آریایی ماه

شاید دست بر نوشته بردن کاری سازد نمیدانم اما ذهنم چیزی جز آشوبگاه نبود هر لحظه،هر حرف،هر خبر،حتی هر کلمه به اشوبم می افزایید. تنها او بود که نفس های مرا در طوفانِ دریای ذهنم نگه میداشت. تنها دستهایش بودند که همچون چراغی در ظلمات جنگل روشنایی را برایم نگه میداشتند. تنها صدایش بود که بی ترس احساسات حبس شده ام را به رهایی میرساند. تنها چشم هایش بودند که گرمای بودن را بر تن بی جانم برمی انگیختند.

دلار وردِ زبان این روزهای ماست،ما ساکنین ایران.انگار‌ چرتکه ی بازی دست کسانیست که کنترل دلار را دارند که در طی ۶ ساعت دلار از ۸۸ به ۹۱ تبدیل شد. _با فکر و مشغله و عطش خشمم بیرون زدم.اونقدر راه رفتم تا شاید برای چند دقیقه یادم بره چه بلایی دارن سرمون میارن.اما…

بی تعصب مثل باد

چه غریبانه آشناییم اینجا