زانکو

شرکت چینی aheadform.com سازنده ی کله ی این رباتهاست. که بسیار شبیه تر به آدمهای واقعی بنظر میرسند. پلک میزنند، تماس چشمی برقرار میکنند و میتوانند طیفی طبیعی از حالت های چهره رو تقلید کنند. شعارشون هم اینه: We're Building a Head for AI

آمریکا واردات نسل جدید ربات‌های خارجی را محدود می‌کند. کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا، FCC، صدور مجوز برای نسل جدید ربات‌های متحرک ساخت خارج را محدود کرده؛ از ربات‌های انسان‌نما و چهارپا گرفته تا ربات‌های خودران زمینی. اگرچه این تصمیم رسماً همه تولیدکنندگان خارجی را شامل می‌شود، به نظر می‌رسد هدف اصلی آن مهار رشد سریع صنعت رباتیک چین و کاهش وابستگی آمریکا به فناوری‌های چینی باشد. محصولاتی که قبلاً مجوز گرفته‌اند همچنان قابل استفاده و فروش هستند. شرکت‌ها نیز برای محصولات آینده می‌توانند درخواست معافیت بدهند؛ به‌ویژه اگر برنامه‌ای برای انتقال بخشی از تولید به آمریکا ارائه کنند. منبع: Reuters

گزارشی توسط بانک جهانی منتشر شده که به روند ها و لوازم توسعه ی زیرساخت های هوش مصنوعی در کشورها پرداخته. بخش هاییش رو بطور خلاصه ترجمه کردم و در ویرگول قرار دادم. این گزارش اگر چه مخاطبش میتونه تصمیم گیران حاکمیتی و بازیگران خصولتی باشه، اما برای یک فعال حوزه هوش مصنوعی یا یک شهروند معمولی هم نکات زیادی برای گفتن داره. از لینک زیر ببینید https://vrgl.ir/1mSE3

چند سال پیش مقاله ای میخوندم که مهمترین اثر (اقتصادی) هوش مصنوعی، برخلاف تصور ما (که فکر میکردیم تکنولوژی های پیشرفته‌ی هوش مصنوعیه)، چیزی نبوده جز: ترجمه‌ی هوشمند و «کاهش موانع زبانی» برای میلیونها بیزینس در شرق آسیا و بقیه کشورهای در حال توسعه، تا به بازار جهانی متصل بشن و در پلتفرم‌های آنلاین محصولاتشون رو عرضه کنند. امروز هم GenAI می‌تونه فرصتهای زیادی رو درست کنه، از جمله اینکه «صدای» کشورها رو به گوش دنیا برسونه، با دموکراتیزه کردن تولید محتوا، مثل ویدیوهای لگویی که بچه‌های ایرانی درست میکنن. اگر ایده‌هایی در این باره دارید، بهم پیام بدین تا ببینیم آیا فرصت همکاری وجود داره.

ربات خسته

پکن سرمایه‌گذاری آمریکا در استارتاپ‌های هوش مصنوعی چین را مسدود می‌کند. (ترجمه‌ ماشین) تا هفته منتهی به ۲۷ آوریل، تأیید شد که کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات چین (NDRC)، نهاد مرکزی برنامه‌ریزی اقتصادی این کشور، به شرکت‌های داخلی هوش مصنوعی دستور داده است که پیش از پذیرش سرمایه از آمریکا، حتماً مجوز صریح دولت را دریافت کنند. این دستور به Moonshot AI، سازنده مدل زبانی Kimi که در حال جذب سرمایه با ارزش‌گذاری ۱۸ میلیارد دلار است، و همچنین StepFun با ارزش‌گذاری حدود ۶ میلیارد دلار ابلاغ شده است. به‌طور جداگانه، به ByteDance اعلام شده که هرگونه فروش سهام ثانویه به خریداران آمریکایی نیازمند تأیید پکن است. این سیاست پس از خرید شرکت استارتاپی Manus توسط Meta در ماه دسامبر، به ارزش تقریبی ۲ میلیارد دلار، شکل گرفت. پس از اعلام این معامله، NDRC و وزارت بازرگانی چین یک بررسی چندنهادی درباره سرمایه‌گذاری خارجی و صادرات فناوری آغاز کردند. در واقع NDRC اعلام کرده که «مطابق قوانین و مقررات، سرمایه‌گذاری خارجی در Manus ممنوع است و طرف‌های درگیر باید از این معامله خارج شوند». چین توانست برای دو نفر از بنیان‌گذاران Manus ممنوعیت خروج از کشور اعمال کند، اما شرکت پیش‌تر به سنگاپور منتقل شده بود و کارکنان آن اکنون در دفاتر Meta مستقر هستند. در عمل، اکنون ورود سرمایه دلاری آمریکا به حوزه هوش مصنوعی چین بدون مجوز صریح دولت ممکن نیست. بزرگ‌ترین صندوق‌های آمریکایی که در شرکت‌های هوش مصنوعی چین سرمایه‌گذاری کرده‌اند، اکنون نقدشوندگی ثانویه این دارایی‌ها را از دست می‌دهند. روند جدایی فناوری میان آمریکا و چین از تراشه‌ها (کنترل‌های صادراتی در سال ۲۰۲۲) آغاز شد، به نرم‌افزار (مانند TikTok و ممنوعیت اپ‌ها) رسید و اکنون به سرمایه‌گذاری مالی گسترش یافته است. احتمالاً نیروی انسانی گام بعدی خواهد بود؛ محدودیت برای دانشجویان چینی در دانشگاه‌های آمریکا از طریق کنترل ویزا و اقدامات متقابل چین علیه بازگشت‌کنندگان می‌تواند مطرح شود. https://open.substack.com/pub/chamath/p/what-i-read-this-week-182 @zankoo_ai

تیم Social Capital (چاماث) تحقیقی روی بازار رباتیک و ربات‌های انسان‌نما انجام داده که جالبه: https://open.substack.com/pub/chamath/p/humanoid-robots?r=a2k8b طبق این تحلیل، ۷ حوزه اثرگذاری ربات‌های انسان‌نما: 1️⃣ کمک در خانه (Domestic Assistance): کمک به جابجایی افراد، انجام کارهای روزمره خانه، و یادآوری مصرف دارو. 2️⃣ تولید (Manufacturing): کمک در مونتاژ، جابجایی ابزار و قطعات، و بازرسی محصولات نهایی. 3️⃣ امنیت و نظارت (Security & Monitoring): گشت‌زنی در محیط‌ها، بررسی هشدارها، و کمک در شرایط اضطراری. 4️⃣ خدمات مشتری و پذیرش (Customer Service & Reception): خوش‌آمدگویی و راهنمایی مراجعه‌کنندگان، پاسخ به سوالات، و مدیریت ورود/رزرو. 5️⃣ نگهداری تأسیسات (Facility Maintenance): بازرسی‌های دوره‌ای، تعمیرات جزئی، نظافت و ضدعفونی فضاها. 6️⃣ سلامت و درمان (Healthcare): کمک به پرستاران، رساندن تجهیزات یا غذا، و پایش بیماران. 7️⃣ انبار و لجستیک (Warehouse & Logistics): جمع‌آوری و بسته‌بندی کالا، بارگیری و تخلیه، و جابجایی موجودی در انبارها. تخمین زده شده تا سال ۲۰۵۰ حدود یک میلیارد ربات انسان‌نما در حال فعالیت باشند.

⚠️ اگه از گیت‌هاب کوپایلوت استفاده میکنید، بزودی (از ٢۴ آوریل) قراره از کدهای شما برای یادگیری مدل‌هاشون استفاده کنن. این قابلیت بصورت پیش فرض برای همه‌ی کاربرها فعال شده مگر اینکه مستقیماً برید و غیرفعالش کنید: https://github.blog/news-insights/company-news/updates-to-github-copilot-interaction-data-usage-policy/

صندوق بازسازی و نوسازی شریف

متن زیبایی از یکی از فرزاندان انستیتو پاستور ایران، در وصف قدمت و ریشه ی این موسسه. راستی همه ما یک خاطره مشترک از انستیتو پاستور داریم. بازویمان را نگاه کنیم، بله جای واکسن سل. همه ما ایرانیان حداقل یک مول کول از انستیتو پاستور در بدن داریم. شاید این همان علقه مشترک ما به میراث کشور باشد. روزی او ما را نجات داد و امروز ما باید او را. زانکو یعنی دانشگاه

واژه‌ Hasbara (הַסְבָּרָה) از ریشه‌ عبری میاد و یعنی: «توضیح دادن / روشن‌سازی / تبیین» یا بعبارت دیگه: "ارائه‌ی روایت و توضیح رسمی برای شکل‌دادن به درک افکار عمومی" (شما بخوانید دستور پخت پروپاگاندا) این کتابچه مجموعه ی مفصلی از استفاده از این تکنیک هاست که برای دانشجویان اسراییلی تهیه شده. The Hasbara Handbook (2002) by the World Union of Jewish Students, serves as a comprehensive manual for Israel advocacy on university campuses. It provides Jewish students with practical strategies and rhetorical tools to defend the state of Israel against anti-Zionist and anti-Semitic sentiment. چون میدونم همه تون حوصله شو ندارین این کتابچه ی 100 صفحه ای رو بخونید، این رو در یک نوتبوک ال ام قرار دادم و لینکش این پایینه. میتونید خلاصه ش رو بخونید یا بصورت اینترکتیو راجع به محتواش جستجو و سوال کنید. https://notebooklm.google.com/notebook/f1373f51-9506-4d4c-8656-9d58075ba274

از اونجا که این کانال اساسا جایی برای موضع گیری های سیاسی مون نبوده و فقط هر از گاهی از سر همدلی و از بُعد اخلاقی، پستهایی رو گذاشتیم، من نظرات سیاسی و ضدجنگم رو در استوری پیج تلگرامم ادامه میدم. پاینده ایران ❤️ t.me/amiryanj

✳️«شب مرگ دیکتاتور» ما همیشه سه نفر بودیم، من، تو، و «او». «او» همیشه حاضر بود، در روسری زن‌های فیلم‌ها به هنگام خواب، در کتاب‌های درسی، در صدای مداحی‌هایی که خیابان‌ها را به تسخیر درآورده بودند. «او» حتی در فقدان‌ها هم بیش از همه حضور داشت، در فقدان صدای زن در موسیقی ما، در فقدان دیدن یک فوتبال خانوادگی در استادیوم، در نبودن وطن برای میلیون‌ها آواره. همان‌طور که در فقدان هزاران کشته‌شده‌ی فرمان‌های «او» در جشن‌مرگ «او». و «شب مرگ دیکتاتور» همان زمانی است که حالا دیگر او قرار نیست همه جا حضور داشته باشد. و دقیقا صبح آن روز بعد از مرگ دیکتاتور است، که وقتی از خواب بیدار می‌شویم می‌دانیم در دنیای دیگری داریم زندگی می‌کنیم، اما حتی نمی‌دانیم آن دنیا چه شکلی است. «او» رفته است، اما سایه‌اش همچنان بر سر ماست. و ما یکباره انگار نمی‌توانیم این سایه را فراموش کنیم. ما آن‌قدر همیشه این روز را به شکل یک آرزو تصور کرده‌ایم، که حالا تصوردنیای پس از مرگ «او» مدام فرار می‌کند از قوه‌ی تخیل ما. «او» در همه چیز و همه جا حضور داشت، تمام دوربین‌های مدار بسته، چشم‌های او بودند. تمام تلفن‌های همراه، دستگاه‌های شنودی بود که انگار گوش‌های «او» بودند. در سرزمینی که متعلق به «او» نبود، «او» همه‌جا حضور داشت. و همین حضورش کافی بود تا ما نتوانیم درباره‌ی فردای او کمی بیشتر حرف بزنیم. ما آن‌قدر درباره‌ی مرگِ «او» حرف نزده بودیم که مرگ‌اش تبدیل به بغضی آن‌قدر بزرگ شده بود که دیگر نمی‌توانستیم خوشحالیِ آن را بباریم. «او» رفته بود و رقصی که در تن‌های ما داشت درد می‌کشید به شکل رقص درمی‌آمد، به شکل خنده، به شکل ابهامی عجیب در زمان. «او» مُرد اما جنگ، خشونت، مرگ و در یک کلام سایه‌ی «او» هنوز مانده است، هنوز دارد جان می‌گیرد. هنوز بمب‌هایی که از واژه‌های «او» می‌چکد، جان کودکان را می‌گیرد. هنوز نفرتی که در این سرزمین کاشته است، دارد در خیابان‌ها جان می‌گیرد، و هنوز نفرت است که در جهان پخش می‌شود. ما تا ابد از «او» متنفریم و هیچ واژه‌ای نمی‌تواند این تنفر را بیان کند. ما هنوز از سایه‌ی «او» هم متنفریم. همان سایه‌ای که انگار جایی ته دلمان به ما می‌گوید: مطمئنی دیکتاتور مرده است؟ @sharenovate

۶ نکته از درون یک استارتاپ رباتیک شکست خورده یک مهندس که چند سال روی یک استارتاپ رباتیک کار کرده و در نهایت با توقف پروژه مواجه شده، این مقاله را نوشته. نوشته‌اش گزارش از بیرون نیست؛ روایت تجربه‌ی واقعی از داخل تیم، تصمیم‌ها و فشارهایی است که به‌تدریج یک استارتاپ را از پا می‌اندازند. (ترجمه‌ی AI) ⸻ 1️⃣ مدل‌های هوش مصنوعی هرچقدر هم قوی باشند، در دنیای فیزیکی معجزه نمیکنن در رباتیک، خطا فقط یک عدد روی کاغذ نیست. حتی اگر سیستم ۹۹٫۹۹٪ مواقع درست کار کند، همان ۰٫۰۱٪ می‌تواند باعث آسیب فیزیکی، خرابی سخت‌افزار یا خطر برای انسان شود. نویسنده تأکید می‌کند که AI نمی‌تواند جای طراحی ایمن، محدودیت‌های مکانیکی و سیستم‌های محافظ را بگیرد. و شما نباید مسوولیت تمامی مسائل را روی دوش مدل هوش مصنوعی بگذارید. 2️⃣ استعاره‌های قشنگ (مثل «ربات‌ها موبایل‌های آینده‌اند») اغلب گمراه‌کننده‌اند این نوع تشبیه‌ها شاید برای جذب سرمایه یا ارائه جذاب باشند، اما واقعیت مهندسی را بیش‌ازحد ساده می‌کنند. ربات با موبایل فرق دارد: ربات حرکت می‌کند، نیرو وارد می‌کند و در دنیای فیزیکی اشتباه می‌کند، نه فقط روی صفحه نمایش. 3️⃣ زنجیره‌ی تأمین سخت‌افزار مسئله‌ای حاشیه‌ای نیست کنترل کیفیت، تأخیر در تحویل، تغییر مشخصات قطعه و وابستگی به تأمین‌کننده‌ها می‌توانند کل برنامه‌ی محصول را به‌هم بزنند. اگر تیم این بخش را جدی نگیرد و برنامه ریزی درستی نداشته باشد و فکر کند «بعداً درست می‌شود»، معمولاً خیلی دیر خواهد بود! 4️⃣ در رباتیک هنوز سخت‌افزارِ واقعاً استاندارد وجود ندارد برخلاف تصور رایج، قطعات کلیدی مثل موتورها، گیربکس‌ها یا سنسورهای خاص، هنوز شبیه قطعات کامودیتی نیستند. بسیاری از تیم‌ها مجبور می‌شوند خودشان طراحی سفارشی انجام دهند، که هم زمان‌بر است و هم پرریسک. 5️⃣ تصمیم‌های بد در تحقیق‌وتوسعه از رقابت خطرناک‌ترند به‌گفته‌ی نویسنده، خیلی از استارتاپ‌ها نه به‌خاطر رقیب، بلکه به‌خاطر تمرکز اشتباه در R&D شکست می‌خورند. گیر افتادن روی مسائل جذاب اما غیرقابل‌تحویل (مثل حل کامل لوکوموشن) می‌تواند پنجره‌ی بازار و سرمایه‌گذاری را ببندد. 6️⃣ عجله‌ی مدیریتی معمولاً سرعت واقعی را کاهش می‌دهد فشار دائمی برای دموهای زودهنگام و وعده‌های «هفته‌ی بعد آماده است» باعث می‌شود مراحل مهم حذف شوند. نتیجه اغلب بازکاری، عقب‌گرد و فرسودگی تیم است. سرعت واقعی از برنامه‌ریزی واقع‌بینانه می‌آید، نه از ددلاین‌های خیالی. ⸻ Six Things I Learned Watching a Robotics Startup Die from the Inside

دست مریزاد به این مردم شریف، به این همه شجاعت و جسارت، مقابل آن همه وحشی‌گری و جنایت. این شب سیاه، صبحی هم دارد. صبحی که دور نیست..

این گزارش از 100 استارتاپ رباتیکه 2025 که توسط The robot report تهیه شده. بعنوان رفرنس نمیشه در نظرش گرفت چون استارتاپ های زیادی میشناسم که تو این نیومده. اما بهر حال، سند مفیدیه و استارتاپ همه سایز و حوزه‌های مختلف توشه که می‌تونه کلی ایده بهتون بده. @zankoo_ai

ادامه پست قبلی ۶) تعارض‌های داخلی حل‌نشده رباتیک ذاتاً چندرشته‌ای است و همین یعنی اختلاف نظر دائمی بین مکانیک، کنترل، perception، نرم‌افزار و عملیات. مشکل زمانی شروع می‌شود که این اختلاف‌ها به‌جای فنی، شخصی شوند و اعتماد تیمی از بین برود. تیمی که نتواند تنش را مدیریت کند، انرژی‌اش را به جای رقابت بیرونی صرف جنگ داخلی می‌کند. ۷) شور و اشتیاق زیاد، اما Product-Market Fit کم عشق به ربات و تکنولوژی اگر بدون سنجش نیاز واقعی بازار باشد، تبدیل به دام می‌شود. برخی بنیان‌گذاران چنان به معماری یا ایدهٔ خود وابسته‌اند که بازخورد مشتری را “مزاحمت” می‌بینند. نتیجه، محصولی است که زیباست اما کاربردی نیست. ۸) برخورد سطحی با واقعیت میدانی ورود به حوزه‌هایی مثل کشاورزی، درمان یا انبارداری، فقط با شبیه‌سازی و مقاله حل نمی‌شود. زنجیره تأمین، محدودیت‌های محیطی، ابزارهای قدیمی، رفتار کاربران، و مقررات… همه تعیین‌کننده‌اند. ندانستن این‌ها یعنی طراحی محصول برای دنیایی که وجود ندارد. ۹) شوک‌های بیرونی و نداشتن تاب‌آوری یک تأخیر ساده در موتورها، کمبود نیمه‌هادی‌ها، تغییر قوانین یا افزایش هزینه حمل‌ونقل می‌تواند کل برنامهٔ شرکت را ماه‌ها عقب بیندازد. شرکت‌های بزرگ این شوک‌ها را مدیریت می‌کنند؛ ولی استارتاپ‌های رباتیک حاشیهٔ امن بسیار کمی دارند. ۱۰) لجبازی بنیان‌گذار(ها) بزرگ‌ترین دلیل مرگ استارتاپ‌ها نه تکنیک، نه بازار، بلکه عدم انعطاف است. تیم‌هایی که بازخورد را نمی‌شنوند، واقعیت را قبول نمی‌کنند، و حاضر به pivot نیستند، دیر یا زود سقوط می‌کنند. فروتنی در رباتیک، یک فضیلت نیست؛ یک الزام برای بقاست. منبع: Aaron Prather

یک تحلیل قابل تامل درباره‌ی دلایل شکست استارتاپ‌های رباتیک: ۱) تلاش برای ساخت کل استک داخل شرکت خیلی از تیم‌ها فکر می‌کنن باید همه‌چیز رو خودشان بسازند؛ از سخت‌افزار و کنترل تا شبیه‌سازی و ابزارهای توسعه. اما رباتیک اکوسیستم می‌خواهد. عدم شراکت و اتکا به ابزارهای استاندارد، تیم را فرسوده می‌کند و خروجی نهایی شکننده می‌شود. همکاری و انتخاب درست تکنولوژی‌های بیرونی مزیت است، نه ضعف. ۲) اسکیل‌کردن قبل از آمادگی فنی خیلی از استارتاپ‌ها با اولین موج توجه یا پیش‌سفارش، سراغ رشد نمایی می‌روند. اما وقتی ربات هنوز در میدان واقعی به پایداری قابل قبول نرسیده، هر مشکلی که در سمت مشتری رخ دهد تبدیل می‌شود به بحران مالی و اعتباری. رباتیک اجازه «iterate in production» نمی‌دهد؛ هر خرابی، یک هزینه واقعی است. ۳) نداشتن تجربه عمیق از صنعتی که واردش شده‌اید دانستن رباتیک کافی نیست. موفقیت در دنیای واقعی یعنی شناخت ریزه‌کاری‌های عملیات: قوانین OSHA در لجستیک، زمانهای پیک نیازمندی، رفتار اپراتورها، تعمیرات میدانی، و محدودیت‌های محیط ... محصولی که نیاز واقعی صنعت را نمی‌شناسد—حتی اگر تکنیکال شاهکار باشد— امکان موفقیت ندارد. ۴) ساختن محصول فقط چون “با‌حال” است، نه چون بازار دارد خیلی از تیم‌ها عاشق معماری، کنترل یا شکل ربات خودشان می‌شوند، اما فراموش می‌کنند که مشتری برای ROI پول می‌دهد، نه برای تکنولوژی زیبا. رباتی که مشکل واقعی را حل نکند—حتی اگر خیره‌کننده باشد—از نظر بازار نامرئی است. ۵) دست‌کم‌گرفتن نیاز سرمایه رباتیک هزینهٔ ثابت و متغیر بسیار بالایی دارد: تست ایمنی، قطعات یدکی، متخصص اعزامی، خطای میدان، بیمه، و تأخیرهای تولید. تیم‌هایی که فکر می‌کنند با یک یا دو راند سرمایه‌گذاری راه می‌افتند، معمولاً در میانه مسیر کم می‌آورند. موفقیت این حوزه نیازمند سرمایه‌گذاری پی‌درپی است.

این هفته چند اتفاق مهم تو دنیای رباتیک افتاد: 🔹 استارتاپ انگلیسی Humanoid دموی جدیدی منتشر کرد که توجه خیلی‌ها رو جلب کرد. ربات آلفا فقط ۴۸ ساعت بعد از اسمبل شدن تونست راه بره، و کلِ ساخت پروتوتایپ هم فقط پنج ماه طول کشیده؛ کاری که معمولاً ۱۸ تا ۲۴ ماه زمان می‌بره. این ماجرا یه پیام خیلی روشن داره: تو رباتیک امروز، چابکی، سرعت توسعه سخت‌افزار و استفاده از شبیه‌سازی برای کم‌کردن ریسک، یه مزیت رقابتی جدی شده. 🔹 در پاریس هم مدیر بخش رباتیک هاگینگ‌فیس از استارتاپ جدیدش با اسم uma.bot رونمایی کرد. تیمی بین‌المللی که می‌خواد روی ربات‌های موبایل و همه‌منظوره کار کنه و سال ۲۰۲۶ چند پایلوت مهم تو لجستیک و تولید اجرا کنه. خیلی‌ها معتقدند UMA می‌تونه مسیر موفق Mistral رو تو فرانسه و اروپا تکرار کنه. 🔹 و نهایتاً، هیوندای پلتفرم موبایل جدیدش رو معرفی کرد: MobED. یه ربات پایه با پایداری فوق‌العاده که می‌تونه روی هر سطحی حرکت کنه و برای کلی کاربرد از لجستیک گرفته تا فیلم‌برداری طراحی شده. این پلتفرم‌ها نشون می‌دن حوزه‌ی حمل‌ونقل رباتیک در آستانه‌ی یه جهش جدیه و احتمالاً فضای زیادی برای استارتاپ‌های جدید باز می‌کنه. @zankoo_ai

دموی ربات HMND 01 Alpha