🎲 BOXING LEGEND 🎲

‍ ترموانا ترموانا v دیاندره سویج حالا وقتی نام خانوادگی ترموانا است حتما باید اسم کوچک را هم ترموانا بگذاری پدر عزیز...؟! بهتر است گیر ندیم شاید قحطی اسم بوده. ادی هرن اینبار هم کوچکترین ریسکی نکرد و حریفی کاملا از پیش باخته مقابل ترموانا قرار داد. وقتش رسیده که سطح حریفان ترموانا ۲۸ ساله بالاتر رود تا تبدیل به جلالف بعدی نشود که اصلا معلوم نیست با بوکس حرفه ای چکار دارد... Teremoana/Savage

‍ اریک مورالس v این جین چی در سال ۲۰۰۱ مورالس برای چهل و یکمین بار پا به رینگ گذاشت و این دفاع از کمربند WBC پر وزن آخرین برد متوالی او بود قبل از شکست از باررا و شروع آن تریلوژی های مشهور. این فایت از مبارزات با کیفیت و تماشایی مورالس است که چندان به آن اهمیت داده نشده. جین چی از کره جنوبی سه سال بعد طعم قهرمانی را چشید و چندبار هم از همین کمربند دفاع کرد. Morales/ in Jin chi

‍ چرنکا جانسون v دینا تورسلوند جانسون قهرمان آندیسپیوتد خروس وزن در مقابل تورسلوند دانمارکی شکست سختی خورد و هر چهار عنوان به اضافه کمربند رینگ را واگذار کرد. هر سه داور امتیاز ده صفر را به ثبت رساندند. این کارت توسط نکیسا بیداریان و جیک پاول پروموت شد و اکثر مبارزات بین زنان برگزار شد. Cherneka Johnson/dina thorslund

‍ آرون مک کنا v اتینوزا اولیها مک کنا با تسلط بر حریف و پیروزی بی حرف و حدیث توانست کمربند IBF میان وزن را تصاحب کند و قهرمان تازه رده میان وزن شود. McKenna/ oliha

‍ ریموند موراتایا v رابسون کنسیسائو موراتایا قهرمان IBF سبک وزن هم با آرا متحد و یکطرفه از سد کنسیسائو قهرمان سابق فوق پر وزن گذشت. موراتایا رکورد ۲۵-۰ دارد. سبک وزن همچنان رده خوبی است. Muratalla/ conceicao

‍ ویلیام زپدا v لامون روچ زپدا با برتری قاطع توانست کمربند بدون صاحب WBC سبک وزن را تصاحب کند. روچ دو سال قبل از ۱۳۰ بالا آمد تا با تانک دیویس مبارزه کند درحالیکه هیچکس او را نمی‌شناخت. او به شکلی واضح فایت را برد اما اتفاقاتی مضحک در آن مبارزه افتاد از جمله اینکه داور وسط ناکدان شماری دچار آلزایمر شد و جروانته رفت برای خشک کردن موهایش و... نهایتا ناداوری و خوردن حق لامون روچ. البته تانک قول ریمچ داد اما زد زیرش و بعد هم یک پرونده قضایی دیگر... اینجا البته زپدا خیلی بهتر بود و نتیجه عادلانه بود. Zepeda/ Roach

‍ ریتو تسوتسومی v آلوینو هررا ریتو یک سال است که حرفه ای شده و در ریاض به یک ناک اوت درخشان رسید. فقط دو راند کافی بود که حریف مکزیکی با ۱۸ برد و بدون شکست تسلیم شود. ریتو ۲۳ ساله است و جزو آینده داران ژاپن، اما با ۱۶۵ قد می‌تواند فعلا در پر وزن بماند تا فوق پر وزن(قابل توجه اسپینوزا). بهرحال تسوتسومی قدرت انفجاری بسیار خوبی دارد و مثل نسیم حامد مشت می‌زند! شاید او بتواند تا ۱۴۰ و حتی ولترویت هم قهرمان شود. او با اینوئه هم قد است اما بطور واضح قطورتر و درشت تر است. بهرحال باید منتظر حریفان بهتری شد. این حریف با آن رکورد بی شکست که در مکزیک زیاد پیدا می‌شود واقعا سطح پایین بود و مبارزه شبیه یک میسمچ شد. مطمئنا از ریتو بیشتر خواهیم شنید، ژاپنی‌ها با جنبه و جاه طلب هستند. Reito tsutsumi/ Alvino Herrera

‍ جاش کلی v کاومین آگیارکو کلی بعد از شکست دادن بهرام مرتضی علیف قهرمان IBF سوپرولتر شد و در ریاض به زحمت توانست از آن دفاع کند. Josh Kelly/ Agyarko

‍ 💥فیلمی که تماشایش توصیه میشود! دوست عزیزی لینکی برایم فرستاد و چون می‌دانست قدیمها طرفدار فوتبال مخصوصا ایتالیا بوده ام، گفت حتما ببین! عرض شود که سری آ با اختلاف بهترین لیگ دنیا بود و فقط کسانیکه در آن دوران بزرگ شده اند و هفته به هفته مسابقات دهه ۹۰ و ۲۰۰۰ را دیده اند متوجه سطح و لذت تماشای فوتبال در آن سالها میشوند؛ و البته تفاوت سطح لیگ ایتالیا با لیگهای دیگر. دوستان اصلا هیچ ستاره ای به انگلستان نمی‌رفت! همه می‌رفتند ایتالیا مگر اینکه تک و توک میرفتند بارسلون. یا اینکه دوران اوجشان می‌گذشت... تا اینکه سال ۲۰۰۶ مسئله کالچوپولی پیش آمد و به معنای واقعی کلمه فوتبال ایتالیا را نابود کرد. من از همان زمان معتقد بودم که مافیا در  فوتبال و ورزش حرفه ای همه گیر است و مختص یک تیم خاص نیست. پس از جریمه سنگین یوونتوس و... نه تنها لیگ ایتالیا سقوط کرد بلکه تیم ملی اش هم به جایی رسید که حتی چندبار نتوانست وارد جام جهانی شود! امیر شیروانی که ادعا میکند دکتری دارد، اطلاعاتی شوکه کننده به شما میدهد. او طرفدار قدیمی اینتر است و سالها برای یووه کار کرده، از کار اصلی اش خرید داور تا غیره. او جای شکی باقی نمی‌گذارد که فساد در فوتبال همه دنیا و همه تیم‌ها وجود دارد. درباره لوچیانو موجی میگوید که نه تنها قویترین مرد در فوتبال ایتالیا و مافیا بود بلکه ستون فوتبال ایتالیا و عامل اصلی قدرت برتر فوتبال ایتالیا بود. موجی حتی برای تیمهای رقیب بازیکنان خوبی میخریده! و بسیاری نکته های شگفت انگیز دیگر که بهتر است خودتان بشنوید. تا اینکه ماسیمو موراتی که علیرغم هزینه های سرسام آور به هیچ موفقیتی در سری آ و اروپا نمی‌رسید، دست به کار شد و با خریدن کل مخابرات ایتالیا و ضبط کردن مکالمات سران یوونتوس و تیمهای دیگر زهرش را ریخت و بالاخره اینتر روی میز دادگاه قهرمان ایتالیا شد. چند قهرمانی به قیمت نابودی پایتخت باشکوه فوتبال جهان...! وقتی یووه برگشت به هفت قهرمانی متوالی رسید و دقیقا به همان شکل: دفاع کاتانوچی و بردهای نزدیک. این نشان میداد که آنطورها هم نبوده و موفقیت‌های یوونتوس چندان به مافیا و داوری ربط نداشته. ضمنا این آقای شیروانی داستانهای جالبی هم از دوستی با مارادونا و اینکه چرا فلان بازیکن در فلان فینال دروازه خالی را باز نکرد و... و... میگوید. اینکه لاتزیو سال ۲۰۰۶ میخواست عمدا به اینتر ببازد تا اینتر قهرمان شود و ما چطور جلویش را گرفتیم... این فیلم ارزش چندبار دیدن دارد...! ببینید و لذت ببرید!

‍ ارول اسپنس v تیم تزو اسپنس بعد از سه سال کامل برگشت و در استرالیا به مصاف تزو رفت اما از پس تیم برنیامد و به شکلی یکطرفه باخت. جالب است بدانید اسپنس بوکسور با اخلاق و فروتن از ۱۵۴ شروع کرد و بعد آمد پایین به ولترویت و همانجا ماند. بسیاری بر این بودند که او بر حریفان ولترویت برتری سایز و قدرت دارد و بهترین بردهایش بر پورتر و مایکی گارسیا گواه بر این ادعا بود. برخی تصادف سال ۲۰۱۹ را علت افت او دانستند و برخی گفتند دو مبارزه با دنی گارسیا و اوگاس نشانی از افت نداشت... شکستی تلخ از کرافورد را میتوان پایانی بر داستان ارول اسپنس دانست. او بعد از این مبارزه در استرالیا بلافاصله برای همیشه از بوکس خداحافظی کرد و گفت اوضاع مالی خوبی دارم و خانواده خوب و موفقی دارم. پولم برای خودش کار میکند و سود مناسبی میدهد و میخواهم کنار خانواده ام باشم. Spence - tszyu

👆👆👆 احساس میکنم دارید به این فکر میکنید که جاشوا چقدر افتضاحه واقعا... بهترین مربیان دنیا نتونستن یه سر و سامانی به وضعش بدن و الانم کمپ اوسیک که هیچ تأثیر مثبتی روش نگذاشته. شاید برایتان همچنان سوال باشه که این آدم چجوری قهرمان المپیک شد(در واقع نشد)، چجوری سالها قهرمان یونیفای سنگین وزن بود؟ چرا هنوز انقدر ابتدایی بوکس می‌کنه و چرا مثل ربات جب میزنه؟ چرا نمیتونه جب رو با کاری ترکیب کنه؟ آخه هد موومنتی، تکنیکی، سرعتی، کامبینیشنی، فکی چیزی... یا مثلاً چرا هنوز انقدر پول میگیره، سوالی که تدی اتلس سال ۲۰۱۹ پرسید! چطور سیستم ستاره سازی به این راحتی کارش جلو میره و چرا هر ستاره تحت حمایتی حداقل پنج برابر جاشوا استعداد هم داشته....! اصلا همه چیز این آدم سواله. شاید حتی به این فکر کنید که چرا این پرنگا که براحتی جاشوا رو حداقل سه بار ناکدان کرد، در راند دوم بجای پیگیری حمله وایساد و نگاه کرد و اصلا مشت نمی‌زد؟! بعد از سی ثانیه هم یهو شروع کرد عقب رفتن! انگار خودش چندبار ناکدان شده بود!!! مگه میشه؟ نکنه وسط راند چیزی بهش گفتن؟ من حتی برام سوال بود که چرا جاشوا انقدر از رینگ بالا می‌ره؟... مگه آندیسپیوتد شده؟ قهرمان شده؟ کیو زده مگه؟ آخ امان از این سوالها...

‍ آنتونی جاشوا vs کریستین پرنگا مبارزات دیگر کارت به تدریج تقدیم خواهد شد.

👆👆👆 دوستان توجه دارید که جثه این بوکسورها به اندازه برخی از پر وزن های امروز هم نیست؟!! فقط کافیست اسپینوزا یا ناوارته را با این دو مقایسه کنید که یک و دو رده پایین‌تر مبارزه میکنند. اینکه دوین هنی با سایز یک میان وزن سالها در سبک وزن ماند و به محض اینکه با حریفی هم سایز خودش روبرو شد، چه اتفاقی افتاد، ارزش کار بزرگانی مثل اینوئه و لوماچنکو و اوسیک را نشان میدهد. حتی کانلو قابل تحسین است که وقتی کرافورد که ۱۵۴ چهارمین رده اش بود ناگهان دو رده دیگر جهش میکند و باز هم در رینگ از کانلو براحتی بزرگتر است... متوجه میشویم وزن دزدی و ویت بولی تا مغز استخوان بوکس نفوذ کرده و اکثر فایترها دارند چند رده پایین‌تر از وزن طبیعی شان کار میکنند. هنوز برایم عجیب است که چگونه لوما موفق به شکست هنی شد(که البته با ناداوری باخت)، در واقع از لوپز ۶ راند گرفت... او همین الان از پر وزن ها کوچکتر است! کیفیت حریفان را فدای تعداد فایت نکنیم. نگاهی به سه سال اول کار انیس بیندازید. او 22 بار در آن سالها به رینگ رفته و کل آن 22 حریف به اندازه حریفان آماتور لوماچنکو ارزش ندارند...! واقعا باور نکردنی است که لوما با آن جثه توانست سه کمربند سبک وزن را بگیرد و حتی هنی را شکست دهد. فرض کنید زنبور عسل زنبور قرمز را شکست دهد! البته با تمام این اوصاف 21 مبارزه را کم میدانم و معتقدم لوما باید زودتر حرفه ای میشد و از وزن پایین تری شروع میکرد. کاری که شیراز در میان وزن میکرد یک تقلب بود و اسپینوزا سالهاست مشغول دزدی است. اندی کروز اعلام کرده که قصد دارد به 130 پوند برود یعنی فوق پر وزن یک رده پایین‌تر. جالب نیست که قهرمان دو دوره المپیک بعد از سه سال کار حرفه ای بدون نتیجه به رده ای پایین‌تر برود اما خب او هم برای سبک وزن کمی کوچک است و.... هر قهرمان المپیکی لوماچنکو و لئونارد نمیشود. جاشوا و یوکا قهرمان المپیک هستند و اوسیک هم قهرمان المپیک است. دانه فلفل سیاه و خال مهرویان...

‍ پرسه در تاریخ - قسمت ششم خوزه لوئیز رامیرز v ادوین روزاریو ۲ فایت برتر ۱۹۸۴ 💠دهه هشتاد انقدر عالی است که هر چه به آن می‌پردازیم باز هم بوکسورهای بزرگی جا می‌مانند و مبارزات به یاد ماندنی که به آنها پرداخته نشده! رامیرز از اسطوره های مکزیک است که پشت سر چاوز و انبوهی از ستارگان آن دوره به خوبی دیده نشد. روزاریو هم نامی آشنا در آن دوره است، مردی سرسخت و جنگجو که فایتی فراموش نشدنی با چاوز دارد. اما این یکی نگینی است که گرد فراموش گرفته و ما دستی به آن میکشیم و برقی به چهره اش می‌اندازیم. در مبارزه اول روزاریو ۲۰ ساله با نتیجه ای نزدیک پیروز و قهرمان WBC سبک وزن شد. او دوبار دفاع کرد و ریمچ با رامیرز سومین دفاع او از کمربند بود در حالیکه رکورد 0-24 داشت! یک شرایط آرمانی برای جوانی ۲۱ ساله. اگر نتیجه را نمی‌دانید پیشنهاد میکنم ابتدا فایت را ببینید و بعد ادامه متن را بخوانید! این مبارزه در پورتوریکو کشور روزاریو برگزار شد. ادوین بسیار خوب و هجومی شروع کرد و خیلی زود در راند اول به اولین ناکدان رسید. او ادامه داد و درحالیکه رامیرز کمی گیج بود و داشت سعی میکرد بر اوضاع مسلط شود دومین ناکدان را هم در راند دوم به دست آورد! همه چیز آماده پایان کار و ناک اوت شدن رامیرز بود اما فایتر مکزیکی در میان هیاهو و حملات طوفانی حریف توانست خونسرد و آرام بماند و بر خودش مسلط شود و... این یکی از بهترین کامبک های تاریخ است و دلیل دیگری بر اینکه رشته های رزمی زیباترین ورزشهای دنیا هستند. وقتی جام جهانی فوتبال تمام میشود، چیزی تاریخ گذشته است و متعصب ترین طرفدارانش هم برای تماشای مسابقات سی و چهل سال قبل وقت نمی‌گذارند، مگر لحظاتی کوتاه. اما مبارزه ای از بوکس مربوط به چهل یا شصت سال قبل ممکن است ده بار بطور کامل تماشا شود! دقیقا مثل عتیقه و جواهر و فرش دستباف که هرچه میگذرد ارزش شان بیشتر می‌شود. بگذریم. رامیرز برگشت و بر حریف که بر اثر تلاش و تقلای زیاد در راندهای اول کمی نفسش بریده بود، مسلط شد درحالیکه روزاریو فقط به ناک اوت فکر میکرد! این همان اشتباه بازیکنان کم تجربه است: وقتی نمی‌توانی کت کنی، فقط به گرفتن هفت دست راضی باش! وگرنه میبازی! روزاریو در راند چهارم زیر رگباری از مشت‌های رامیرز رفت، غرورش اجازه نداد ناکدان را بپذیرد، وضع بدتر شد، گیج شد، نهایتا نیمه هوشیار و همچنان غد! پشت به حریف کرد و... تمام. ناک اوت فنی! از عرش به فرش در چند ثانیه. کمی اعصاب خرد کن است که یک فایتر این حد حماقت نشان دهد و ناک اوت شدن را به دست گذاشتن روی زمین ترجیح دهد. حداقل پانزده ثانیه با اینکار وقت خریده میشود و مطمئنا بهتر از ناک اوت است! بهرحال روزاریو انتخابش را کرد و اولین شکستش را در مقابل هموطنانش پذیرفت تا ناکدان نشود. روزاریو متأسفانه در ۳۴ سالگی بر اثر لخته خون و ایست قلبی در خواب درگذشت. رامیرز ۶۷ ساله است و رکورد 102 برد و 9 باخت در بوکس دارد. او در ۱۴ سالگی بوکس حرفه ای را شروع و در ۳۲ سالگی بازنشسته شد. لقبش هم زوردو بود که الان گیلبرتو رامیرز از آن استفاده می‌کند. Ramirez/rosario 2

بیوول، بتربیف و بناویدز آرتور بتربیف در اظهارات تازه ای مدعی شد عمر کرملف پروموتر روس حاضر شده دو برابر تورکی الشیخ پول بدهد تا مبارزه سوم او و بیوول انجام شود اما بیوول پیشنهاد را رد کرده. ما میتوانیم همه چیز را آنالیز کنیم. بوکس، کشورهای برگزار کننده مبارزات و آدمها و... سابقه دارند، سابقه ای طولانی. بتربیف برای فایت با نیکلسون در کارت بناویدز یارد امضا کرد و بدون هیچ توضیحی کنار کشید. سپس شروع به چلنج بناویدز کرد و بعداً گفت بناویدز از مبارزه فرار کرد! همین ادعا را درباره بیوول بارها تکرار کرده، یعنی کسیکه در پنج ماه دوبار با او مبارزه کرده و به اعتقاد اکثریت کارشناسان هر دو را برده حالا از او فرار میکند. کسیکه در ۲۴ راند حتی لحظه ای بی تعادل نشد، حالا از بتربیف ۴۱ ساله گریزان است؟! بحث دوبرابر پول دادن هم جالب است. اولاً تورکی پس از فایت دوم هیچ حرفی از برگزاری فایت سوم نزد و مشخصا علاقه ای به انجامش ندارد. این کرملف کیست؟ ما در دوره ای هستیم که روی حرفهای هرن و باب آروم هم نمیشود حساب کرد. بزرگترین پروموترهای دنیا منتظرند شیخ پول بدهد و مبارزات بزرگ را برگزار کند. روسیه چه زمانی حتی نصف آمریکا و انگلستان پول داده که الان دوبرابر شیخ بدهد؟ اگر کسی حتی باور کند که روس‌ها به اندازه انگلیس و آمریکا پول می‌دهند، عقلش را اجاره داده. اما کسیکه باورش میشود یک روس به اندازه شیخ پول میدهد باید به پزشک مراجعه کند. اگر کسی باور میکند که پروموتر روس دوبرابر تورکی پول میدهد، این عزیز با درمان سرپایی شفا پیدا نمی‌کند! بیوول از عمل جراحی برگشت و مبارزه کرد و بتربیف همچنان بهانه میآورد. دلیل اینکه بناویدز جوابش را نداد هم همین بود که بتربیف با کنار کشیدن از کارت او در واقع به او توهین کرد: تو که هستی که در کارتت مبارزه کنم؟ بتربیف در آخرین اظهارات گفت من مبارزه دوم با بیوول را راحت تر از مبارزه اول بردم!! من هیچ توضیحی ندارم، خودتان قضاوت کنید. بتربیف بعد از قهرمانی بناویدز در کروزرویت گفت بناویدز فقط لب و دهان است و اهل مبارزه نیست، وقتی فهمید ما جدی هستیم پا را به فرار گذاشت! آرتور در ادامه بناویدز را فایتری کثیف خواند و گفت او بارها از ضربات خطا و تاکتیک‌های کثیف استفاده کرده. شخصاً متوجه نمی‌شوم چرا یک قهرمان با خودش اینکار را میکند. او میتوانست براحتی حریفی مثل دیمون نیکلسون را در دو راند ناک اوت کند و با بناویدز فیس آف کند. واقعاً چرا انقدر سعی دارد همه را خراب کند؟ پدر بناویدز در پاسخ به این حرفها کوتاه گفت: حقیقت ندارد و ما هرگز پیشنهادی از تیم بتربیف دریافت نکردیم.

‍ لری هولمز v کن نورتون بعد از دو فایت ضعیف در سنگین وزن، حال و هوا را عوض کنیم و سری بزنیم به دهه باشکوه هفتاد که البته اواخرش کمی افت کرده بود و علی و فریزر و فورمن و همین نورتون دیگر در اوج نبودند یا در آستانه خداحافظی بودند. سال ۱۹۷۸ است. علی به لئون اسپینکس باخت و لئون از کمربند WBC دفاع نکرد و رفت دنبال پول، یعنی ریمچ با علی. کمربند رها شده رسید به نورتون و او بلافاصله با هولمز جوان امضاء کرد... مبارزه آنقدر خوب شد که در پایان هیچکس در پوست نمی‌گنجید! سلیمان گفت از سالها قبل چنین فایتی ندیده بودم! البته کمی زیاده روی کرد. هولمز مویی مبارزه را برد و دوران قهرمانی اش را آغاز کرد. البته دوران او چندان شلوغ و سخت نبود و مطمئنا سخت ترین حریفش همین نورتون بود در کل دورانش. نکته جالب رقص پای هولمز در چند راند است که در آن راندها خوب نیست و کرنرش جلوی این کار را میگیرد. در این باره بیشتر بحث خواهم کرد اما رقص پا که ویلی پپ بنیان گذاشت و علی آوردش به سنگین وزن، اصلا مناسب سنگین وزن نیست و ای بسا اصلا تز خوبی برای بوکس نیست! علی تنها کسی است که آن را با موفقیت در سنگین وزن به کار برده. حالا چرا هولمز در مقابل نورتون دنسینگ را امتحان کرد؟ برای من جای سوال است چون بیشتر از فریزر و یانگ، علی و رقص پایش هیچ جا مثل فایتهایش با نورتون به مشکل نخورد! نورتون معمایی بود که علی نتوانست حل کند و فقط یک پیروزی ضعیف در مقابلش بدست آورد که آن هم برای برخی مورد بحث است. استایل نورتون قاتل آن رقص پا بود و سرعت، فینت و حرکات اوکوارد و هجومی او به اضافه قدرتش بخوبی از پس کار برآمد. هولمز هم دیگر زیاد سراغ رقص پا نرفت و با استایل خودش با موفقیت سالها قهرمان ماند. شکست علی در مقابل هولمز را نمیتوان جدی گرفت و متأسفانه جواب این سوال را هم هرگز نخواهیم فهمید: در مبارزه ای بین علی و هولمز اگر هر دو در اوج باشند چه اتفاقی خواهد افتاد...؟ نظر شخصی ام این است که علی پیروز میشود اما خب... این کافی نیست، میخواهم فایت را ببینم! Holmes/Norton

‍ مورات گاسیف v پیتر کادیرو گاسیف در مقابل این حریف از کمربند فرعی WBA رگولار سنگین وزن دفاع کرد و او را در راند ششم متوقف کرد. گاسیف ابراز علاقه کرد تا با چیسورا مبارزه کند! مشخصاً او در جستجوی حداقل یک فایت پولساز به سنگین وزن آمد اما هنوز آن را بدست نیاورده. حالا به چیسورا راضی است. Gassiev/kadiru

‍ آرتم سوسلنکوف v جو جویس جویس اینبار به موسکو رفت و پس از خوردن یک فصل کتک از حریف کوچکتر اما چابکتر، در راند یازدهم متوقف شد! جویس کند تر شده و اینطور تنبیه شدن برایش در چهل سالگی خوب نیست. در واقع خودش هم انصراف داد. کلا آدمی تا این حد کند در هر رشته رزمی به مشکل میخورد.

‍ والنزوئلا v دلوس سانتوس ۲ دوستان گفتند آقا دو راند ۴۰ دقیقه؟! دیدم راست میگن انصافاً. متوجه شدم که رویداد زوفا بوده و توسط دانا وایت برگزار شده. یادم افتاد زمانی که بعضی از کارتهای ufc رو می‌دیدم اتفاقات عجیبی می‌افتاد... برای الکی شلوغش کردن مثلاً چند نفر جلو اکتاگون رو میگرفتند و شبیه ایست بازرسی تفتیش میکردند و... یکی وازلین میمالید به صورت فایترها(مگه کرنر نمیتونه اینکارو بکنه؟) بعد دست میکشید به بدن اون آقا یا خانم که ببینه زیر پوستشون چیزی مخفی کردن یا نه!!! بابا برو کنار بزار یارو رد شه! عجب بدبختی داریما بعدم نوبت عربده های داداش کوچیکه مایکل بافر میشد... حالا داد میزنی بزن، مرد حسابی دیگه چرا میپری؟ از اون سن و سالت خجالت بکش! این شد که فیلمی یک دقیقه ای که دیده بودم رو ارسال میکنم. راستش خودمم نمیدونم تو اون ۴۰ دقیقه چه خبره! لپ مطلب همینه، دوتا هوک تمیز و تمام. لازم هم نیست فیل هوا کنیم.

‍ ویتالی کلیچکو v هربی هاید در سال ۹۹ با پیروزی در این مبارزه ویتالی به قهرمانی سازمان wbo دست یافت. او قهرمان را در دو راند ناک اوت کرد. ویتالی در سومین دفاع از این عنوان درحالیکه با اختلاف از کریس برد جلو بود به علت در رفتگی مفصل شانه مجبور به انصراف شد. شش ماه بعد برادرش ولادیمیر به راحتی برد را شکست داد و کمربند را از او گرفت. Vitali/hide