هر روز‌ دو حدیث پیامبرﷺ

تعریف لغوی و اصطلاحی عقیده: قسمت دوم عقود عبارت از محکم ترین پیمانها است، و عهود نیز که جمع عهد است بر سوگند و دیگر اموری که مورد اتفاق و قرار داد طرفین بوده، اطلاق می گردد. پس ملاحظه می شود که مشتقات واژه عقد در قرآن آمده و به معنی استوار بخشیدن، محکم نمودن و رسوخ پیدا کردن می باشد که مفهوم کلی عقیده نیز همین است. (العقیدة الصافیة، ص: 12) - اسلام عبارت است از خضوع و تسلیم و فرمانبرداری در برابر پروردگار جهانیان. لفظ اسلام و مشتقات آن در قرآن کریم هم به همین معنی به کار رفته‌اند. و این معنی در واقع قوام حقیقت و جوهر اسلام است. در ذیل بعضی از آیات قرآن که معنی اسلام را بیان می‌کنند و نیز اقوال مفسرین در مورد آنها را ذکر می‌کنیم: 1_ الله عزوجل می فرماید: «و (به یاد بیاورید) آنگاه را که ابراهیم و اسماعیل پایه‌های خانه‌ی کعبه را بالا می‌بردند (و دست دعا به سوی الله برداشته و می‌گفتند:) پروردگارا! از ما بپذیر؛ بی‌گمان تو شنوا و دانا هستی. پروردگارا! و ما را تسلیم و فرمانبردار خود قرار ده». البقره: 128-127. گفته می‌شود: «أسْلَم له و استسلم» یعنی خاضع و فرمانبردار شد. (تفسیر قاسمی، ج 2، ص 256.) مسلم و مستسلم به یک معنی یعنی مطیع و خاضع به کار رفته‌اند (تفسیر المنار، ج 1، ص 469). ابن جریر طبری در تفسیر «و اجعلنا مسلمین لک» گفته است: یعنی ما را تسلیم امر خود و مطیع فرمان خود قرار بده بطوریکه هیچ کسی را شریک طاعت تو نگردانیم. (تفسیر ابن کثیر، ج 1، ص 183.) 2_ الله عزوجل درباره‌ی گفتگوی خود با ابراهیم می‌فرماید: «آنگاه که پروردگارش به او گفت: مطیع و فرمانبردار باش! گفت: تسلیم و فرمانبردار پروردگار جهانیان گشتم». البقره: 131. «أسْلم» یعنی مطیع الله باش! و خود را برای او خالص گردان! (تفسیر قاسمی، ج 2، ص 132.) در تفسیر فتح البیان هم «أسْلم» به معنی فرمانبرداری و اطاعت بکار رفته است. (تفسیر فتح‌البیان، ج 1، ص 286.) ابن کثیر هم در تفسیر این آیه گفته است: الله در این آیه به ابراهیم دستور اخلاص و تسلیم و فرمانبرداری را داده و ابراهیم هم آن را اجابت کرده است. (تفسیر ابن کثیر، ج 1، ص 285.) 3_ الله عزوجل می فرماید: «آری، هرکس خالصانه خود را تسلیم الله کند در حالی که نیکوکار است، پاداش او نزد پروردگارش خواهد بود و نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین خواهند گردید». البقره: 112. در تفسیر المنار چنین آمده است: تسلیم وجه به الله به معنی تنها روی کردن به او و تنها عبادت کردن او است ولی الله متعال در اینجا برای تسلیم قلب و صحت اراده تعبیر «اسلام الوجه» را بکار برده همانطور که در جایی دیگر به نقل از ابراهیم تعبیر «توجیه الوجه» را بکار برده و فرموده است: الله عزوجل می فرماید: «بی‌گمان من رو به سوی کسی می‌کنم که آسمان‌ها و زمین را آفریده است ...» الأنعام: 79. (تفسیرالمنار، ج 1، صص 426-425). https://t.me/yakhadith

عن سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ - رضي الله عنه - أَنَّ النَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: إِنَّ أَعْظَمَ الْمُسْلِمِينَ جُرْمًا مَنْ سَأَلَ عَنْ شَيْءٍ لَمْ يُحَرَّمْ فَحُرِّمَ مِنْ أَجْلِ مَسْئَلَتِهِ». ترجمه: سعد بن وقاص - رضي الله عنه - می گويد: پيامبر - صلى الله عليه وسلم - گفت: مسلمانى كه جرمش از هر مسلمان ديگرى بزرگتر است كسى است كه از چيزى كه حرام نيست سؤال كند و به وسيله سؤال او آن چيز حرام شود». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

🍁 عنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي اللَّه عنه عن النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «دَعُونِي ما تَرَكتُكُمْ: إِنَّما أَهْلَكَ من كَانَ قبْلكُم كَثْرةُ سؤالِهم، وَاخْتِلافُهُمْ عَلَى أَنْبيائِهمْ، فَإِذا نَهَيْتُكُمْ عنْ شَيْءٍ فاجْتَنِبُوه، وَإِذا أَمَرْتُكُمْ بأَمْرٍ فَاتوا مِنْهُ ما استَطَعْتُمْ». 🌻 ترجمه: از ابو هريره رضي الله عنه از پيامبر صلي الله عليه وسلم روايت است که فرمود: مرا بگذاريد مادامي که من شما را گذاشتم. يعني سؤال بي مورد نکنيد. به تحقيق که هلاک شدند کسانيکه پيش از شما بودند بعلتي که زياد سؤال نمودند و بر پيامبر شان اختلاف کردند، هرگاه شما را از چيزي نهي کردم از آن دوري کنيد، اگر شما را به چيزي امر کنم آنرا بقدر توان بجا آوريد. و در صحیح مسلم، این گونه آمده است: وعنْ أبي هُرَيْرة، رضي اللَّه عنه، قال: خَطَبَنَا رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، فَقَال: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إنَّ اللَّه قَدْ فَرضَ عَلَيْكُمُ الحَجَّ فحُجُّوا» فقَالَ رجُل: أَكُلَّ عَامٍ يا رسولَ اللَّه؟ فَسَكت، حَتَّى قَالَها ثَلاثا. فَقَال رَسُولُ اللِّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «لَوْ قُلْتُ نَعَمْ لَوجَبت وَلمَا اسْتَطَعْتُمْ» ثُمَّ قال: «ذَرُوني ما تركْتُكُم، فَإنَّمَا هَلَكَ منْ كانَ قَبْلَكُمْ بكَثرَةِ سوالهِم، وَاخْتِلافِهِم عَلى أَنْبِيائِهم، فإذا أَمَرْتُكُمْ بِشَيءٍ فاتوا مِنْهُ مَا استطَعتم، وَإذا نَهَيتكُم عَن شَيءٍ فَدعوهُ». 🌻 ترجمه: از ابو هريره رضي الله عنه روايت شده که گفت: رسول الله صلي الله عليه وسلم براي ما خطبه خوانده و فرمود: اي مردم! همانا الله حج را بر شما فرض گردانيده، پس حج کنيد. مردي گفت: آيا هر سال يا رسول الله صلي الله عليه وسلم؟ آنحضرت صلي الله عليه وسلم سکوت فرمود، تا اينکه سه بار اين سخن را گفت. پس رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: اگر بلي مي گفتم واجب مي شد و آن را انجام داده نمي توانستيد. بعد فرمود: مرا در بارهء آنچه از شما ترک نمودم ترک کنيد و بگذاريد، زيرا کساني که پيش از شما بودند بواسطهء سئوال زياد و اختلاف شان بر پيامبران شان هلاک شدند. پس هرگاه شما را به چيزي امر کردم آنچه را که از آن نتوانيد انجام دهيد و چون شما را از کاری منع کردم، آن را ترک کنيد.

🌻 عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ - رضي الله عنه - قال: بَيْنَمَا نَحْنُ جُلُوسٌ مَعَ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم - فِي الْمَسْجِدِ دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ، فَأَنَاخَهُ فِي الْمَسْجِدِ، ثُمَّ عَقَلَهُ، ثُمَّ قَالَ لَهُمْ: أَيُّكُمْ مُحَمَّدٌ؟ وَالنَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم - مُتَّكِئٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ، فَقُلْنَا: هَذَا الرَّجُلُ الأَبْيَضُ الْمُتَّكِئُ، فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ: يَا ابْنَ عَبْدِالْمُطَّلِبِ، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم - : «قَدْ أَجَبْتُكَ» فَقَالَ: إِنِّي سَائِلُكَ فَمُشَدِّدٌ عَلَيْكَ فِي الْمَسْأَلَةِ، فَلا تَجِدْ عَلَيَّ فِي نَفْسِكَ، فَقَالَ: «سَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ». فَقَالَ: أَسْأَلُكَ بِرَبِّكَ وَرَبِّ مَنْ قَبْلَكَ آللَّهُ أَرْسَلَكَ إِلَى النَّاسِ كُلِّهِمْ؟ فَقَالَ: «اللَّهُمَّ نَعَمْ». قَالَ: أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ، آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نُصَلِّيَ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ؟ قَالَ: «اللَّهُمَّ نَعَمْ». قَالَ: أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ، آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نَصُومَ هَذَا الشَّهْرَ مِنَ السَّنَةِ؟ قَالَ: «اللَّهُمَّ نَعَمْ». قَالَ: أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ، آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَأْخُذَ هَذِهِ الصَّدَقَةَ مِنْ أَغْنِيَائِنَا فَتَقْسِمَهَا عَلَى فُقَرَائِنَا؟ فَقَالَ النَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم - : «اللَّهُمَّ نَعَمْ». فَقَالَ الرَّجُلُ: آمَنْتُ بِمَا جِئْتَ بِهِ، وَأَنَا رَسُولُ مَنْ وَرَائِي مِنْ قَوْمِي، وَأَنَا ضِمَامُ بْنُ ثَعْلَبَةَ، أَخُو بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ. 🍁 ترجمه: انس بن مالك - رضي الله عنه - مي گويد: روزي، خدمت رسول اكرم - صلى الله عليه وسلم - در مسجد نشسته بوديم. شتر سواري از راه رسيد و شترش را در مسجد، خوابانيد و پاهايش را بست و از حاضرين پرسيد: كدام يك از شما محمد است؟ رسول الله - صلى الله عليه وسلم - در جمع صحابه رضي الله عنهم تكيه زده و نشسته بود. حاضرين گفتند: او كه تكيه زده است، محمد - صلى الله عليه وسلم - است. آن شخص تازه وارد، گفت: اي فرزند عبدالمطلب! رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «بگو چه مي خواهي»؟ گفت: من چند سؤال دارم و در آنها سختگيري بخرج مي دهم ولي شما به دل نگيريد. رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «هر چه دلت مي خواهد، سؤال كن». آن شخص، گفت: تو را به پروردگارت و پروردگار كساني كه قبل از تو بوده اند، سوگند مي دهم، آيا الله تو را براي هدايت تمام مردم فرستاده است؟ رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «به الله سوگند، چنين است». آن شخص گفت: تو را به الله سوگند، آيا الله به تو امر فرموده كه ما، روزانه پنج بار نماز بخوانيم؟ رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «به الله سوگند، چنين است». آن شخص گفت: تو را به الله سوگند، آيا الله به تو دستور داده كه ما ماه رمضان را روزه بگيريم؟ رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «بله، به الله سوگند». باز پرسيد: تو را به الله سوگند، آيا الله دستور داده است كه از اغنياي ما زكات بگيري و آن را بين فُقراي ما تقسيم كني؟ رسول الله - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «بله». آن شخص گفت: به تمام احكامي كه شما آورده اي، ايمان آوردم. قبيله ام مرا فرستاده است. نام من، ضمام بن ثعلبه است و از قبيله‎ی بني سعد بن بكر هستم.

تعریف لغوی و اصطلاحی عقیده: قسمت اول الف) تعریف لغوی: واژه عقیده از ریشه «عقد» کاربردهای فراوانی دارد، از جمله: گره زدن، استوار کردن و بستن محکم. عرب می گویند: (اعتقد الشئُ: صلب و اشتد) : آن چیز سفت و محکم شد. - اعتقد الاخاء بینهما: دوستی و برادری میانشان راسخ و صادقانه شد. - عقد السائل عقداً: آن مایع حالت انجماد پیدا کرد. - عقد الحبل عقداً: ریسمان را گره زد. - عقد طرفی الحبل عقداً: دو طرف ریسمان را محکم به هم گره زد. - عقد البناء عقداً: دیوار ساختمان را محکم و به هم فشرده پی ریزی کرد. بنابراین، عقیده عبارت از حکمی است که صاحبش در آن تردیدی نداشته باشد، و در ادبیات دینی بر اعتقاد و باور محض (قطع نظر از عمل بدان) مانند باور به وجود الله و برانگیختن پیامبران، اطلاق می گردد، و جمع آن «عقاید» است. ب) تعریف اصطلاحی: عقیده از دیدگاه شریعت عبارت از ایمانی قاطعانه و بی تردید به الله، فرشتگان، کتابهای آسمانی، پیامبران، روز آخرت، قضا و قدر و سائر امور غیبی نظری یا عملی، می باشد. شرح و بررسی تعریف فوق: از بررسی تعریف لغوی و شرعی عقیده چنین برداشت می شود که همه کاربردهای واژه مزبور حول و حوش چیزی سفت و سخت می گردد که دارای انعطاف و نرمی نبوده و بلکه بسان کوه استواری ریشه دوانیده باشد، الله عزوجل می فرماید: { إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا ...} الحجرات: ١٥ (مؤمنان (واقعي) تنها كساني اند كه به الله و پيامبرش ايمان آورده‌اند، سپس هرگز شكّ و ترديدي به خود راه نداده‌اند). بنابراين عقايد به اموری گفته می شود که مورد تایید نفسها قرار گرفته، دلها بدان آرام گیرند و بگونه ای در اعماق درون رسوخ پیدا کرده و ریشه دوانیده باشد که همچون کوههای سر به فلک کشیده استحکام داشته و در برابر هر گونه تردید و گردبادی مقاومت نموده و خم به ابرو نیاورد. پیامبر بزرگوار ﷺ یاران جان برکف و شاگردان دست پرورده اش را اینگونه آموزش داد که به بهترین نسلها و جوامع تبدیل یافتند، ایشان نیز دارای چنان اعتقاد و باور راستینی بودند که الله سبحان زمینه آزاد سازی مناطق مختلف جهان و تسخیر قلوب ساکنانش را برایشان فراهم ساخت و مردم به آسانی به آئین پاک و انسان ساز اسلام گرویده و از زیر یوغ بندگی بندگان بیرون آمدند. لازم به ذکر است که بدانیم واژه عقیده نه در قرآن و نه در سنت پیامبر  وارد نشده است، گر چه از قدیم و ندیم علما و دانشمندان مبرز اهل سنت و جماعت این تعبیر را بکار گرفته و مباحث اعتقادی را «عقیده» یا «عقاید» نام نهاده اند. ولی اگر قرآن کریم را به دقت مورد کنکاش قرار دهیم در می یابیم که ریشه «عقد» در شماری از آیات ذکر شده است، از جمله: 1- { لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الْأَيْمَانَ}المائدة: ٨٩ (الله شما را به خاطر سوگندهاي بيهوده و بي‌اراده مؤاخذه نمي‌كند، ولي شما را در برابر سوگندهائي كه از روي قصد و اراده خورده‌ايد مؤاخذه مي‌كند). امام ابن کثیر در تفسیر واژه «عقدتم» می گوید: یعنی آنچه بر آن تصمیم گرفته و قصد آنجام دادنش کرده اید. 2- {يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ} المائدة: ١ (اي مؤمنان! به پيمانها و قراردادها وفا كنيد. https://t.me/yakhadith

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا: أَنَّ النَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: «مَنْ حُوسِبَ عُذِّبَ». قَالَتْ عَائِشَةُ: فَقُلْتُ: أَوَلَيْسَ يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: {فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا}؟ قَالَتْ: فَقَالَ: «إِنَّمَا ذَلِكِ الْعَرْضُ وَلَكِنْ مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ يَهْلِكْ». ترجمه: عايشه رضي الله عنها روايت مي كند كه نبي اكرم - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «هر كس كه محاسبه شود، گرفتار عذاب مي گردد». عايشه رضی الله عنها مي گويد: گفتم: مگر نه اينست كه الله مي فرمايد: بزودي محاسبه آساني خواهد شد؟ آنحضرت - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «اين عَرضه‎ی اعمال است ولي اگر حساب دقيق به عمل آيد، هلاك مي گردد». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

ترجمه: از ابو واقد ليثي - رضي الله عنه - روايت است كه: روزي، رسول الله - صلى الله عليه وسلم - با جمعي از صحابه در مسجد نشسته و (مشغول وعظ و ارشاد بود) كه سه نفر، وارد مسجد شدند. دو نفر توقف كردند و سومي برگشت. راوي مي گويد: يكي از آن دو، جايي براي خود پيدا كرد و نشست. دومي پشت سر جمع، نشست. رسول الله - صلى الله عليه وسلم - پس از اتمام وعظ، فرمود: «آيا مي خواهيد شما را در مورد اين سه نفر، آگاه سازم؟ يكي از آنان، بخاطر رضاي الله آمده بود. الله او را جاي داد. دومي شرم كرد، الله را نيز از از آن بنده، شرم آمد (او را بخشيد). سومي رو گرداني كرد، الله نيز از او اعراض نمود». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

الحمدلله رب العالمین. شرح صحیح مسلم در 24 جلد تکمیل ونشر شد. لینک دانلود همه: 1: https://t.me/MowahedinLibrary/3341 2: https://t.me/MowahedinLibrary/3345 3: https://t.me/MowahedinLibrary/3352 4: https://t.me/MowahedinLibrary/3360 5: https://t.me/MowahedinLibrary/3377 6: https://t.me/MowahedinLibrary/3419 7: https://t.me/MowahedinLibrary/3435 8:‌ https://t.me/MowahedinLibrary/3444 9: https://t.me/MowahedinLibrary/3451 10: https://t.me/MowahedinLibrary/3460 11: https://t.me/MowahedinLibrary/3482 12: https://t.me/MowahedinLibrary/3497 13: https://t.me/MowahedinLibrary/3514 14: https://t.me/MowahedinLibrary/3519 15: https://t.me/MowahedinLibrary/3533 16: https://t.me/MowahedinLibrary/3546 17: https://t.me/MowahedinLibrary/3555 18: https://t.me/MowahedinLibrary/3565 19: https://t.me/MowahedinLibrary/3571 20: https://t.me/MowahedinLibrary/3581 21: https://t.me/MowahedinLibrary/3589 22: https://t.me/MowahedinLibrary/3621 23: https://t.me/MowahedinLibrary/3630 24: https://t.me/MowahedinLibrary/3634 ...............

عن ابْنِ عُمَرَ - رضي الله عنهما - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم -: إِنَّ مِنَ الشَّجَرِ شَجَرَةً لاَ يَسْقُطُ وَرَقُهَا وَإِنَّهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ فَحَدِّثُونِي، مَا هِيَ فَوَقَعَ النَّاسُ فِي شَجَرِ الْبَوَادِي (قَالَ عَبْدُ اللهِ): وَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَاسْتَحْييْتُ ثُمَّ قَالُوا: حَدِّثْنَا، مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: هِيَ النَّخْلَةُ». ترجمه: «عبدالله بن عمر - رضي الله عنهما - می گويد: پيامبر - صلى الله عليه وسلم - گفت: درختى وجود دارد كه برگهايش ريزش نمى كند، وضع مسلمان مانند اين درخت است (همانگونه كه اين درخت هميشه سرسبز است مسلمان هم در تمام احوال باخير و بركت روبرو است) پيامبر - صلى الله عليه وسلم - به اصحاب گفت: به من بگوييد اين درخت نامش چيست؟ حضّار به جستجوى درختهاى گوناگون صحرا پرداختند و هر يك درختى را ذكر كردند. عبدالله بن عمر - رضي الله عنهما - می گويد: به فكرم رسيد اين درخت خرما است ولى از گفتن آن شرم كردم، اصحاب كه نتوانستند اين درخت را شناسايى كنند گفتند: اى رسول الله! به ما بگوييد كه چه درختى است؟ فرمود: درخت خرما است».

🌺 آیا نمی‌خواهید در این عصر پر فتنه و فساد از وحي و صحیح ترین کتاب پس از کتاب الله عزوجل درس های مفید تربیتی و‌عام فهم بشنوید؟! 🔰 پس بیایید روزانه یک درس از صحیح‌بخاری در واتساب بشنویید و در ایمان و علم و عمل تان بیفزایید. مدرس: شیخ حکیمی رحمه الله. لینک عضویت: https://chat.whatsapp.com/LAtOpUxJ4QLDvk4PtZxERx?s=cl&p=a&ilr=0 .............................. به نیت ثواب، این مطلب را با دوستان تان شریک سازید.

📔 عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ - رضي الله عنه - قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم - : «لا حَسَدَ إِلا فِي اثْنَتَيْنِ: رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالاً فَسُلِّطَ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ، وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا». 🍀 ترجمه: از عبدالله بن مسعود - رضي الله عنه - روايت است كه نبي اكرم - صلى الله عليه وسلم - فرمود: « غبطه جايز نيست مگر در دو مورد: يكي، شخصي كه الله به او مال و ثروت داده و به او همت بخشيده است تا آن را در راه الله خرج كند. دوم، كسي كه الله به او علم و معارف شرعي عنايت فرموده و او از علم خود، ديگران را بهره مند مي سازد و با عدالت، قضاوت مي كند». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

📂 - «عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ النَّبِىِّ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: مَنْ حَدَّثَ عَنِّى حَدِيثًا وَهُوَ يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ». 📃 ترجمه: از مغیره بن شعبه رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «کسي از طرف من حديثي بيان کند و بداند که اين حديث دروغ است، پس او از جمله دروغ گويان است». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

📃– عن أَبِي هُرَيْرَةَ عَنَ النَّبِيِّ - صلى الله عليه وسلم - قَالَ: «ومَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّداً فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ الْنَّارِ». 🌼 ترجمه: «ابوهريره رضی الله عنه می گويد: پيامبر - صلى الله عليه وسلم - فرمود: كسى كه عمداً از قول من دروغ گويد، بايد جاى خود را در دوزخ آماده سازد». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

📃 - عن عَلِيٍّ - رضي الله عنه - قال: قَالَ النَّبِيُّ - صلى الله عليه وسلم - : «لا تَكْذِبُوا عَلَيَّ فَإِنَّهُ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ فَلْيَلِجِ النَّارَ». 🌼 ترجمه: علي - رضي الله عنه - مي گويد: نبي اكرم - صلى الله عليه وسلم - فرمود: «سخني را به دروغ به من نسبت ندهيد. زيرا كسي كه به دروغ، سخني را به من نسبت دهد، وارد آتش مي شود». https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة

📃 - عن أَبي ذَرٍّ - رضي الله عنه -، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم - أَتانِي آتٍ مِنْ رَبّي فَأَخْبَرَني، أَوْ قَالَ بَشَّرَني، أَنَّهُ مَنْ ماتَ مِنْ أُمَّتِي لا يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قلْتُ: وَإِنْ زَنى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ: وَإِنْ زَنى وَإِنْ سَرَقَ». 🌼 ترجمه: «ابوذر رضی الله عنه می گويد: پيامبر - صلى الله عليه وسلم - فرمود: فرشته اى از جانب الله پيش من آمد و به من خبر داد (يا مژده داد)، هر كسى از امّت شما بميرد و هيچ شريكى براى الله قرار نداده باشد، داخل بهشت مى شود، ابوذر گويد: گفتم اگر مرتكب زنا و دزدى هم شده باشد، باز به بهشت خواهد رفت؟ پيامبر - صلى الله عليه وسلم - فرمود: (آرى)، اگر مرتكب زنا و دزدى هم شده باشد»، (به بهشت خواهد رفت). https://t.me/yakhadith ترجمة معالم السنة النبویة