روزگارِ لِیلی؛

داره جمعه‌وار میگذره.

و قسم به رخنه‌ی شوق در هنگامه‌ی اشک که آرزوها، آرزو نمی‌مانند.

سال دیگه ۲۱ مرداد امیدوارم کنکور داده باشم و به اون چیزی که مد نظرمه رسیده باشم، اگه برگزار نشده حتما خیلی دارم براش میخونم و اگر هم کنکور داده باشم و نتیجه نیومده، امیدوارم حالم خوب باشه و نتیجه ی خوبی بگیرم.

سال آینده هجده مرداد، حالم بهتره و دارم تلاش می‌کنم برای بهتر کردن همه چیز.

«دلتنگی واژه‌ای است که به احساسِ الان من می‌گویند. در اتاقم میانِ دو جهان، تنها هستم.»

میاز و مناز و متاز و مرنج چه تازی به کین و چه نازی به گنج -فردوسی.

شکستند دلت را و غرور و حرمتت را سکوتت گرفت از تو تمام فرصتت را

آزاد شو از بند خویش زنجیر را باور نکن اکنون زمان زندگیست تاخیر را باور نکن حرف از هیاهو کم بزن از آشتی ها دم بزن از دشمنی پرهیز کن شمشیر را باور نکن خود را ضعیف و کم ندان تنها در این عالم ندان تو شاهکار خالقی تحقیر را باور نکن بر روی بوم زندگی هرچیز می‌خواهی بکش زیبا و زشتش پای توست تحقیر را باور نکن تصویر اگر زیبا نبود نقاش خوبی نیستی از نو دوباره رسم کن تصویر را باور نکن خالق تو را شاد آفرید آزاد آزاد آفرید پرواز کن تا آرزو زنجیر را باور نکن

Life without coffee? Depresso.

!!!!!

بترسی، باختی!