𝖣𝖤𝖫𝖴𝖪𝖨𝖣

پیدایم نمیکنی، نگرد...

همیشه از دست نمیدی که بهترشو به دست بیاری گاهی از دست میدی چون لیاقتشو نداشتی.

بزرگ‌ ترین شادیِ زندگی این است که دوست‌ داشته شوی؛ آن هم نه به‌ خاطرِ آنچه هستی بلکه با وجودِ آنچه هستی.

آن دختر، شعر بود؛ اما مردی که کنارش بود، سوادِ خواندن نداشت.

تـو قشنگترین دلخوشی مـن بین هزار تا دردی.

فقط برای چیزهایی که با آنها آینده دارین انرژی بذارین. حتی آدما.

•انگار از هر چیزی یه ته مونده‌ای ازم مونده از صبرم ، حوصله‌ام ، ذوقم ، انگیزه ام ، توانم•

عشق واقعی بهت اجازه نمیده همون آدم قبلی بمونی، کم کم تورو تبدیل میکنه به کسی که واقعاً قراره باشی...

هزارتا خوبی هم کنی؛ همیشه حرف راجع‌ به همون یدونه بَدیته...

غمگینم می‌کرد، اما نمی‌توانستم رهایش کنم؛ گمان می‌کردم او آخرین کسی است که در من حسی ایجاد می‌کند.

• جُبـران می‌شَـود آن روز ها کِـه صَـبور بـودَن آسـان نَـبود و تـو صَـبر کَردی •

و یادت بماند عزیزِ من او می‌دانست بیش از توانت داری رنج می‌کشی اما نخواست تسکینت دهد.

نمی‌گذرد… نمی‌دانم، شاید هم می‌گذرد؛ اما در پسِ این گذر، از من چه باقی خواهد ماند؟

«دلم می‌خواست خانه‌ات بودم؛ تا از تمامِ خستگی‌هایت به من برگردی.»

خندم میاد از اشکم

مَن تو نَشکَستَن اَز تَرَک بیستَم.

کاش میشد مشکلا بینمون حل بشه:)

او را دوست داشتم، هنوز هم دوست دارم؛ اما با نگاهی از دور، در فاصله‌ ای که رنج‌ ها و خاطره‌ ها آن را حفظ کرده‌ اند.

انتقامی در کار نیست؛ چون تو روزی خانه ی من بودی. و من جایی را که روزی در آن آرام گرفته‌ ام، به آتش نمیکشم.