اݪ꯭ـھـ꯭دایـ꯭ة

برای فرزندت چه چیزی به ارث می‌گذاری؟! کلیپ‌های اینستاگرام؟ سریال‌های ترکی و امثال آن؟ غیبت و زبان‌درازی و حسد و کینه‌توزی؟ ای زن، مشغول چه هستی؟ چرا ارزش خویش را کم می‌شماری، در حالی که یک امت به دست تو پرورش خواهد یافت؟ آن‌قدر بخوان و بیاموز که مجاهد و فاتح بعدی، و داعی و فقیه بعدی، در دامان تو بالنده شود. اگر چشمانت از خواندن ضعیف شود، اگر رنج بکشی، اگر از خواب بزنی، باکی نیست؛ تلاش کن که زنی پرورش‌دهنده باشی، نه زنی که دیگران ونااهلان او را می‌پرورانند.

غم و اندوه هیچ سودی برای دل ندارد، و محبوبترین چیز برای شیطان است. نه مطلوب است و نه مقصود و نه سودمند. پیامبر ﷺ از آن پناه برده: "اللهم إني أعوذ بك من الهم والحزن". ابن القيم | مدارج السالكين ط: عطاءات العلم (١٦٩/٢) ✨@addorossamin | الدر الثمین

سکولار عرب، درباره‌ی زنان مسلمانی که در برمه و ترکستان شرقی سوزانده می‌شوند ، سکوت کرد؛ و درباره‌ی زنانی که در زندان‌های عراق و یمن مورد تجاوز قرار می‌گیرند، خاموش ماند ؛ و زبانش لال شد آنگاه که زنان قدس فریاد کمک سر می‌دادند؛ و ذره‌ای به زنان پاکدامن و عفیف شام اهمیت نداد، در حالی که آنان را به سلول‌های مرگ می‌بردند تا به دست اوباش گروه‌های اسد و ... و روسیه مورد تجاوز قرار گیرند. سپس از لانه‌اش همچون سوسمار بیرون می‌آید تا برایمان درباره‌ی زن در افغانستان سخن بگوید! به خدا سوگند دروغ گفتید؛ مشکل شما نه با زن است و نه با طالبان ، بلکه مشکل شما با خود اسلام است، با خدا و پیامبرش! -منقول

«اختلاف در فهم یک نص، به این معنا نیست که آن نص معنایی ندارد... اگر دو نفر دربارۀ مالکیت کالایی اختلاف داشته باشند و هرکدام ادعا کند که نسبت‌به آن محق‌تر است، منطق سلیم می‌گوید که باید از هردو شاهد و برهان خواست، نه این‌که از وجود اختلاف نتیجه گرفت که مالکی وجود ندارد!» (فهد العجلان، التسليم للنص الشرعي والمعارضات الفكرية المعاصرة (الرياض: آفاق المعرفة، ١٤٤٤)، ٢١)

قال حذيفة بن اليمان - رضي الله عنه -: "إن الحَق ثقِيلٌ، وهُو مع ثِقلِهِ مرِيءٌ، وإن الباطِل خفِيفٌ، وهُو مع خِفّتِهِ وبِيءٌ، وترك الخطِيئةِ أيسرُ مِن طلبِ التّوْبة، ورُبّ شهوةِ ساعةٍ أورثت حُزنًا طوِيلًا". حذیفة بن یمان رضی‌الله‌عنه گفته است: حق سنگین است، ولی با وجود سنگینی‌اش گوارا؛ و باطل سبک است، ولی با وجود سبکی‌اش مسموم‌کننده. ترک گناه آسان‌تر از طلب توبه است، و بسا شهوت یک لحظه که اندوهی طولانی به‌جا می‌گذارد. [الزهد، ابن مبارک، ۸۵۰]

-

بهترین یادگیری ، از دل استادی سختگیر بیرون می‌آید. از نظر این فرد حقیر ، فقه و بسیار از دروس شرعی دیگر را باید نزد استادی آموخت که سختگیر ، منضبط ، صریح و بی‌پرده باشد. استادی که در برابر کوچک‌ترین اشتباه ، شاگرد را تنبیه میکند و به خطایش آگاه می‌سازد. استادی که نسبت به تکالیف ، سخت‌گیر و حساس است ، تکالیف فراوان می‌دهد و آن‌قدر شاگرد را به تلاش و مراقبت وا می‌دارد که گاه ممکن است اشکش را درآورد. از نظر من ، چنین استادی ، دلسوزترین و پرمهرترین استادهاست‌. زیرا سختی‌اش از دلی نگران و مسئول برمی‌خیزد ، نه از بی‌مهری. چراکه آموختن علم شرعی باید با رنج و کوشش همراه باشد ، تا هرگز از یاد نرود و در جان شاگرد ریشه بدواند. و استادی که برای جایگاه علم و منزلت استادی خود ، این‌گونه حرمت قائل است و بر آن حساسیت می‌ورزد ، هم شاگرد را به تواضع بیشتر و احترام راستین در برابر علم و اهل علم رهنمون می‌سازد.