زاویه ای دیگر

🔴 *روز تعارف نیست، روز اعتراف است* ✅ *یادداشت عباس مدحجی* ➕ https://injakhabar.ir/15319 1️⃣⬅️روز خبرنگار، بیش از آنکه موعد تبریک باشد، فرصتی برای گفت‌وگوی صریح با خودمان است؛ با حرفه‌ای که سال‌هاست زیر بار مشکلات ساختاری خم شده، اما گاهی خود نیز بر زخم‌هایش نمک می‌پاشد. 2️⃣⬅️ نمی‌توان از خبرنگاری حرفه‌ای سخن گفت، اما از فاصله عمیق نظام رسانه‌ای ایران با استانداردهای حقوقی و حرفه‌ای جهان چشم پوشید. رسانه‌ای که در محدودیت‌های گوناگون فعالیت می‌کند، خبرنگاری که برای دسترسی به اطلاعات، امنیت شغلی، اختیارات حرفه‌ای و حتی ابتدایی‌ترین امکانات با دشواری روبه‌روست، چگونه می‌تواند هم‌پای جریان جهانی روزنامه‌نگاری حرکت کند؟ این شکاف، در شهرستان‌ها عمیق‌تر و فرساینده‌تر است؛ جایی که خبرنگار، هم عکاس است، هم گزارشگر، هم دبیر، هم فیلمبردار و گاهی حتی هزینه انجام مأموریتش را نیز از جیب خود می‌پردازد. 3️⃣⬅️اما اگر همه تقصیر را به گردن ساختار بیندازیم، به خودمان خیانت کرده‌ایم. جامعه رسانه‌ای ما نیز سال‌هاست به بیماری‌هایی مبتلا شده که کمتر جرئت سخن گفتن از آن‌ها را داریم. رقابت حرفه‌ای، جای خود را به رقابت‌های فرسایشی و گاه شخصی داده است. به‌جای هم‌افزایی، شبکه‌سازی و تولید قدرت جمعی، جزیره‌های کوچک و پراکنده ساخته‌ایم. بسیاری از ما بیش از آنکه دغدغه تولید یک روایت عمیق و اثرگذار را داشته باشیم، درگیر مسابقه انتشار نخستین خبر یا تکرار ده‌ها باره خبرهای مشابه شده‌ایم؛ گویی سرعت، جای کیفیت را گرفته و تکثیر، جای تولید را. 4️⃣⬅️ تلخ‌تر آنکه بخشی از جامعه رسانه‌ای، در برابر آموزش، پژوهش، یادگیری زبان‌های نوین رسانه، ژورنالیسم داده، هوش مصنوعی، روایت‌گری نو و استانداردهای روز دنیا مقاومتی عجیب نشان می‌دهد؛ انگار تجربه چند ساله، جایگزین دانش شده است. در حالی که خبرنگاری، حرفه‌ای است که اگر هر روز نیاموزی، هر روز از آن عقب می‌مانی. 5️⃣⬅️ واقعیت دیگر نیز انکارشدنی نیست؛ مشکلات اقتصادی، بسیاری از خبرنگاران را ناگزیر کرده بخش عمده انرژی خود را صرف تأمین معاش کنند. این واقعیت را نمی‌توان نادیده گرفت، اما نباید اجازه داد این چرخه، ضعف حرفه‌ای را به یک عادت تبدیل کند. رسانه‌ای که اسیر روزمرگی شود، قدرت دیدن افق را از دست می‌دهد. 6️⃣⬅️ شاید بزرگ‌ترین آفت امروز رسانه، کوچک شدن نگاه‌ها باشد؛ آنجا که منافع فردی، اختلاف‌های شخصی و جدال‌های بی‌حاصل، جای منافع عمومی، مطالبه‌گری جمعی و دغدغه توسعه رسانه را می‌گیرد. تا زمانی که نقد را فقط متوجه دیگران بدانیم و سهم خود را در این فرسایش نپذیریم، هیچ اصلاحی پایدار نخواهد بود. 7️⃣⬅️ و شاید تلخ‌تر از همه، این باشد که بخشی از ما، مسیر ارتباط با صاحبان قدرت و ثروت را کوتاه‌تر از مسیر رسیدن به مردم یافته‌ایم. نشست‌ها و دیدارها با مسئولان، بنگاه‌های اقتصادی و صاحبان تریبون، گاهی برایمان جذاب‌تر از قدم زدن در کوچه‌های شهر، شنیدن صدای کارگر، معلم، بازنشسته، دستفروش و مردمی شده که مخاطب واقعی رسانه‌اند. رسانه‌ای که نبض خیابان را رها کند و به تپش اتاق‌های مدیران دل ببندد، دیر یا زود به بولتن روابط عمومی قدرت تبدیل می‌شود، نه زبان جامعه. 8️⃣⬅️ رسانه زمانی رسانه است که از کف جامعه تغذیه کند، نه از سقف قدرت. خبرنگاری که مردم را کمتر ببیند و مسئولان را بیشتر، کم‌کم جهان را از پشت میزها روایت می‌کند، نه از متن زندگی. آن روز، نه فقط مردم از رسانه فاصله می‌گیرند، بلکه رسانه نیز جایگاه تاریخی خود را از دست می‌دهد و اعتماد عمومی، آرام‌آرام از میان انگشتانش فرو می‌ریزد. 9️⃣⬅️ روز خبرنگار، روز تعارف نیست؛ روز اعتراف به شجاعت است. شجاعتِ مطالبه‌گری از ساختارها و شجاعتِ نقد بی‌رحمانه خودمان. رسانه، پیش از آنکه به آزادی نیاز داشته باشد، به بلوغ نیاز دارد؛ بلوغی که از صداقت، دانش، هم‌افزایی و مسئولیت‌پذیری آغاز می‌شود. 🔟🔚 قطعا سانسور، قانون نیم بند مطبوعات و رسانه، ابهام در حدود اختیارات ارگانهای نظارتی بر مطبوعات، نقد ناپذیری تمام ارکان قدرت و مسولیت به یک اندازه، عدم پشتیبانی قضایی از رسانه ها و امثالهم از بدترین چالشهای خبرنگاری هستند اما بزرگ‌ترین شکست خبرنگار، سانسور نیست؛ گم کردن مردم است. از روزی که شماره تلفن مدیران از شماره تلفن مردم بیشتر شد، رسانه آرام‌آرام از رسالت خود فاصله گرفت.

🔴 درد جنوب؛ تقلیل یا تحقیر؟! ➕ یادداشت عباس مدحجی در انصاف نیوز https://ensafnews.com/654930 1️⃣⬅️ با بالا گرفتن تنش جنگ و تغییر کانون آن از کل کشور به مرزهای جنوبی، جنگ، این آفت پایان ناپذیر بشریت رخ دیگری برای مردم ایران پیدا کرد. زورآزمایی ابر قدرتها از پایگاه های نظامی و نقاط استراتژیک به مناطق مسکونی و زیرساخت تغییر پیدا کرد تا عامه مردم کماکان زیر تیغ خطرات آن باشند. 2️⃣⬅️ از ابتدای این جنگ وحشیانه و ناقض مسلم حقوق بشر تمام تمام نقاط کشور به فراخور اهمیت های سوق الجیشی زیر ضرب دشمن غدار گرفتند اما داستان بعد از نقض آتش بس تغییر کرد. اینبار فقط جنوب بود که سپروار شاهد شبانه روزی پرتابه ها بود. از هرمز و سیریک تا اهواز و دارخوین. اینجا بود که عبارت ترند شده ی این روزها: "جنگ شده؟ نه فقط دارن" جنوبو میزنن دل خیلی ها را به درد آورد. گویی که جنوب از آنجا که به جنگ و مقاومت اعتیاد دارد، الان هم چندان مهم نیست. فضای مجازی درگیر و دار این ترند بود که گرمای طاقت فرسا هم از راه رسید و تابستان جنوب، از سیستان و هرمزگان گرفته تا بوشهر و خوزستان وارد خرماپزان ۶٠ درجه ای شدند. ماجرایی که البته هرسال تکرار میشود اما این بار زیر توپ و ترکش و بایک محرومیت جانفرسای جدید: قطع مکرر برق! 3️⃣⬅️ ترکیب تابستان جنوب و جنگ و گرما و قطع برق، چیزی نیست که بتوان براحتی از آن گذشت. تحمل این میزان از فشار خارجی و داخلی همزمان طاقت مردم را طاق کرد و کار بازهم به فضای مجازی رسوب کرد و احساسات و همدردی ها با چاشنی دیده شدن بالاگرفت. آنچه اما در این بین کمتر به آن پرداخته شد کرامت و شأنیت مردم جنوب بود. مردمی که به سفره داری و مهمان نوازی و سخاوت و صبر شهره بودند اکنون باید تخفیف آنلاین شاپها در ارسال برای جنوب و دوهفته اشتراک رایگان فیلیمو و رقص با لباس مشکی و دعوت برای اقامت را میدیند و تقلیل تعمدی دردشان را استخوانسوز تر تحمل میکردند. 4️⃣⬅️ حمله به بیمارستان کودکان سرطانی، ازکار افتادن دستگاه اکسیژن بیماران، غش کردن کودکان از فرط گرما، تعطیلی دائم ادارات و بانکها بعلت کمبود برق، گریه کردن پدری از بیحالی فرزندانش در حرارت، گرمازدگی و تهدید جان و مال مردم جنوب کجا و سرزدن چند مجری تلویزیون به آبادان و بازدید سخنگوی دولت از اهواز و پست های اینستاگرامی جسب زخم دار کحا؟ این تقلیل تعمدی درد مردم جنوب که به تحقیر میانجامد را باید با خارج کردن از لیست قطع برق مداوا کرد. با تسهیل دسترسی به مایحتاج یومیه، با گسیل امکانات و تجهیزات خنک کننده به جنوب، با رایگان یا ارزانتر کردن کلیه خدمات پزشکی، با پرداخت حق جنگی و مرزی، با کاهش یا حذف مالیات این مناطق و امثالهم. باور کنید یا نکنید هنوز هم جنگ است، هنوز هم برق بدون اطلاع و با اطلاع قطع میشود، هنوزهم با قطع برق، آب هم نیست میشود و آنتن موبایلها میپرد. هنوز هم در اوج گرما و بدون برق و آنتن و درحالی که نگران کودکان و سالخوردگان و بیماران هستیم باید پرسوجو کنیم موشک دیشب کجا اصابت کرد و این بار کداممان کم شد. 5️⃣⬅️ کسر شأن مردم جنوب با سؤاستفاده از احساسات عمومی و بازنشر کردن تصویر پدران مستاصل از حرارت تن فرزندانشان و تبدیل حق مسلم برای داشتن برق به اسکان در منازل مردم شمال و. مرکز آن هم در این موقعیت هولناک اقتصادی و تعویض نقش مردمی که مهمان داری در فرهنگشان بزرگترین مزیت و افتخار است به مسافری غریب و در راه مانده که کسی در شهری به اون و فرزندانش جایی دهد، نه یک ترند عادی مجازی که بیشتر به یک کاهش سطح دلایل اعتراض مردم جنوب به آن حقوقی ست که از آن محروم اند. 6️⃣🔚 بعنوان یک نگارنده ی جنوبی آنچه امروز شاهد آنیم یک بی توجهی عمیق به مردم این خطه است که کماکان میخواهد توجه به جنوب و جنوبی را در سطح احساسات حفظ کند. این نوع نگاه به جنوب تازگی ندارد اما پذیرش و نفهمیدن آن دیگر واقعا کار سختی ست. ادبیات جنوب ترحم پذیر نیست، حق را با افتخار میخواهد.

🔴 توییت عباس مدحجی | بعنوان یک خرمشهری در سالروز آزادسازی #خرمشهر عرض کنم که فکر نکنم طی این سالهای اخیر از هیچ شعاری به اندازه " #خرمشهرها_در_پیش_است" استفاده ابزاری شده باشه. هرکی گفتش یا نامزد انتخابات بوده یا میخواسته پُستی بگیره یا گند جدیدی زده تو این مملکت. از هرکی شنیدین فرار کنید #سوم_خرداد

🔴 ‏آتش سوزی در شهرک صنعتی ‎آبادان ❇️ عصر پنجشنبه در شهرک صنعتی مربوط به حادثه صنعتی در یکی از واحدهای تولیدی پلیمری تیمهای آتش نشانی جهت اطفای حریق به محل اعزام شده اند https://t.me/zdigar

🔴 ‏آتش سوزی در شهرک صنعتی ‎آبادان ❇️ عصر پنجشنبه در شهرک صنعتی مربوط به حادثه صنعتی در یکی از واحدهای تولیدی پلیمری تیمهای آتش نشانی جهت اطفای حریق به محل اعزام شده اند https://t.me/zdigar