- Последний пост
- 14 авг.
- Последнее чтение
- 15 авг.
- Постов за неделю
- 4
- Всего постов
- 20
- Тип
- открытый
- Язык
- und
- Категория
- Новости и СМИ (по похожим)
- В каталоге с
- 15 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 70
- 1/48двое суток
- 80
- 1/72трое суток
- 86
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
Ինձ ասացին, որ քեզ կորցնելուց հետո ամեն ինչ չափվում է «մինչև քեզ» ու «քեզնից հետո»։ Ասացին, որ կխելագարվեմ, եթե մտածեմ, թե դրանցից որն է ավելի երկար։ Ես խելագարվում եմ…
…ամեն ընկնող աստղի երազանքս ես '
ես կանգնել ու նայում էի քեզ, որ թուլություն ես ամբողջովին, որ պարտություն ես ամբողջովին, որ դատարկ ես ամբողջովին, ու սիրում էի քեզ...
Ես սիրում եմ քո մեղավոր աչքերը խոր, Գիշերի պես խորհրդավոր '
Ես քաղաքի նման՝ միշտ նույն տեղում, իսկ քեզ, սեր իմ, օտար քաղաքներ են շեղում...
Ու թվում է, թե մենք ենք պահում մոլորակն այս. Ես թելի մի ծայրից բռնած, դու՝ մյուս:
Ես իմ ափերին եմ կրում քեզ սիրելու բոլոր ճակատագրական գծերը.
Եթե մի օր որոշեն, որ օրացույցներն էլ աշխարհին պետք չեն, Խոսք տուր, որ մենք կմնանք մեր ամսաթվերում։
…բայց ինչպե՞ս հաղթահարեմ քեզ նորից գրկելու երազը:
Երկուսս էլ ուզում էինք հեռանալ, երկուսս էլ պատրաստ էինք մնալ, եթե մեզանից մեկը ասեր այդ մասին...
Աշխարհն ուսերիս կտանեմ, մենակ լինես դու միշտ ինձ հետ.
Ինչ էլ լինի՝ սրբիր առավոտի արցունքը և մի մոռացիր իմ մասին։ Քեզ կգրկեն հազար անգամներ՝ ավելի ջերմ, ավելի ամուր, ավելի վստահ, քեզ կնվիրեն աշխարհ, սիրտ, աստղեր, որդի, քեզ կասեն՝ սիրում եմ՝ նախքան սկիզբ, մինչև վերջ, հավերժ, անդին ու կհամբուրեն, կհամբուրեն քեզ՝ ագահ, ինքնիշխան, կրքահույզ, քաղցած, և ոչ ոք, ոչ ոք չի լցվի քո կյանք իմ առավոտով, որ արտասվում է հիշողությունից քո տաք մատների․ ինչ էլ որ լինի՝ ինձ մի մոռացիր․․․
Աստվածաշնչի պես քեզ հազար անգամ կարդայի ու թեկուզ երբեք էլ ողջ իմաստդ չհասկանայի, բայց կուրորեն հավատայի, որ ճշմարիտ ես։
…և ինչպե՞ս, ինչպե՞ս պատահեց իրավ, որ հենց առաջին խոսքից սրտամոտ այսքան հարազատ զգացինք իրար "
Հետքեր թողնելու համար գալ ու գնալ էր պետք։ Տեղդ դեռ երևում է։
…միշտ ունենալ քեզ կողքիս ու սիրել քեզ ՝ ձեռքդ բռնած '
նա եկավ, նստեց կողքիս և ես հասկացա, որ այդ բոլոր տարիներին նրան եմ սպասել…
…երբ գալդ պարգև էր մի մեծ, Ուր մնաց մնալդ։
Մեզ թվում է, թե միակ բանը, որ մենք ուզում ենք, անհետանալն է: Բայց իրականում մենք ուզում ենք, որ մեզ գտնեն.
…ու այս մթությունը, որ գրկել է ինձ. ուզում եմ` դու լինես.