HINDI PUNJABI SAYARI ਹਿੰਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ

ਹੱਥ ਮਾਰਾਂ ਪਟਾਂ ਤੇ ਨੀ ਤੂੰ ਲੁੱਟ ਲਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦੇ ਤਰਸਾਂ ਮੂੰਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਯਾਰ ਪੁੰਨਣ ਦੇ ਦਿਹੰਦੇ ਮੈਂ ਸੁੱਤੀ ਰਹਿ ਗੀ ਨੀ ਕਿਸਮਤੇ ਭਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਪੈ ਗਏ ਦੋ ਉਠਾਂ ਵਾਲੇ ਨੀ ਲੁੱਟ ਕੇ ਸੇਜ ਸੱਸੀ ਦੀ ਲੈ ਗਏ 2) ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਾ ਸੋਦੀ ਨੀ ਜੇ ਸੀ ਸੌ ਜਾਣਾ ਤਕਦੀਰੇ ਬੰਗਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਬੀਣੀ ਚੋ ਟੁੱਟੇ ਸ਼ਗਨਾਂ ਦੇ ਕਲੀਰੇ ਚਾਅ ਉਮਰ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਹੋਣੀਏ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਰਹਿ ਗਏ ਦੋ ਉਠਾਂ ਵਾਲੇ ਨੀ.... 3) ਗਲ ਜੁਲਫਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਨੇ ਸੱਸੀ ਫਿਰਦੀ ਮਾਰਦੀ ਧਾਹਾਂ ਕਿਤੋ ਮੁੜ ਆ ਪੁਨਣਾ ਵੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਣ ਗੋਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੁੱਖ ਸੁਣ ਕੇ ਸੱਸੀ ਦਾ ਪੰਛੀ ਫੜ ਕੇ ਕਾਲਜਾ ਬਹਿ ਗਏ ਦੋ ਉਠਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ.... 4)ਹੋਰ ਪਲ ਦੋ ਪਲ ਤਾਈ ਭੌਰ ਨੇ ਜਾਣਾ ਮਾਰ ਉਡਾਰੀ ਤਰਸਾਂ ਮੂੰਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਦੇਜਾ ਦਰਸਨ ਜਾਂਦੀ ਵਾਰੀ ਰੋਊ ਦੇਵ ਥਰੀਕਿਆ ਦਾ ਜਦਵੇ ਬੁਰਜ ਕਿਲੇ ਦੇ ਢਹਿ ਗਏ ਦੋ ਉਠਾਂ ਵਾਲੇ ਨੀ ਲੁੱਟ ਕੇ ਸੇਜ਼ ਸੱਸੀ ਦੀ ਲੈ ਗਏ.....

ਸਾਦੀ ਵੀ ਕਰਲੀ ਔਰ ਸਕੂਨ ਵੀ ਚਾਹਤੇ ਹੋ ਬੜੇ ਨਾਦਾਨ ਹੋ ਗਾਲਿਬ ਜ਼ਹਿਰ ਬੀ ਪੀ ਲੀਆ ਔਰ ਜੀਨਾ ਵੀ ਚਾਹਤੇ ਹੋ.....

1)ਜਾਵੀ ਵੇ ਜਾਵੀ ਕਾਵਾਂ, ਲੰਬਰ ਮਿਲ ਜਾਵੀ ਕਾਵਾਂ, ਖਿੱਚਦਾ ਹੋਓ ਫੱਟੇ ਮੇਰਾ ਢੋਲ, ਬੇ ਕਹਿ ਆਮੀ ਕਾਮਾ ਹਾੜਾ ਈ ਆ ਜੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ... 2) ਮੰਗੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਨੇਡਾ, ਲੱਗਦੇ ਨਾ ਪੈਰ ਸੀ ਭੁੰਜੇ,ਸੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਜਾਣਾ, ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਆਖਣ ਬੁੰਦੇ ਛੱਡਿਆ ਕੰਮ ਕਾਰ ਸੀ ਕਰਨਾ,ਨਾਲੇ ਸਖੀਆਂ ਸੰਗ ਰਲਨਾ,ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰ, ਵੇ ਕਹਿ ਆਵੀ ਕਾਵਾਂ, ਢੋਲਾ ਮੈਂ ਮੰਗਾ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ... 3)ਦੋ ਦੋ ਹਾਂ ਸਿਫਟਾਂ ਲਾਉਂਦੇ,ਇੱਕ ਆਵੇ ਦੂਜਾ ਜਾਵੇ, ਹੁੰਦੇ ਨਾ ਬਿਲ ਹੀ ਪੂਰੇ, ਝੋਰਾ ਪਿਆ ਵੱਡ ਵੱਡ ਖਾਵੇ,ਕਿੱਥੇ ਲਿਆ ਜੋਗ ਖਿਲਾਰੀ,ਹਫਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰੀ,ਹੁੰਦੇ ਆ ਸਾਡੇ ਮਸਾਂ ਮੇਲ, ਵੇ ਕੈ ਆਵੀ ਕਾਵਾਂ ਹੋ ਜੂ ਦਿਮਾਗ ਮੇਰਾ ਫੇਲ.... 4)ਲੰਬੜ ਸਰਪੰਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ, ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਲਦੇ ਫਿਰਦੇ,ਠਰਦੇ ਨੇ ਜਾਂਦੇ ਇੱਥੇ, ਵਿਹਲੇ ਸੀ ਖਾਂਦੇ ਚਿਰ ਦੇ,ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਪੱਟਦੇ ਨੇਰੀ, ਇਥੇ ਆ ਤੋੜਣ ਬੇਰੀ,ਕਹਿਦੇ ਕਹਾਉਂਦੇ ਜੋ ਸਰਦਾਰ,ਵੇ ਕਹਿ ਆਵੀ ਕਾਵਾ,ਝੂਠਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਇਹ ਸੰਸਾਰ.... 5)ਸੋਹਣਾ ਏ ਮੁਲਖ ਵਥੇਰਾ,ਜਿੰਦਗੀ ਪਰ ਮਾਨਾ ਰੁਖੀ, ਤੜਫੇ ਨਿਤ ਰੂਹ ਵਿਚਾਰੀ, ਜਗਮੀਦਰਾ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭੁੱਖੀ, ਦੱਸੀਂ ਇੰਡੀਆ ਵੀ ਜਾ ਕੇ, ਗੱਲਾਂ ਦੋ ਚਾਰ ਵਧਾ ਕੇ,ਜਿੰਦਗੀ ਆ ਕਿੰਨੀ ਇੱਥੇ ਬੋਰ ਬੇ ਕਹਿ ਆਮੀ ਕਾਵਾਂ, ਬਚ ਲੇ ਬਚ ਸਕਦਾ ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ.....

ਅਬ ਬਣੇ ਹੈ ਪੱਥਰ ਕੇ ਤੋ ਹੈਰਤ ਕੈਸੀ ਹੈ ਫਰਾਜ, ਜਬ ਥੇ ਮੋਮ ਕੇ,ਤੋ ਜਲਾਏ ਬਹੁਤ ਗਏ.....

ਤੇਰਾ ਹੱਸਣਾ ਪਾਸੇ ਤੈਥੋਂ ਰੋਇਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਪਿੱਛੇ ਹਟੇਗੀ ਤਾਂ ਮੇਹਣਾ ਅੱਗੇ ਹੋਇਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ....

ਬੰਦਿਆ ਤੇਰੀਆਂ 10 ਦੇਹਾਂ ਇੱਕੋ ਗਈ ਵਿਹਾ 10 ਕਿੱਧਰ ਗਈਆਂ.....

ਕਿਉਂ ਹੋਯਾ ? ਤੇ ਕੀਕੂੰ ਹੋਯਾ ? ਖਪ ਖਪ ਮਰੇ ਸਿਆਣੇ, ਭਟਕਣ ਛੱਡ, ਲਟਕ ਲਾ ਇਕੋ, ਖੀਵੀ ਹੋ ਸੁਖ ਮਾਣੇ , ਹੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮਸਤੀ ਚੰਗੀ ਰਖਦੀ ਸਦਾ ਟਿਕਾਣੇ।

ਇਕ ਆਦਮੀ ਮੇਂ ਹੋਤੇ ਹੈ 10-20 ਆਦਮੀ ਜਿਸ ਕਿਸੀ ਕੋ ਵੀ ਦੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਕਰੀਬ ਸੇ ਦੇਖਣਾ ਨਿਦਾ ਫਾਜਲੀ

ਐ ਆਸਮਾਨ ਤੇਰੇ ਖੁਦਾ ਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਖੌਫ ਹਮੇਂ ਐ ਜਮੀਨ ਤੇਰੇ ਬੰਦੋ ਸੇ ਅਬ ਡਰ ਲਗਤਾ ਹੈ....

ਹਰਾ ਪਿਨ ਨਾ ਹਜੂਰ ਥੋਡਾ ਚਲਿਆ ਗਿੱਠ ਦੀ ਜਵਾਨ ਚੱਲਦੀ.....

ਜਬ ਕਿ ਤੁਝ ਬਿਨ ਨਹੀ ਕੋਈ ਮੌਜੂਦ ਫਿਰ ਜੇ ਹੰਗਾਮਾ ਖੁਦਾ ਕਿਆ ਹੈ.....

ਲੋਰੀਆਂ,ਫਿਰ ਘੋੜੀਆਂ, ਫਿਰ ਸੋਹਿਲੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਪਰਲੋਕ ਤੱਕ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪੁਲ..... ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ ਜੀ

ਤੈਨੂੰ ਜਦੋਂ ਪਤਾ ਹ ਮੈਂ ਘੁੱਟ ਵੀ ਨੀਂ ਭਰਨਾ ਕਾਹਦੇ ਲਈ ਇਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਨੇ, ਆਪਣਿਆਂ ਯਾਰਾਂ ਦੇ ਮੈਂ ਆਪ ਲੜ ਲੱਗਾ ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਛੱਡ ਕੇ ਖਰਾਬ ਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ....

ਹਮਾਰੇ ਪਿਆਰ ਸੇ ਜਲਨੇ ਲਗੀ ਹੈ ਯਹ ਦੁਨੀਆ, ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਕਿਸੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੀ ਬਦ ਦੁਆ ਨਾ ਲਗੇ......

ਇਤਨੀ ਖਾਮੀ ਜਰੂਰ ਹੈ ਮੁਝ ਮੇ ਜਿਸ ਕੀ ਖਾਤਿਰ ਸਿਤਮ ਉਠਾਤਾ ਹੂੰ ਜਬ ਮੁਹੱਬਤ ਸੇ ਕੋਈ ਮਿਲਤਾ ਹੈ ਆਪਣੀ ਔਕਾਤ ਭੂਲ ਜਾਤਾ ਹੂੰ....

ਤੁਮਹਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕਾ ਮੌਸਮ ਬੜਾ ਸੁਹਾਨਾ ਲਗੇ ਮੈਂ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਚੁਰਾ ਲੂ ਅਗਰ ਬੁਰਾ ਨਾ ਲਗੇ

ਨਵੀਂ ਨਵੀਂ ਮੈਂ ਆਈ ਕਨੇਡਾ ਰਹਿ ਗਈ ਹੱਕੀ ਬੱਕੀ, ਸੁਰਗਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਾ ਕੀਤੀ ਬੜੀ ਤਰੱਕੀ, ਇਹੀ ਸੋਚਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਸੌਂ ਗਈ ਮੈਂ ਸੀ ਹਾਰੀ ਥੱਕੀ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਗੋਗੀ ਨੇ ਕਿਉਂ ਇੰਡੀਆ ਸੀ ਰੱਖੀ........

ਇਦਾਂ ਨਈਂ ਕਿ ਢੇਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜਦਾ ਹਾਂ ਕੱਲਾ ਹੋਵਾਂ ਫੇਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਦਾ ਹਾਂ, ਦਿਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਜਦ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰੌਲੇ ਤੋਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜਦਾ ਹਾਂ.....

https://www.instagram.com/reel/DXGmzoojXM8/?igsh=eDkzZjJqOW1kYWVs

ਹਾਏ ਨੀ ਤੇਰੇ ਪਿੰਡ ਮੈਂ ਸਬਜ਼ੀ ਵੇਚੀ,ਪਾਈਆ ਪਾਈਆ ਕਰਕੇ ਨੀ ਹੋਕਾ ਸੁਣ ਕੇ ਉਡੀਕ ਦੀ ਸੈ,ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਖੁਰਲੀ ਤੇ ਚੜ ਕੇ ਨੀ ਹਾਏ ਨੀ ਤੱਕੜੀ ਵੱਟੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਰੁਲ ਗਏ,ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਨਾ ਮੇਰਾ ਹਾਲ ਨੀਂ ਕੱਲਾ ਸੱਦ ਕੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀਏ ਭੁੱਖੀਏ,ਚੁਬਾਰੇ ਤੋਂ ਮਰਾਤੀ ਸਾਲ ਨੀਂ......