不動心;

جدی اصلا دیگه حوصله چیزی نیست.

دیگه کسیو نمیشه جدی گرفت؛ کسی اونقدر واقعی نیست که بوی موندن بده. کسی اونقدر شبیهت نیست که بتونی از بغضات واسش بگی کسی اونقدر دوستت نداره که از جهان نترسی. کسی نیست، این دنیا از درون خالی شده..

—متوجه‌ش‌نمیشی؟! مستحکم‌ترین رابطه‌ها از بین میره، پایدارترین رفاقت‌ها از هم می‌پاشه، و صادق‌ترین آدم‌ها به هم دروغ میگن! اونی ادعا میکنه فقط تو خاصی براش تو دلش به یکی دیگه فکر میکنه! اونی که قراره کنارت باشه میزاره میره! کجای این روندِ ترسناک برات نامفهومه؟!

-صدات‌زدم. خونه‌خالی‌بود، تاریک‌وسردبود. سرد‌تر‌از‌‌آخرین‌بغلت.. چیزی‌درست‌نبود، شکسته‌بود. دوباره‌صدات‌زدم. صدای‌خودم‌به‌‌آغوشِ‌گوش‌هام‌برگشت‌؛ و‌لی‌تو‌به‌آغوشِ‌روحم‌نه.. وبعد‌از‌تو‌... هیچ‌چیز‌هرگزبه‌خودش‌برنگشت؛ حتی‌من.

هرکی میگه فراموش کردن آسونه چون تو موقعیتش نبوده،این حرفو میزنه خیلی سخته کسی رو فراموش کنی که به تو چیزهای زیادی برای به خاطر سپردن داده

بنظرم هیچ اتفاقی فراموش نمیشه بلاخره یه روز تو یه خیابون یا وسط یه اهنگ یا دیدن یه فیلم یهو همه چیز یادت میاد

این چند وقت واقعا حال و حوصله چیزی نیست

-اکثرا الان دارن سختی و فشار های سنگینی رو از هر لحاظ توی جامعه احساس میکنن،فقط امیدوارم حال همتون یه روزی واقعا خوب بشه و به چیزی که لایقش هستین برسین.

خب دروغ چرا، خستم