زرتشت

★ جمع‌بندی: رقص بر لبه‌ی پرتگاه اینکه نظام به منتقدان داخلی خود تریبون می‌دهد و آن‌ها را سرکوب نمی‌کند ، در حقیقت «آخرین نفس‌های یک رژیم در حال خفگی» است. این نظام نمی‌خواهد اصلاح کند، اما دیگر نمی‌تواند سرکوب کند. این یک «بن‌بست دوگانه» است: هم از نظر "روایت" ، مُرده است، هم از نظر سرکوب ، ناتوان شده است. به قول آنتونیو گرامشی: «بحران زمانی رخ می‌دهد که کهنه می‌میرد و نو نمی‌تواند متولد شود.» جمهوری اسلامیِ ۱۴۰۵، درست در همین لحظه است. کهنه (روایت ضدآمریکایی، اقتصاد رانتی، ولایت فقیه کاریزماتیک) مرده است. نو (یک نظام مشروع، یک اقتصاد کارآمد، یک رهبری معتبر) نتوانسته متولد شود. طبق علوم سیاسی ، در این فاصله ؛ «هیولاها» ظهور می‌کنند: هیولای ابرتورم، هیولای سرکوب، هیولای تفرقهٔ داخلی. و اما هشدار آمریکا مبنی بر «اقدامات بی‌سابقه» و هشدار اسرائیل دربارهٔ اعتراضات، دقیقاً همان «ضربهٔ نهایی» است که ممکن است این بُن‌بست را بشکند. اگر آمریکا واقعاً محاصرهٔ دریایی کامل و فلج‌سازی سیستم بانکی را اجرا کند، اقتصاد ایران در عرض چند هفته به نقطهٔ صفر می‌رسد. آنگاه دیگر نه «نقد از درون» کافی است، نه «سرکوب» ممکن است. تاریخ به ما می‌گوید: هیچ رژیمی که نخبگانش علناً آن را متهم به بی‌کفایتی می‌کنند و نظام هم توان سرکوب آن‌ها را ندارد، بیش از چند ماه دوام نمی‌آورد. مگر آن‌که معجزه‌ای رخ دهد. البته معجزه‌ها در سیاست، نادرند. ☆ و در آخر کلام: اگر جمهوری اسلامی می‌خواهد از این گرداب جان سالم به در برد، باید بین دو گزینه یکی را انتخاب کند: ◎ تسلیم کامل و شرافتمندانه در برابر ملت و جهان ◎ یا سرکوب کامل و بی‌رحمانه اما تردید میان این دو، فقط "رنج" را طولانی‌تر می‌کند و فروپاشی را خونین‌تر... روزها و ماه‌های آینده، تعیین‌کننده‌اند. ※ ولادیمیر لِنین: «سال‌ها به‌مانند "هفته‌ها" به‌سرعت می‌گذرند ، بدون آنکه چیزی دگرگون شود ؛ اما گاه "هفته‌هایی" از راه می‌رسند که در آنها، به اندازهٔ "سال‌ها" ، "تاریخ" رقم خواهد خورد.» #ایران

◆ آیا این «دعوای زرگری» است یا فروپاشی؟ این یک «نمایش» نیست، بلکه یک «فروپاشی کنترل‌نشده» است که نظام تلاش می‌کند آن را «نمایش» جلوه دهد. ◇ چرا «دعوای زرگری» نیست؟ · جنگِ زرگری به معنای یک دعوای ساختگی بین دو طرفی است که در نهایت همدست‌اند و هدفشان فریب تماشاگر است. اما در پدیدهٔ کنونی، منتقدان، ساختار بنیادین نظام را زیر سوال می‌برند، نه فقط دولت یا یک جناح خاص را. فرشاد مومنی می‌گوید «ریشه‌های این فاجعه را باید در ماهیت خود نظام جست‌وجو کرد.» محمد دادکان می‌گوید «اگر مملکت‌داری بلد نیستید، جمع کنید بروید.» این حرف‌ها، «نمایش» نیستند، بلکه «شکستن سکوت نخبگان» است. · اگر این نقدها ساختگی بودند، باید به یک «اصلاح سطحی» یا «تغییر دولت» ختم می‌شدند. اما نظام نه تنها اصلاح نمی‌کند، بلکه در برابر فشار خارجی و داخلی، به همان سیاست‌های قبلی ادامه می‌دهد. این یعنی این نقدها نتیجهٔ ناتوانی در مدیریت بحران است، نه یک سناریوی از پیش طراحی‌شده. ◆ چرا نظام آن‌ها را سرکوب نمی‌کند؟ سه دلیل عمده: ۱. ترس از اثر پروانه‌ای: سرکوب چهره‌‌ها، می‌تواند موجی از همبستگی ایجاد کند و اعتراضات را از حالت «انتقاد» به «قیام» تبدیل کند. نظام می‌داند که مشروعیت سرکوب را از دست داده است، پس ترجیح می‌دهد فعلاً «مدارا» کند. ۲. از دست دادن انحصار روایت: صداوسیما دیگر تنها منبع اطلاعات نیست. شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های خارجی، روایت رسمی را به چالش کشیده‌اند. اگر نظام سانسور را تشدید کند، اعتماد عمومی حتی به همان رسانه‌های رسمی را هم از دست می‌دهد. پس اجازه می‌دهد «خودزنی» کنترل‌شده اتفاق بیفتد تا شاید بخشی از اعتماد بازگردد. ۳. نبود اجماع در هستهٔ قدرت: پس از مرگ رهبری و قاسم سلیمانی، نظام دچار «خلأ رهبری» و «تفرقه در هستهٔ سخت» شده است. هیچ‌کس به اندازهٔ کافی قدرت و مشروعیت ندارد که دستور سرکوب گسترده بدهد. هر جناحی می‌ترسد که سرکوب، به ضررش تمام شود. این «فلج امنیتی» است. ★ سناریوها و چشم‌انداز کوتاه‌مدت با توجه به هشدار آمریکا دربارهٔ «اقدامات بی‌سابقه» و هشدار اسرائیل دربارهٔ «اعتراضات قریب‌الوقوع»، سه سناریو در افق هفته‌های آینده قابل ترسیم است: ● سناریوی اول: خیزش زودهنگام و سرکوب خونین اقدامات تنبیهی آمریکا (محاصره دریایی کامل، قطع کامل صادرات نفت، فلج‌سازی سیستم بانکی) باعث جهش جدید قیمت ارز و کالا می‌شود. مردم که از قبل در آستانه انفجار بودند، به خیابان می‌ریزند. نظام ناچار به سرکوب می‌شود. این سرکوب ممکن است موفق باشد، اما هزینهٔ انسانی و اعتباری آن بسیار بالا خواهد بود و انزوای بین‌المللی را کامل می‌کند. این سناریو، آغازگر یک دورهٔ «دیکتاتوری نظامی تمام‌عیار» است. ●سناریوی دوم: انفجار درونی و فروپاشی: ابرتورم به مرحله‌ای می‌رسد که کارمندان دولت، معلمان و حتی بخشی از نیروهای امنیتی توان معیشت را از دست می‌دهند. اعتصابات سراسری کارگران نفت و حمل‌ونقل، همراه با نافرمانی برخی یگان‌های نظامی، نظام را فلج می‌کند. نخبگان منتقد، به رهبران اعتراضات تبدیل می‌شوند و یک «شورای گذار» تشکیل می‌دهند. این سناریو شبیه فروپاشی شوروی در ۱۹۹۱ است. ● سناریوی سوم: عقب‌نشینی تاکتیکی و بقای زامبی‌وار تحت فشار شدید، نظام تصمیم می‌گیرد با آمریکا به یک «تسلیم ساختاری» تن دهد: خلع سلاح کامل، پایان حمایت از نیابتی‌ها، و پذیرش نظارت بین‌المللی بر اقتصاد، در ازای لغو تحریم‌ها. این کار، خشم بخشی از حزب‌اللهی‌ها را برمی‌انگیزد، اما فعلاً از فروپاشی جلوگیری می‌کند. نظام به یک «رژیم ورشکستهٔ تحت قیمومیت» تبدیل می‌شود. احتمال این سناریو کم است، چون نیازمند رهبری جسور است که بتواند این سازش را به پايگاه اجتماعی بقبولاند. #ایران

《چرا نظام‌های استبدادی گاهی سکوت می‌کنند؟》 ۱. دروغ‌گویی جمعی و لحظهٔ «دیگر هرگز» "تیمور کوران"، اقتصاددان و نظریه‌پرداز سیاسی، در کتاب «Now Out of Never» توضیح می‌دهد که در رژیم‌های اقتدارگرا، مردم و حتی نخبگان به‌دلیل ترس، «ترجیحات واقعی» خود را پنهان می‌کنند و در ظاهر از نظام حمایت می‌کنند. اما این یک «تعادل شکننده» است. اگر چند نفر شجاع پیدا شوند و شروع به ابراز نارضایتی کنند، ممکن است یک «آبشار» رخ دهد: ناگهان همه با هم حرف دلشان را می‌زنند، چون می‌بینند تنها نیستند. اینکه مجری صداوسیما، تحلیلگران حکومتی، اساتید دانشگاه، و حتی جناح‌های رقیب شروع به نقد علنی می‌کنند ، نشان می‌دهد که «تعادل دروغ‌گویی جمعی» در حال فروپاشی است. این افراد دیگر نمی‌ترسند یا ترسشان از عواقب سکوت کمتر از ترسشان از فاجعه‌ی اقتصادی شده است. نظام نیز به این نتیجه رسیده که سرکوب این چهره‌های شناخته‌شده، ممکن است خودش جرقه‌ی انفجار باشد. پس ترجیح می‌دهد اجازه دهد «بخار» خارج شود. ۲. مدل آستانه‌ای "گرانووتر": چرا نخبگان زودتر می‌پرند؟ "مارک گرانووتر"، جامعه‌شناس، نشان می‌دهد که هر فردی یک «آستانهٔ تحمل» دارد: یعنی چند نفر دیگر باید اعتراض کنند تا او هم اعتراض کند؟ در رژیم‌های اقتدارگرا، نخبگان معمولاً آستانهٔ پایین‌تری دارند، چون دسترسی بیشتری به اطلاعات دارند و زودتر متوجه عمق بحران می‌شوند. وقتی اقتصاد به مرحلهٔ ابرتورم می‌رسد و نخبگان می‌بینند که دارایی‌هایشان در حال آب شدن است، «آستانه»‌شان پایین می‌آید و شروع به انتقاد می‌کنند تا هم خود را از مسئولیت مُبَرا کنند و هم در صورت فروپاشی، سابقهٔ اعتراض داشته باشند. ※ اینکه افرادی مثل محمد دادکان (که خودش زمانی در ساختار قدرت بوده) می‌گوید : «اگر مملکت‌داری بلد نیستید، جمع کنید بروید»، یا فرشاد مومنی که سال‌ها مشاور دولت بوده، حالا ساختار را متهم می‌کند، یعنی این نخبگان دیگر «آینده‌ای» در این نظام نمی‌بینند و در حال «سبد خریدن برای دوران پس از فروپاشی» هستند. آن‌ها با این نقدها، در واقع مواضع خود را برای نظم آینده تضمین می‌کنند!. ۳. خروج، اعتراض و وفاداری "آلبرت هرشمن" می‌گوید اعضای یک سازمان یا کشور در شرایط بحران، سه گزینه دارند: خروج (ترک کردن)، اعتراض (انتقاد و تلاش برای اصلاح)، یا وفاداری (سکوت و حمایت). وقتی «خروج» آسان می‌شود (پناهندگی، مهاجرت)، «اعتراض» کاهش می‌یابد ؛ اما اگر خروج محدود باشد یا هزینه‌اش بالا رفته باشد، اعتراض افزایش می‌یابد. در ایران امروز، خروج سرمایه و مغزها به شدت شتاب گرفته، اما همه نمی‌توانند بروند. کسانی که مانده‌اند و هنوز تریبون دارند، به «اعتراض» روی می‌آورند. نظام هم به این نتیجه رسیده که اگر اعتراض را هم سرکوب کند، فقط «انفجار» را تسریع می‌کند. پس اجازه می‌دهد اعتراض در چارچوب‌های کنترل‌شده (برنامه‌های تلویزیونی و اینترنتی، روزنامه‌ها، دانشگاه‌ها) بیان شود تا شاید «فشار» تخلیه شود. ◆ واقعیت‌های عینی: اقتصاد در آستانه‌ی سکته بر اساس داده‌ها و اظهارات مقامات آمریکایی و رسانه‌های اسرائیلی، وضعیت به شرح زیر است: · هشدار کانال ۱۴ اسرائیل: «وضعیت تورم و گرانی در ایران مشابه قبل از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است؛ شواهد نشان می‌دهد مردم دوباره اعتراض خواهند کرد.» · وزیر خزانه‌داری آمریکا (به مورخ ۲۳ مرداد ۱۴۰۵): «در هفته آینده منتظر خبرهای بیشتری درباره ایران باشید؛ اقداماتی خواهیم کرد که تاریخ به خود ندیده. این اقدامات ترکیبی از انزوای اقتصادی بی‌سابقه و محاصره دریایی شدیدتر خواهد بود.» · فرشاد مومنی: «ابرتورم رخ داده و کشور وارد مرحله فلاکت شده است. کارکرد پول به‌عنوان ذخیره ارزش از بین رفته، سرعت گردش پول انفجاری شده و قیمت‌گذاری بر پایه انتظار فروپاشی است.» این داده‌ها نشان می‌دهد که بحران اقتصادی به نقطه‌ای رسیده که حتی تحلیلگران نزدیک به نظام، «فلاکت» را رسماً اعلام می‌کنند. وقتی چنین افرادی از «گسست بنیادین از منطق اقتصادی حاکم» سخن می‌گویند، یعنی «اصلاح» را غیرممکن می‌دانند و خواهان تغییر ساختاری‌اند. این یک اعتراف ضمنی به شکست کامل الگوی اقتصاد سیاسی نظام است. #ایران

«دودمان‌ها در ایام زوالشان غالباً به نوعی قدرت نمایی دست می‌زنند تا نشان دهند که دوران خمودگی به سر آمده با این‌حال این نوع نمایشها به محض بروز پایان مییابند؛درست مثل شعله شمعی که پیش از خاموشی ناگهان افروخته تر شده و سپس میمیرد» ● ابن‌خلدون پنج مرحله را برای…

2⃣ ⟪تفسیر نگاه نیچه: "تشییع جنازهٔ خدا" ، تولد انسانِ خلّاق⟫ جملهٔ «خدا مُرده است» یک جملهٔ خدانشناسانه‌ی ساده نیست. این جمله، یک تشخیص تاریخی و یک پیش‌گویی پرهیجان است. "فردریش نیچه" می‌گوید: «ما با عقل‌گرایی، علم‌زدگی و مدرنیته، "باور" به خدا را در دل…

2⃣ ⟪تفسیر نگاه نیچه: "تشییع جنازهٔ خدا" ، تولد انسانِ خلّاق⟫ جملهٔ «خدا مُرده است» یک جملهٔ خدانشناسانه‌ی ساده نیست. این جمله، یک تشخیص تاریخی و یک پیش‌گویی پرهیجان است. "فردریش نیچه" می‌گوید: «ما با عقل‌گرایی، علم‌زدگی و مدرنیته، "باور" به خدا را در دل…

⟪بررسی مختصری از آئین زرتشت⟫ (از کتاب "تاریخ جامع ادیان") ❖ فصل دوازدهم : آیین مزدیسنا یا آیین دوگانه‌پرستیِ اخلاقی ● ریشه‌ها و خاستگاه باستانی کیش "#زرتشت" و آیین «وِدایی» (مرتبط با کتاب مقدس هندوان باستان) هر دو دارای یک ریشه و منشأ واحد هستند و از یک…

ولتر: «با "کلمات" می‌توان کشتار کرد ؛ با "شمشیرها" نیز نمی‌توان فکر کرد». #زرتشت

♦️ خورشیدگرفتگی کامل و نادری بر فراز اسپانیا آغاز شده است. عصر چهارشنبه ۲۱مردادماه  تصاویری از این رویداد شگفت‌انگیز از درون هواپیمایی در حال پرواز در ارتفاع ۱۰ هزار متری به ثبت رسید. بخش اصلی قاره اروپا طی دو دهه گذشته هیچ خورشیدگرفتگی کاملی را تجربه نکرده بود. همچنین، در اسپانیا نیز بیش از یک قرن است که چنین پدیده‌ای در آسمان رویت نشده است. @indypersian

به گزارش رویترز، نخستین خورشیدگرفتگی کامل اروپا در ۲۷ سال گذشته روز چهارشنبه ۲۱ مرداد و اندکی پیش از غروب، شمال و مرکز اسپانیا را برای مدتی کوتاه در تاریکی روز فرو برد؛ نخستین خورشیدگرفتگی کامل این کشور در بیش از یک قرن و از سال ۱۹۰۵. میلیون‌ها تماشاگر در شهرها و جزایر بی‌ابر اسپانیا از جمله مایورکا برای دیدن لحظه کامل‌شدن گرفت که میان یک تا دو و نیم دقیقه طول کشید گرد آمدند. @iranintltv

هم‌نشینی ۶ سیاره

اوج کسوف در اسپانیا

امروز (۲۱ مرداد ۱۴۰۵)، شایسته‌ترین، رویایی‌ترین، کیهانی‌ترین و متمایزترین روز در کل زندگی شماست که اکنون آغاز شده است. در تاریخ ۱۲ آگوست، آسمان به‌طور قابل‌توجهی شلوغ است و سه رویداد نجومی مهم رخ می‌دهد: 💫 هم‌نشینی شش سیاره: در بامداد ۱۲ آگوست (امشب) و پیش از طلوع خورشید (حدود ۳ تا ۵ صبح)، عطارد، مشتری، مریخ، زحل، اورانوس و نپتون در آسمان صبحگاهی حضور دارند. البته برای مشاهده اورانوس و نپتون به ابزار رصدی نیاز خواهید داشت. ☄ اوج بارش شهابی برساوشی: از امشب، ۱۲ آگوست تا بامداد ۱۳ آگوست (فردا شب)، بهترین زمان برای تماشای بارش شهابی، از نیمه‌شب تا پیش از طلوع خورشید است. امسال به‌دلیل عدم وجود نور ماه، شرایط رصد بسیار مطلوب است. 🌑 خورشیدگرفتگی کامل: شروع جهانی گرفت جزئی: حدود ۱۹:۰۴ به وقت ایران شروع مرحله کامل: حدود ۲۰:۲۸ اوج خورشیدگرفتگی: حدود ۲۱:۱۶ پایان مرحله کامل: حدود ۲۲:۰۴ پایان کامل رویداد: حدود ۲۳:۲۸ + البته احتمال مشاهده خورشیدگرفتگی امروز در ایران ۲۰ از ۱۰۰ است.

امروز ۳ تا اتفاق نجومی قراره همزمان تو آسمون رخ بده: خورشیدگرفتگی، هم‌نشینی ۶ سیاره و اوج بارش شهابی. @TweetFrsi

🔴چهارشنبه این هفته خورشید می‌گیرد/ اوج کسوف در اسپانیا 🔸خورشیدگرفتگی کامل در روز ۱۲ آگوست مصادف با چهارشنبه هفته جاری در بخش‌های مختلف جهان قابل مشاهده خواهد بود. همچنین بارش شهابی برساوشی نیز رخ می‌دهد. 🔸برای نخستین بار در بیش از ۱۰۰ سال اخیر، یک خورشیدگرفتگی کامل در اسپانیا قابل مشاهده است. 👈دریافت آخرین اخبار: سایت | ایتا | بله | روبیکا | سروش پلاس 🆔 @snntv

❂ گوشه‌گیریِ #زرتشت در کوه "سَبَلان" و نزولِ "اَوِسْتا" ⊙ سنتِ اعتکافِ پیامبرِ ایران در "سَبَلان" "زکریا بن محمد قزوینی" در اثر دیگر خود "آثار البلاد و اخبار العباد" آورده است: «"زرتشت" (پیامبر ایران باستان) از "شیز" (مرکز باستانی و مذهبی زرتشتیان در آذربایجان،…