Zhiiin

سلام دوستان مدتی نبودیم. به شرط بقا ، ژین رو تو کانال زیر ادامه میدیم. هنوز کسی اینجا مونده از اعضای قدیمی کانال؟ صدای منو میشنوین؟

سلام دوستان مدتی نبودیم. به شرط بقا ، ژین رو تو کانال زیر ادامه میدیم. هنوز کسی اینجا مونده از اعضای قدیمی کانال؟ صدای منو میشنوین؟

...

‏کسی که حافظ را به زبان دیگری ترجمه می‌کند، مثل این است که بلبلی را برای خاطر گوشتش کشته باشد، آخر بلبل که گوشت ندارد همه اش نغمه است. محمد قاضی امروز زادروز این مترجم نامدار است. زندگی = عشق + موسیقی به یاد دارم در آن ده شب شعر در انجمن گوته در سال ۱۳۵۶ ، زمانی‌ که نوبت سخنرانی‌ محمد قاضی رسید ، در پشت تریبون قرار گرفت، زنده یاد تازه از مسافرت عمل سرطان حنجره از آلمان باز گشته بود و یکی‌ از نزدیکان ایشون که احتمالا دختر ایشون بود، متن سخنرانی‌ را میخواند، زنده یاد در آن سخنرانی‌ گفت ، زمانی‌ که دکتر آلمانی‌ او را معاینه میکرد به ایشون گفت اگر ما حنجره شما را عمل کنیم، شاید قدرت تکلم را از دست بدهید، زنده یاد در جواب دکتر گفته بود، که من از کشوری می‌‌ایم که مردم قدرت تکلم در مقابل زور و استبداد را ندارند، پس بگذارید من هم مثل مردمم باشم .

ماه بعد یونگ در یک سفر با ترن به شافهازن ، رویایی در بیداری را تجربه می‌کند که در آن اروپا با یک سیل فاجعه‌بار ویران می‌شود، این رویا دو هفته بعد در همان سفر تکرار می‌شود. به سال ۱۹۲۵ چنین می‌آورد: « همچون سوئیس که در محاصره‌‌ی کوه‌ها قرار دارد، من هم ممکن است مسخر شوم و غرق شدن جهان می‌تواند اشاره ای باشد به بقایای روابط پیشین من.»...وی به یاد می‌آورد که ابتدا فکر می‌کرد این تصاویر خیالی حکایت از یک انقلاب دارند، اما چون نتوانست این را تخیل خود بیاورد نتیجه می‌گیرد که در معرض تهدید یک روان‌پریشی قرار گرفته است. پس از این رویای مشابهی داشت: «زمستان بعد پشت پنجره ایستاده بودم و شمال را نگاه می‌کردم. یک درخشش سرخ خونی دیدم، مانند نور لرزان دریا که از دوردست دیده می‌شود، این درخشش در طول افق شمال از شرق به غرب گستره شده بود. همان زمان کسی از من پرسید در مورد رویدادهای جدید در آینده نزدیک چه فکر می‌کنم. گفتم هیچ نظری ندارم، اما خون دیدم، رودهایی از خون.» کتاب سرخ/ یونگ

#پیشنهاد

#embryo

"آب همچون خون برای زندگی" اثر: ماکوتو ناکامورا

توهم حذف اینترنت در ایران * با آنکه چند مطلب فشرده در چند پست همراه با اعتراض علیه طرح مبتذل محدودسازی اینترنت و تلاش برای حذف اینترنت از جانب کم‌سوادان و کم‌دانشان حکومت ایران نوشتم، اما به عنوان کسی که کمی از دانش الکترونیک می‌داند و کمی به ماجرای اینترنت و حتا به تاریخچه ورود اولین ساعات و اولین روزهای اینترنت به ایران آگاهی دارد، به دوستان و هم‌وطنان ایرانی اعلام می‌کنم که محدودسازی و از آن بدتر حذف اینترنت از زیست‌جهان ایرانی عملی صد در صد غیر ممکن است. حتا اگر تمام اینترنت تبدیل به معترضان برانداز حکومت ایران بشود. دلایل مفصل این سخن را نزدیک به یک دهه قبل در مقاله «مغز الکترونیک، ذهن تحلیلی، مطالبات مدنی» نوشتم که در ماهنامه تعطیل شده آیین چاپ شد (امیدوارم در ایران نشریاتی متولد شوند که قدر مقالات نیازمند بازخوانی مجدد را بدانند و مبتکر بازچاپ مقالاتی شوند که با سیاست‌های مبتذل تعطیل کردن مطبوعات اهل اندیشه، امکان مرور دوباره و چند باره از آنها گرفته شده). به طور خلاصه می‌توان گفت که حذف اینترنت که هیچ، حتا محدودسازی اینترنت غیر ممکن است زیرا: - اینترنت مغز دوم بشر است و بشر امروز ارتباطات زیستی اش بدون استفاده از مغز دوم ناقص است. و کسی یا کسانی که بخواهند مغز دوم بشر را از کار بیندازند به عنوان افراد ناقص العقل و ناقص المغز تحویل آسایش گاه های روانی و مراکز درمانی شبکه مغزی خواهند شد. - امکان محدودسازی یا حذف اینترنت از زیست جهان بشری وجود ندارد زیرا چنین امکانی به قدرتی در حد سازندگان اینترنت نیاز دارد. کشورهایی که مصرف کننده اینترنت هستند و فاقد دانش لازم برای سلطه بر زیربناهای اینترنت، قادر به یک سانسور و فیسلتر ساده هم نیستند. چه رسد به حذف و محدود سازی اینترنت. کدام سایت را در ایران فیلتر کردندئ که با فیلترشکن بازش نکردند؟ وجود پدیده فیلتر شکن نماد بارزی ست از اینکه اگر اینترنت قفل می سالزد، خودش کلید هم می سازد. - دلخوش کردن به پدیده تجربه چین .و شوروی و کره شمالی، بسیار اشتباست. به چند دلیل: اول اینکه: چین، شوروی و کره شمالی هرگز نتوانستند اینترنت را حذف کنند بلکه سعی کردند با طراحی اینترانت، نوعی ارتباطات داخلی از طریق اینترنت تعریف کنند یعنی اینکه اینترانت آنها مبتنی بر اینترنت است نه مستقل از اینترنت. دوم اینکه: چین، شوروی و کره شمالی به دلیل بسته بودن مغز رهبرانشان مدت هاست در توهم حذف مغز دوم از جامعه اند که به تدریج با ظهور نسل های جدید و جوان و مرگ نسل های خشک مغز و پیر، در حال تبدیل اینترانت داخلی به اینترنت جهانی اند. سوم اینکه: از همان اول شکل گیری اینترانت داخلی (که به غلط نام اینترنت ملی بر آن گذاشتند) نسل جوان و هشیار و جهانی اندیش هر سه کشور به راحتی اینترانت را دور زدند و با خیال راحت وارد اینترنت جهانی شدند و چون چنین نسلی در هر سه کشور رو به ازدیداد است آینده اینترنت در این کشورها نیز نیز به سرعت در حال تحول و ترکیب شدن در اینترنت جهانی ست. چهارم اینکه: ایران از همان زمان شکل گیری اینترنت در کشور با نسلی روبرو بود که جهانی می اندیشید و با ارتباطات جهانی آشنا بود و از این منظر سال های سال از چین و روسیه و کره شمالی جلوتر بودند و الان هم هستند. طرح محدود سازی اینترنت برای چنین جامعه ای مثل این است که کسی با آفتابه وارد صحن علنی سازمان ملل بشود و بخواهد نطق مهمی هم بکند. پنجم اینکه: در همان زمان شروع به کار اینترنت در ایران، در محلی که اولین آنتن دریافت اینترنت در ایران بود، از مسئول آن مرکز که هنوز هم مدیر همانجاست شنیدم که گفت به تمام مراجع حوزه های علمیه و به تمام مسئولان کشور گفتم که فکر سانسور، فیلتر و محدود سازی این یکی را از سرتان بیرون کنید. این یکی شدنی نیست. و ششم اینکه: وقتی مسئولان ایران استاد دور زدن همه چیز در جهانند و شهروندان نیز در داخل استاد دور زدن قوانین در داخلند چطور انتظار دارید حکومت اینترنت را به فرض محال محدود یا حذف کند و مردم بنشینند و تماشا کنند و راهی برای دور زدن حکومت پیدا نکنند. وقتی جوانان چین حزب کمونیست چین را با عظمت دور زدند و وارد سایت گوگل شدند چطور از نسل فعلی ایرانیان انتظار دارند مثل خل و چل های کره شمالی یا روسی عمل کنند؟ نتیجه آنکه: طرح محدود سازی اینترنت، یا بدتر از آن حذف اینترنت، یا مبتذل تر از هر دو طرح اینترنت ملی را به کلی فراموش کنید و به فکر استفاده های بهینه از این ابزار باشید تا مغز دوم تان تقویت شود، تا بخشی از زیست جهان تان سامان یابد، تا سرنوشت کودکان تان در اینده مبتذل نشود، تا جوانان فعلی که بزرگسالان آینده اند غقب نیفتند و در جهان ویژه اینده به انزوا و تنهایی دچار نشوند. صفحه محسن خیمه دوز

#فیلم #سینما #شمعون_صحرا #بونوئل