صدای پای آب

ماهیگیر @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

✳️ شاهد @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

🔹 ماه بالای سر آبادیست، اهل آبادی در خواب (!) روی این مهتابی، خشت غربت را می بویم... سهراب سپهری #روستای_چهارراه #زیر_نور_ماه @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

بدترین بلایی که ممکن است گریبان یک ملت را بگیرد این است که فاسد‌ترین قشر و اراذل و اوباش جامعه به حکومت برسند. #متعلقات_و_ملحقات #آرتور_شوپنهاور 🍀 کانال "صدای پای آب" https://t.me/Chaarraah

انسان در زندانی با میله‌هایی ناپیدا پا به دنیا می‌گذارد و آنگاه که بتواند بهتر ببیند، تلاش او برای رهایی آغاز می‌شود... باقریان 🍀 کانال "صدای پای آب" https://t.me/Chaarraah

✳️ سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز تندیس حسین ملک؛ واقف باغ وکیل آباد مشهد 🍀 کانال "صدای پای آب" @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

#point_of_view @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

✳️ یاد باد آن روزگاران یاد باد!... #صفای_روستا @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

✳️ ریشه در خاک... گر چه قامت این تک درخت اُرس زیر تازیانۀ باد و کولاک زمستانی خم شده... ولی همچنان سبز و پا برجاست... (ارتفاعات هزار مسجد - تیرماه 1380) @chaarraah

تقدس بخشیدن به هنرمندان، همان‌قدر خطرناک است که محکوم کردن آثار هنری صرفاً به دلیل اختلاف‌نظرهای سیاسی. هنرمندان نیز انسان‌اند؛ با توانایی‌ها، خطاها و مسئولیت‌های خود. احترام به هنر، به معنای چشم‌پوشی از کاستی‌های اخلاقی هنرمند نیست، و نقد رفتار یک هنرمند نیز الزاماً به معنای انکار ارزش آثار او نیست. بلوغ فرهنگی در این است که بتوانیم میان ارزش یک اثر هنری و مسئولیت اخلاقی صاحب آن تمایز قائل شویم. گفتاری با عنوان: آیا جامعه به هنرمندان بدهکار است؟ از سلسله گفتارهای آوای فلسفه در رابطه با حواشی حادثه فوت اکبر عبدی. https://t.me/sound_of_philosophy/393 🍀 کانال "صدای پای آب" @chaarraah

رنگ گرم، پر انرژی و چشم‌نواز بدنه‌ی این قایق در نور غروب درخششی دوچندان داشت و تضاد آن با رنگ آبی و سرد، بر جذابیت صحنه می‌افزود! #خلیج_گرگان #نور #رنگ #کنتراست 🍀 کانال "صدای پای آب" @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

هر انتخابی در شرایط کنونی، انتخابی اخلاقی است ✍ قربان عباسی در تمام دنیا و در میان همه فرهنگ‌ها رسم بر این بوده است که فضیلت‌ها جای رذالت‌ها را بگیرند. عدالت، انصاف، نیکی و آزادی و شجاعت ‏همیشه جزو فضایل و ارزشها بوده‌اند. ازاین‌رو در نظام‌های تربیتی جهان تلاش می‌کنند این فضیلت‌ها و ارزشها را در کودکان و نوجوانان تلقین و درونی کنند تا به منش آنها تبدیل شوند. ‏در واقع درونی کردن این فضیلت‌ها و ارزش‌هاست که انسان خوب را پدید می‌آورد. انسان بد انسانی است محروم از فضیلت.‏ ‏ اما انسان خوب الزاماً شهروند خوب نیست. شهروند کسی است که برای خیر عمومی و همگانی تلاش می‌کند و ‏سرنوشت جمعی و شهر را بر منافع فردی‌اش ترجیح می‌دهد. می‌توان در انزوای خود عادل و منصف و نیکوکار هم بود ‏و ضرری به کسی نداشت. این وجه سلبی خوب‌‌بودن است؛ اما وجه ایجابی خوب‌‌بودن یعنی مدخلیت دادن خوبی در ‏روابط انسانی و تکثیر آن در جامعه که بتواند خیر عمومی را تحت‌تأثیر قرار دهد.‏ بارها این کلام گوهرین سعدی را برای خود تکرار کرده‌ام تو کز محنت دیگران بی‌غمی نشایند که نامت نهند آدمی برای شهروند خوب درد و رنج همنوعانش درد و رنج او هم محسوب می‌شود. در یک همبستگی ارگانیک اگر عضوی از ‏بدن آسیب ببیند بر کل بدن تأثیر می‌گذارد اگر کبد ما دچار مشکل شود بعد مدتی ارگان‌های دیگر و سیستم‌های ‏مختلف بدن دچار آسیب می‌شوند. همین مسئله در مورد همبستگی مکانیکی هم مصداق دارد اگر قطعه‌ای در ماشینتان ‏خراب شود لاجرم بر کارکرد ماشین هم تأثیر خواهد گذاشت؛ بنابراین جامعه انسانی ناگزیر از همبستگی است و به ‏قول دورکیم هرچقدر میزان این همبستگی بالا باشد جامعه روند مترقی‌تری را طی می‌کند.‏ کار جبار یا دیکتاتور دقیقاً برهم‌زدن این نوع همبستگی است. او همیشه از اتحاد و همبستگی مردم هراسان است؛ ‏ازاین‌رو تلاش می‌کند آنها را به بهانه‌های مختلف از هم جدا و منزوی کند. تفرقه‌های مذهبی، تبعیض‌های جنسیتی، ‏تفاوت‌های زبانی و فرهنگی و حتی جسمی افراد همیشه مورد سوءاستفاده جباران بوده است. تفرقه‌بینداز و حکومت ‏بکن.‏ دومین کار جبار ترویج خودخواهی‌ها و پیگیری منافع فردی است. ازاین‌رو مکرر به مردم محکوم یادآور می‌شود که در ‏پی منافع شخصی و سود حداکثری خود باشند و کاری به سیاست (حضور در سپهر عمومی جامعه) نداشته باشند و ‏صلاح کشو را به خسروان بسپارند.‏ بنابراین، در جوامع استبدادی خودبرتربینی، خودخواهی افراطی، تمرکز روی منافع و سود شخصی و جناحی و ‏بی‌توجهی به درد و رنج همنوعان به حداکثر خود می‌رسد.افراد به اصطلاح زرنگ، بی اخلاق، تباه و فاسد، منزوی و ‏گوشه گیر، میانمایه، خود حق پندار، فرصت طلب، تیپ‌های دلخواه و مطلوب جبار هستند و مدام در پی تکثیر این تیپ ‌هاست. این معضلی بوده است که از زمان افلاطون و ارسطو مورد توجه فلاسفه سیاسی بوده است که چگونه جامعه ‏انسانی را از تعدی و دست‌درازی و ترویج رذیلت‌های حاکمان نجات دهند. به‌خاطر این است که بسیاری از فیلسوفان ‏سیاسی بر عشق و همدلی و همبستگی تأکید داشته‌اند.‏ کسانی که امروز به هر طریقی بر طبل تفرقه می‌کوبند و افراد جامعه را برحسب زبان و جغرافیا و دین و مذهب داوری ‏می‌کنند درواقع کاری جز کار جباران نمی‌کنند.جبار اهل فصل است او باید هرنوع همبستگی را منهدم و متلاشی کند. ‏وظیفه روشنفکر-اندیشمند فضیلت‌گرا اما وصل کردن است و پیوند زدن و سرمایه گذاری روی اشتراکات.‏ وظیفه تک‌تک شهروندان ایران بسط و تکثیر عشق، همدلی و همبستگی انسانی است. اگر قرار است انسان‌ها را ‏قضاوت کنیم بهتر است بر اساس انسانیتشان و میزان توجهشان به درد و رنج‌های مشترک بشری قضاوت کنیم و نه ‏بر مبنای عرضیات و آنچه انسان‌ها ناخواسته از آن برخوردار شده‌اند. زبان، مذهب، رنگ و جنسیت انتخاب‌های خود ‏آدمی نیستند و اخلاقاً بلاشرط هستند.‏ انسان بودن و انسان ماندن و حفظ گوهر کرامت انسانی چرا. چون هر انتخابی انتخاب اخلاقی هم هست. امروز ‏انتخاب طریق بی‌تفاوتی و بی‌اعتنایی بدترین نوع رذیلتی است که یک فرد می‌تواند در خود حمل کند.‏ https://t.me/nasaksara 🍀 کانال «صدای پای آب» @chaarraah

ظهر تابستان است. سایه‌ها می‌دانند، که چه تابستانی‌ست. سهراب سپهری (عکس: چوپانی آرمیده در سایۀ آنچه از یک درخت کهنسال گردو باقی‌مانده است) 6 مرداد 1405 - حاشیۀ روستای چهارراه @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

یاد باد آن روزگاران، یاد باد! #عکس_یادگاری #جوانی @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian

ارغوان @chaarraah

"پشت دریاها شهریست..." 🍀 کانال "صدای پای آب" @chaarraah https://www.instagram.com/esmaeel_bagherian