‌شی.

با تو خواهم ماند، با تو خواهم خواند و تورا در بُهتِ آفتابی‌ات خواهم بوسید اگر اَبر‌ها بگذارند…  _محمد ابراهیم جعفری

روزها رو هدر می‌دم و اجازه می‌دم زمان از لا‌به‌لای انگشتام سر بخوره. با اضطرابم نمی‌جنگم و باخت رو در مقابلش می‌پذیرم. به تجربه‌های جدید پشت پا می‌زنم. شجاع نمی‌مونم و از تقابل با ترس‌هام فرار می‌کنم. از جهان و دوستانم فاصله می‌گیرم. آگاهانه انجام مسئولیت‌هام…

همیشه یه بخشی از وجودم قراره دلتنگ و بیقرار ادبیات باقی میمونه. زندگی این اواخر انقدر درگیر اتفاقات نه‌چندان دلچسب سیاست و واقعیت کردتم که دلم برای مواقعی که با ستایش قبل و بعد کلاس هامون ساعت ها توی شعر غرق می‌شدیم و نوبتی غزل میخوندیم و مصرع به مصرع ذوق میکردیم پر میکشه‌.

آنچه مرا به شعر گره میزد غم بود.

در باب جا مونده بودن آدم فکر میکنه اربعین که بگذره سنگینیش کمتر میشه ولی فقط یه سیکل و چرخه تکراری و معیوبه که قراره تا اربعین بعدی فقط تشنه ترت کنه .

میگن زائرای اربعین فقط برای خوراکی و غذا میرن، تو اگه تونستی تو گرمای کربلا نیم ساعت راه بری تمام کد تخفیف‌های اسنپ فودم رو میدم بهت.

140551_140559.

دلشکسته ترینم…

.