#داستان_ما_یکیست #OurStoryIsOne

رساله مدنیّه اثر حضرت عبدالبهآء قسمت : ۱ بسم الله الرّحمن الرّحیم بدایع حمد و ثنا و جوامع شکر و سپاس درگاه احدیّت پروردگاری را سزاست که از بین کافّهٴ حقایق کونیّه حقیقت انسانیّه را بدانش و هوش که نیّرین اعظمین عالم کون و امکان است ، مفتخر و ممتاز فرمود و از نتایج و آثار آن موهبت عظمی در هر عصر و قرنی مرآت کائنات را بصور بدیعه و نقوش جدیده مرتسم و منطبع نمود چه اگر بدیدهٴ پاک در عالم وجود نگری مشهود گردد که از فیوضات فکر و دانش هیکل عالم در هر دوری بجلوه‌ و طوری مزیّن و بلطایف بخشایش جدیدی متباهی و مفتخر است و این آیت کبرای خداوند بی‌همتا در آفرینش و شرف بر جملهٔ ممکنات سبقت و پیشی داشته و حدیث اوّل ما خلق الله العقل شاهد این مطلب و در صدر ایجاد در هیکل انسانی من حیث الظّهور مشخّص گردید پاک و منزّهست خداوندی که باشراقات انوار این لطیفهٴ ربّانیّه عالم ظلمانی را غبطهٴ عوالم نورانی فرمود و اشرقت الأرض بنور ربّها متعالی و مقدّسست پروردگاری که فطرت انسانیّه را مطلع این فیض نامتناهی فرمود الرّحمن علّم القرآن خلق الانسان علّمه البیان حال ای هوشمندان بشکرانهٔ این فضل اعظم باید دست نیاز ببارگاه ربّ بی‌انباز برافراخت و تضرّع و ابتهال نمود که موفّق بر آن گردیم که در این عهد و عصر سنوحات رحمانیّه از وجدان نفوس انسانیّه طالع و لایح گردد تا این نار موقدهٴ ربّانیّه که مودوع در افئدهٔ بشریّه است مخمود نماند بدیدهٴ بصیرت ملاحظه نمائید که این آثار و افکار و معارف و فنون و حکم و علوم و صنایع و بدایع مختلفهٔ متنوّعه کل از فیوضات عقل و دانش است هر طایفه و قبیله‌ئی که در این بحر بی‌پایان بیشتر تعمّق نمودند از سایر قبایل و ملل پیشترند عزّت و سعادت هر ملّتی در آن است که از افق معارف چون شمس مشرق گردند هل یستوی الّذین یعلمون و الّذین لا یعلمون و شرافت و مفخرت انسان در آن است که بین ملأ امکان منشأ خیری گردد در عالم وجود آیا نعمتی اعظم از آن متصوّر است که انسان چون در خود نگرد مشاهده کند که بتوفیقات الهیّه سبب آسایش و راحت و سعادت و منفعت هیئت بشریّه است لا والله بلکه لذّت و سعادتی اتمّ و اکبر از این نه تا بکی بپر نفس و هوی پرواز نمائیم و تا بکی در اسفل جهل بنکبت کبری چون امم متوحّشه بسر بریم رساله مدنیه قسمت : ۱ معانی لغات و مراجع : بدایع : جدیدترین - چیزهای نو و تازه – شگفتیها جوامع : کاملترین - واجدین – دارندگان کافۀ : تمامی – جمیع – کل کونیه : عالم وجود – عالم هستی نیرین : دو نور تابان – ماه و خورشید اعظمین : بزرگترین – دو تا از بزرگترین مرآت : آینه ها صوَر: صورتها - اشکال مرتسم : رسم شده – نقش شده منطبع : چاپ شده – مُهر شده – نقش پذیرفته دوری : دوره ای – زمانی طوری : به شکلی متباهی : مفتخر – افتخار کننده کبرا : بزرگتر – مؤنث اکبر اول ما... : عقل اولین آفریده خداوند است. از احادیث صدر : ابتداء هر چیز من حیث... : از حیث ظاهر غبطه : خوشحالی – آرزوی داشتن حال شخص دیگری بدون حسد بردن و اشرقت ... : زمین از پرتو نور پروردگارش روشن گردید. سوره زمر، آیه ۳۹ مطلع : محل طلوع الرحمن .... : خداوند رحمن قرآن را آموزش داد انسان را آفرید و به او سخن گفتن را آموخت. سوره الرحمن ۵۵ - آیه ۱/۴ تضرع : گریه و زاری کردن ابتهال : دعا خواندن با حالت خاص – گریه و زاری کردن سنوحات : واردات قلب – الهامات 7 لائح : واضح – هویدا – آشکار نار موقده : آتش افروخته – آتش شعله ور شده مودوع : بودیعه گذاشته شده افئده : دلها – قلبها مخمود : افسرده - از شعله افتاده - ساکن و ساکت متنوعه : گوناگون تعمق : سعی در فهم مطالب – در عمق مطالب فرو رفتن هل یستوی ... : آیا دانایان با نادانان برابرند؟. سوره زمر ۳۹ – آیه ۹ ملأ امکان : گروه مردمان روی زمین منشاء : سرچشمه – ابتدای هر چیز هیأت : حالت و صورت و کیفیت هرچیز – گروهی خاص مثل هیأت دولت لا والله : نه، قسم به خدا اتم و اکبر : تمامتر و بزرگتر اسفل : پائین تر – پست تر نکبت کبری : مصیبت بزرگتر – سختی بزرگتر امم متوحشه : مردمان وحشی فایل صوتی 👉 معانی لغات و مراجع 👉 ادامه در قسمت بعدی 👉 گفتگو 👈 @linkebahai

📌 نسخه جدید اپلیکیشن #تقویم بهائی (۱۴۰۴شمسی/۱۸۲ بدیع) برای گوشی های اندرویدی منتشر شد. این برنامه شامل تقویم بدیع، شمسی و میلادی می باشد که در آن روزهای تعطیل امری، تعطیلات رسمی ایران، ایام متبرکه و ضیافت با رنگ های مختلف مشخص شده اند. در نسخه جدید چنانچه ضیافت را در روزی غیر از تاریخ اصلی برگزار می کنید می توانید در قسمت تنظیمات برنامه، تاریخ ضیافت را مشخص کنید. همچنین می توانید در تقویم گوشی رویدادی را ثبت کنید تا در زمان مقرر به شما یادآوری کند. 🔗 دانلود مستقیم منبع: سایت آئین بهائی https://t.me/vahdat19/59553

https://t.me/c/1814408931/4367

https://t.me/c/1814408931/4370

اولو الابصار چه کسانی هستند؟ حضرت اعلی می‌فرمایند، "مشتبه می‌گردد در نزد هر ظهورى حق صرف از دون او الّا نزد اولو الابصار كه ايشان حقايق اشياء را كما هِىَ مشاهده می‌نمايند و هميشه ناظر بشمس حقيقت هستند و ظهور او و حدودات مرايا ايشان را محتجب از ظاهر در آنها نمی‌نمايد." (بیان فارسی، واحد 3، باب دهم) حضرت بهاءالله ضمن نقل بیان فوق می‌فرمایند، "اولو الابصار و غیره به تصدیق و تکذیب معلوم می‌شوند و ممتاز می‌گردند. هر نفسی که موفّق شد به قول "بلیٰ" در ظهور امنع اقدس اعلی، او عندالله از اخیار و اولو الابصار بوده و مِن دون آن از اشرار و فُجّار." (کتاب بدیع، طبع آلمان، ص34)

وادی ایمن کجاست؟ اگرچه در کتاب قرآن "وادی ایمن" محلّی است که حضرت موسی ندای الهی را از سدره مشتعله شنیدند، امّا حضرت عبدالبهاء تعبیر دیگری از آن دارند: هوالأبهی ای یعقوب اگر موهبت یوسفی طلبی چون پیر کنعان شب و روز از محبّت‌الله گریان شو و اگر تجلّی موسوی جویی، در وادی ایمن تفکّر نما و تجوّل نما. آن بقعهء مقدّسه صحرای دل و جان است. ع‌ع" (یادنامۀ مصباح منیر، ص448). از آن گذشته، در سوره حج بیت مبارک بغداد آمده است که شخصی که اعمال حج را انجام می‌دهد در مرحله نهائی، در جلوی در بیت، باید ندای الهی را بشنود. حضرت عبدالبهاء در تبیین آن می‌فرمایند، "فالمراد مِن النّداء نداء الرّحمن فی وادی الأیمن مِن قلب الإنسان و هذا هو البقعة المبارکة الّتی یرتفع منها النّداء و یسمعها اُذُنٌ واعیةٌ صاغیةٌ و یحرم عنِ الإستماع القلوبُ القاسیة." (مکاتیب عبدالبهاء، ج2، ص135 / مضمون: مراد از ندا، ندای الهی در وادی ایمن قلب انسان است و این عبارت از بقعه مبارکه‌ای است که ندای از آن بلند می‌شود و گوش‌های شنوا آن را می‌شنود و دلهای سخت از شنیدن آن محرومند.)

مسئولیت احبّاء حضرت ولی امرالله می‌فرمایند: "بلایا و محن بی‌شمار و نیاز مبرم به علاج حقیقی بسیار. اهل بهاء باید متوجّه باشند كه وظیفة مقدّس آنان ابلاغ فوری پیام الهی به همنوعان خود در حدّاكثر وسعت ممكن است. اگر آنها در این امر قصور كنند واقعاً تا حدّی مسؤول طولانی شدن رنج و عذاب عالم انسانی‌اند." (ترجمه -‌ مكتوب 18 دسامبر 1943 از طرف حضرت ولی امرالله به یكی از احبّاء / انوار هدایت، شماره 425)

تأسّی به حضرت ابراهیم هوالله، ای بندۀ شمس بهاء، ابراهیم علیه السّلام در جواب "أ لَکَ حاجةٌ" "أمّا إلَیکَ فلا" فرمود و شربت تسلیم از دست ساقی بهاء نوشید. تو نیز توکّل به جمال قدم و اسم اعظم کن و در نهایت تضرّع و تبتّل در مقام تسلیم قدم گذار تا مهبط نور وفا گردی و منبع زلال صفا. ع‌ع (نقل از سایت نیریز)

https://oceanlibrary.com/764e8cf1c60c746fae7aaa47f2755938/