изсердца

village dump✨

Agar mendan nimani yoqtirasan, deb so‘rashsa, shunday javob beraman: poklikni. Fikrlarning pokligini, qalbning pokligini. Yana mehribonlikni, tafakkurning tiniqligini va ruhning tirikligini yoqtiraman. O‘zini har tomonga sochib yubormaydigan, o‘z prinsiplari va mustahkam fe’l-atvoriga ega insonlarni qadrlayman. Tashqaridan juda oddiy ko‘rinsalar ham, ichki dunyosi xuddi ko‘chkilar, ummonlar va tog‘lardek ulkan bo‘lgan odamlarni yaxshi ko‘raman.

✨

Hamma gaplar ham ochiqcha aytilavermaydi, baʼzan ular yoziladi yuborilmasdan o’chirib tashlanadi…

17-iyul, soat 01:30. Hozirgina “Qamoqxona qanday ishlaydi?” videosini tomosha qilib tugatdim. Bu videoga o’zimcha bitta nom bergim keldi: “Ayanchli taqdirlar.” Nega aynan ayanchli? Chunki qancha-qancha ayollar bir paytlar qilgan xatolari sabab umrining bir necha yilini to’rt devor orasida o’tkazmoqda. To’g’ri, u yerda ular bekor o’tirishmaydi. Och qolishmaydi. Qattiq intizom asosida kun kechiradilar. Turli kasb-hunarlarni o’rganadilar, kutubxonada kitob o’qiydilar. Hatto ayollik jozibasini unutmasliklari uchun go’zallik saloni ham tashkil etilgan. Lekin baribir bir haqiqat bor: ozodlikning o’rnini hech narsa bosa olmaydi. Biz insonlarga berilgan omonat jonning umrining eng qimmatli yillari panjara ortida o’tib ketishi bu ayanchli emasmi ?Vaqt hech kimni ayab o’tirmaydi u shunchaki ortga qaytmaydi. Hayotni go’yo poyezd oynasidan tomosha qilayotgandek tasavvur qildim. Bir tomonga qarasangiz, ikkinchi tomondagi go’zal manzaralarni o’tkazib yuborasiz. Qamoq esa bundan ham og’irroq — u yerda inson hayotining butun bir bo’lagi ko’z oldidan o’tib ketadi. Tashqaridagi hayot davom etadi, ammo u bu hayotda ishtirok eta olmaydi. Shuning uchun hayotda bir yo’lni tanlashdan oldin uning to’g’ri yoki noto’g’riligini chuqur o’ylab ko’rish kerak. Agar yo’l ozgina bo’lsa ham egri bo’lsa, unga aslo qadam bosmang. Chunki katta xatolar ko’pincha kichik noto’g’ri qadamlardan boshlanadi. Eng achinarlisi, xato uchun faqat insonning o’zi emas, balki uning ota-onasi, yaqinlari, turmush o’rtog’i va farzandlari ham azob chekadi. Birgina noto’g’ri qaror butun oilaning taqdiriga ta’sir qilishi mumkin. Yo’lingizni to’g’ri tanlang. Qonun hamma uchun barobar. Har bir qilmishning javobi bor. Eng katta boylik esa — ozodlikdir.

Kimga balet qilsam o’sha yutqazayapti deb bugun chin dildan bo’lmasa ham Argetinaga fanatlik qilgandim bu safar o’xshamadi💔🥲

Kim Un-young, the smartest man in the world, entered university at the age of 4. At the age of 7, he was invited to work at NASA. By the age of 2, he spoke 5 languages. #General_knowledgeTM

Kim Un-young, the smartest man in the world, entered university at the age of 4. At the age of 7, he was invited to work at NASA. By the age of 2, he spoke 5 languages. #General_knowledgeTM

Fyodor Dostoyevskiyga ilk qadam — White Nights (Oydin tunlar) Bu asar menga sevgi bor joyda ba’zan nohaqlik ham bo’lishi mumkinligini his qildirdi. Mehr, e’tibor va tushunish qanchalik muhim bo’lmasin, ba’zan inson qalbidagi sevgi ulardan ham kuchliroq bo’lar ekan. Yana shuni angladimki, xayolotdagi sevgi insonga faqat go’zal hislar ulashsa, real hayotdagi sevgi o’sha go’zal tuyg’ular bilan birga umr bo’yi unutilmaydigan og’riq ham berishi mumkin. Balki yozuvchi bermoqchi bo’lgan ma’nolarning hali 70 foizini ham his qila olmagandirman. Dostoyevskiyning asarlari shu qadar chuqur deb o’ylayman men hali undagi asl ma’nolarni to’liq anglab ulguraolmasam kerak xozircha. Asardagi eng ta’sirli jihat esa Dreamerning oxirgi so’zlari bo’ldi. U Nastinkadan nafratlanmaydi, uni ayblamaydi ham. Aksincha, uning baxtli bo’lishini chin dildan tilaydi. Menimcha, bu uning sevgisi qanchalik fidoyi ekanini ko’rsatadi.Tasavvur qiling, sevgan insoningiz sizga boshqa birovni qanchalik sog’inayotganini aytmoqda. Siz esa uni ranjitmaslik uchun sukut bilan tinglaysiz, hatto unga o’sha sevgisiga yetishishi uchun yordam berasiz. Shu joyi menga eng ayanchli tuyuldi.Shunga qaramay, mening shaxsiy fikrim shuki, inson qanchalik sevmasin, baribir o’zini ham asrashi kerak. Sevgi fidoyilikni talab qilishi mumkin, ammo inson o’z qadrini unutmaslik kerak #bookreview

Kecha va Kunduz Men yaqinda O’zbek Adabiyoti durdonalaridan Bo’lgan Abdulhamid Cho’lponning Kecha va Kunduz Romanini o’qib tugatdim.Yana bir his yana bir hayot yana bir umidsizlik yana bir nafrat yana bir insoniylik paydo bo’ldi qalbimda.Bu asarni men shunchaki zerikib qolmaslik uchun boshlagandim lekin unga kirib albatta ko’z yoshlarsiz o’qib tugatib bo’lmadi.U yerda qalbi qurbon bo’lgan ayollar boylikga o’ch bo’lib o’zi so’zidan tongan erkak(yani Zebini otasi)shunchaki umidlari va qalbidagi eriga bo’lgan nafratlar bilan Zebining onasi(va boshlanmasdan qurbon bo’lgan ilk sof muhabbat tuyg’usi… Xayvondan farq qilmaydigan nafs qurbonlari xar bir zamonda bo’lgan shuningdek Bu kitobda shu nafsiga yengilgan Mingboshining taqdiri ohiri juda ayanchli holda tugadi Nimaning ustida bo’lsang shuning ustida jon taslim qilasan amalinga boq deganlari ham bir haqiqat.. Bu yerda haqiqiy qurbon kim bo’ldi Mingboshimi yo’q adashasiz bu yerda qurbon mushtipar ona shu onaning sodda qizi bo’ldi… Davlat tizimi ham ko’rsatilgan ancha muncha kitobda bu haqida yozgim yo’q shunchaki o’qishingizni tavsiya qilaman..Jadidlarr haqidaa ham…Menga mavhum bo’lib qolgan joy nimaga ayollarga quldek munosabatda bo’lishgan aynan shu davrlarda💔 Millatni uyg‘otish – uyg‘onganlarning vazifasi.. #bookreview