برای زیستن

آیا انسان روزی علاجی برای دلتنگی پیدا خواهد کرد؟

شاید نور درمان بود

خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار. آسمان مکثی کرد. رهگذر شاخه‌ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن‌ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسیده به درخت، کوچه‌باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه‌ی پرهای صداقت آبی است می‌روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ، سر به در می‌آرد، پس به سمت گل تنهایی می‌پیچی، دو قدم مانده به گل، پای فواره‌ی جاوید اساطیر زمین می‌مانی و تو را ترسی شفاف فرا می‌گیرد. در صمیمیت سیال فضا، خش‌خشی می‌شنوی کودکی می‌بینی رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه نور و از او می‌پرسی خانه دوست کجاست. سهراب سپهری

به چای دعوتت کنم یا باقی عمر؟

وقتی که عمو پورنگ و بابا نوروز رفتن به جنگش واقعیتش دلم نمیخواست برفک شکست بخوره چون دوسش داشتم، میخواستم به راه راست هدایت بشه

دلم میخواد برگردم به زمانی که از برفک میترسیدم

مخاطب آهنگ‌هام زیر درخت آلبالو گم شده🚬

نقش سرپا موندن ریشه تو درخت خیلی بیشتر از ساقه هاشِ

چیه این فکر و خیال از دست دادن که دست از سرم برنمیداره...!

چای بخور زخمت التیام می یابد

بعضی توذوقی خوردن‌ها و کور شدن‌ ذوق‌ها اتفاقا نیازه.

آب تا لب‎هایم بالا آمده آب بالا آمده… من اما نمی‎میرم من ماهی می‌شوم

سمفونی مردگان - عباس معروفی 🎀