Donya🦦

-

بله من tea هستم؛ teaمارستانی.

خستم ولی جوری نیس که با خوابیدن بشه حلش کرد! عصبیم و چیزی نیس که ارومم کنه فقط عصبی تر میشم تا جایی که یچیزی باعثشه یادم بره برای یه تایم! بیقرارم ولی نمیدونم برا چی و اهنگو ترجیح میدم به حرف زدن با ادما، من خستم ولی نمیدونم از چی. اینجوریم که وقتی دراز میکشم کلافه میشم، وقتی راه میرم خسته میشم، حرف میزنم عصبی میشم، حرف نمیزنم حوصلم سر میره، حوصله ی بیرونو ندارم، از خونه موندنم خوشم نمیاد، درواقع بعضی وقتا توی کلافه ترین حالت ممکنم.

دارم گریه میکنم شاید بگید بتخمم ولی خب🐟 http://t.me/HidenChat_Bot?start=1281994723

متوجه نمیشم چرا انقدر دوست داشتن و دوست داشته شدن، سخت و پیچیدست. بچه که بودم فکر میکردم کافیه که فقط یک قلب داشته باشی. چیه این حساب و کتاب و وزن کردن و شک و تردید و ترس و جنگ بزرگسالی.

به یه آدمایی تو زندگیم شانس میدم که خودشون تعجب میکنن.

اصلیه چشمای من بود، که ازش افتادی.

دلم میخواد از یکی بپرسم "درست میشه؟" و جواب بگیرم "آره قربون چشمات معلومه که درست میشه."

در‌ نهایت آدما گند میزنن به تصوری که ازشون داشتی.

-

از اینکه نقاب یه عده میوفته و تکلیفمون مشخص میشه لذت میبرم.

وقتی وارد یه رابطه میشید نباید یادتون بره برای به دست آوردنش چقدر ذوق داشتید، نباید یادتون بره چقدر رسیدن به همدیگه براتون مهم بوده، نباید موقع دعوا یادتون بره که چقدر جونتون واسه هم در میره، نباید روزهایی که تو نبودش ممکنه دلتون براش تنگ بشه ولی دیگه کنارتون نیست رو یادتون بره، نباید اجازه بدید فاصله بینتون بیوفته و شمارو از آدمی‌ که دوستش دارید دور کنه چون دیگه هیچوقت مثل اونو پیدا نمیکنید.

وقتی آهنگ کوردی پخش میشه، دلت خودش شروع به رقصیدن میکنه.

من هرگز کسی را از زندگی‌ام حذف نکردم. همه‌ی آن‌ها در حادثه‌ی اعتماد مردند.

-

بزرگ‌ترین ایرادم اینه که به‌ محض اینکه از چیزی دلخور بشم، دیگه توضیح نمیدم؛ فقط ساکت میشم و دور میشم.