ژرفا

دارم برای اولین بار پازل هزارتیکه حل می‌کنم. هیچ راهنمایی نداره و طرحشم خیلی سخته‌. اگه از پسش بربیام، بعدا میتونم هر چالشی که تو زندگیم ایجاد میشه رو به این پازل تشبیه کنم و سعی کنم حلش کنم!

من واقعا دکترای تخصصی خودسرزنش‌گری دارم. مثلا الان دارم خودمو به خاطر نتایجی که از ۸ سال پیش تا الان گرفتم سرزنش میکنم.

خوشبختانه اطرافم آدمای موفق زیادی هستن که با دیدنشون کیف می‌کنم و بهشون افتخار می‌کنم و ازشون یاد می‌گیرم. متاسفانه هیچوقت در حد اون‌ها نیستم و حس می‌کنم همیشه ناکافی‌‌ام.

من واقعا دکترای تخصصی خودسرزنش‌گری دارم. مثلا الان دارم خودمو به خاطر نتایجی که از ۸ سال پیش تا الان گرفتم سرزنش میکنم.

تو روزهایی که فکر میکنی زندگی تاریک شده، آدم‌هایی هستن که نور میشن و بهت می‌تابن. آدم‌هایی که واست وقت میذارن تا حالت رو بهتر کنن، تا مواجهه با مسئله رو واست راحت‌تر کنن، تا کمکت کنن بهتر تصمیم بگیری و بهتر عمل کنی‌، یا حتی صرفا کنارت باشن تا حس نکنی تنهایی. آدم‌هایی که مثل الماس ارزشمندن و تو تاریکی بیشتر می‌درخشن.

امیدوارم یه روزی گریه‌های امروز یادم بیاد و بگم اگه میدونستم قراره اینقدر خوب باشه، گریه نمی‌کردم. کاش یه روزی، امروز رو یادم بیاد و بگم تجربه‌ای که به دست آوردم، ارزش این روز سخت رو داشت. کاش یه روزی، امروز رو یادم بیاد و برعکس امروز، بگم خداروشکر که اینطوری پیش رفت.

گزینه‌هایی که واقعا دوست داشتم برم هم کلا قابل انتخاب نیست.

یه گزینه هم هست و با اینکه بیشترین تایم طرح و کمترین حقوق رو داره، من خیلی دوست دارم بتونم اونجا برم. ۱۰ درصد احتمال رو واسه این گذاشتم که بقیه اونجا رو انتخاب نکنن و برسه به من. یعنی میشه؟🥲

از بین گزینه‌هایی که برای انتخاب محل طرح دارم، ۲ تاش خیلی خیلی بده و احتمال ۹۰درصد مجبورم یکی از همون دوتا رو برم.🥲 خیلی غمگینم.

خورشید ما به چوبه‌ی اعدام بسته است از صبح و آفتاب در این جا، سخن مگو #حسین_منزوی

حالا کی گفته روزایی که تاریخ رند دارند رو باید خاص بگذرونیم؟ من بابت همون روز تولدم که دوست دارم خاص باشه کلی درگیری ذهنی پیدا میکنم. اگه میخواستم واسه هر تاریخ رندی با همین فرمون پیش برم دیگه خیلی سخت میشد.

تلخ‌ترین بخش بعضی از تغییرها هم این نیست که آدم‌ها دور می‌شن؛ اینه که می‌فهمی شاید همیشه آن‌قدر که فکر می‌کردی نزدیک نبودن.

تلخ‌ترین بخش بعضی از تغییرها هم این نیست که آدم‌ها دور می‌شن؛ اینه که می‌فهمی شاید همیشه آن‌قدر که فکر می‌کردی نزدیک نبودن.

بعضی آدم‌ها با تغییر شرایط عوض نمی‌شن؛ فقط بخش‌هایی از خودشون که قبلاً پنهان کرده بودن، دیده می‌شه.

این دوره هم طرح پزشک خانواده شهری اومده و اصلا معلوم نیست چه اتفاقی داره میافته. واسه یکی از دوستام قبل از اینکه مهلت ثبت‌نام تموم بشه، پیامک اومده و محل طرحش مشخص شده :/

فکر می‌کردم وقتی واسه طرح ثبت‌‌نام کنم، استرس شروع طرح باعث میشه درس بخونم. ولی خب الان استرس اینکه کجا بیافتم باعث شده درس نخونم.🚶🏻‍♀

وضعیت ثبت‌نام طرحم خیلی عجیب غریبه :) شهری که ترجیح اصلیمه و تلاش می‌کنم اوکی بشه کلا رو سایت نیست. شهری که در واقع دومین ترجیحم واسه رفتنه رو تو سایت زدم اولویت سوم. شهری که اصلااا دلم نمیخواد برم رو زدم اولویت دوم =)))

خوش به حال پسرا که همه‌اشون می‌تونن از یه سال فرصت سربازی‌شون استفاده کنن و بدون دغدغه‌ واسه امتحان رزیدنتی بخونن.🚶🏻‍♀

در حال حاضر حس می‌کنم هیچ کار مفیدی در زندگیم انجام نمی‌دم و فقط دارم صبح رو به شب می‌رسونم.

اگه می‌تونستم با این منطق به قضایا نگاه کنم و هی مقایسه نکنم خیلی خوب بود.