مربایِ توت‌فرنگی

همه غوطه‌ها بخوردی، همه کارها بکردی منشین ز پای یک دم، که بماند کار دیگر خُنُک آن قماربازی که بباخت آنچه بودش بنماند هیچش الا هوسِ قمارِ دیگر مولانا

ولی واقعا امیدوارم اگر پزشکی دوست دارید یه روز استتوسکوپ مورد علاقتون دور گردنتون باشه:)))) نشستم دارم تمرین میکنم اصلا حس کردم لازمه اینو بهتون بگم:)))) فکر کن یه بچه کوچولو که مال خودته و اسمتم دادی روش برات نوشتن میدونم خیلی سختی داره و امتحان و اینا(خودم بخاطر امتحان شنبه خیلی هنوز ناراحتم استاد از سه منبع دیگه سوال داده و با اینکه خوب خوندم خراب کردم اینو گفتم که فکر نکنید همیشه همه چی خوبه ) ولی خب روی باحال و خوشگل هم داره دیگه

غصه نخور بابا، تهش یه خاکی به سرمون می‌کنیم.

دست‌ها

من از رشته‌های دیگه خبر ندارم ولی اینو مطمئنم که پزشکی رشته‌ایه که عشق می‌طلبه نه صرفا علاقه. اگر عشق نباشه قطعا زمینِتون میزنه.

ساعت سه‌و‌نیم صبح درحالی که تو پیام‌های بلاک شده دنبال یه چیز دیگه میگشتم فهمیدم هم اتاقی سابقم با گوشیم بدون اینکه بدونم به دوست‌پسرش پیام می‌داده( یه تایمی گوشیش خراب بود) و بعد بلاک میکرده که من نفهمم. تو چرا تموم نمیشی زن؟ چرا هر روز یه در جدید به روی من باز میکنی؟

_حال ندارم. + پس بریم سمت انقلاب قدم بزنیم.

به تازگی متوجه زشتی «عیب‌جویی» شدم. انسان عیب‌جو از کل یک شخصیت و محبت‌هاش دقیقا اون رفتار خاص که دوست نداشت رو یادش میمونه. این موجود نه تنها «فقط»عیب (چه ظاهری چه درونی) افراد رو میبینه بلکه مدام اونها رو پیش بقیه تکرار میکنه. همیشه برام سوال میشه آیا عیوب من رو هم پیش بقیه میگن؟ و یه «بله» گنده تو‌ ذهنم روشن میشه.

محبوب من راخمانینف ✨

انجیر خیلی جالبه. انگار داری یه هیولا میخوری که قبلا تو یه انیمیشنی دیدیش.

کمونچه کیهانی