404

بر خلاف میل شخصیم، امروز هم بیدار شدم.

‏غمی که شب‌ها باهاش مواجهم دچار پایستگی شده؛ از بین نمیره، از شبی به شبِ بعد منتقل میشه.

از یجایی به بعد دلت با خیلی از آدم‌ها صاف نمیشه هی میخوای ببخشی ولی نمیشه، انگار واقعا قلبت کثیف شده و هر چقدر تلاش میکنی نمیتونی پاکش کنی.

خطرناک ترین نوع خشم، خشمیه که تو دل آدم مهربون جمع میشه.

شدم یکی که منتظر فردا نیست..

کاش یه سری آدم ها ناشناخته باقی ‌می‌ماندند، آدم هایی که فکر میکردم بهترینند.

شاید بعدا درست بشه ولی من الان به خاطرش غمگین‌ترین، بغضی‌ترین و تنها ترینم.

من گفتم عیبی نداره ولی بعدش دیگه از ته دل نخندیدم، دیگه نتونستم اعتماد کنم، یه قسمتی از من برای همیشه از دست رفت، ذوقم کور شد، برق چشمام خاموش شد، من گفتم عیبی نداره ولی تا دلت بخواد عیب داشت.

بزرگ‌ترین ایرادم اینه که به‌ محض اینکه از چیزی دلخور بشم، دیگه توضیح نمیدم فقط ساکت میشم و دور میشم.

دیگه نمیتونم قوی باشم مامان ....

‏سقوط نزدیکه. (سقوط من از روی پشت‌بوم)

در حال خداحافظی کردن با نسخه‌ای هستم که به همه اهمیت میداد.

همیشه این سوالو از خودم میپرسم کجای زندگی آدم بدی بودم، که لایق این همه ناراحتی و غم شدم؟!

ادم فقط نباید برای چیزایی که تجربه کرده گریه کنه که، بعضی وقتا هم برای چیزایی که تجربه نکرده گریه میکنه.

در‌ نهایت آدما گند میزنن به تصوری که ازشون داشتی.

دیگه هیچکس نمیتونه ناراحتم کنه چون دیگه نه قلبی برام مونده نه احساس.

به یدونه از این شبا نیاز دارم که از ذوق خوابم نبره.

جمهوری اسلامی رسما دریای خزر رو فروخت.