|عیّار|

صد گل سرخ و یک گل نسرانی؛ آیا ما را ز سر بریده می‌ترسانی؟ ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم، در مجلس عاشقان نمی‌رقصیدیم. همان‌گونه که در کتاب مقدس آمده است: «کسی که جان خود را حفظ کند، آن را از دست خواهد داد، و هر کس که جان خود را برای من از دست بدهد، آن را یابد.»

صد گل سرخ و یک گل نسرانی؛ آیا ما را ز سر بریده می‌ترسانی؟ ما گر ز سر بریده می‌ترسیدیم، در مجلس عاشقان نمی‌رقصیدیم. همان‌گونه که در کتاب مقدس آمده است: «کسی که جان خود را حفظ کند، آن را از دست خواهد داد، و هر کس که جان خود را برای من از دست بدهد، آن را یابد.»

"بزرگ شدیم مانند شایعه ای در روستا"

به بعضی ها هم باید گفت:

🤩همه افراد پَست به طرز تاسف‌آوری معاشرتی هستند.

در تصوراتم دیگر نیست ، دیگر نیست آن حرف ها و گفته ها ، دیگر مشکل از من نیست. ترک کرده ای را که میل به بازگشت ندارد که میتواند درک کند این را بدانید که گفته های من برای اثبات چیزی نیست تنها میخواهم یک بار به آنچه فکر میکنید درست است فکر کنید و در آن عمیق شوید آن چیزی را که فکر میکنید درست است را به چالش بکشید، بگویید ببینم شجاعت آن را دارید؟ شجاعت ابَر انسان بودن را ؟

ارباب غایب...

شعر و آواز و شادی و هله هله ی الکی ، شهر از دور زیبا بود و بر روی تپه سیاه، من خود را نوری میدیم که دنیا در سیطره من رنگ گرفته و آلایشی به خود داده، دیگر از خود سوالی نداشتم و تمام سوالاتم پاسخ گرفته بودن و رهایی از همه چیز پاسخ نهایی بود برای اینکه بتوانم بفهمم نیز رها کردم. دستهایم باز و دنیا به اندازه عرض شانه هایم بود، که میتوانست مرا از تخت پادشاهی که خود برا خود ساخته بودم به پایین بیاورد؟ شعف درونی رهایم نمیکرد، لذت فهمیده بودن را چشیده بودم و دیگر جهل در کنار من جایی نداشت دیگر گول تظاهر دیگران را نمیخوردم و هیچ کسی برایم ذره ای عجیب نبود، من دیگر فهمیده بودم.

آن‌کس که با هیولا می‌جنگد، باید مراقب باشد که خود بدل به هیولا نشود. اگر مدتی طولانی به پرت‌گاهی بنگری، پرت‌گاه نیز به تو چشم می‌دوزد. نیچه

همراه من باشید من همه ی ما را وعده به اَبر انسان میدهم

اونی که قول داده بود کجاست؟

نوشته بود که: سالم ترین فن داریوش.

ما را نگاهی از تو تمام است،اگر کنی... سعدی

نوشته بود که: سالم ترین فن داریوش.

لحظه های بی تو بودن میگذره ، اما به سختی.

پیر شدم ببین مرا ، میان موهای من رنگ سپید جوانه زد، دست مرا گرفته ای ، امید داده ای به من، برای من جهان تو ، نشان بودن من است ، نگو که پیر تر شدم ، که پیری ام بهانه است

- عتابِ یارِ پَری چِهره عاشقانه بکش که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند - @RadioMotlagh @EGHMAA