من و کلماتم 🌱

چیزهایی که فقط در قم مشاهده میشه. کانال ایتا هم داره🦦

‌ شروعم با تو‌ بود و با تو خواهد بود، پایانم ندارد هیچ‌کس آغاز و پایانی که من دارم @Rozekhon

برای ما آدم‌های قرن بیست‌ُیکم، برق نماد زندگیه. اونجایی که نور هست، زندگی جاریه. چراغ مغازه ها، خنکی کولر، هندونه ی خنک، یخ های فریزر، صدای تلفن، شارژر گوشی، همشون به برق احتیاج دارن. وقتی که برق میره، تاریک میشه، هوا گرم میشه، سرعت زندگی کم میشه و خیلی از کارهایی که به برق وابسته ان، مختل میشن. و ما صبر میکنیم تا برق بیاد، ادامه بدیم. اگر برق نباشه، اگر الکترون هایی که تو مدارشون حرکت میکنن و از حرکت اونا برق تولید میشه، یه روز تصمیم بگیرن دیگه حرکت نکنن، زندگی ما انسانها قفل میشه. چیزی که همیشه بوده و به بودنش عادت کردیم، تحمل نبودنش برای آدمیزاد سخته. این فقط داستان وابستگی ما به این ذرات بسیار ریز اتمی یا همون الکترونها که حرکت میکنن تا ما برق داشته باشیم، نیست. داستان خیلی از چیزهاییه که همیشه بودن و زندگیِ خوبِ ما به بودنشون وابسته است و بدون اونا ما لنگ میمونیم، ناقص میشیم و مختل. درست مثل آب مثل پدر مادر خانواده عشق ... @worldofmywords

همونطور که #بغل معجزه ی خلقته سوپ، جنایت علیه بشریته🥸 چرا من باید برای شام سوپ بپزم؟ که بعد این وقت شب از گرسنگی خوابم نبره؟؟ چرا؟

بچه ها خیلی خیلی زود و سریع تر از چیزی که ما فکر می‌کنیم یاد میگیرن و رشد میکنن. نکته ی قضیه اونجاست که رفتارهای پنهان و زوایایی که حواسمون بهش نیست رو زودتر یاد میگیرن تا حرفهایی که بهشون میزنیم. نحوه ی تعاملات ما باهم نحوه ی کنترل خشم بروز هیجانات از چیزهایی که اضطراب میگیریم شیوه ی مهرورزی به دیگران تعیین اولویت های ما تو زندگی چگونگی گذروندن وقتمون ارتباطمون با خدا و عباداتمون و خیلی چیزهای دیگه عجیبه خیلی عجیب. خلقت خدا و پیچیدگی های ساختار رشد انسان، توانمندی یادگیری، تقلید، تحلیل، تولید، گفتار. شگفت انگیزه حقیقتا. @worldofmywords

چه کسی گفته امام حسن غریب است؟ او در دل ما حرم دارد، و این دل، کبوترِ خوشبختِ قبرِ خاکی اوست. @worldofmywords

منم یکی رو پیدا کردم تو شستن ظرف ها بهم کمک کنه. فقط تازه کاره و دستاش کوچولو ان، همه جارو خیس میکنه. 🌝

بنظر من شیرین زبونی های بچه برا مامان، مزد دو سال زحمتاشه. وگرنه این بچک براچی باید صبح که از خواب پا میشه یا وسط روز، با هزار کار و خستگیِ من، به من بگه دلبر؟ 🤧

این جهان هیچش عادلانه نیست. آنانکه باید در نزدیکی ما باشند، در دورترین فاصله ها قرار دارند.

بلبل از فیضِ گل آموخت سخن، ور نه نبود این همه قول و غزل تعبیه در منقارش [حافظ]

دوست داشتنت آخرین پناهم بود، آخرین سنگرم. مثل چترِ نجات خلبانی گیر افتاده در باد و باران، مثل بادبادن کشتی در وسط اقیانوس پرتلاطم. پناهم که فرو ریخت، بعد از آن، من هم بارها فروریختم. خودم را از نو میسازم، چند صباحی استوار میمانم، اما باز فرومی‌ریزم‌. مثال آن کودکی که همیشه لبخند وآغوش مادرش پناهش بود. حال، مادر غمگین است و آغوشش سرد. از پسِ غم مادر، کودک فقط غمگین نشد، که پناهش، که امیدش از دست رفت. و دنیا برای آنکه پناهش فروریخته، بسیار سخت و سرد و سهمگین است... @worldofmywords

قبلا برای نوشتن راحت بودم. خداشاهده می‌نویسم پاک می‌کنم، می‌نویسم میگم نفرست و پاک می‌کنم. وضعیت عجیبیه. همون بی‌پروایی در نوشتن رو که قبلا داشتم، می‌خوام. 🕯

ما شادی‌هامونم این شکلیه 👩🏻‍🦯

ما شادی‌هامونم این شکلیه 👩🏻‍🦯

سحرخیز بودن این شکلیه که صبح پامیشی، چایی دم می‌کنی، میری پیاده روی، نون میخری، غذاتو بار میذاری، صبحانه بچک رو میدی، خونه رو مرتب میکنی، یه دور کامل زندگی میکنی بعد می‌بینی تازه ساعت ده و نیمه!